26-05-12

KAMPIOENSCHAP VAN BELGIE 24-UURSLOPEN STEENBERGEN 2012

2-560102_3305337036542_1361514497_50843759_636499539_n-002.JPG

1-1-100_6022.JPG

 

De 6 uur in het Noord-Franse Loos en de trail van Nederlands- Limburgs zwaarste ( 63 km ) had ik telkens naar het einde toe een dipje van jewelste maar alles was op voorbereiding naar de 24 uur ultrarun in het Nederlandse Steenbergen en tevens het Belgisch kampioenschap 2012. Daar moest ik goed zijn om de limiet van 210 kilometer te halen. Zaterdag 12 Mei om 5 uur in de vroege uurtjes was ik al bezig met mijn eigen drankjes samen te stellen en te verdelen in flesjes van 33 cl. Alles werd ingeladen en ik kon omstreeks 8u30 aan de autotrip beginnen naar Steenbergen in de provincie Noord-Brabant in Nederland. Antwerpen voorbij,even stoppen om tol te betalen om de 

 

Liefkenshoektunnel in te rijden en vervolgens de grens over te rijden in Nederland om tenslotte na een autotocht van 168 kilometer in Steenbergen aan te komen. Ik was bij de vroege vogels en parkeerde mijn auto op dezelfde plaats als vorig jaar. Na een kleine siesta met de beentjes wat omhoog werd ik wakker om het moment dat Spartaan en de man die alles weet over de wel en wee van de Spartathlon en Griekenland kenner Joseph Buteneers arriveerde. De Jef had enkele nostalgische foto albums met unieke foto's van zijn Spartathlon's en van de legendarische ultraloop in Japan....die ik mocht inkijken. Jef zou mij begeleiden tijdens dit Belgisch kampioenschap 24-uurs ultralopen. Intussen kwamen de atleten zich vestigen langs de waters in Steenbergen waar volgend jaar het Wereldkampioenschap 24-uur ultralopen plaats vind. Stef Nulens en zijn begeleider was de eerste die ik tegen het lijf liep,Stef probeerd dit jaar de Spartathlon te overwinnen.24 uur crack van Belgie Geert Stijnen en begeleider Robin De Bie kwamen mij persoonlijk de hand schudden.....fantastisch gevoel. Hun basiskamp werd opgeslagen naast die van mijn begeleidingsteam die intussen ter plaatse was..... Greet De Vos,Dirk Vandenplas...broer van Spartaan Marc...... waarvoor ik ongelooflijk veel respect heb....na zijn carriére met fuctie's  nog als ultraloper en topsporter beginnen....mijn petje af! Als West-Vlaming stond ik er niet meer alleen voor om een 24 -uur te runnen......Veerle Beernaert uit Bissegem was er ook bij, ze zou voor het eerst een etmaal proberen vol te houden en de limiet van 100 mijl te halen om officiel Belgische kampioene te kunnen worden. Met vele ultralopers werd een praatje gedaan.....met nog een Spartaanse krijger.....Jan van den Erve uit Nederland werd de hand geschut en werd er even gebabbeld. Ik bleef even haperen bij het mooie basiskamp van Léonie Van Den Haak, en haar grootste supporter......haar moeder. Na een minuut stilte voor de veel te vroeg overleden Spartaan Philip Verdonck werd rond de klok van 3 het startsein gegeven.

 ETIXX.jpg

De start van een 24 uurs-loop is altijd de gang van runners in slo motion. Paul Van Hiel wou er in het begin niets van weten en ging er als een speer van door. Ik nestelde mij in een groepje met wat buitenlanders en Geert Stijnen,het tempo naar 24 uurs normen, zou dat voor mij te rap moeten zijn.Rondje per rondje werd er afgehaspeld en de dj speelde voort. Plots hoorde ik een getoeter van een auto langs de grote weg...ik keek...daar was Marc Vandenplas die in Steenbergen aankwam samen met zijn trouwe border collie. Marc had in de voormiddag een halve marathon gelopen en zou ook in de avond een volledige marathon runnen in Steenbergen,s'anderdaags zou hij dan ook nog eens meedoen aan de 6 uur van Steenbergen.......ja die Spartaanse rots he! Mijn marathon tijd leverde een tijd op van 3:45 en had na 6 uur lopen.....63 km op de teller.In de late avond en nacht begon het echt koud te worden,tot tegen het vriespunt maar ik veranderde niets van kledij,blijven lopen en bij het 100 km punt stond de tijd op 10uur en 2 minuten.Intussen was er veel veranderd in de race en waren er al verschillende lopers die met een diepje liepen. Léonie Van den Haak liep op een hoog ritme haar rondjes en plots was alleen nog Geert Stijnen voor haar,ik kon mijn ogen niet geloven,ik bleef mijn tempo wat op peil houden en Léonie dubbelde mij keer op keer. Veerle Beernaert deed het op haar tradionele manier,enkele keren kon ik met haar een kort praatje doen, ze was goed bezig.Zo ging de stille nacht verder en verder en was er  voor de ene runner een moeilijk moment en voor de ander liep het weer beter. Mijn stand van zaken werd goed in het oog gehouden door Jef Buteneers en de begeleiding van Greet en Dirk waren perfect. De gebruikelijke slechte momenten had ik ook al doorworsteld en ik liep nog altijd op een schema van goed 220 kilometer.Op 100 mijl liep ik 17:25:14 en werd 6de algemeen. De dj begon weer zijn verzoeken te spelen en de zon was volop van de partij. Na weer een moeilijk moment opname  begon het plots weer goed te lopen,ik kon goed versnellen en liep ik op een bepaald moment op de 3de plaats algemeen en virtueel met de Bronzen plak op het Belgisch kampioenschap en dat allemaal op korte tijd rond de middag met nog een drietal uur te lopen. Ik kreeg te horen dat ik nog altijd op weg was voor 220 km in 24 uur. Maar ik kreeg plots weer maag problemen en op korte tijd was alle kracht ook weer weg,de zin naar kotsen was dichtbij maar het bleef ronddolen in mijn darmen. Jef Buteneers gaf mij een cola en ja hoor......in zijn bijzijn kon ik iets verder volop kotsen......oef! Stilletjes had ik weer iets meer macht in de benen maar het bleef slenteren en strompelen naar het einde toe.In het allerlaatste uur werd ik voorbij gelopen door ook al een Spartaan....Johan Bogaert uit Dendermonde. Jef bleef mij moed inspreken en ik werd fel toegejuigd door velen maar ik kon niet meer het tempo terug opdrijven. Een getoeter van jewelste,daar was het eind signaal,ik had daar iets voor al gestopt waar er een stoel stond waar ik mij kon inploffen. Het was een tijdje wachten tot de restmeters werden opgemeten.....het verdict was 213 km en 620 meter........meer of een volle kilometer beter of in 2011 en dus bij mijn tweede 24-uurloop een bevestiging en de limiet gehaald van 210 km om misschien begin September ergens in het buitenland weer een 24-uur terug te runnen........    Ik werd 5de in de totale uitslag van de 24 uur van Steenbergen,4de Belgisch kampioenschap algemeen en behaalde de Zilveren plak Belgisch kampioenschap masters-categorie.Op de 100 mijl werd ik 6de.Ik dank volop mijn begeleidingsteam.....Jef,Greet en Dirk en de zovele aanmoedigingen en supporters die mij via het thuisfront volgden online,iedereen en medelopers daar terplaatse die met mij meeleefde en intussen hun eigen strijd aan het runnen waren....dat is ultralopen!

 

Ludo Depoortere


 

1-Onlangs bijgewerkt43.jpg

 

1-Onlangs bijgewerkt44.jpg


 

1-Onlangs bijgewerkt46.jpg


 

1-Onlangs bijgewerkt45.jpg

 

4-Onlangs bijgewerkt48.jpg


 

1-Onlangs bijgewerkt47.jpg

1-24 uur Steenbergen 2012.jpg



 

1-100_6308.JPG

 

4-401697_3889364562698_1536484046_3226240_2130436876_n.jpg


ENERGY GEL met adaptogene planten

Geeft meer energie gedurende een inspanning. 

Dankzij de ideale combinatie van snelle, trage en halftrage suikers zorgt ENERGY GEL ervoor dat voldoende brandstoffen voorradig zijn om te blijven presteren. ENERGY GEL bevat een combinatie van monosacchariden, disacchariden en hogere (polysacchariden) suikers. Daarnaast bevat ENERGY GEL adaptogene planten, zoals Guarana, Panax ginseng en Siberische ginseng, die meer energie geven en de vitaliteit en mentale weerbaarheid verhogen. 

Samenstelling per 50 ml:

 

  • Suikersiroop (glucose, sucrose, maltose en hogere suikers) 32 g
  • Dextrose 6 g
  • Guarana (zaad) vloeibaar extract 1,5 g
  • Groene theebladeren vloeibaar extract 1,5 g
  • Panax ginseng (wortel) vloeibaar extract 0,75 g
  • Siberische ginseng (wortel) vloeibaar extract 0,75 g
  • Taurine 0,75 g
  • Plantenconcentraties: 1/1
  • Alcohol: 2.95% vol. ter bevordering van de opname

 

Verpakkingsvormen: 
1 - 10 zakjes 


Dosering: 
10 minuten vóór de inspanning: 1 zakje innemen 
Tijdens de inspanning: 1 à 2 zakjes per uur prestatie

 

 

 MIJN ETIXX PRODUKTEN TIJDENS HET BELGISCH KAMPIOENSCHAP 24-UURSLOOP STEENBERGEN 12/13 MEI 2012

 

 

 

 



ISO-gel

Toepassingsgebied 

 Meer energie (voor/tijdens het sporten) 
 Isotone energie voor onderweg 
 Rijk aan ontzurende citraten 
 Optimaal vochtbehoud

Product omschrijving: 

Zeer uniek: de enige gel waarbij je geen water hoeft te drinken! Iso gel is een kant-en-klare 
isotone gelformule die zorgt voor meer energie en betere vochtopname. Door de isotone formule 
levert de gel energie zonder de behoefte van extra water. Dus makkelijk om in te nemen buiten 
de verzorgingsposten. Iso gel zorgt voor een maximaal herstel van spier en lever glycogeen 
voorraden. En bevat citraten/zouten en electrolieten om de hydratatie te optimaliseren.

Samenstelling zakje (40g) 

Suikersiroop 32 g – Kaliumcitraat 1030 mg – Natriumcitraat 680 mg - Calciumcitraat 180 mg –Magnesiumcitraat 

110 mg - Mangaancitraat 2.09 mg –IJzercitraat 1.06 mg – Water (hulpstof) ad 40g

Inhoud:

40g

Gebruiksaanwijzing:

1 zakje per uur inspanning. 
Gebruik als isotone drank = 1 zakje iso gel in 500 ml water

 

 

07-03-12

6 UUR ULTRA LOOP VAN STEIN 2012

 

tumblr_m0dq5rmPnz1qbm33yo1_1280-2.jpg

 

 

Zondag 4 Maart 2012, halfvijf uit de veren, na wat luieren van een hete douche en te ontbijten

vertrok ik omstreeks iets na zes uur naar Stein in Nederlands Limburg voor de Internationale 6 uur loop. Eens de snelweg op was het auto rijden door een mistig decor. Nu en dan keek ik eens naar de ver gezichten langszij,dorpjes kwamen tevoorschijn boven het mistig gebied. Veel verkeer was er niet en kon ik mijn auto laten rijden op cruise control aan 115 km per uur. Boterhammen met confituur werden naar binnen gewerkt en nu en dan een slok sportdrank. Goed twee uur later reed ik de parking op van het recreatiepark het Steinerbos in Stein. Enkele Duitse ultra lopers waren met hun mobielhome al van de partij. Spartathlon atleet Jef Buteneers was de eerste die ik tegen kwam. Marc Vandenplas die nog altijd leeft op zijn wolk van het finishen aan King Leonidas in Sparta moest ik wat helpen, met welk merk van schoenen hij aan had om deze 6 uur te lopen,traditie in Stein, ze vragen dat altijd. Verleden jaar had ik hetzelfde probleem...ik wist het ook niet! Mijn borst en rugnummer weren afgehaald en ik dronk een koffie uit de drank automaat. Stef Nulens en Ronny Janssens liep ik ook tegen het lijf,deze twee geselecteerde Belgen zullen hun debuut maken dit jaar in September in de Spartathlon. En zo volgden er veel op rij waarvan ik de hand zou schudden maar in de verte wist wie het was....... mooi! De 6 uur van Stein is een run met geschiedenis,hier werden in het verleden al wereldrecords gesneuveld en is één van de sterk bezette 6 uur lopen. Dit jaar zou het weer het geval zijn,op één na waren bijna al de toppers van Belgie , Nederland en Duitsland aanwezig en is deze race tellend voor de marathon- ultracup 2012.Ik voelde mij goed in mijn vel na mijn rappe test vorige week in de 20 kilometer van Kortemark,waar ik loop maatje  Bianca Serroen als haas begeleide naar een scherpe tijd,de conditie zou goed moeten zijn maar in 6 uur kan er veel gebeuren.   Het Steinerbos werd ingewandeld naar de startplaats en om 11 uur met het zonnetje boven ons begonnen we eraan met bijna 200 deelnemers. Ik was goed vooraan gestart en na de eerste kilometer liep ik samen met ultra icoon Pat Leysen die met muziek in de oren en zonder nadenken de snelheid opdreef. Een groepje werd gedubbeld met enkele sterke dames o.a. de West-Vlaamse Heidi Janssens die goed bezig waren.Na een tijd kwamen we bij Geert Stijnen en Paul Van Hiel die een heel snelle start had genomen. Ik voelde mij goed in gezelschap van een ex Belgische kampioen op de 24 uur...... Pat Leysen en de hedendaagse Belgische kampioen Geert Stijnen. Na 2 uur runnen stond de teller op 26 kilometer en mijn marathon tijd was 3u24....... dus een veel te rappe start. Intussen was het zonnetje allang verdwenen en was het heel slecht weer met buien en koude regen,soms was het modderen van water en bruine aarde op een bouw werf die over de weg vloeide. Na ongeveer bijna 4 uur lopen begon ik een deuk te krijgen en ging het minder,het was op de tanden bijten want velen gaven er de brui aan door de constante koude regen op lichaam en geest. Plots zag ik de levende Spartathlon legende Luc Dejaeger langs de kant staan, hij was zich warme kledij aan het aandoen en ik dubbelde hem maar opgeven zou hij niet doen. Tijdens het laatste uur begon ik weer sterker te lopen en deed ik nog een poging om de 70 kilometer te halen maar iedere keer langs de grote baan,alleen in de wind was het zwaar lopen. Mijn laatste flesje drank en etixx gel kreeg ik van Jef Buteneers overhandigd om de ultieme kilometers af te haspelen. De sirene ging heel luid over verschillende plaatsen op de omloop, iedereen bleef kordaat staan, de 6 uur loop zat erop. De rest meters werden gemeten en ik kon vertrekken naar een deugddoende warme douche,na afloop daarvan zag ik tot verbazing dat ik geen handdoek mee had in mijn sportzak. Op het moment dat ik mij zou afdrogen met een reserve t-shirt passeerde Ghislain Dops aan mijn pashokje,ik vroeg hem er één en ik kreeg er één. Met Johan Bogaert,één van de Spartatlon finishers in de geschiedenis deed ik nog een kort praatje,we hadden elkaar tijdens de hele 6 uur niet gezien,heel de tijd liepen we in dezelfde ronde op enkele honderden meters na. Na wat bij te praten met de één en de andere vertrok ik terug naar huis,maar nu vanaf in Limburg tot in Gent in slechter en slechter wordend weerbeeld op een stampvolle autosnelweg, deze maal was het opletten geblazen en stond mijn auto niet op cruise control. De prijs uitreiking heb ik achterwege gelaten maar intussen weet ik dat ik in 6 uur........ 69km en 293meter gelopen heb met een 29e plaats in deze sterk bezette race en de 1e plaats in mijn categorie. Ben tevreden wat ik zie wat schoon volk na mij in de uitslag staat. De Nederlander Bram van Rijswijk won de wedstrijd bij de mannen overall voor de Belg Gino Casier en de Rus Vadzim Budnik. Bij de vrouwen overall won de Nederlandse Mieke Hekkers met meer of 67 km,nog een Nederlandse,Jet Klomp werd tweede en onze Belgische Hilde Ottevaere derde met 66 km en 248 meter. Heidi Janssens, de West-Vlaamse werd mooi vierde met 65km en 155 meter,een andere West-Vlaamse ultra loopster Dora Vandewaetere zesde met 62km en 11 meter. Ik sluit dit verslag af met een nieuw Wereldrecord die van een ultra icoon uit Nederland , Jo Schoonbroodt,hij liep in zijn categorie maar liefst 78km en 953 meter!

 

 

Pictures21.jpg

Pictures20.jpg

 

02-03-12

Lange Winterslaap



 

 

Winter in Wervik.jpg

 

Het is al een hele tijd geleden dat ik nog iets had gepost op mijn blog,het werd een lange Winterslaap,ook is mijn facebook één van de grote schuldige en zal het waarschijnlijk ook zo in de toekomst blijven maar goed hier toch een update van een extra lange Winterslaap. Na mijn Spartathlon avontuur was het een hele tijd bekomen en moest ik mijn batterijen een hele poos opladen. Ik werd hier en daar gehuldigd en moest ik mijn Griekse ultra run stunt meermaals uit de doeken doen. De maanden daarna en naar het eind van het jaar toe was het genieten van een droom die uitkwam. Finishen in de Spartathlon is voor een ultra loper het ultieme. Maar ik kon alles relativeren want in die maanden was er meer aan de hand,we kregen het slechte nieuws dat loop en facebook maatje Sandra Cauwels het niet meer kon halen,haar dappere sterke strijd tegen kanker. Enkele weken voor dat slechte nieuws had ik haar nog gebracht naar het UZ in Gent,toen was ze nog volle hoop en deed niets vermoeden dat het plots zo vlug bergaf zou gaan,we hebben nog veel gelachen die dag en samen iets gegeten,die dag zal voor altijd in mijn geheugen blijven. Op 22 December 2011 is ze rustig bij haar dichte familie overleden, ze hoopte Nieuwjaar nog te halen maar ook dat was haar niet meer gegund,hoe onrechtvaardig is alles zo in deze wereld. Op 29 December tussen Kerst en Nieuw zijn we dan allemaal,haar familie , vrienden,kennissen afscheid gaan nemen bij haar laatste mooie uitvaart. Bij de Leffe loop in Markegem hebben we haar herdacht,door met een rood lintje aan,Sandra nooit te vergeten. Op de laatste dag van het jaar werd er in mijn thuishaven Geluwe de traditionele eindejaar loop in groep afgewerkt. Vanaf 2012 begon ik langzaam aan mijn loop trainingen weer op te bouwen tot een mooi einde week geheel. Eenmaal in de week loop ik nu met dapalo lopers club Dadizele om mijn snelheid in duur wat op peil te houden,in de toekomst ben ik van plan om nu en dan ook eens naar mijn andere aangesloten club flac in Wervik te gaan trainen. Op 14 Januari 2012 organiseerde loopster en facebook maatje Veerle Beernaert een training marathon in domein Bergelen in Gullegem, ze werd op die dag 42 jaar en 195 dagen,de afstand van de marathon. Een minuut stilte werd gehouden voor Sandra.48 vrienden,loop en loopsters kwamen samen rondjes afhaspelen waarvan 12 de volledige marathon liepen. Samen met ultra en trail atleet Dirk Van Thuyne liep ik nog wat door tot dat we juist 50 kilometer hadden gelopen. Mijn eerste ultra lange training van 2012 was een feit. De eerste weken van Februari werd het echt een ouderwetse Winter met vries temperaturen tot min 15 graden in Vlaanderen maar de Elfstedentocht kon toch niet doorgaan in Friesland. De week kilometers trainingen werden langer en langer maar dit jaar wil ik mijn snelheid ook terug wat opbouwen volgens het mogelijke naar mijn doen en leeftijd. Met Geluwse lopers maatje Katleen , Franky,Kristof,Samanta,Cristophe en Jean-Marie worden trainingen afgewerkt. Voor heel lange trainingen is het meestal in alle stilte alleen dat ik door de mooie Westhoek loop. Onlangs heb ik nog een nieuw loop maatje ontdekt hier in mijn thuishaven,niet zomaar één,Bianca Serroen zus van de sterke marathonloper Nico. Dat ras paardje is pas beginnen met lopen en wedstrijden meedoen. Met haar loop ik nu meestal rappe tempo trainingen naar kunnen tot ongeveer 20 kilometer ver. Onlangs schreef ze haar in voor de 20 kilometer van Kortemark een sterk bezette loop wedstrijd. Ze vroeg of ik met haar wilde meelopen om haas en zo meer te spelen, ze had trouwens nog nooit een 20 km wedstrijd gelopen. Zo gevraagd , zo gedaan, uit het niets liep ze de 20 km van Kortemark met ik als co-piloot heel de tijd aan een gemiddelde van goed boven de 14 km per uur. In de laatste rechte lijn toonde ze nog eens haar tanden naar de finish en spurtte nog een atlete voorbij en werd in de totale uitslag bij de vrouwen zevende, wat een debuut en wat een tijd........ 1:24:54! Voor mij was de test een geslaagde onderneming,nu Zondag 4 Maart loop ik mijn eerste ultra loop race van 2012 , de Internationale 6 uursloop in Stein Nederland. De man in black en muziek legende...... Johnny Cash zou op 26 Februari 2012 laatsleden 80 jaar geworden zijn,dat werd samen met al mijn Cash facebook vrienden jong en oud mooi gevierd.

 

Ludo

 

Veldloop Moorslede 25102009.jpg

Pictures12.jpg

Downloads6-1.jpg

 

 

Downloads7.jpg

 

Downloads8.jpg

 

 

Downloads9.jpg

Downloads10.jpg

Downloads5.jpg

 

 

Downloads12.jpg

 

Downloads13.jpg

Collages8.jpg

Downloads3.jpg

2012-02-25.jpg

 

Extra:Spartathlon story 2011

 

429077_3134375131443_1626760536_2725042_1960187312_n.jpg

 

 

 

De lange weg van Athene naar Sparta

 

Mijn Spartathlon verhaal begint anno 1986,tijdens mijn eerste korte ultraloop carriere.Toen had ik die droom al om deze monster ultraloop ooit eens te doen ,ik liep als twintiger zonder enige begeleiding en schema een halve in 1u13,marathon in 2u42 en liep de 100 kilometer in goed 8 uur.Om mij te selecteren voor deze zware extreme wedstrijd zou dus geen probleem zijn maar enige tijd later hield ik door omstandigheden het ultralopen voor bekeken,een mens moet knopen doorhakken en een keuze maken in het leven, maar goed met vallen en opstaan en 25 jaar later dus dit jaar in 2011 stond ik wel en waar aan de start bij de Acropolis in de Griekse hoofdstad Athene.

 

Het begon terug te kietelen 2 jaar geleden toen ik een email stuurde naar de meester van de laatste jaren in de Spartathlon Luc De Jaegere voor wat informatie,hij schreef mij kort nadien terug dat ik door mijn verleden een goede kans maakte om de Spartathlon te overleven.

 

Nu was het de kunst om mij eerst te plaatsen voor deze extreme ultraloop,en dat deed ik dan maar bij de nacht van Vlaanderen in Torhout,100 kilometer lopen onder de 10u30.Ik haalde nogmaals de selectie voorwaarden bij de 100 kilometer ultraloop in het Noord - Franse Steenwerck.Intussen had ik alias Spartix Rudy Vanden Berghe toevallig tegen het lijf gelopen tijdens de 100 km nacht in Torhout en de man die alles weet over deze extreme Griekse ultraloop,Spartaan Joseph Buteneers. Deze twee Spartanen geloofden in mij en gaven mij een grote kans om de voeten van King Leonidas aan te raken.Ik kreeg van hun vele tips over wel en wee van voorbereiding,training,voeding en zoveel meer maar ondanks alles kreeg ik van beide te horen,doe wat jij best vind want jij moet het doen want niemand is gelijk in alles wat een ander doet. Finishen binnen de 36 uur over een afstand van 246 km,nergens vlak en als toemaatje extra de 1100 meter hoge Sangaspas beklimmen via rots krongels is extreem. Anderhalf jaar geleden trainde ik al enkele 100 kilometer lopen met ondermeer een lastige 100 km in het drielandenpunt te Welkenraedt,dit alles op voorbereiding met zicht op eind September 2011. Maar de echte voorbereiding begon vorige Winter toen ik samen met mijn loopmaatje Katleen de ijskoude, op sneeuw en op glad ijs de wegen trotseerde. Samen op pad met vele lange soms kletsnatte duurlopen ergens te lande bij organiseerde wandeltochten. Vooraf liep ik eerst duurlopen om dan bij Katleen aan te sluiten om haar tempo en interval trainingen mee te lopen. Het marathon schema was van Katleen haar man Franky Van Lierde,Ik begeleide haar trainingen op weg naar haar eerste marathon die van Antwerpen,die een groot sukses werd ! Vanaf dan was er maar één wedstrijd die telde de Spartathlon,deze veeleisende ultraloop ter wereld en heel bijzonder met de Olympische waarden en gedachten met start aan de Acropolis in Athene en finish aan het standbeeld van King Leonidas in Sparta. Ontelbare duurlopen van goed 70 kilometer werden afgehaspeld naar het Westvlaamse Heuvelland.Een onverhoopt sukses bij het Belgisch kampioenschap 24 uur waar ik brons behaalde met bijna 213 km want felle kniepijn dagen ervoor deed mij twijfelen.Met etixx gels,zouten,water en zuivere citroen liep ik 24 uur aan één stuk. Door de vele trainingen begon mijn lijf daarna toch wat te verzwakken,ik werd te scherp en dat uitte bij het Belgisch kampioenschap 100 km in Torhout waar ik tot ongeveer 55 km sterk liep maar daarna nog 45 km moest afzien tot en met,ik werd beloond met het goud bij de masters. Daarna werd er wat minder getraind en bleef ik mijn etixx sportvoeding gebruiken. De ultieme zware trainingsweek tot en met de 100 km van Bornem werd goed doorstaan,421 km trainen in 9 dagen.

 

Vanaf nu was het voor mij afbouwen naar de Spartathlon toe en was het plots veel minder training voor mij ,4 dagen lopen en 3 dagen rusten,ik voelde mij sterker worden, de scherpe kanten werden weer ronder. Mijn loopmaatje Katleen was zeker van haar stuk,zonder ongevallen of kwetsuren haal jij de finish binnen de 36 uur!ze had mij intussen al zien afzien in Torhout,ze reed naast mij met haar fiets als begeleidster. Ik bleef er toen nog kalm bij en was ver van zeker van mijn stuk, ik wist wat ik kon maar de Spartathlon kan je met niets vergelijken.Ik had er alles voor gedaan,wat kan een mens nog meer doen,ik had ongeveer vanaf Januari tot half September 6000 kilometer afgehaspeld.Late September and Athens here I come,de spanning begon te snijden en eindelijk was het zover,het stond voor de deur, ik vertrok naar de luchthaven van Zaventem voor een weekje tussen Athene en Sparta,ik was op weg voor de run van mijn leven.Op Dinsdag 27 September 2011 vloog ik met Brussels airlines met een goed anderhalf uur vertraging samen met een andere geselecteerde Belg Erwin Hamers naar Athene. Eens in open lucht in Athene kon je de warmte onmiddelijk goed aanvoelen,nu en dan kwam er plots een waaierige wind tevoorschijn die voor wat afkoeling zorgde. Met een gehuurd busje door het begeleidingsteam van Erwin Hamers kon ik mee naar hotel blue sky,door de Griekse crisis was er die dag staking van bus en taxi. Na een dag en nacht was het tijd om naar het atleten hotel London te verhuizen,we waren er vroeg bij en konden alles regelen om het Belgisch ultraloop team samen in kamers onder te brengen. Atleten van overal ter wereld kwamen Hotel London bezetten,de Japanse grote delegatie had apart een ander hotel toegewezen gekregen.Bij de briefing was het erg druk,dit schouwspel werd rechtstreeks door de Atheense en andere Griekse tv live in de huiskamers gebracht.Je zag de spanning op ieder atleet zijn gezicht. De Belgische ploeg was nu voltallig met elf.....Ghislain Dops,Pat Leysen,de gebroeders Luc & Edwin Lenaerts,Luc Dejaegere,Lieven Pieters,Michiel Smits,Erwin Hamers,Bart Van Nijlen en Marc Vandenplas allemaal met één doel,de voeten van King Leonidas aanraken in Sparta en onsterfelijk worden. De dag van de waarheid werd een feit,met bussen werden we naar de startplaats aan de Acropolis gebracht. Bij de verlichte Acropolis stond iedereen op de toppen van de tenen en in spanning te wachten om eindelijk te starten in de Spartathlon 2011. Overal werd nog gefilmd en ontelbare foto's genomen maar de klok stond op 7 Griekse tijd , de officiele start, er werd afgeteld en weg was ik,de start had ik toch al gehaald...de finish binnen 36 uur?

 

 

 

De eerste kilometers is het al opletten geblazen,op grote verschillende hoekige en ronde traditionele stenen is het vanaf de Acropolis gevaarlijk naar beneden lopen. De eerste twee uren is het rennen dwars door Athene,de ochtendspits is heel druk,overal zie je massa auto's in rijen heen en weer,van links en rechts langs je voorbij zoemen. De politie doet er alles aan om de over drukke kruispunten verkeersvrij te houden,sommige ongeduldige chauffeurs toeteren tot en met. De reuk van de vuile uitlaatgassen doet mij last krijgen,mijn ogen beginnen te pieken en ik krijg het snot in de neus. Plots krijg ik aan beide kuiten een tintelend gevoel van opkomende krampen maar na een tijdje gaat het vanzelf weer weg....oef ! Nu en dan is het in zig zag tussen de auto's doorlopen en de stank van de vuile lucht blijft miin ogen parten spelen.

 

Eindelijk loop ik buiten Athene en de last van neus en ogen smelt als sneeuw in de zon weg,wat een opluchting. De eerste Belg die ik tegen kom is Spartaan Luc Dejaegere , in zijn eigen stijl loopt hij verder,voor hem is er maar één wedstrijd die telt en dat is de Spartathlon,hij kan er niet genoeg van krijgen,het is zijn vierde opeenvolgende deelname,driemaal kon hij de voeten van King Leonidas aanraken.Het wordt warmer langs de Griekse wegen,op een bord zie ik dat de temperatuur op 30 graden staat,mijn eigen spons begin ik goed te gebruiken,bij iedere bevoorradingspost laat ik het water over mijn hoofd en nek vloeien.Ik wordt op vele plaatsen toegejuigd door supporters , cherpa's en teams van andere Belgische en buitenlandse ultralopers. Jef Buteneers en de Spartathlon vrienden uit Westmalle zijn goed herkenbaar, allemaal in rood t-shirt gekleed,Eric Vercauteren en bende waren vroeger het vast begeleidingsteam van de betreurde mister Spartathlon Leo Van Tichelen,liefst negen maal wist hij de Spartathlon tot een goed einde te brengen,dit keer begeleiden ze de Belg Erwin Hamers. Rijen schoolkinderen zijn uitbundig en staan te zwaaien met hun armen om mijn handpalm aan te raken,natuurlijk speel ik met volle overgave het spelletje mee,op zulke momenten zou je denken dat het allemaal vanzelf loopt en krijg je nieuwe krachten.Lieven Pieters de andere West-Vlaming van de Belgische ploeg loopt mij in zijn kaarsrechte eigen stijl voorbij,hij gaat goed vooruit,ik durf niet te versnellen,de tip van Rudi Vanden Berghe zit in mijn hoofd...maak dat je bij het check-point na 80 kilometer nabij Korinthe en tevens de eerste post waar je hulp mag in ontvangst nemen van een begeleidingsteam en zomeer niet meer of een kwartier voorsprong hebt op het sluitingsuur.Kronkelend heuvel op,heuvel af is het nu lopen langs de Griekse kustlijn,mooie uitzichten langs de zee. Kilometers ver zie je eenzame runners voor je uit. Plots is daar een Belg...Marc Vanderplas met zijn korte pasjes komt hij langszij,het ziet er goed uit. Even later loop ik een tijdje in gezelschap van de Nederlander Henk Geilen,we babbelen wat en wat verder loop ik van hem weg,hij roept nog...Ludo niet forceren,je zal gemakkelijk binnen tijd in Korinthe zijn. Toch heb ik het gevoel dat het wat minder gaat en een tijd later is het goed afzien,ik ben ongeveer 70 km ver. Even verder kom ik de Belg Luc Lenaerts tegen,ik denk onmiddelijk aan zijn zelf gemaakte song I wanna run to Sparta,Sparta's on my mind en doet mij vleugels krijgen. We lopen een tijd samen en peppen ons aan elkaar op,blijven lachen is de boodschap van Luc die intussen zijn run afwisseld met tussentijdse rappe stapjes. Later zegt Luc doe maar je komt zeker aan in Sparta en alleen loop ik verder. In een zonovergoten Korinthe loop ik het welbekende kanaal over,toeristen maken kiekjes van de diepe afgrond,plots hoor ik geroep bij het oversteken achter mij in het Vlaams...kijk nen Belg en wordt er vurig gesupporterd. Ik kom aan na 81 km bij het eerste controle punt, de chip doet zijn werk op de mat en de tijd staat op 16:09:35,ongeveer 21 minuten voorsprong op het sluitingsuur.hier liggen velen al uitgeteld en is de Spartathlon voor hun gedaan. De drukte is hier te snijden,hier mag je allerlei hulp krijgen van eigen cherpa's of team,je kan verzorging en massage krijgen van de organisatie maar ik doe het helemaal alleen,geen team rond mij, ik heb kleine plastieken zakjes mee met poeders zout en gels.Ik doe een zakje zout in mijn drinkbus,wat water erbij,wat schudden en drinken, ik verorber een etixx gel,wat banaan in mond en weg ben ik,geen tijd te verliezen.De wegen worden nu smaller en is het lopen het platteland in tussen de vele boerderijen waar de druiven hangend uit de schuren sieren.Ik haal een runner in die aan het stappen is,ik blijf er even bij en doe een kort praatje,het is een Amerikaan uit Oklahoma City en als ik hem verlaat zegt hij..... I'm waiting for the high mountain....maar ik denk bij mijzelf dat is nog een heel lange weg,na afloop zag ik hem terug in hotel London en de high mountain ( Sangaspas) werd niet meer gehaald maar hij verzekerde mij.....I try again next jear. De avond is aan het vallen, de zon is aan het ondergaan tussen de boomgaarden in de kleine dorpjes,de horizon staat helemaal rood gekleurd,kinderen staan langs de weg en vragen in groot aantal een handtekening van mij,al heel traag lopend speel ik de vedette en schrijf op hun papiertje mijn handschrift,mijn naam en Belgium,de blije gezichtjes springen in de lucht,een klein meisje vraagt mij in het Engels....do you love Greece.....yes of course, op zulke momenten doet een mens nadenken en is de emotie dichtbij. Zoals voorspeld krijg ik plots een medeloper naast mij, een dolende smalle hond is voor kilometers mijn gezelschap,met zijn tong hangend uit zijn muil blijft hij naast mij trappelen,nu en dan moet ik een wilde beweging maken als de hond te dicht bij mijn kuiten aanleund.Mijn voorspong op de limiettijden is intussen groter geworden,ik ben toch al meer of 120 kilometer ver en bijna halfweg.In een dorpje bij een bevoorradingspost waar ik vlug een warme koffie met veel suiker naar binnen verorber draai ik mij nog even om en daar zie ik de Belg Erwin Hamers op een stoel zitten,hij zegt.... Ludo tis over,einde krachten,darmproblemen,ik kan niets meer naar binnen krijgen,ik pep hem nog wat op, maar het was helemaal op, de opgave voor hem was een feit.Iets verder loop ik een andere Belg Edwin Lenaerts tegen het lijf,ook hij heeft het zwaar te verduren,hij zegt....loop maar door Ludo,ik moet vertragen en zie wel waar ik uitkom.Ghislain Dops haal ik na een tijd bij,hij probeert nog binnen de tijd te zijn bij de volgende post maar hij zegt zelf dat hij waarschijnlijk zal moeten opgeven.Mijn koplamp moet vanaf nu zijn werk doen,ik run nu in de hel van de Spartathlon, in de pikdonker, kilometers ver , een gebogen smalle weg die bedekt is met grint,overal diepe kuilen,je ziet alleen in de schijn van de koplamp,ik loop in het midden want anders is bijna niet te doen,ik voel het branden op het platte van mijn voeten,hier zie ik af tot op het bot,het is zwaar lopen,met alle kracht verplaatst ik mijn voeten,mijn geest moet de pijn overwinnen,ik moet naar Sparta. Dwars door de hel heb ik eindelijk gezelschap,Prisca Vis van Oranje is ook aan het zwalpen,we blijven een tijd samen lopen,ze verteld mij dat ze maag en darm problemen heeft,ze kan ook niet veel meer eten.Bij een post na de lijdensweg van de hel moet ik de Nederlandse atlete even laten gaan,er zitten grint steentjes in mijn rechter loopschoen,ik loop al kilometers met steentjes die aan het snijden zijn tussen teen en hiel,zo kan ik niet verder.Ik neem plaats op een stoel en met veel moeite en veel tijd verlies kan ik in horden en stoten het probleem oplossen,met hulp van twee Griekse schoonheden kan ik die stoel weer verlaten,ze nemen mij bij de arm om recht te staan, ik kan mijn weg richting Sparta voort zetten.Na een tijd loop ik Prisca Vis terug in,het gaat van kwaad naar erger,ik blijf er nog een poos bij maar plots moet ze voor de zoveelste keer overgeven tot en met,ik blijf nog even hangen maar ze zegt....doe maar niet kijken achter mij,iets verder zal ze tot opgave gedwongen zijn.Klimwerk is er intussen weer volop van de partij,ik nader de bergzone van de Sangaspas.Hier loop ik in gezelschap van de Nederlander Martijn Biesmans die met grote stappen omhoog gaat.De wegen beginnen vreselijk omhoog te lopen,het is kilometers lang klimmen,het is hier al zo zwaar,wat gaat dat zijn op de pas zelf.In de verre zie ik de Sangaspas voor mij,wonderbaar,sprookjesachtig maar tegelijk een angstaanjagend schouwspel van lichtjes zigzagt omhoog.Ik kom aan de voet bij mountain base aan de post,daar heb ik een overvolle zak met spullen klaar liggen,warme kledij en zomeer, maar het enige dat ik eruit haal zijn een paar handschoenen,ik kan mij amper nog buigen en heb niet de spirit om mij te verkleden.Ik heb 47 minuten voorsprong op de limietstijd. en toch wil ik onmiddelijk verder maar Martijn Biesmans de Nederlander niet meer,ik roep nog kom we zijn dan met twee maar hij is einde krachten door een val in de hel en stopt.Hier liggen velen uitgeteld,ze slapen en zijn uitgeput,de kracht ontbreekt van velen om de Sangaspas te beklimmen.Ik ben even de weg kwijt maar wordt al gauw geholpen om aan de pas des doods te beginnen. Het is onmiddelijk keihard afzien,mijn benen zijn loodzwaar het is alsof ik zweef met de voeten op de grond,ik moet mij helemaal buigen,alles doet pijn,ik ben terug de voorhistorische mens die heel gebogen op handen en voeten een weg zoekt tussen plant en rots.Op plaatsen hangt een rood-wit lint en staan er rode lichtjes,daarachter schuilt de ravijn,soms verplaatst ik mijn voet op een rots met de hulp van mijn hand,met de andere hand hou ik mij vast aan de rotswand of aan het struikgewas om mijn evenwicht te houden.Ik kijk heel de tijd met mijn koplamp naar beneden,de schijn van het licht is ongeveer 25 cm tot de grond.Op enkele gevaarlijke punten in bochten staan een tweetal bergbeklimmers op wacht met reddingsmateriaal.Ik krijg het hard te verduren,het gaat bijna recht omhoog,het kan toch niet ver meer zijn en ja plots is daar....eindelijk! de top of the mountain,een felle wind raast hier voorbij en is het koud,bij de post krijg ik onmiddelijk een warm deken over mij body,een vriendelijke Griekse vraagt.....something to hot food?Mijn antwoord is nee,het deken vliegt van mij en ik loop verder op weg naar de afdaling,ik wil vooruit.De zink gaat recht kronkelend naar beneden,levensgevaarlijk. Overal liggen losliggende stenen en rotsbrokken,soms is het meer glijden dan lopen en is het bijna onmogelijk om je in evenwicht te houden,de kuiten staan gespannen, ik geloof in mijn hoofd dat mijn lange sportsokken hun werk doen.Het is een hachtelijke onderneming om recht te blijven...zo gezegd,zo gedaan,in een uiterst stijle bocht naar beneden glijd ik uit en blijf een 10-tal meter glijden,het is plots stil,ik blijf enkele minuten liggen,niemand komt mij voorbij,langzaam bekijk ik mijn body,wat schaafwonden aan arm en been,met veel moeite kan ik mij omhoog hijsen en verder ga ik rustig naar het dal. Ik kom aan in Village of Sagas en drink een sportdrank om even te bekomen. Na een heel kleine pauze en tot mijn verbazing met nog meer voorsprong op de limiettijd loop ik als snelwandelend verder. Plots krijg ik pijn aan de heup en moet ik gedwongen mijn loop - stap veranderen.Ik begin luidop tegen mijzelf te praten,wat ik allemaal vertel zijn dingen uit mijn verleden en denk ik aan mijn overleden vader,mijn dochter, dierbare vrienden,mijn lief loopmaatje en zomeer,soms rare uitdrukkingen maar het helpt ,ik pep mij helemaal zelf op,ik wil niet vallen maar opstaan,ik moet naar Sparta verdomme.Het ochtendgloren heeft intussen zijn intrede gedaan en de zon komt op,het loopt van kwaad naar erger met de pijn aan de heupstreek, ik sukkel verder maar opgeven....never! Ik dacht dat de Sangaspas het zwaarste was maar nee na een vlakkere weg is het nu weer klimmen,kilometers ver op brede snelwegen gaat het steil omhoog, zwaarder dan ooit,klimmen en nog eens klimmen er komt geen eind aan.Langs mij razen de auto's voorbij,links lopen is de boodschap,maar wat is dat toch gevaarlijk! Een Japanner die ik voorbij steek zwalpt van de ene kant naar de andere.Vele auto's toeteren en Griekse voorbijgangers rijden met open ramen en wuiven met open armen naar mij,wat een fantastisch gevoel,ik krijg vleugels en kan soms de pijn verdrijven.Moederziel alleen moet ik verder en plots loopt het even verkeerd, in een ommetje in een dorp ben ik de kluts kwijt en even de weg in mijn hoofd verloren. Achter mij hoor ik getoeter van een aankomende auto,het raam gaat naar beneden van een organisatie wagen, het is ex- top ultraloper Jan Vandendriessche en lid van de Executive Council van de IAU en director of organisations,Ludo zegt hij.....je bent verkeerd aan het lopen,terugkeren 500 meter en links afslaan.....bedankt Jan! De benen lopen niet meer mee maar mentaal blijf ik sterk,Jan is nu de enige Belg die ik langs de Griekse wegen tegenkom,hij spreekt mij moed in en op sommige posten hou hij mij op de hoogte van de stand van zaken,het wordt spannend , constant loop-stap ik met 10 tot 15 minuten voorsprong op de disqualificatie.Ik wordt bijgehaald door Martin IIott uit de United Kingdom en bij het passeren zegt hij.....you're going to Sparta! Ik ga niet meer vooruit en toch haal ik strompelende atleten in.Aan posten zitten of liggen atleten helemaal kapot wachtend om de opgave bus om die te vergezellen naar Sparta,ik wil daar niet van weten,ik wil Sparta bereiken met mijn voeten.Eindelijk krijg ik nog wat gezelschap,met de Deense kampioene 24 uur Anne-Marie Rossen loop ik een tijd samen,op een lastig stuk omhoog is de pijn ergens in de heupstreek weer niet te harden en moet ik afhaken,ze kijkt nog om en zwaait met haar armen...kom, maar ik laat ze gaan.Jan Vandendriessche roept plots bij een post,je hebt 28 minuten voorsprong,nu weet ik het zeker,ze krijgen mij niet meer klein,in Sparta kom ik binnen de limiet aan.Na 236,6 kilometer zie ik plots ongeveer 100 meter voor mij eindelijk nog eens nen Belgische atleet,Marc Vandenplas komt juist uit het veld van een sanitaire stop maar naast hem kom ik niet meer,ik kan niet meer versnellen zoals ik normaal wel kan,bij iedere beweging voel ik de druk aan mijn heup,ook rugpijn doet mij verplicht verder strompelen,ik laat alles begaan,ik weet zonder dood, slag of stoot haal ik de finish. Een Spanjaard, zijn horloge staat stil,constant vraagt hij, what's the time?Ik verlies nog veel tijd in de allerlaatste kilometers,het is nog vrij lastig langzaam omhoog en in de straten van Sparta tussen de huizen slaat de warmte dwars door me heen.Bij de allerlaatste post drink ik nog een flesje water en sukkelend maar toch weer wat lopend naar de ultieme kilometer waar je toch goed de concentratie moet blijven houden om niet onder een voorbijrijdende auto te liggen.Een bocht naar rechts,eindelijk zie ik in de verte het standbeeld van King Leonidas met alle vlaggen in rij van de deelnemende landen,overal wordt ik bejubeld en wordt er geschreeuwd, wat een moment,droom ik nu of is het van ware,de finish is in zicht. Nog enkele honderden meters, Spartaan Jef Buteneers komt vol emotie naar mij lopen,ik steek mijn armen wijd in de lucht en maak een vuist,ik ben er,ongelooflijk,het is mij gelukt na die toch kloeke val bij de afdaling Sangaspas. Alle Belgische opgevers leven mee met mijn finish,dat vergeet je nooit,Luc Dejaegere die voor de vierde keer en in een beste tijd al een poos binnen is omhelst me,overal wordt ik toegejuigd door supporters en atleten van verschillende Nationaliteiten,ik moet handen drukken van een hele rij Japanners, Belgische,Vlaamse en Oranje vlaggen gaan de lucht in,iedereen leeft mee,onbeschrijfelijk! Door de luidsprekers hoor ik.....Finish Ludo Depoortere of Belgium.Ik wordt de laatste tientallen meters begeleid en ontfermt door Greet die mee is als familie van ultraloper Marc Vandenplas maar supportert voor heel het Belgisch team,in alle drukte verliest ze haar zonnebril, (de mijne heb ik verloren achter gelaten als souvenir ergens op de Sangaspas),ze loopt mee tot aan de trappen want verder mag ze niet.Iedere stap die trapjes op is een pijnlijke opgave. Ik ben helemaal leeg,tot voorbij het bot maar hier zich...ik kan de voeten van Koning Leonidas aanraken. De typische olympische lauwerkrans wordt op mijn hoofd gezet door de meisjes in trationele oude Griekse kledij,ik drink hun godendrank, de originele plaquette krijg ik overhandigd.Daarna wordt ik weggebracht naar de verzorgingsdienst,Greet blijft aan mijn zijde,Het is een hele klus om mijn sokken en schoenen uit te doen maar eindelijk lukt het toch en worden mijn voeten gewassen en in een badje ontsmet, daarna worden ze nog wat besproeid en krijg ik sneeuw witte sloffen aan. Als ik zo even mijn volle verstand terug heb kijk ik even rond en zie ik overal atleten aan de infuus,ze zijn lijkbleek. Met een taxi wordt ik naar het hotel gebracht.(Mijn loopschoenen liggen nog in de taxi,de chauffeur zal ze waarschijnlijk als souvenir bijhouden ;-) want bij aankomst thuis zag ik s'anderendaags dat ze niet in mijn valies zaten.Na afloop was het van hier naar daar, met bus naar receptie en huldiging met maaltijd in Sparta,hotel uit en terug reis per bus naar hotel London in Athene,voor mij een zware onderneming want het ene wat ik wilde was rusten lang uitgestrekt op bed. De sluitingsceremonie met feestmaaltijd en huldiging van alle atleten die de finish gehaald hadden binnen de tijd was in een sfeervol decor,iedereen werd afzonderlijk op het podium geroepen om de zeldzame en uitzonderlijke medaillie rond de nek te krijgen en ik was daarbij.....ongelooflijk! Ter plekke was ik nog niet tot het besef gekomen wat ik klaar had gespeeld,dit kwam later.Luc Dejaegere zijn woorden,het veranderd iets in je leven,je hebt iets groots gedaan,je bent nu onsterfelijk en je staat in de annalen van de Spartathlon,al blijf ik alles relativeren,de run van mijn leven is geslaagd,mijn droom is uitgekomen. De koerier Phidippides zou het tijdens de Perzische oorlog als eerste anno 490 jaar voor de jaartelling in juist 36 uur gedaan hebben,historische bronnen spreken van twee dagen, mijn tijd 35uur 50minuten en 3seconden en de 29ste Belg ooit in de historie van de Spartathlon. 143 atleten van de 370 halen de finish binnen de tijd. Dat 6 Belgen van de 11 de voeten van King Leonidas aanraken is op één na in de geschiedenis de beste prestatie ooit.De week van mijn leven,die van de Spartathlon is ten einde,met de gebroeders Edwin & Luc Lenaerts en ultraloop icoon Pat Leysen die super gelukkig is,bij zijn derde deelname haalt hij de finish,vlieg ik terug naar Belgie. Na een slopende trein reis van Zaventem naar Menen wordt ik opgehaald door Franky die mij in zijn armen vast neemt voor een verrassend onthaal bij mij thuis door zijn vrouw Katleen die emotie uit en mijn lieve dochter Steffi die mij vreugdevol met een fles champagne omhelst.

 

 

 

" De Spartathlon runnen is: een vijftal keer is uw lijf bijna dood,mentaal moet je de hel als de hemel zien, je lijf moet binnen en buiten ver over de lijn "

 

388755_2640451783668_1626760536_2526512_654764014_n.jpg

 

Ludo Depoortere.

 

Mooi Filmpje met video en foto's van de Spartathlon 2011....... Mijn finish in Sparta mooi in beeld! gebracht!
Met dank aan Jan Vandendriessche.

 

 

08-11-11

Memorial Leo Van Tichelen 2011

 

 

 

 

Onlangs bijgewerkt19.JPG

 

Onlangs bijgewerkt20.jpg

De Memorial Leo Van Tichelen was weer een geslaagde onderneming van de Spartathlon vrienden in Westmalle.Het werd een mooi onderonsje en loopje van een honderdtal die in een natuurschoon bosvol gebied zich konden uitleven.Vele Belgische ultralopers waren in westmalle van de partij.De Spartaanse onsterfelijke helden stonden in de picture...Henri Tijskens,Joseph Buteneers,Rudi Vanden Berghe,Luc De Jaeger samen met vier nieuwe Spartanen van dit jaar.... Pat Leysen,Marc Vandenplas,Bart Van Nijlen en Ludo Depoortere.Na afloop werden de abdijbieren van Westmalle met mate.... ;-) naar binnen gewerkt.Het was gezellig tafelen in het sportcafe,er werd er nog veelgepraat over de Spartathlon 2011,de weduwe Leo Van Tichelen, Annemie en dochter Dorien waren aanwezig en werd er nog een tombola gehouden met o.a. prijzen in alle maten en gewichten...... Westmalle abijbier.Er werd veel gebabbeld over Ronny Jansen, de Westmallenaar die als het even meezit aan de start zal staan in Athene volgend jaar in 2012.Na Leo Van Tichelen terug iemand van Westmalle,dat zou mooi zijn.

 

Onlangs bijgewerkt26.jpg

 

 

2011-11-9.jpg

Onlangs bijgewerkt17.JPG

 

Op de foto Sonja Helsen die dit jaar een eerste 100 kilometer liep bii de dodentocht van Bornem,wie weet ooit aan de start in de spartathlon ;-)

 

2011-11-071.JPG

 

Onlangs bijgewerkt24.jpg

Onlangs bijgewerkt21.jpg

Onlangs bijgewerkt22.jpg

Onlangs bijgewerkt23.jpg

Onlangs bijgewerkt18.jpg

Onlangs bijgewerkt30.JPG

Onlangs bijgewerkt31.jpg

03-11-11

6DE MEMORIAL LEO VAN TICHELEN

DE SPARTATHLON VRIENDEN WESTMALLE HERDENKEN VOOR DE 6DE KEER NU ZATERDAG OP 5/11/2011 MISTER SPARTATHLON LEO VAN TICHELEN IN CAFE SPORTLOKAAL BIJ ERIC VERCAUTEREN. LEO VAN TICHELEN OVERLEED IN 2005 NA EEN TRAGISCH ARBEIDSONGEVAL.ALLEN DAARHEEN VOOR EEN WANDEL OF EEN LOOPJE,VOOR EEN NATJE EN EEN DROOGJE,VOOR EEN DITJE EN EEN DATJE OVER DE ULTRA DER LOOPS DE SPARTATHLON.

Onlangs bijgewerkt13.jpg

 

Documents.jpg

Onlangs bijgewerkt14-1.jpg

NEGENMAAL BRACHT LEO DE SPARTATHLON TOT EEN GOED EINDE. EEN TIENDE KEER WAS ZIJN DROOM OM MOOI TE EINDIGEN. EEN ANDER EINDE MAAKTE DAAR BRUUSK EEN EINDE AAN.

 

 

Ludo

31-10-11

De lange weg van Athene naar Sparta

 

Spartathlon finish 2011.jpg

 

 

 

 

Mijn Spartathlon verhaal begint anno 1986,tijdens mijn eerste korte ultraloop carriere.Toen had ik die droom al om deze monster ultraloop ooit eens te doen ,ik liep als twintiger zonder enige begeleiding en schema een marathon in 2:42 en liep de 100 kilometer in goed 8 uur.Om mij te selecteren voor deze zware extreme wedstrijd zou dus geen probleem zijn maar enige tijd later hield ik door omstandigheden het ultralopen voor bekeken,een mens moet knopen doorhakken en een keuze maken in het leven, maar goed met vallen en opstaan en 25 jaar later dus dit jaar in 2011 stond ik wel en waar aan de start bij de Acropolis in de Griekse hoofdstad Athene.

 

Het begon terug te kietelen 2 jaar geleden toen ik een email stuurde naar de meester van de laatste jaren in de Spartathlon Luc De Jaegere voor wat informatie,hij schreef mij kort nadien terug dat ik door mijn verleden een goede kans maakte om de Spartathlon te overleven.

 

Nu was het de kunst om mij eerst te plaatsen voor deze extreme onderneming,en dat deed ik dan maar bij de nacht van Vlaanderen in Torhout,100 kilometer lopen onder de 10u30.Ik haalde nogmaals de selectie voorwaarden bij de 100 kilometer ultraloop in het Noord - Franse Steenwerck.Intussen had ik alias Spartix Rudy Vanden Berghe toevallig tegen het lijf gelopen tijdens de 100 km nacht in Torhout en de man die alles weet over deze extreme Griekse ultraloop,Spartaan Joseph Buteneers. Deze twee Spartanen geloofden in mij en gaven mij een grote kans om de voeten van King Leonidas aan te raken.Ik kreeg van hun vele tips over wel en wee van voorbereiding,training,voeding en zoveel meer maar ondanks alles kreeg ik van beide te horen,doe wat jij best vind want jij moet het doen want niemand is gelijk in alles wat een ander doet. Finishen binnen de 36 uur over een afstand van 246 km,nergens vlak en als toemaatje extra de 1100 meter hoge Sangaspas beklimmen via rots krongels is extreem. Anderhalf jaar geleden trainde ik al enkele 100 kilometer lopen met ondermeer in het drielandenpunt Welkenraedt met het zicht op eind September 2011 maar de echte voorbereiding begon vorige Winter toen ik samen met mijn loopmaatje Katleen de ijskoude, op sneeuw en op glad ijs de wegen trotseerde. Samen op pad met vele lange soms kletsnatte duurlopen ergens te lande bij organiseerde wandeltochten. Vooraf liep ik eerst duurlopen om dan bij Katleen aan te sluiten om haar tempo en interval trainingen mee te lopen. Het marathon schema van Katleen haar man Franky Van Lierde,Ik begeleide haar trainingen op weg naar haar eerste marathon die van Antwerpen,die een groot sukses werd ! Vanaf dan was er maar één wedstrijd die telde de Spartathlon,deze veeleisende ultraloop ter wereld en heel bijzonder met de Olympische waarden en gedachten met start aan de Acropolis in Athene en finish aan het standbeeld van Leonidas in Sparta. Ontelbare duurlopen van goed 70 kilometer werden afgehaspeld naar het Westvlaamse Heuvelland.Een onverhoopt sukses bij het Belgisch kampioenschap 24 uur waar ik brons behaalde met bijna 213 km want felle kniepijn dagen ervoor deed mij twijfelen.Met etixx gels,zouten,water en zuivere citroen liep ik 24 uur aan één stuk. Door de vele trainingen begon mijn lijf toch wat te verzwakken,ik werd te scherp en dat uitte bij het Belgisch kampioenschap 100 km in Torhout waar ik tot ongeveer 55 km sterk liep maar daarna nog 45 km moest afzien tot en met,ik werd beloond met het goud bij de masters. Daarna werd er wat minder getraind en bleef ik mijn etixx sportvoeding gebruiken. De ultieme zware trainingsweek tot en met de 100 km van Bornem werd goed doorstaan,421 km in 9 dagen.

 

Vanaf nu was het voor mij afbouwen naar de Spartathlon toe en was het plots veel minder training werk,4 dagen lopen en 3 dagen rusten,ik voelde mij sterker worden, de scherpe kanten werden weer ronder. Mijn loopmaatje Katleen was zeker van haar stuk,zonder ongevallen of kwetsuren haal jij de finish binnen de 36 uur! Ze had mij intussen al zien afzien in Torhout,ze reed naast mij met haar fiets als begeleidster. Ik bleef er toen nog kalm bij en was ver van zeker van mijn stuk, ik wist wat ik kon maar de Spartathlon kan je met niets vergelijken.Ik had er alles voor gedaan,wat kan een mens nog meer doen,ik had ongeveer vanaf Januari tot half September 6000 kilometer afgehaspeld.Late September and Athens here I come,de spanning begon te snijden en eindelijk was het zover,het stond voor de deur, ik vertrok naar de luchthaven van Zaventem voor een weekje tussen Athene en Sparta,ik was op weg voor de run van mijn leven.Op Dinsdag 27 September 2011 vloog ik met Brussels airlines met een goed anderhalf uur vertraging samen met een andere geselecteerde Belg Erwin Hamers naar Athene. Eens in open lucht in Athene kon je de warmte onmiddelijk goed aanvoelen,nu en dan kwam er plots een waaierige wind tevoorschijn die voor wat afkoeling zorgde. Met een gehuurd busje door het begeleidingsteam van Erwin Hamers kon ik mee naar hotel blue sky,door de Griekse crisis was er die dag staking van bus en taxi. Na een dag en nacht was het tijd om naar het atleten hotel London te verhuizen,we waren er vroeg bij en konden alles regelen om het Belgisch ultraloop team samen in kamers onder te brengen. Atleten van overal ter wereld kwamen Hotel London bezetten,de Japanse grote delegatie had apart een ander hotel toegewezen gekregen.Bij de briefing was het erg druk,dit schouwspel werd rechtstreeks door de Atheense en andere Griekse tv live in de huiskamers gebracht.Je zag de spanning op ieder atleet zijn gezicht. De Belgische ploeg was nu voltallig met elf.....Ghislain Dops,Pat Leysen,de gebroeders Luc & Edwin Lenaerts,Luc Dejaegere,Lieven Pieters,Michiel Smits,Erwin Hamers,Bart Van Nijlen en Marc Vandenplas allemaal met één doel,de voeten van King Leonidas aanraken in Sparta en onsterfelijk worden. De dag van de waarheid werd een feit,met bussen werden we naar de startplaats aan de Acropolis gebracht. Bij de verlichte Acropolis stond iedereen op de toppen van de tenen en in spanning te wachten om eindelijk te starten in de Spartathlon 2011. Overal werd nog gefilmd en ontelbare foto's genomen maar de klok stond op 7 Griekse tijd , de officiele start, er werd afgeteld en weg was ik,de start had ik toch al gehaald...de finish binnen 36 uur?

 

 

 

 

 

 

 

De eerste kilometers is het al opletten geblazen,op grote verschillende hoekige en ronde traditionele stenen is het vanaf de Acropolis gevaarlijk naar beneden lopen. De eerste twee uren is het rennen dwars door Athene,de ochtendspits is heel druk,overal zie je massa auto's in rijen heen en weer,van links en rechts langs je voorbij zoemen. De politie doet er alles aan om de over drukke kruispunten verkeersvrij te houden,sommige ongeduldige chauffeurs toeteren tot en met. De reuk van de vuile uitlaatgassen doet mij last krijgen,mijn ogen beginnen te pieken en ik krijg het snot in de neus. Plots krijg ik aan beide kuiten een tintelend gevoel van opkomende krampen maar na een tijdje gaat het vanzelf weer weg....oef ! Nu en dan is het in zig zag tussen de auto's doorlopen en de stank van de vuile lucht blijft miin ogen parten spelen.

 

Eindelijk loop ik buiten Athene en de last van neus en ogen smelt als sneeuw in de zon weg,wat een opluchting. De eerste Belg die ik tegen kom is Spartaan Luc Dejaegere , in zijn eigen stijl loopt hij verder,voor hem is er maar één wedstrijd die telt en dat is de Spartathlon,hij kan er niet genoeg van krijgen,het is zijn vierde opeenvolgende deelname,driemaal kon hij de voeten van King Leonidas aanraken.Het wordt warmer langs de Griekse wegen,op een bord zie ik dat de temperatuur op 30 graden staat,mijn eigen spons begin ik goed te gebruiken,bij iedere bevoorradingspost laat ik het water over mijn hoofd en nek vloeien.Ik wordt op vele plaatsen toegejuigd door supporters , cherpa's en teams van andere Belgische en buitenlandse ultralopers. Jef Buteneers en de Spartathlon vrienden uit Westmalle zijn goed herkenbaar, allemaal in rood t-shirt gekleed,Eric Vercauteren en bende waren vroeger het vast begeleidingsteam van de betreurde mister Spartathlon Leo Van Tichelen,liefst negen maal wist hij de Spartathlon tot een goed einde te brengen,Dit keer begeleiden ze de Belg Erwin Hamers. Rijen schoolkinderen zijn uitbundig en staan te zwaaien met hun armen om mijn handpalm aan te raken,natuurlijk speel ik met volle overgave het spelletje mee,op zulke momenten zou je denken dat het allemaal vanzelf loopt en krijg je nieuwe krachten.Lieven Pieters de andere West-Vlaming van de Belgische ploeg loopt mij in zijn kaarsrechte eigen stijl voorbij,hij gaat goed vooruit,ik durf niet te versnellen,de tip van Rudi Vanden Berghe zit in mijn hoofd...maak dat je bij het check-point na 80 kilometer nabij Korinthe en tevens de eerste post waar je hulp mag in ontvangst nemen van een begeleidingsteam en zomeer niet meer of een kwartier voorsprong hebt op het sluitingsuur.Kronkelend heuvel op,heuvel af is het nu lopen langs de Griekse kustlijn,mooie uitzichten langs de zee. Kilometers ver zie je eenzame runners voor je uit. Plots is daar een Belg...Marc Vanderplas met zijn korte pasjes komt hij langszij,het ziet er goed uit.De golvende Griekse kustweg,ik kijk naar beneden,de mooie blauwe zee,mijn geest toverd, het afzien wordt even genieten. Even later loop ik een tijdje in gezelschap van de Nederlander Henk Geilen,we babbelen wat en wat verder loop ik van hem weg,hij roept nog...Ludo niet forceren,je zal gemakkelijk binnen tijd in Korinthe zijn. Toch heb ik het gevoel dat het wat minder gaat en een tijd later is het goed afzien,ik ben ongeveer 70 km ver. Even verder kom ik de Belg Luc Lenaerts tegen,ik denk onmiddelijk aan zijn zelf gemaakte song I wanna run to Sparta,Sparta's on my mind en doet mij vleugels krijgen. We lopen een tijd samen en peppen ons aan elkaar op,blijven lachen is de boodschap van Luc die intussen zijn run afwisseld met tussentijdse rappe stapjes. Later zegt Luc doe maar je komt zeker aan in Sparta en alleen loop ik verder. In een zonovergoten Korinthe loop ik het welbekende kanaal over,toeristen maken kiekjes van de diepe afgrond,plots hoor ik geroep bij het oversteken achter mij in het Vlaams...kijk nen Belg en wordt er vurig gesupporterd. Ik kom aan na 81 km bij het eerste controle punt, de chip doet zijn werk op de mat en de tijd staat op 16:09:35,ongeveer 21 minuten voorsprong op het sluitingsuur.hier liggen velen al uitgeteld en is de Spartathlon voor hun gedaan. De drukte is hier te snijden,hier mag je allerlei hulp krijgen van eigen cherpa's of team,je kan verzorging en massage krijgen van de organisatie maar ik doe het helemaal alleen,geen team rond mij, ik heb kleine plastieken zakjes mee met poeders zout en gels.Ik doe een zakje zout in mijn drinkbus,wat water erbij,wat schudden en drinken, ik verorber een etixx gel,wat banaan in mond en weg ben ik,geen tijd te verliezen.De wegen worden nu smaller en is het lopen het platteland in tussen de vele boerderijen waar de druiven hangend uit de schuren sieren.Ik haal een runner in die aan het stappen is,ik blijf er even bij en doe een kort praatje,het is een Amerikaan uit Oklahoma City en als ik hem verlaat zegt hij..... I'm waiting for the high mountain....maar ik denk bij mijzelf dat is nog een heel lange weg,na afloop zag ik hem terug in hotel London en de high mountain ( Sangaspas) werd niet meer gehaald maar hij verzekerde mij.....I try again next jear. De avond is aan het vallen, de zon is aan het ondergaan tussen de boomgaarden in de kleine dorpjes,de horizon staat helemaal rood gekleurd,kinderen staan langs de weg en vragen in groot aantal een handtekening van mij,al heel traag lopend speel ik de vedette en schrijf op hun papiertje mijn handschrift,mijn naam en Belgium,de blije gezichtjes springen in de lucht,een klein meisje vraagt mij in het Engels....do you love Greece.....yes of course, op zulke momenten doet een mens nadenken en is de emotie dichtbij. Zoals voorspeld krijg ik plots een medeloper naast mij, een dolende smalle hond is voor kilometers mijn gezelschap,met zijn tong hangend uit zijn muil blijft hij naast mij trappelen,nu en dan moet ik een wilde beweging maken als de hond te dicht bij mijn kuiten aanleund.Mijn voorspong op de limiettijden is intussen groter geworden,ik ben toch al meer of 120 kilometer ver en bijna halfweg.In een dorpje bij een bevoorradingspost waar ik vlug een warme koffie met veel suiker naar binnen verorber draai ik mij nog even om en daar zie ik de Belg Erwin Hamers op een stoel zitten,hij zegt.... Ludo tis over,einde krachten,darmproblemen,ik kan niets meer naar binnen krijgen,ik pep hem nog wat op, maar het was helemaal op, de opgave voor hem was een feit.Iets verder loop ik een andere Belg Edwin Lenaerts tegen het lijf,ook hij heeft het zwaar te verduren,hij zegt....loop maar door Ludo,ik moet vertragen en zie wel waar ik uitkom.Ghislain Dops haal ik na een tijd bij,hij probeert nog binnen de tijd te zijn bij de volgende post maar hij zegt zelf dat hij waarschijnlijk zal moeten opgeven.Mijn koplamp moet vanaf nu zijn werk doen,ik run nu in de hel van de Spartathlon, in de pikdonker, kilometers ver , een gebogen smalle weg die bedekt is met grint,overal diepe kuilen,je ziet alleen in de schijn van de koplamp,ik loop in het midden want anders is bijna niet te doen,ik voel het branden op het platte van mijn voeten,hier zie ik af tot op het bot,het is zwaar lopen,met alle kracht verplaatst ik mijn voeten,mijn geest moet de pijn overwinnen,ik moet naar Sparta. Dwars door de hel heb ik eindelijk gezelschap,Prisca Vis van Oranje is ook aan het zwalpen,we blijven een tijd samen lopen,ze verteld mij dat ze maag en darm problemen heeft,ze kan ook niet veel meer eten.Bij een post na de lijdensweg van de hel moet ik de Nederlandse atlete even laten gaan,er zitten grint steentjes in mijn rechter loopschoen,ik loop al kilometers met steentjes die aan het snijden zijn tussen teen en hiel,zo kan ik niet verder.Ik neem plaats op een stoel en met veel moeite en veel tijd verlies kan ik in horden en stoten het probleem oplossen,met hulp van twee Griekse schoonheden kan ik die stoel weer verlaten,ze nemen mij bij de arm om recht te staan, ik kan mijn weg richting Sparta voort zetten.Na een tijd loop ik Prisca Vis terug in,het gaat van kwaad naar erger,ik blijf er nog een poos bij maar plots moet ze voor de zoveelste keer overgeven tot en met,ik blijf nog even hangen maar ze zegt....doe maar niet kijken achter mij,iets verder zal ze tot opgave gedwongen zijn.Klimwerk is er intussen weer volop van de partij,ik nader de bergzone van de Sangaspas.Hier loop ik in gezelschap van de Nederlander Martijn Biesmans die met grote stappen omhoog gaat.De wegen beginnen vreselijk omhoog te lopen,het is kilometers lang klimmen,het is hier al zo zwaar,wat gaat dat zijn op de pas zelf.In de verre zie ik de Sangaspas voor mij,wonderbaar,sprookjesachtig maar tegelijk een angstaanjagend schouwspel van lichtjes zigzagt omhoog.Ik kom aan de voet bij mountain base aan de post,daar heb ik een overvolle zak met spullen klaar liggen,warme kledij en zomeer, maar het enige dat ik eruit haal zijn een paar handschoenen,ik kan mij amper nog buigen en heb niet de spirit om mij te verkleden.Ik heb 47 minuten voorsprong op de limietstijd. en toch wil ik onmiddelijk verder maar Martijn Biesmans de Nederlander niet meer,ik roep nog kom we zijn dan met twee maar hij is einde krachten door een val en stopt.Hier liggen velen uitgeteld,ze slapen en zijn uitgeput,de kracht ontbreekt van velen om de Sangaspas te beklimmen.Ik ben even de weg kwijt maar wordt al gauw geholpen om aan de pas des doods te beginnen. Het is onmiddelijk keihard afzien,mijn benen zijn loodzwaar het is alsof ik zweef met de voeten op de grond,ik moet mij helemaal buigen,alles doet pijn,ik ben terug de voorhistorische mens die heel gebogen op handen en voeten een weg zoekt tussen plant en rots.Op plaatsen hangt een rood-wit lint en staan er rode lichtjes,daarachter schuilt de ravijn,soms verplaatst ik mijn voet op een rots met de hulp van mijn hand,met de andere hand hou ik mij vast aan de rotswand of aan het struikgewas om mijn evenwicht te houden.Ik kijk heel de tijd met mijn koplamp naar beneden,de schijn van het licht is ongeveer 25 cm tot de grond.Op enkele gevaarlijke punten in bochten staan een tweetal bergbeklimmers op wacht met reddingsmateriaal.Ik krijg het hard te verduren,het gaat bijna recht omhoog,het kan toch niet ver meer zijn en ja plots is daar....eindelijk! de top of the mountain,een felle wind raast hier voorbij en is het koud,bij de post krijg ik onmiddelijk een warm deken over mij body,een vriendelijke Griekse vraagt.....something to hot food?Mijn antwoord is nee,het deken vliegt van mij en ik loop verder op weg naar de afdaling,ik wil vooruit.De zink gaat recht kronkelend naar beneden,levensgevaarlijk. Overal liggen losliggende stenen en rotsbrokken,soms is het meer glijden dan lopen en is het bijna onmogelijk om je in evenwicht te houden,de kuiten staan gespannen, ik geloof in mijn hoofd dat mijn lange sportsokken hun werk doen.Het is een hachtelijke onderneming om recht te blijven...zo gezegd,zo gedaan,in een uiterst stijle bocht naar beneden glijd ik uit en blijf een 10-tal meter glijden,het is plots stil,ik blijf enkele minuten liggen,niemand komt mij voorbij,langzaam bekijk ik mijn body,wat schaafwonden aan arm en been,met veel moeite kan ik mij omhoog hijsen en verder ga ik rustig naar het dal. Ik kom aan in Village of Sagas en drink een sportdrank om even te bekomen. Na een heel kleine pauze en tot mijn verbazing met nog meer voorsprong op de limiettijd loop ik als snelwandelend verder. Plots krijg ik pijn aan de heup en moet ik gedwongen mijn loop - stap veranderen.Ik begin luidop tegen mijzelf te praten,wat ik allemaal vertel zijn dingen uit mijn verleden en denk ik aan mijn overleden vader,mijn dochter, dierbare vrienden,mijn lief loopmaatje en zomeer,soms rare uitdrukkingen maar het helpt ,ik pep mij helemaal zelf op,ik wil niet vallen maar opstaan,ik moet naar Sparta verdomme.Het ochtendgloren heeft intussen zijn intrede gedaan en de zon komt op,het loopt van kwaad naar erger met de pijn aan de heupstreek, ik sukkel verder maar opgeven....never! Ik dacht dat de Sangaspas het zwaarste was maar nee na een vlakkere weg is het nu weer klimmen,kilometers ver op brede snelwegen gaat het steil omhoog, zwaarder dan ooit,klimmen en nog eens klimmen er komt geen eind aan.Langs mij razen de auto's voorbij,links lopen is de boodschap,maar wat is dat toch gevaarlijk! Een Japanner die ik voorbij steek zwalpt van de ene kant naar de andere.Vele auto's toeteren en Griekse voorbijgangers rijden met open ramen en wuiven met open armen naar mij,wat een fantastisch gevoel,ik krijg vleugels en kan soms de pijn verdrijven.Moederziel alleen moet ik verder en plots loopt het even verkeerd, in een ommetje in een dorp ben ik de kluts kwijt en even de weg in mijn hoofd verloren. Achter mij hoor ik getoeter van een aankomende auto,het raam gaat naar beneden van een organisatie wagen, het is ex- top ultraloper Jan Vandendriessche en lid van de Executive Council van de IAU en director of organisations,Ludo zegt hij.....je bent verkeerd aan het lopen,terugkeren 500 meter en links afslaan.....bedankt Jan! De benen lopen niet meer mee maar mentaal blijf ik sterk,Jan is nu de enige Belg die ik langs de Griekse wegen tegenkom,hij spreekt mij moed in en op sommige posten hou hij mij op de hoogte van de stand van zaken,het wordt spannend , constant loop-stap ik met 10 tot 15 minuten voorsprong op de disqualificatie.Ik wordt bijgehaald door Martin IIott uit de United Kingdom en bij het passeren zegt hij.....you're going to Sparta! Ik ga niet meer vooruit en toch haal ik strompelende atleten in.Aan posten zitten of liggen atleten helemaal kapot wachtend om de opgave bus om die te vergezellen naar Sparta,ik wil daar niet van weten,ik wil Sparta bereiken met mijn voeten.Eindelijk krijg ik nog wat gezelschap,met de Deense kampioene 24 uur Anne-Marie Rossen loop ik een tijd samen,op een lastig stuk omhoog is de pijn ergens in de heupstreek weer niet te harden en moet ik afhaken,ze kijkt nog om en zwaait met haar armen...kom, maar ik laat ze gaan.Jan Vandendriessche roept plots bij een post,je hebt 28 minuten voorsprong,nu weet ik het zeker,ze krijgen mij niet meer klein,in Sparta kom ik binnen de limiet aan.Na 236,6 kilometer zie ik plots ongeveer 100 meter voor mij eindelijk nog eens nen Belgische atleet,Marc Vandenplas komt juist uit het veld van een sanitaire stop maar naast hem kom ik niet meer,ik kan niet meer versnellen zoals ik normaal wel kan,bij iedere beweging voel ik de druk aan mijn heup,ook rugpijn doet mij verplicht verder strompelen,ik laat alles begaan,ik weet zonder dood, slag of stoot haal ik de finish. Een Spanjaard, zijn horloge staat stil,constant vraagt hij, what's the time?Ik verlies nog veel tijd in de allerlaatste kilometers,het is nog vrij lastig langzaam omhoog en in de straten van Sparta tussen de huizen slaat de warmte dwars door me heen.Bij de allerlaatste post drink ik nog een flesje water en sukkelend maar toch weer wat lopend naar de ultieme kilometer waar je toch goed de concentratie moet blijven houden om niet onder een voorbijrijdende auto te liggen.Een bocht naar rechts,eindelijk zie ik in de verte het standbeeld van King Leonidas met alle vlaggen in rij van de deelnemende landen,overal wordt ik bejubeld en wordt er geschreeuwd, wat een moment,droom ik nu of is het van ware,de finish is in zicht. Nog enkele honderden meters, Spartaan Jef Buteneers komt vol emotie naar mij lopen,ik steek mijn armen wijd in de lucht en maak een vuist,ik ben er,ongelooflijk,het is mij gelukt na die toch kloeke val bij de afdaling Sangaspas. Alle Belgische opgevers leven mee met mijn finish,dat vergeet je nooit,Luc Dejaegere die voor de vierde keer en in een beste tijd al een poos binnen is omhelst me,overal wordt ik toegejuigd door supporters en atleten van verschillende Nationaliteiten,ik moet handen drukken van een hele rij Japanners, Belgische,Vlaamse en Oranje vlaggen gaan de lucht in,iedereen leeft mee,onbeschrijfelijk! Door de luidsprekers hoor ik.....Finish Ludo Depoortere of Belgium.Ik wordt de laatse tientallen meters begeleid en ontfermt door Greet,in alle drukte verliest ze haar zonnebril, (de mijne heb ik achter gelaten als souvenir ergens op de Sangaspas),ze loopt mee tot aan de trappen want verder mag ze niet.Iedere stap die trapjes op is een pijnlijke opgave. Ik ben helemaal leeg,tot voorbij het bot maar hier zich...ik kan de voeten van Koning Leonidas aanraken. De typische olympische lauwerkrans wordt op mijn hoofd gezet door de meisjes in trationele oude Griekse kledij,ik drink hun godendrank, de originele plaquette krijg ik overhandigd.Daarna wordt ik weggebracht naar de verzorgingsdienst,Greet blijft aan mijn zijde,Het is een hele klus om mijn sokken en schoenen uit te doen maar eindelijk lukt het toch en worden mijn voeten gewassen en in een badje ontsmet, daarna worden ze nog wat besproeid en krijg ik sneeuw witte sloffen aan. Als ik zo even mijn volle verstand terug heb kijk ik even rond en zie ik overal atleten aan de infuus,ze zijn lijkbleek. Met een taxi wordt ik naar het hotel gebracht.(Mijn loopschoenen liggen nog in de taxi,de chauffeur zal ze waarschijnlijk als souvenir bijhouden ;-) want bij aankomst thuis zag ik s'anderendaags dat ze niet in mijn valies zaten.Na afloop was het van het één naar het ander, met bus naar receptie en huldiging met maaltijd in Sparta,hotel uit en terug reis per bus naar hotel London in Athene,voor mij een zware onderneming want het ene wat ik wilde was rusten lang uitgestrekt op bed. De sluitingsceremonie met feestmaaltijd en huldiging van alle atleten die de finish gehaald hadden binnen de tijd was in een sfeervol decor,iedereen werd afzonderlijk op het podium geroepen om de zeldzame en uitzonderlijke medaillie rond de nek te krijgen en ik was daarbij.....ongelooflijk! Ter plekke was ik nog niet tot het besef gekomen wat ik klaar had gespeeld,dit kwam later.Luc Dejaegere zijn woorden,het veranderd iets in je leven,je hebt iets groots gedaan,je bent nu onsterfelijk en je staat in de annalen van de Spartathlon,al blijf ik alles relativeren,de run van mijn leven is geslaagd,mijn droom is uitgekomen. De koerier Phidippides deed het tijdens de Perzische oorlog als eerste anno 490 jaar voor de jaartelling in juist 36 uur, mijn tijd 35uur 50minuten en 3seconden en de 29ste Belg ooit in de historie van de Spartathlon.De week van mijn leven,die van de Spartathlon is ten einde,met de gebroeders Edwin & Luc Lenaerts en Pat Leysen die super gelukkig is,want driemaal is scheepsrecht voor hem,derde keer goede keer vlieg ik terug naar Belgie en na een slopende trein reis van Zaventem naar Menen, daar wordt ik opgehaald door Franky die mij in zijn armen vast neemt voor een verrassend onthaal bij mij thuis door zijn vrouw Katleen die emotie uit en mijn lieve dochter Steffi die mij vreugdevol omhelst.

 

 

23-10-11

FOTO - REPORTAGE VREDESLOOP IEPER 22/10/2011

 DRUK OP DIA OM NAAR DE VOORSTELLING TE GAAN OP MIJN PICASA ALBUM IN GROOT FORMAAT !

315901_2346234728571_1031102913_2641411_931278921_n.jpg

Collages3.jpg

 VOOR EXTRA GROOT DIA VOORSTELLING DRUK HIERONDER !

https://picasaweb.google.com/108119255823019166188/FOTORE...

 

23-08-11

De Spartaanse lange droom.

 

Mijn blog bleef al een hele tijd ter plaatse stil staan,een update kwam er niet,de ware schuldige is de voorbereidingen van de Spartathlon, mijn tijd ontbrak en veel werd geschreven op mijn facebook. September is aan het komen,de eerste schooldag en vakantie voorbij,voor mij een maand niet zoals voorheen. Op 27 September vertrek ik naar Athene om op 30 September in de ochtend te starten aan de 246 kilometer zware ultra run de Spartathlon met één doel de finish en de voeten aan te raken van Leonidas in Sparta,een heel moeilijke klus onder zware omstandigheden maar ik ga ervoor,amper 24 Belgen staan met naam bij de Spartaanse atleten en konden in de geschiedenis van deze monster ultra run dit bereiken. Mijn zware trainingen zijn achter de rug met de piek week tot en met de 100 kilometer dodentocht van Bornem. Nu is het rustig afbouwen naar Athene toe,deze week loop ik nog de vierdaagse van de IJzer,een gebeurtenis waar ik graag aan deelneem,beide wereldoorlogen lopend herdenken,vooral zij die vielen op de slagvelden in de Westhoek tijdens de Eerste Wereldoorlog. Woensdag 24 Augustus Oostduinkerke,Donderdag 25 Augustus Poperinge,Vrijdag 26 Augustus en Zaterdag 27 Augustus Ieper zijn de vier etappes met telkens gemiddeld 32 kilometer.

 

A LONG WAY TO ATHENS.

A LONG RUN.

A BATTLE OVER THE LINE.

THE BATTLE OF MY LIFE.

CAN I FIGHT UNTIL THE LINE.

I WENT THE LINE IN SPARTA.

 

Ludo.

De nacht van Torhout,BK 100 km ultralopen

 

DE NACHT VAN WEST-VLAANDEREN TORHOUT 2011

KAMPIOENSCHAP VAN BELGIE 100 KM ULTRALOPEN

 

2011-06-19.jpg

Nacht%20v%20W-Vl%20037.jpg

 

 

De voorbereidingen op weg naar de Spartathlon is een loop van vallen en

opstaan. Altijd is er wel iets die pijn doet aan mijn body, soms loopt het voor niets en is er geen vuiltje aan de lucht en op een andere dag is het zwoegen tot en met. De nacht van West-Vlaanderen 100 kilometer ultra lopen in Torhout was voor mij een dubbeltje op zijn kant. Ik was gestart met in het achterhoofd een tijd van ongeveer 9h30. De start was samen met de marathon lopers en kon ik mij goed verschuilen uit de wind. Op het marathon punt had ik een tijd van 3h54 en het liep goed op een drafje. Mijn loop en training maatje Katleen was vanaf dan afwisselend met haar man Franky Van Lierde mijn fiets begeleiders. Na 50 kilometer running was ik goed op schema om die 9 h30 te halen. Ik liep in gezelschap van de Limburgse ultra loper Stef Nulens,we waren de overgeblevenen van een hele groep marathon lopers die intussen al in de douche zaten,intussen was de wind nog meer aan het waaien en kregen we nu en dan een regenbui op onze nek. Hardnekkige lage rugpijnen deed mij verplichten om mijn snelheid te milderen en na een tijdje moest ik Stef laten gaan,iets verder begon mijn maag ook parten te spelen en had ik gevoelens van overgeven. Ik zei tegen mijn maatje katleen op de fiets dat alles begon naar boven te komen,ietsje verder was het zo laat, op het midden van de asfalt kotsen tot en met en alles eruit,gelukkig Katleen was juist gestopt om de fiets begeleiding door te geven aan haar man Franky,en had er niets van gemerkt. Nog 45 kilometer was het voor de boeg en vanaf dan was het afzien,ik kreeg niets meer binnen,de kracht was helemaal op,alleen Cola kon ik nog naar binnen werpen,alles was overhoop in mijn maag,na afloop weet ik intussen wel hoe het kwam,mijn etixx gels mengen met Isotone dorstlesser was de schuldige,etixx gels alleen met water,en de sportdrank isotone dorstlesser drinken op een andere tijd. Maar goed wie weet , wie wint of niet,alles kan van vele factoren afhangen,conditie van de dag en zoveel meer. Stap per stap liep ik verder,het moest , ik kreeg te horen dat mijn leeftijdsgenoot en concurrent voor het Belgisch Kampioenschap Pat Leysen ook niet super liep. Spartathlon atleten Joseph Buteneers en Rudi Vanden Berghe steunden mij volop langs de omloop, vele dapalo-supporters,andere facebook vrienden-lopers die mij moed in riepen deden mij deugd en van opgeven was geen sprake. De laatste ronde was lopen tegen een stormachtige wind die in het nadeel bleef waaien,van vooruit gaan was geen sprake meer, Katleen werd bijna van haar fiets gemaaid door die helse wind. Ik zei tegen Katleen waar blijft dat bord van 95 kilometer,ze zei allang gepasseerd,ik was even de weg kwijt en bleef met het bord in mijn hoofd zitten tot ik zeker was van mijn stuk,we waren al bijna het centrum van Torhout binnen,kijk zeg ik tegen Katleen,zie je die loper voor mij,ik laat hem nog een tijdje voor mij en zal er straks naartoe spurten en voorbij lopen , zo geschiedde. Bij aankomst kreeg ik te horen dat ik Belgisch kampioen was bij de masters en goud behaalde. Mijn tijd was 10:12:12. Na afloop bij de prijsuitreikingen en huldigingen Kampioenschap Van Belgie deed ik nog een onderons praatje met die andere Westvlaming die geselecteerd is voor de Spartathlon 2011 in Griekenland Lieven Pieters en een andere geselecteerde de Limburger Ghislain Dops.

 

DSC_0268-1.jpg

DSC_0268-1.jpg

 

DSC_0263.JPG

DSC_0268.jpg

Pictures201.jpg

 

 

06-06-11

OP WEG NAAR DE NACHT VAN WEST-VLAANDEREN,BK 100 KM.

Onlangs bijgewerkt572.jpg

 

 

DSC_4404%20(1).jpg

 

Na mijn geslaagd optreden in het gecombineerd kampioenschap 24 uur in het Nederlandse Steenbergen met een bronzen plak in het Belgisch kampioenschap na Geert Stijnen en Patje Leysen was het voor mij enkele dagen rusten geblazen. De volgende ultraloop is op 17 Juni met de nacht van West-Vlaanderen in Torhout,deze 100 kilometer is tevens het Belgisch kampioenschap. Heb mijn zinnen gezet op een mooie prestatie en een verbetering van mijn tijd van vorig jaar. De voorbereiding heb ik gisteren Zondag afgesloten met een trainingsweek van 212 kilometer,nu is het de volgende dagen afbouwen naar Torhout toe. Vorige week Maandag liep ik de fietsroute hier in mijn streek “ de Tabaksroute” , 46 kilometer op een glooiend en golvend parcour met een lus van 9 km als extra kwam ik op 55 kilometer met een gemiddelde van iets boven de 10 km per uur,het was heel warm weer met weinig zuurstof en veel pollen in de lucht,gezond is anders,maar het moet met het Spartaans avontuur in wording eind September. Kilometers malen doe ik graag bij georganiseerde wandeltochten en zo liep ik in het verlengd weekend van Hemelvaart de Internationale 100 kilometer van Ieper. Op Vrijdag 3 Juni was het een voorproefje met richting de Westvlaamse heuvels,dus op en neer, een loop tocht van 32 km maar Zaterdag 4 Juni was het hard labeur, 51 kilometer zweten en puffen op en door het Heuvelland,één van de mooiste wandel en loop tochten die Belgie tot zijn rijk heeft. Op zondag 5 Juni was dan de afsluiter van de driedaagse met een 21 kilometer loop tocht. Nu is het aftellen naar de Nacht van West-Vlaanderen en het Belgisch Kampioenschap 100 kilometer, mijn volgende doel van het jaar.

 

 

Pictures199.jpg

 

20-05-11

24 UUR ULTRALOPEN - STEENBERGEN 2011 - KAMPIOENSCHAP VAN BELGIE

etixx_logo.jpg

 

http://www.etixx.be/ 

 

Onlangs bijgewerkt534.jpg

Onlangs bijgewerkt568-2.jpg

 

Onlangs bijgewerkt564.jpg

Onlangs bijgewerkt565.jpg

Onlangs bijgewerkt567.jpg

Onlangs bijgewerkt558.jpg

 

5728229591_5fca62650a_o.jpg

Onlangs bijgewerkt559.jpg

Onlangs bijgewerkt570.jpg

Onlangs bijgewerkt571.jpg

Onlangs bijgewerkt554.jpg

20-04-11

FOTO-VERSLAG MARATHON ANTWERPEN " KATLEEN HAAR EERSTE 42,195 KM"

 

Onlangs bijgewerkt499.jpg

Onlangs bijgewerkt476.jpg

Onlangs bijgewerkt478.jpg

Onlangs bijgewerkt477.jpg

Onlangs bijgewerkt479.jpg

 

Onlangs bijgewerkt487.jpg

Onlangs bijgewerkt485.jpg

Onlangs bijgewerkt491.jpg

 

Onlangs bijgewerkt488.jpg

Onlangs bijgewerkt522-1.jpg

Onlangs bijgewerkt489.jpg

Onlangs bijgewerkt522-2.jpg

Onlangs bijgewerkt486.jpg

antwerpen 17-04-2011 033.jpg

Onlangs bijgewerkt522-3.jpg

Onlangs bijgewerkt490.jpg

Onlangs bijgewerkt522-4.jpg

Onlangs bijgewerkt492.jpg

Onlangs bijgewerkt522-5.jpg

Onlangs bijgewerkt496.jpg

 

 

Onlangs bijgewerkt494-1.jpg

Onlangs bijgewerkt522.jpg

Onlangs bijgewerkt495.jpg

Onlangs bijgewerkt522-6.jpg

Onlangs bijgewerkt482.jpg

Onlangs bijgewerkt484.jpg

Onlangs bijgewerkt493.jpg

Onlangs bijgewerkt480.jpg

 

 

Onlangs bijgewerkt498-2.jpg

Onlangs bijgewerkt497.jpg

 

Onlangs bijgewerkt518-1.jpg

Onlangs bijgewerkt515.jpg

Onlangs bijgewerkt514.jpg

Onlangs bijgewerkt516.jpg

Onlangs bijgewerkt519-2.jpg

Onlangs bijgewerkt517.jpg

Onlangs bijgewerkt510.jpg

Onlangs bijgewerkt512.jpg

Onlangs bijgewerkt513.jpg

Pictures197.jpg

Onlangs bijgewerkt501.jpg

Onlangs bijgewerkt502.jpg

Onlangs bijgewerkt505.jpg

Onlangs bijgewerkt508.jpg

Onlangs bijgewerkt506.jpg

Onlangs bijgewerkt509.jpg

Onlangs bijgewerkt507.jpg

Onlangs bijgewerkt511.JPG

Onlangs bijgewerkt520.jpg

Onlangs bijgewerkt521.jpg

Onlangs bijgewerkt522-9.jpg

16-04-11

TWEEDE SPONSORTOCHT VIVIR & AMOR

 

Lopen voor Guatemala

 

2011-04-16.jpg

 

 

 

Snelwandelaar Bernard Cools uit Langemark deed het vorig jaar al , 100 kilometer af leggen in een tijdspanne van 12 uur ten voordele van het project Vivir & Amor.

Met de eerste sponsortocht in 2010 werd 2.848 euro ingezameld en aan de clinica geschonken.

Miet Cools zijn dochter en haar vriend Wouter Verstraete uit Geluveld,die vol passie het allemaal coordineren in Pojom Guatemala,het gezondheids-en educatief project Vivir en Amor. De doelen zijn een gezondheidspost organiseren,opleiding voor verpleegkundigen en bijscholing bieden aan de gezondheidswerkers en de voedvrouwen ter plaatse,familieplanning,pré-en postnatale consultaties,voorlichting over de hygiene,voeding en bestrijding van veel voorkomende ziekten,hulp bieden en begeleiding van de traditionele voedvrouwen bij bevallingen,algemene consultaties en continue permanentie verzekeren in geval van spoedgevallen,opvolging en hulp bieden aan ondervoede kinderen,dagelijkse consultaties in de clinica van Yalanhuitz en Pojom,bij gelegenheid consultaties van dokterspecialisten zoals tandarts,pediater,oogarts, gynaecoloog en buitenlandse dokters,ondersteuning van de school en organiseren van jeugdwerk. Dus een hele hap en kunnen Miet en Wouter een goed steuntje gebruiken voor hun doelen in het project.

De 100 kilometer sponsortocht gaat van start op Woensdag 25 Mei en gaat Bernard Cools er om 7 uur aan beginnen met Titel ' Lopen voor Guatemala ' in het kader van de 27ste Dwars door de Zilten in Roeselare. Hij zal de 100 kilometer afleggen op de omloop van de wedstrijd,na iedere ronde van 3,5 kilometer plaats hij zijn handtekening op het controleblad zodat op elk moment van de dag duidelijk is hoe hij er voorstaat met zijn opdracht.

Voor iedere afgelegde kilometer storten jullie 0,10 euro,dus minstens 10 euro voor de volledige 100 kilometer tocht.

HET SPONSORBEDRAG WORDT TEN LAATSTE TEGEN 20 MEI GESTORT OP DE REKENING VAN WOUTER & MIET.

 

HET REKENINGNUMMER IS 748-0264656-46 MET VERMELDING 100 KM SPONSORTOCHT VOOR VIVIR & AMOR.

 

Pictures195.jpg

 http://www.vivirenamor.be/home.aspx

Pictures196.jpg

 

11-04-11

Foto-kiekjes in en rond velodrome Roubaix ( Parijs-Roubaix 2011)

 

 

 

 

 

 

Onlangs bijgewerkt454-1.jpg

100_2441.JPG

 

 

Onlangs bijgewerkt459.JPG

Onlangs bijgewerkt464.JPG

Onlangs bijgewerkt443.jpg

Onlangs bijgewerkt460.JPG

Onlangs bijgewerkt461.JPG

Onlangs bijgewerkt463.jpg

Onlangs bijgewerkt462.jpg

Onlangs bijgewerkt465.jpg

Onlangs bijgewerkt466.jpg

Onlangs bijgewerkt455.jpg

 

Onlangs bijgewerkt448.jpg

100_2531.JPG

100_2532.JPG

Onlangs bijgewerkt458.jpg

 

Onlangs bijgewerkt451.jpg

Onlangs bijgewerkt472.jpg

Onlangs bijgewerkt471.jpg

Onlangs bijgewerkt470.jpg

Onlangs bijgewerkt473.jpg

Onlangs bijgewerkt 472.jpg

Onlangs bijgewerkt467.jpg

2011-04-10.jpg

Onlangs bijgewerkt445.jpg

100_2640.jpg

Onlangs bijgewerkt447.jpg

Onlangs bijgewerkt452.jpg

Onlangs bijgewerkt450.jpg

Onlangs bijgewerkt446.jpg

Onlangs bijgewerkt444.jpg

Onlangs bijgewerkt468.jpg

Onlangs bijgewerkt475.jpg

02-04-11

Lopen....verhaal in de Pater Lievenstocht Moorslede

 

voer sleutelwoorden in

Kilometers ver lopen is iets waar ik mee bezig ben,lopen bij dag,lopen bij nacht. Lopen,lopen,lopen! We zijn goe bezig, Katleen is stilletjes aan haar afbouw van trainen bezig op weg naar haar allereerste marathon binnen twee weken op Zondag 17 April in Antwerpen. Vorige Zaterdag 26 Maart liepen we de Pater Lievenstocht in Moorslede. De tocht met naam Pater Constant Lievens, zijn levensgroot standbeeld te paard die ik al altijd heb weten staan passeren we op de markt van Moorslede. Hij vestigde zich in India als Calcutta priester, zorgde daar voor onderwijs en kwam op voor de mensenrechten,in 1892 stierf hij aan TBC.30 kilometer lopen door ontelbare boeren wegen waar langszij de paas lelies al mooi ten bloei staan. Voor mij was het een nostalgische tocht door mijn geboortedorp,langs straatjes waar er niet veel veranderd is,mijmeren naar mijn jeugdjaren waar er eind de jaren zestig,begin jaren zeventig geravot werd langs weg , in bos tot en met,de tijd van toen waar je nog niet moest bang zijn om door een auto overhoop te worden gereden. De Pater Lievenstocht van wandelclub de Velodroomvrienden is een echte landelijke boeren wandel en looptocht. Met een mooi lente zonnetje liepen we van de ene naar de andere veldweg, prachtige ver zichten sprongen in ons oog,de weiden zitten vol met pas geboren lammetjes,de boeren zijn volop bezig met het bewerken van hun land. We passeren het gesloten wijk schooltje van de Koekuit,waar mijn grootvader,mijn vader en ikzelf het kleuter en lager onderwijs volgden. Via langszij het bos van de Koekuit liepen we naar de wijk de vierkaven langs de oude werkplaats om de hoek van de legendarische fietsen hersteller wijlen Remi Depreitere waar ik vroeger in mijn wielrennen jaren ontelbare uren present was en te luisteren naar allerlei verhalen en fratsen vooral over de koers.We passeren niet ver van de geboorteplaats van Cyriel Van Hauwaert , de rasechte Moorsledenaar die de mythe van de wielrenner Flandriens in gang bracht. De leeuw van Vlaanderen was zijn bijnaam, Cyriel was de eerste Belgische winnaar van Bordeaux-Parijs(1907),Milaan San Remo(1908),Parijs-Roubaix(1908)en de eerste Belg die een etappe won in de Ronde van Frankrijk in 1909. Een verhaal apart uit die tijd is dat Cyriel met fiets, pak en zak van Moorslede naar Milaan reed en die primavera in 1908 won,een ander oer verhaal is dat hij naar Parijs reed met zijn fiets als training en in 1908 de helle klassieker in Roubaix won. De velodroomvrienden doen hun naam eer aan en mogen er mee pronken in Moorslede,hun naam gaat terug naar de legendarische wielerbaan die Moorslede – stadion St Acharius had in de jaren 50 en waar er het zwart van het volk aanwezig was om Coppi,Bartali,Schotte,Ockers,Van Steenbergen en andere Poeske Scherens te zien rondjes rijden. We liepen verder richting Oostnieuwkerke om dan via kleine straatjes in Passendale te belanden. Daar liepen we een lus en passeren langs het oorlogsverleden waar honderdduizenden soldaten sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog, het hele dorp werd verwoest,de slag om Passendale. In de verre hoger gelegen zagen we twee stipjes van lopers,langzaam kwamen we dichterbij om er ons bij te voegen. Loop maatjes Dirk Van Thuyne en Heidi Janssens zijn samen op pad voor een training van 30 kilometer. Samen liepen ze al meermaals mee aan ultra trail wedstrijden,vorig jaar nog als duo bij de achtdaagse trailwedstrijd de Gore-Tex Transalpine Run,in totaal 305 kilometer. Heidi werd onlangs nog vierde bij de dames in de 6 uur ultrarun van Stein in Nederlands Limburg met een totaal van bijna 64 kilometer. Na wat gebabbel komen we weer aan in Passendale dorp waar onze metgezellen hun dorst gaan lessen,wij liepen door om wat later terug in Moorslede te belanden. De laatste dertiger van Katleen zat erop,ze is op goede weg naar de marathon van Antwerpen. Vandaag 2 April begon ik om kwart na twee met een zomer zon voor een looptocht van 50 kilometer op landelijke wegen,soms was het glooiend door de velden,via het Kruisekepad naar Zandvoorde en Geluveld liep ik naar het heksendorp Beselare,door veld en bos naar Hollebeke,in volle natuur langs de oude vaart van Ieper naar Komen passeer ik Houthem,vervolgens liep ik verder via Komen naar de waters van de Leie,daar liep ik langs tot in Menen om tenslotte na 4 uur en 57 minuten terug in Geluwe te arriveren.Voor mij is het lopen , lopen en lopen op weg naar de Griekse zon.

14-03-11

VERSLAG 6 UUR ULTRALOOP STEIN

 

 

Omstreeks 6 uur in de vroege ochtend haalde ik Katleen op,die vandaag mij de begeleidende verzorging zou geven bij de 6 uur ultra loop van Stein in Nederlands Limburg. We reden rustig de snelwegen op,mijn gps deed mij gelukkig via Brussel rijden want via Antwerpen ergens in Geel was er een uur vertraging wegens werken. Na een auto trip van ongeveer 2 en een half uur kwamen we aan juist over de grens met Belgie in het Steinerbos. De lucht was bewolkt,geen wind en aangename temperatuur. Alles was er rustig op de parking van het domein,we hadden tijd om alles eens goed gade te slaan. Spartathlon runner Marc Vanderplas was er ook vroeg bij samen met zijn Border Collie,hij kwam ons de hand schudden. Iets later kwam Stef Nulens mij opzoeken,het was van de 100 kilometer van Bornem geleden , toen liepen we een hele tijd samen.Iets later gingen we naar het zwembad waar de startnummers moesten opgehaald worden. Het eerste wat ze vroegen met welk sportschoen merk ik liep verdorie ik kon er niet opkomen gelukkig was Katleen bij mij die het wel wist. Waarom dit gevraagd werd is mij een raadsel.Katleen zorgde voor het kopje koffie en neer zittend zagen we de ultra atleten één voor één hun startnummer ophalen. Spartatlon finisher Jozef Buteneers kwam ons vergezellen en werd er over Spartathlon ditjes en datjes gepraat. Om 11 uur werd de start dan gegeven,rondjes afhaspelen van goed 3 km in en rond het mooie domein Steinerbos. Ik nestelde mij na een aarzelende start in een groep met Spartathlon atleet Luc Dejaegere ,ik had het gevoel dat ik goed liep,het tempo was goed boven de 12 km per uur. Na anderhalf uur lopen had ik een ander gevoel,er was zich iets aan het opstapelen in mijn kanaal langs achteren , ik zei tegen Katleen shit ik moe ( kakken)en na goed 2 uur lopen was het zover,de wc werd opgezocht. Een zevental minuten later kon ik de vlugge achtervolging terug inzetten,met ongeveer goed 13 km per uur en na anderhalve ronde kwam ik terug bij het groepje ultra lopers. Intussen werd de groep in aantal toegenomen met Spartathlon loper Ghislain Dops en een Spartathlon legende in levende lijve Henri Tijskens. De Duitse Simone Durry vergezelde als eerste vrouw in wedstrijd ons mooi groepje. Na goed halfweg liep Simone van ons weg,in het zog van een andere ultraloper kwam ik bij haar en na een tijdje liepen we nog alleen,ik deed het kopwerk en soms liepen we zij aan zij, ze wilde haar best-tijd verbeteren die goed 67 km was gelopen tijdens de zes uur van Troisfort in Duitsland en zou proberen de 70 kilometer te halen. Na 50 kilometer wedstrijd stond de klok op 4:10,super zei Simone! Een half uurtje later zat ik plots met een dip en voelde de energie wegzinken,ik moest haar laten gaan,mijn snelle terugkeer naar de groep deed mij nu de das om,een gelletje van Katleen verorberde ik snel naar binnen en ja hoor , iets later kreeg ik terug meer kracht in mijn body. Jef Buteneers liep langs mij en beurde mij nog wat op dat ik goe bezig was . Enkele lopers die mij voorbij hadden gelopen haalde ik terug in en naderde ook wat op Luc Dejaegere,die iets eerder mij ook terug had bijgehaald. Door toejuichingen van André Mingneau , Conny Braekman en co kon ik een laatste opstoot versnelling doen naar het sirene geluid van de finish. 69,690 kilometer was de eind balans,zonder die wc stop zou ik vandaag het 70 kilometer punt zeker gehaald hebben maar niet getreurd mijn volgende doel bij een goede dag probeer ik die te halen. Het was een tijdje wachten ter plaatse blijven tot de organisatie meester daar was om de juiste afstand te meten,ik plofte mij neer en was ik goed aan het afkoelen,gelukkig was daar Katleen om mij in de watjes te leggen met een warme trui en zo meer. Na een heel warme douche volgden we Marc Vanderplas naar de prijsuitreiking in Stein city. Wat suikers werden naar binnen gedronken door een bruin biertje en werd er nog wat nagepraat terug over ditjes en datjes met Jef en Marc. De Belg die in Londen woont Pieter Vermeersch won algemeen de 6 uur bij de mannen met goed 85 kilometer, Simone Durry ,de Duitse won de wedstrijd algemeen bij de vrouwen en heeft haar doel ook bereikt om meer of 70 kilometer te halen en een flinke verbetering van haar best-tijd. Na een tijd verlieten we Stein om de lange auto trip naar huis in Geluwe te maken. Pas op de snelweg vanuit Stein stonden we in file,ons vermoeden was de waarheid,langszij toeters en sirenes van politie en hulpdiensten, wat verder lag de weg verspreid met auto stukken , de achteras met wielen van een personenwagen lag tegen de vang rails te pletter gestort, 50 meter verder lag de rest van de auto helemaal ineen gekropen. Na deze gruwelijke vertoning en na een bonkend hart konden we onze weg verder zetten. Na enkele stop plaatsen om de beentjes even te rekken en wat de drinken langs de snelweg kwamen we goed en wel terug thuis.

11-03-11

6-UURSLOOP STEIN IN AANTOCHT

 

Onlangs bijgewerkt429.jpg




Zondag 13 Maart run ik de Internationale zes uur van Stein juist voorbij de grens in Nederland. Vroeg in de ochtend zal ik de auto trip maken samen met Katleen,loop maatje die als verzorgster mij zal bevoorraden en supporteren. Het is mijn eerste wedstrijd van het jaar en een eerste doel om een hoop aantal kilometers in zes uur proberen te lopen. Ik zou er klaar moeten voor zijn. Hoeveel kilometer? Dat zal ik hopelijk omstreeks 17 uur Zondag weten. Mijn eerste zes uur loop vorig jaar in extreme hitte in Aalter mag ik niet voor ogen nemen want daar kon ik al na goed 20 kilometer lopen niet meer vooruit na extreme kuitkrampen in beide benen en was het mij sleuren naar de eindmeet van die zes uur,iets dat ik nog nooit had meegemaakt. Het weerbericht voor aanstaande Zondag in Stein zou meevallen met een temperatuur van ongeveer 13 a 14 graden met een bewolkte lucht,een kleine kans op wat regen. De top ultralopers en loopsters uit Belgie,Nederland en Duitsland zijn goed vertegenwoordigd en zal het meestal een drie landen wedstrijd worden. Voor deze wedstrijd gelden de reglementen van de IAU,IAAF,EAA en KNAU.167 mannen en 26 vrouwen zullen zonder onvoorziene omstandigheden aan de start verschijnen. De zes uur run van Stein gaat door in het recreatieoord Steinerbos. De lengte van de omloop is 3097,94 meter en uitgevoerd volgens de richtlijnen van de I.A.A.F.

 

 

Inschrijvingen / Einschreibungen / Inschrijvingen
16e Meuleberg Recycling 6-uursloop 13 maart 2011, Stein


Mannen / Mann / Vrouw
Startnr: Voornaam: Achternaam: Nationaliteit: Vereniging:
1 Pieter Vermeesch   BE HAC
2 Gino Casier   BE ABES
3 Marc Papanikitas   BE MarathonPlus
4 Janos Bogaerts   HU  
5 Bram van Rijswijk   NL Eindhoven Atletiek
6 Jeroen Romeijn   NL Eindhoven Atletiek
7 Marco Tramontina   IT Eindhoven Atletiek
8 Gert Mertens   BE AC Lierse
9 Marc Vanderlinden   BE  
10 Lucien Taelman   BE AZW
11 Paul Beckers   BE ACHL
12 Nid Rumphakwaen   BE SPVI
13 Jo Schoonbroodt   NL Maasrunners
14 Jan Nabuurs   NL AV Sporting Boxmeer
15 Geert Stijnen   BE  
16 Robert Wimmer   DE LAC Quelle Fürth
17 Wim Douw   NL Diomedon
18 Frankie Leus   BE ACHL
19 Pat Leysen   BE  
20 Johan Bogaert   BE AC Denderland
21 Luc Dejaeger   BE  
22 Hans Jurriaans   NL MarathonPlus
23 Peter Palmans   BE SACN
24 Thomas Blumtritt   DE SV Landshut-Münchnerau
25 Kurt Bomeré   BE Joggingclub Aalter
26 Henri Tijskens   BE  
27 Johan Watthy   BE Joggingclub Aalter
28 Yves Dedapper   BE Joggingclub Aalter
29 Wim Callens   BE  
30 Leo Pardaens   BE AC Bertem
31 Ernst Daniel   NL AAV 36
32 Ron Bakker   NL MarathonPlus
33 Michael Andries   BE AC Geel
34 Chris Dhooge   BE AV Lokeren
35 Herman Krijnen   NL DJA
36 Ronny Eeckhout   BE Vlierzele Sportief
37 Wim Driesen   BE ATAC
38 Peter Suijkerbuijk   NL Diomedon
39 Alan Robertson   DE LT Kannegiesser
40 Henk Derks   NL AV Veteranen Nederland
41 Wolfgang Michollek   DE GSV Porz Köln
42 Erwin Hamers   BE  
43 Louis Emringer   LU Trispeed Mamer
44 John Haan   NL STB
45 Nitish Zuidema   NL U-Track
46 Rudy Van Daele   BE Walo
47 Richard van der Klis   NL Ilion
48 Burkhard Widera   DE TV-Hohne
49 Henry Okkerse   NL AV Veteranen Nederland
50 Hein Bodelier   NL MarathonPlus
51 Sjaak Bus   NL Spiridon
52 Albert Meijer   NL AV Haarlemmermeer
53 Walter Zimmermann   DE LG Würzburg
54 Marcel de Jong   NL MarathonPlus
55 Egbert Terug naar boven   NL Loopgroep Nienoord
56 Anatoli Laputs   DOOR  
58 Ghislain DOPS   BE ATLA Lanaken
59 Ralf Ullrich   DE  
60 Jean-Pierre Gendrault   FR AV Veteranen Nederland
61 Bob Stultiens   NL AV Weert
62 Jan Van de Erve   NL De Kieviten Bleiswijk
63 Andrei Laputs   DOOR  
64 Hans Spieker   NL Marathonplus
65 Jean Houben   NL Loopgroep Meers
66 Theo de Jong   NL  
67 Menno de Jager   NL LAAC Twente
68 Dirk Thys   BE  
69 Harald Wandt   DE LG Gummersbach
70 Mo Idrissi   NL Dem
71 Volker Schapeit   DE DUV
72 Dietmar Frode   DE DUV
73 Wolfgang Olbrich   DE LG DUV
74 Vincent Meers   BE  
75 Marc BEMONG   BE Worldrunners België
77 Rudy van der Heijden   NL AV-Olympus Land van Cuijk
78 George Immink   NL Generaal Michaelis
79 Wim Reumkens   NL Running Team Brunssum
80 Wim Michiels   BE  
81 Werner Peters   DE LSF Münster
82 Holger Maiwald   DE LT Rennhamster Düsseldorf
83 Herman Holterman   NL LAAC Twente
84 Peter Ickert   DE VSV Grenzland
85 Geert Ceuppens   BE AC Duffel
86 Markus Theissen   DE LG Mützenich
87 Dieter Mons   DE Troisdorfer LG MUT
88 Rik Plakke   NL MarathonPlus
89 Marc Blyaert   BE BB Meuseghem
90 Erik Carrette   BE Jogging Club Aalter
91 Xavier Callens   BE  
92 Martin Schröer   DE Gerscheder SV Essen
93 Michel Hoeken   BE De Grenslaupers
94 Pierre Hulsmans   BE Looise AV
95 Ron Fokker   NL  
96 Joeri Schepers   BE Joggingclub Aalter
97 Peter van Gils   NL Energie
98 Bob Bock   NL Loopgroep Aart Stigter
99 Windvlaag Lathouwers   BE  
100 Holger Sprang   DE  
101 Hans Juergen Salewski   DE VT 1859 Kempen
102 Yury Duleuski   DOOR  
103 Andreas Spieckermann   DE Feuerwehr SV Düsseldorf
104 Hans-Walter Zirkwitz   DE Pumuckl Runners Düsseldorf
105 James Fulkerson   NL MarathonPlus
106 Willem Kramer   NL  
108 Miguel Cascales   DE  
109 Angelo Mastrogiacomi   LU  
110 Detlef Rosen   DE Pumuckl Runners Düsseldorf
111 Volker Berka   DE DJK Ochtendung
112 Frank Bouge   DE Armada Euchen-Wuerselen eV
113 Karl-Heinz Becker   DE LG DUV
114 Theo Van Puijvelde   NL AV Unitas
116 Harald Menzel   DE TG Söllingen
117 Sven Sevenans   BE  
118 Ron Året   NL Loopgroep Aart Stigter
119 Marc Vandenplas   BE  
120 Huub Steinmann   NL AV Wijchen
121 Toon Abrahams   NL Achill '87
122 Peter Ludden   DE Gerscheder SV Essen
123 Mattin Becker   DE Troisdorfer LG MUT
124 Endymion Kasanardjo   NL Loopgroep Aart Stigter
125 Rene Curinckx   BE Vmol
126 Ralph Dietz   DE 100 Marathon Club
127 Jürgen Werner   DE LT Kannegiesser
128 Benni Stricker   DE LT Kannegiesser
129 Patrick Poppe   BE  
130 Hans Leeuwerik   NL De Veenlopers
131 Eberhard Schaaf   DE  
132 Horst Rummert   DE  
133 Michael Storms   DE VfR Unterbruch LG
134 Leo Smets   BE ACHL
135 Giel Joziasse   NL AV'56
136 Leon Dautzenberg   BE Worldrunners België
137 Holger Schnitgehans   DE LT Kannegiesser
138 Jan Grobben   NL LAAC Twente
139 Ludo Depoortere   BE FLAC-Ieper
140 Daniel Schäfer   DE LT Kannegiesser
141 Dennis Reger   DE LT Kannegiesser
142 Paul Mertens   BE SAS Antwerpen
143 Ronald Willemsen   NL ADSV Dynamica
144 Arie Froberg   NL MarathonPlus
145 Andy Cornelis   BE  
146 Jacques Vandewal   BE Worldrunners België
147 Michiel Smits   BE OLSE Mersem
148 Tom Keij   NL  
149 Patrick Molemans   BE AC Opwijk
150 Bjorn Van Camp   BE  
151 Norbert Stoerbrauck   DE Datteln
152 Fernand Vermeesch   BE  
153 Theo Cloosterman   NL GVAC
154 Roger Kempinski   NL  
155 Patrick Vandebeek   BE KNOET
156 Pieter Pardaens   BE  
157 Kristof Vandevoorde   BE  
158 Peter Kaminsky   DE LG Emsdetten
159 Jo Rombaut   BE  
160 Stef Nullens   BE  
161 Thijm Konter   NL AV Salland
162 Frank Nicklisch   DE UltraRunners.de
164 Wolfgang Braun   DE LG Mützenich
165 Aliaksandr Rymasheuski   DOOR  
166 Stanislay Simankov   DOOR  
300 Henk Sipers   NL AV Veteranen Nederland


Vrouwen / Frauen / Vrouw
Startnr: Voornaam: Achternaam: Nationaliteit: Vereniging:
201 Majet Spoelder   NL AV Triathlon
202 Esther Devilee   NL MarathonPlus
203 Dora Vandewaetere   BE Houtlandatletiekclub
204 Simone Durry   DE TG Neuss
205 Els Annegarn   NL AV Veteranen Nederland
206 Monika Hille   NL  
207 Heidi Janssens   BE Molenlopers Bekegem
208 Betsy Van Giels   NL Diomedon
209 Karin Scheer   DE LG Gummersbach
210 Sabina Parker   DE Alfterer SC
211 Sonja Sprang   DE  
212 Mayke Tuerlings   NL Passtschon 98
213 Barbara Becker   DE LG DUV
214 Annie van Rossum   NL AV Veteranen Nederland
215 Jutta Joehring   DE TuSEM Essen
216 Cornelia Bullig   DE Troisdorfer LG MUT
217 Gina Heuser   NL Energie
218 Carola Kleinlangenhorst   DE LT Kannegiesser
219 Anja Plöger   DE LT Kannegiesser
220 Birte Kabbeck   DE LT Kannegiesser
221 Petra Kabbeck   DE LT Kannegiesser
222 Anita Spieker   NL MarathonPlus
223 Lucia Ruiter   NL LAAC Twente
224 Claudia Widera   DE TV-Hohne
225 Friederike Mengel   DE TG Söllingen
226 Marion Braun   DE SV Germania Eicherscheid
227 Doris Zachow   DE  


Deelnemende Mannen / Mann / Vrouw Teams (min. 3 deelnemers

07-03-11

Montepaschi Strade Bianche

Onlangs bijgewerkt428.jpg

201110.jpg

201111.jpg

2011.jpg

20118.jpg

Onlangs bijgewerkt425.jpg

Onlangs bijgewerkt426.jpg

Onlangs bijgewerkt427.jpg

20117.jpg

201112.jpg

20111.jpg

20112.jpg

20113.jpg

20116.jpg

20114.jpg

20115.jpg

11:07 Gepost in sport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

01-03-11

Lopen in en rond het Molendorp

NWD-1.jpg

Het molendorp Ruiselede was de Westvlaamse troef gisteren voor de 35ste Nationale wandeldag. Met mijn vast loop maatje Katleen, liepen we een mooie trainingstocht. Langs nostalgische levende plaatjes die onmiddellijk tot de verbeelding deden spreken uit een andere tijd. We liepen langs de Hosten en de Knok molen (1840). Dwars door privaat paden door den boer zijn land. Kleine verkeersluwe landelijke straatjes werden op en door gelopen. Rond Ruiselede met zijn stille kleine deel gehuchten als Doomkerke en Kruiskerke liepen we dwars door op kerk wegels die door velden slingerden. We liepen dwars de bos dreven door met ongerepte natuur punten. Het Kasteel De Roo op grondgebied Doomkerke uit circa 1830 en het neerhof werd langs gelopen. Hier kan je zo maar een opname maken voor een serie of Vlaamse film uit een vervlogen tijd zoals de bossen van Vlaanderen. We liepen in een combinatie van open landelijk en groen zicht,hier heerst fauna en flora. Sommige boeren wegels liggen er slijkerig bij,we probeerden met sierlijke sprongen de diepe modderige degen te ontwijken. Dwars door verschillende bossen was het aangenaam lopen,op zachte gronden en beschut tegen de felle wind die er was. Het zonnetje deed ons blozen met de terug loop naar Ruiselede en de wind in het gat was het echt een aangenaam Lente gevoel. Bij aankomst aan het Sportcentrum hadden we bijna 26 kilometer gelopen,als toemaatje deden we nog een extra loop tochtje , een ere saluut loop naar het geboortedorp van Briek Schotte , Kanegem. Ruiselede en zijn omstreken is een aanrader om te wandelen en te runnen,landelijk,historisch,stille dreven,vele bossen en ontelbare stukjes natuur. We reden na de douche en een natje(bruine Chimay) en een droogje ( brood pudding taartje ) met een goed gevoel terug naar huis.We hadden goed 30 kilometer getraind in een geslaagde tijd van 2uur47minuten.

 

 

Ludo

28-02-11

26/02/1932 JOHNNY CASH BIRTHDAY 26/02/2011

 

 

2011-02-26.jpg

 

Onlangs bijgewerkt419.jpg

Onlangs bijgewerkt418.jpg

Onlangs bijgewerkt423.jpg

23-02-11

Het lopend nieuws,23 februari 2011.

 

 

loop-sfeer1.jpg

 

De voorbereiding van de Spartathlon is in volle opgang,de weg naar de Acropolis is nog lang,de finish aan Leonidas een ver droombeeld zwevend in een vraagteken. Kilometers lopen is een alledaagse bezigheid geworden, loop maatje Katleen begeleid ik met haar trainingen op weg naar 17 April de dag van de marathon van Antwerpen,haar allereerste 42,195 km. Mijn eerste ultra run en mijn eerste wedstrijd van het jaar , de zes uur van Stein op 13 Maart in Nederland komt naderbij. Samen met Katleen trainen we veel op wandel parcours , ingerichte wandelingen van aktivia,lange duur lopen werden gedaan van gaperstocht Geluwe naar warme wijntocht te Beselare,in storm winden rondom Gits,langs het oorlogsverleden te Passendale, in krokus tijden te Wervik. Aanstaande Zondag 27 Februari lopen we in Ruiselede , de West-Vlaamse Nationale wandeldag. De koers is weer in aantocht , het voorjaar,laat de Lente met zijn bloesems maar komen.

Onlangs bijgewerkt416.jpg

 

 

 Deelnemers Internationale 6 uursloop 13 MAART 2011

 STEIN-NEDERLAND

 

 

 


Mannen / Mann / Male
Startnr: Voornaam: Achternaam: Nationaliteit: Vereniging:
  Wim Reumkens   NL Running Team Brunssum
  Willem Kramer   NL  
  Ron Bakker   NL MarathonPlus
  Gino Casier   BE ABES
  Jo Schoonbroodt   NL Maasrunners
  Karl-Heinz Becker  DE LG DUV
  Jeroen Romeijn   NL Eindhoven atletiek
  Sjaak Bus   NL Spiridon
  Theo van Puijvelde   NL AV Unitas
  Sven Sevenans   BE  
  Peter Ickert  DE VSV Grenzland
  Jos Hopman   NL AV Veteranen Nederland
  Harald Menzel  DE TG Söllingen
  Yves Dedapper   BE Joggingclub Aalter
  Henry Okkersen   NL AV Veteranen Nederland
  Markus Theissen  DE LG Mützenich
  Hein Bodelier   NL MarathonPlus
  Ron Aret   NL Loopgroep Aart Stigter
  Leo Pardaens   BE AC Bertem
  Chris Dhooge   BE AV Lokeren
  Menno de Jager   NL LAAC Twente
  Marc Vandenplas   BE  
  Peter Ludden  DE Gerscheder SV Essen
  Toon Abrahams   NL Achill '87
  Hans Jurriaans   NL MarathonPlus
  Huub Steinmann   NL AV Wijchen
  Frankie Leus   BE ACHL
  Detlef Rösen  DE Pumuckl Runners Düsseldorf
  Hans-Walter Zirkwitz  DE Pumuckl Runners Düsseldorf
  Peter van Gils   NL Energie
  Jean-Pierre Gendrault   FR AV Veteranen Nederland
  Johan Watthy   BE Joggingclub Aalter
  Mattin Becker  DE Troisdorfer LG M.U.T.
  Marcel de Jong   NL MarathonPlus
  Thomas Blumtritt  DE SV Landshut-Münchnerau
  Andreas Spieckermann  DE Feuerwehr SV Düsseldorf
  Hans Spieker   NL MarathonPlus
  Endymion Kasanardjo   NL Loopgroep Aart Stigter
  Marc Blyaert   BE BB Meuseghem
  Rene Curinckx   BE Vmol
  Bram van Rijswijk   NL Eindhoven atletiek
  Michael Andries   BE AC Geel
  Kurt Bomeré   BE Joggingclub Aalter
  Walter Zimmermann  DE LG Würzburg
  Ralf Ullrich  DE  
  Rudy van Daele   BE WALO
  Ronny Eeckhout   BE Vlierzele Sportief
  Henk Sipers   NL AV Veteranen Nederland
  Ralph Dietz  DE 100 Marathon Club
  Martin Schröer  DE Gerscheder SV Essen
  Dieter Mons  DE Troisdorfer LG M.U.T.
  Theo de Jong   NL  
  Richard van der Klis   NL Ilion
  Eberhard Schaaf  DE  
  Jan van de Erve   NL De Kieviten Bleiswijk
  Albert Meijer   NL AV Haarlemmermeer
  Hans Leeuwerik   NL De Veenlopers
  Patrick Poppe   BE  
  Robert Wimmer  DE LAC Quelle Fürth
  Erwin Hamers   BE  
  Alan Robertson  DE LT Kannegiesser
  Jürgen Werner  DE LT Kannegiesser
  Benni Stricker  DE LT Kannegiesser
  Horst Rummert  DE  
  John Haan   NL STB
  Harald Wandt  DE LG Gummersbach
  Gust Lathouwers   BE  
  Volker Berka  DE DJK Ochtendung
  Leo Smets   BE ACHL
  Michael Storms  DE VfR Unterbruch LG
  Vincent Meers   BE  
  Bob Bock   NL Loopgroep Aart Stigter
  Louis Emringer   LU Trispeed Mamer
  Herman Holterman   NL LAAC Twente
  Lucien Taelman   BE AZW
  Wolfgang Olbrich  DE LG DUV
  Mark Papanikitas   BE MarathonPlus
  Rudy van der Heijden   NL AV Olympus Land van Cuijk
  Leon Dautzenberg   BE Worldrunners Belgium
  Holger Schnitgehans  DE LT Kannegiesser
  Giel Joziasse   NL AV '56
  Jan Nabuurs   NL AV Sporting Boxmeer
  Rüdiger Mose  DE LC Weilerswist
  Ludo Depoortere   BE FLAC-Ieper
  Jan Grobben   NL LAAC Twente
  Daniel Schäfer  DE LT Kannegiesser
  Dennis Reger  DE LT Kannegiesser
  Nitish Zuidema   NL U-Track
  Joeri Schepers   BE Joggingclub Aalter
  Paul Mertens   BE S.A.S. Antwerpen
  Angelo Mastrogiacomi   LU  
  Janos Bogar   HU  
  Ronald Willemsen   NL ADSV Dynamica
  Wim Douw   NL Diomedon
  Frank Bouge  DE Armada Euchen-Wuerselen e.V.
  Arie Froberg   NL MarathonPlus
  Mo Idrissi   NL Dem
  Holger Sprang  DE  
  Pierre Hulsmans   BE Looise A.V.
  Jacques Vandewal   BE Worldrunners Belgium
  Wim Callens   BE  
  Xavier Callens   BE  
  Andy Cornelis   BE  
  Marco Tramontina   IT Eindhoven Atletiek
  Michiel Smits   BE Olse Mersem
  Herman Krijnen   NL D.J.A.
  Volker Schapeit  DE DUV
  Dietmar Fröde  DE DUV
  Michel Hoeken   BE De Grenslaupers
  Ghislain Dops   BE ATLA Lanaken
  Geert Ceuppens   BE AC Duffel
  Gert Mertens   BE AC Lierse
  Pieter Vermeesch   BE HAC
  Johan Bogaert   BE AC Denderland


Vrouwen / Frauen / Female
Startnr: Voornaam: Achternaam: Nationaliteit: Vereniging:
  Majet Spoelder   NL AV Triathlon
  Esther Devilee   NL MarathonPlus
  Barbara Becker  DE LG DUV
  Annie van Rossum   NL AV Veteranen Nederland
  Jutta Joehring  DE TuSEM Essen
  Cornelia Bullig  DE Troisdorfer LG M.U.T.
  Gina Heuser   NL Energie
  Anja Plöger  DE LT Kannegiesser
  Carola Kleinlangenhorst  DE LT Kannegiesser
  Birte Kabbeck  DE LT Kannegiesser
  Petra Kabbeck  DE LT Kannegiesser
  Sabina Parker  DE Alfterer SC
  Dora Vandewaetere   BE Houtlandatletiekclub
  Sonja Sprang  DE  
  Anita Spieker   NL MarathonPlus
  Els Annegarn   NL AV Veteranen Nederland
  Karin Scheer  DE LG Gummersbach
  Mayke Tuerlings   NL Passtschon 98


 

04-02-11

NR. 56 SPARTATHLON 2011

Dear Ludo, We received your documents and you are accepted with race nr =56= Best regards, P. Tsiakiris . Mijn selectie voor de Spartathlon 2011 is een feit,op 30 September sta ik zonder onvoorziene omstandigheden aan de start aan de Acropolis te Athene voor de 29ste Spartathlon met het Belgisch team. De voorbereidingen zijn intussen al begonnen,er is nog een hele Spartaanse weg af te leggen met het principe van de Oude Belgen. Eens aan de start,ben je gestart en ben je op weg met één doel om 245 km verder te finishen bij Leonidas te Sparta. Zal ik dit kunnen,dat weet ik zelf niet,dit vraagteken zal ik maar kunnen beantwoorden ergens tussen Athene en Sparta op 30 September of 1 Oktober 2011.

Onlangs bijgewerkt415.jpg

 

 

27-01-11

Gedichtendag

 Gedichtendag

Wind_Serenity.jpg

Onlangs bijgewerkt412.jpg

de-maan-door-gerard-19-02-2008.jpg

 

Onlangs bijgewerkt413.jpg

25-01-11

Runnen van hier naar daar.

 

 

Onlangs bijgewerkt410.jpg

 

 

Runnen,trek een paar goede loop schoenen aan,trek wat sportkledij aan volgens de weer goden,niets moet alles mag,het is niet moeilijk en je bent weg. Voor de één is gewoon wat joggen al fantastisch,voor de ander is het nooit genoeg,in weer en wind,kilometers ver,als je wil komt er nooit een einde aan,alle wegen leiden naar...

Spieren worden stijf en het lijf wordt helemaal doodmoe,het zweet geurt en kleurt,maar van ophouden,nee...doorgaan.

Kilometers vreten, stap per stap,de pijn verleggen met op de duur overal pijn.

Waarom een mens dat doet,zichzelf uitputten,voor vele andere is het antwoord verschillend,voor mij een uitlaatklep naar het zinvol van mijn leven die ik tot op heden meemaak , het verleden met vallen en opstaan in mijn geest verslaan...tot eindelijk een bereikbare finish van...

 

 

Pictures179.JPG

 

Onlangs bijgewerkt408.jpg

 

 

Zondag 16 Januari liep ik in mijn thuishaven Geluwe de Gaperstocht,met Katleen,Franky en Kristof

allemaal van de atletiekclub Dapalo is het trainen in en rond Geluwe en Menen,wijk in wijk uit meestal op verharde ondergrond. Tijdens de eerste helft van de training werd er veel gemopperd en gepraat,in het bijzonder door Kristof maar in de tweede helft zweeg hij als een graf,de kilometers begonnen hem zwaar te liggen. Mijn loopmaatje Katleen liep voor de eerste maal een dertiger,als een bodyguard bleef ik aan haar zijde en begeleid haar naar de toekomstige eerste marathon.

Franky en Kristof liepen op en af naar de controlepunten voor de stempels van de Wervikse wandelclub. De gratis jenever drankjes lieten we langs het parcour liggen,samen met Katleen genoot ik na de loop en douche van een lekkere bruine 9 graden Chimay! Blijkbaar was het goede doping want beide gingen we op pad voor een wandelingetje van 6 kilometer.

Katleen haar eerste lange duur training van juist 32,400 km in een tijdspanne van 2:57 was een geslaagde onderneming,zou zeggen laat maar komen haar eerste marathon!

 

 

 

102_2327.JPG

 

Gisteren Zondag 23 Januari was alles te doen voor de Leffeloop.

Geen wedstrijd maar een massa loop door verkeer vrije straatjes in het West-Vlaams dorpje Markegem. Klein en groot liepen,stapten rondjes,voor iedereen wat wils.

De kleintjes konden per afgelegde ronde een bonnetje krijgen voor een cola,de groten konden die afleveren voor een Belgisch streek bier...een Leffe.

Samen met Katleen,Alain reed ik mee met Kyarah en haar lief naar Markegem.

Vele bekende en andere gezichten waren aanwezig,facebookers,loop-vrienden en zoveel meer,teveel om met iedereen een praatje te slaan,in totaal 1044 deelnemers zouden rondjes afhaspelen.

Met mijn loop-maatje Katleen liep ik 14 ronden met een totaal van goed 21 kilometer met een gemiddelde van 10,600 km per uur.

Na afloop konden we onze bonnetjes om wisselen voor de Leffes,de helft witte en de helft bruine,met Alain wisselde ik mijn witte voor zijn bruine.

Een lekker ding die massaloop en gezinshappening,er zouden meer van die happenings mogen zijn,lopen,stappen,rolschaatsen met vrienden,in familiekring,met hond of alleen zoals je wil,4uur tijd om sportief te doen wat je wil.

Pictures180.jpg

Mijn trainingen kilometers van Januari tot nu toe op een drafje, daarbij iedere week 1 rustdag,

 

1&2Januari:38 km

Eerste volle week:138km

Tweede volle week:160km

Derde volle week:147km

 

 

 

Ludo

 

11-01-11

Nieuw Jaar

 

Onlangs bijgewerkt407.jpg

 

 

December is voorbij,de feest periode is verleden tijd alles loopt weer zijn gewone gang.

Een maand van nog eens echt een ouderwetse Winter. Koud,sneeuw en ijs was er overal in overvloed. Vries temperaturen deden Friesland hopen op een Elfstedentocht maar toen het zeer dichtbij kwam begon de dooi lichtjes het natuurijs wakker te schudden en is het terug wachten op een volgende keer. Samen met mijn loop maatje Katleen heb ik de koude getrotseerd en hebben we geen enkele training overgeslagen. Soms was het schaats lopend op de bedekte ijs wegen en moesten we elkaar de hand houden om overeind te blijven , dan weer zwaar lopend in de sneeuw. Op 31 December 2010 eindigde ik het jaar met een maand totaal van 604 kilometer. 2011 wordt een jaar met één zeer zwaar doel, misschien wel de uitdaging van mijn leven,de Spartathlon in Griekenland met Start op 30 September aan de Acropolis te Athene en 246 kilometer verder de finish op 1 Oktober aan het standbeeld Leonidas te Sparta. Alle documenten zijn op 4 Januari opgestuurd naar Athene en nu is het wachten op de bevestiging van deelname aan deze monster ultrarun. Het wordt nog een lange weg met training,voorbereiding en zoveel factoren,zal ik het aankunnen deze opoffering met vallen en opstaan,houden mijn spieren het en dan nog is de kans groot dat ik het niet haal, de finish in Sparta , de helse hitte,zal mijn body het houden,mentaal en zoveel meer maar ik wil het gewoon proberen en dat is toch al iets om te geloven dat ik het wel haal. Intussen kan ik mij uitleven aan de voorbereiding van mijn loop maatje Katleen om haar eerste marathon te lopen op Zondag 17 April,die van de stad Antwerpen. Haar man Franky Van Lierde en de eerste winnaar van de Flanders Fields marathon heeft een schema voor haar gemaakt die ik zoveel mogelijk zal volgen en steunen in haar planning.

 

Mijn ultra-run kalender 2011 onder voorbehoud want planning kan altijd veranderen.

Zondag 13 Maart : 6 uurs run Stein Nederland

Zondag 17 April: Marathon Antwerpen waar ik mijn loopmaatje Katleen in haar eerste marathon onder de 4 uur wil als gangmaker begeleiden & Loodsen

Zaterdag & Zondag 14/15 Mei: 24 uur run Steenbergen Nederland.

Vrijdag 17 Juni: Nacht van West-Vlaanderen-Belgisch Kampioenschap 100 km Torhout.

Vrijdag 12 Augustus: 100 km Dodentocht Bornem

Vrijdag 30 September: ( Spartathlon 246 KM Griekenland ) bevestiging afwachten!

 

 

01-01-11

2011

 

102_2314.JPG

25-12-10

DECEMBER 2010 MET WINTER-KIEKJES

Pictures178.JPG

phpbNODx1-1.jpg

Onlangs bijgewerkt376.jpg

Onlangs bijgewerkt390.jpg

102_2195.JPG

Onlangs bijgewerkt389.jpg

 

Onlangs bijgewerkt385.jpg

 

Onlangs bijgewerkt386.jpg

Onlangs bijgewerkt372.jpg

Onlangs bijgewerkt400.JPG

Onlangs bijgewerkt373.jpg

Onlangs bijgewerkt398.jpg

Onlangs bijgewerkt391.jpg

Onlangs bijgewerkt384.jpg

Onlangs bijgewerkt370.jpg

 

Onlangs bijgewerkt383.jpg

Onlangs bijgewerkt371.jpg

Onlangs bijgewerkt368.jpg

Onlangs bijgewerkt402.jpg

Onlangs bijgewerkt399.jpg

 

Onlangs bijgewerkt388.jpg

V

Onlangs bijgewerkt396.jpg

Onlangs bijgewerkt369.jpg

Onlangs bijgewerkt395.jpg

Onlangs bijgewerkt403.jpg

Onlangs bijgewerkt404.jpg

Onlangs bijgewerkt397.jpg

Onlangs bijgewerkt377.jpg

Onlangs bijgewerkt393.jpg

Onlangs bijgewerkt406.jpg

Onlangs bijgewerkt392.jpg

Onlangs bijgewerkt375.jpg

Onlangs bijgewerkt374.jpg

Onlangs bijgewerkt380.jpg

19 december 2010.jpg

Onlangs bijgewerkt378.jpg

Onlangs bijgewerkt379-1.jpg

Onlangs bijgewerkt394.jpg

Onlangs bijgewerkt401.jpg

Onlangs bijgewerkt405-1.jpg

SPARTATHLON VERHALEN

 

verhaal_2002_runners_003-1.jpg

19 Juni 2009, tijdens de nacht van West-Vlaanderen in Torhout bij de 100 km ultraloop run ik een tijd in gezelschap bij een atleet,lang van gestalte,zijn body een beetje schuin lopend naar achter hangend,nu en dan laat hij zijn armen lang uit dragend met de handpalm en vingers naar achter zweven,zijn naam Rudy Vanden Berghe. De Schotenaar begint te praten want een veelprater ben ik niet en zo werd de stap gezet voor een gezellige babbel onderonsje tijdens onze verdere run daar in Torhout. In korte tijd spreken we nog over één ding en dat is de Spartathlon. Deze ultrarun spreekt onmiddellijk tot mijn verbeelding, een zoektocht naar zelfbevestiging,een tocht van ruim 245 km met startplaats bij de Acropolis in Athene. Vervolgens is er de chaotische ochtendspits van Athene waar iedere runner door moet,het trotseren van massa vervuilde luchten uit de gemotoriseerde vierwielers. De brandende zon als metgezel , over heuvels en door dalen met als toemaat een bergpas van goed 1000 meter,de Sangaspas,160 km zijn dan voorbij nog 85 km te lopen tot de finish bij het standbeeld van Leonidas in Sparta. Rudy verteld over zijn eerste avontuur vorig jaar in 2008 waar hij na 160 kilometer moet opgeven na uitputting door problemen met de spijsvertering. Intussen heeft Rudy deze zware extreme waanzinnige tocht tot een goed einde gebracht want einde September 2009 kon hij de voeten van Leonidas in Sparta aanraken,hij wilde de Spartathlon koste ten kost uitlopen en slaagde in zijn opzet,hij begon met lopen in 2002,hij was gedreven als een topsporter en haalde het aller hoogtepunt in zijn. Zijn spreuk “ aan opgeven denk ik niet,al gutst het bloed uit mijn schoenen” Rudy Vanden Berghe (45) prijkt nu bij de 24 Belgen in de geschiedenis die de voetsporen van Pheidippides tot het einde gehaald hebben. 20 Juni 2009, in afwachting van de huldiging van het Wereldkampioenschap 100 km ultralopen in Torhout zit ik aan een tafel bij Joseph Buteneers,Marc Vanderplas en Paul Beckers. De verhalen komen los,de bruine leffe werken we lekker naar binnen. Marc verteld over de Spartathlon van 2008 die hij helemaal had gevolgd als supporter voor de Belgische delegatie en tegelijk eens zien hoe deze monster ultra loop er nu echt uitziet. Marc is volop bezig aan de voorbereiding voor de Spartathlon van September 2009 die hij als vijftiger voor de eerste maal wil overwinnen. Joseph Buteneers dit jaar in 2010, 57 lentes, ieder jaar is hij erbij in Griekenland als deelnemer want eenmaal je de Spartathlon kan uitlopen ben je een Spartaanse krijger die als koerier van Athene naar Sparta mag runnen. Joseph haalde de finish in 1996,hij was 43 jaar en begon zijn loopbaan als runner toen hij bijna 40 was. Zijn eerste loop pasjes deed hij in straten wedstrijden maar daar was het altijd om ter hardst en ieder voor zichzelf,toen hij in de ultra wereld terecht kwam was hij onmiddellijk verkocht,respect voor een ander en de kwaliteiten voor iedereen....een voorbeeld verteld Joseph, weet je dat je gewoon bij de Spartathlon een gesprek kan voeren met de winnaar en komt kijken naar de finish van de allerlaatste die na 36 lange zware uren ontroerd in ieders armen ontfermd wordt,hij of zij als een held of heldin ontvangen wordt. De betreurde mister Belgian Spartathlon Leo Van Tichelen had het hem in 1995 bij opgave in de Spartathlon voorspeld toen ze door toedoen van een idiote officieel meer of een half uur verloren “ ik ben er zeker van dat het U ooit zal lukken om de finish te bereiken “ En bij zijn derde deelname was het zover,Joseph deed er 35h30 over,alles ging goed verteld Joseph alleen de laatste 40 km naar Sparta woog heel zwaar. Zijn verhaal bij deze onuitwisbare herinnering waren De Start,rond de klok van zeven,joeg men ons in de regen. De eerste kilometers werden moeiteloos verteerd. We liepen als drie musketiers door de regen. Aan km 42,wij beschikten waarschijnlijk over hetzelfde strijders bloed , puffend,kreunend,hijgend,zwoegend,zwetend en zwijgend. Aan km 70,Wilson een musketier ging op avontuur. We spraken geen enkel woord. Dat leek ons in deze omstandigheden ongehoord. Aan km 81,Misschien moet ik maar stoppen, die stijfheid,die pijn maar ik ben te moe om me om mijn gezondheid te bekommeren. Aan km 121,twee musketiers nog steeds samen,ikzelf en de Belgische vrouw Katia Nolens,het gaat nu om iets anders,dat we het halen in de vooropgestelde tijd. Aan km 148,Ik tel mijn passen, ik spuw helemaal alles........Op moeilijke ogenblikken wisselden we alleen veel betekende blikken. Aan km 156, het gaat bergop. Ik versnel,de snelheid is via mijn hoofd naar mijn benen gekomen,op die lange nijdige berg haakte je af Katia,ik vond het zelfs een beetje laf,kilometers lang waren we elkaars steun. Aan km 159, Je liet mij alleen in mijn ongelijke strijd, tegen mezelf,de berg en de tijd. Eerst dacht ik je nog op te wachten om samen met gebundelde krachten de top te halen. De beklimming van de Sangaspas,zwoegend,zwetend en kruipend op handen en voeten de top bereikt,daarna wenkte de finish. Aan km 206, Hier was ik vorig jaar dichtbij, nu moet ik verder,mijn lichaam en geest gaven elkaar de hand,ik ging met leeuwenmoed er tegenaan. Aan km 222,5, Toen kreeg ik een fikse dreun,nog even,af en toe richtte ik mijn kop op,ik moest verder,ik kon niet meer maar ik moest en moest verder. Aan km 236, Uit het niets verscheen je daar Katia, je vroeg om samen de eindmeet te halen,maar ik joeg je verder,in het niets was je verdwenen. Allerlaatste kilometer, Niks geen pijn meer,Kippenvel en lichtjes gegeneerd omwille van het gejuich. IK HAAL HET,Mijn leven had tijdens de Spartathlon maar één doel,die eindmeet bereiken binnen de tijdslimiet. NOG NOOIT WAS IK ZO DIEP IN MIJZELF AFGEDAALD. Joseph Buteneers die samen in team “Leo Van Tichelen” ieder jaar bij de Spartathlon nooit vergeet, een man met een warm hart. Katia Nolens haalde de finish in 1996 in 35:11:00 en is tot op heden nog altijd de enige Belgische vrouw die deze karwei tot een goed einde bracht. We schrijven 1992, Paul Beckers staat op het podium, derde in 25:05:48 en is op heden nog altijd de beste Belg die zo rap de Spartathlon liep. Paul eenvoudig dat hij is verteld hij over zijn avonturen in het ultralopen. Voor hem is lange afstand lopen een ingesteldheid,het is in wezen hetzelfde als biljarten. Paul won Europese en Wereld titels 24 uur runnen,hij verteld over de Spartathlon,uit het niets, vlak na een kleine tunnel onder de snelweg van Korinthe naar Tripolis duikt als een dief in de nacht de bergketen de Sangraspas op,de scherprechter in de ultraloop die zeker in Europa geen gelijke krijgt en één van de zwaarste is van de wereld. Overal zie je lichtbundels naar de top,voor de meeste is het op handen en voeten in het donker naar de top. Hoogtevrees en angst is hier heel dichtbij. Je hebt geen enkele garantie dat je het zal halen,plots kan het over zijn en staat je stil maar hoop doet leven. Paul verteld over zijn prachtige overwinning in 1997 , de Sakura Mitchi Nature 250 kilometer lange run in Japan. Ik was in topvorm en starte om met het gedacht om te winnen,het was warm tot en met,zout pillen werden naar binnen gesmuld om het zweet verlies te compenseren. Het was een zware tocht , lopen in de Japanse Alpen,zware klimmen , vallen en opstaan, de wind in het nadeel,ik won met meer dan twee uur voorsprong. Paul Beckers palmeres is groots. Paul Beckers kan je moeiteloos terug flitsen naar de Romeinse tijd. De ultraloper lijkt de ideale bode om de bevelen van Julius Caesar elke dag kilometers ver aan het front te bezorgen, met deze overwinning in Japan is de Paul toegetreden tot het rijk der onsterfelijken. “Geef mij een een heel groot bos en laat mij alleen” Paul Beckers nu 48 jaar moest een tijd terug een pacemaker ingeplant worden,zijn hart begon te traag te kloppen maar geen nood hij kreeg een ja van de dokters en Paul loopt verder in het ultra-afstandslopen. Marc Vandenplas moest stoppen na 159 kilometer runnen bij de Spartathlon 2009. Aan de voet van de Sangras berg die als een muur opdoemt,volledig was hij uitgeteld, de fysieke inspanning te samen met de tijdslimieten was voor hem te zwaar geworden. Zijn eerste reactie was “ dit is echt een maatje te groot voor mij” Maar Marc denkt er over na om het toch weer nog te proberen in 2011.

 

verhaal_2002_runners_003-1.jpg

Onlangs bijgewerkt367.jpg

 

29-11-10

OLNE-SPA-OLNE,het trail avontuur,HET VERSLAG.

 OLNE-SPA-OLNE......

  Zaterdag 27 November omstreeks vijf uur in de avond want de donker had al zijn intrede gemaakt kwam ik aan in een hol in de Ardennen,het plaatsje Olne niet ver van Soumagne . Alles lag er lichtjes wit bij,de vrieskou was hier goed te zien en bij aankomst op de parking vielen er vlokken sneeuw naar beneden. Ik begaf mij naar het chalet om mijn startnummer op te halen en vlug de warmte op te zoeken want het was ijskoud,de Winter is er vroeg bij. Vriendelijke mensen van de organisatie deden al de moeite om met handen en voeten uit te leggen waar ik moest rijden om de nacht door te brengen. Toen ik het chalet wilde verlaten om naar mijn accommodatie te gaan kwamen vier West-Vlamingen binnen gewandeld,in volgorde Specialist in het ultra trailen Dominiek Schrauwen en vrouw, de twee Patrick's die van Denijs en van de Decorte , een vierde marathon man Nico Boussauw was er ook bij,allemaal van de roadrunners Torhout en zouden voor de eerste maal proberen deze zware klus de 65 km lange trail Olne Spa Olne tot een goed einde proberen te brengen. Mijn weg werd iets later voortgezet naar Soumagne naar het kasteel aldaar in het Procinciaal Domein Wegimont. De wegen begonnen al te spiegelen en was het voorzichtig oprijden,het domein binnen. Aan de receptie in het kasteel stond daar een blonde uit Amsterdam, 29 jaar jong ,niet te groot van gestalte, maar met een hart voor het ultralopen , de Nederlandse kampioene 100 km Léonie Van Den Haak,een leuk moment om terug kennis te maken met de welgezinde Hollandse. Een Nederlandse triatlon atleet Jordy Ariens uit Almere zou mijn kamergenoot zijn. Na het overhandigen van de kamer sleutel en het uitpakken van pak en zak was het tijd om samen een eethuis op te zoeken. Te voet deden we de trip naar de pizzaria de la plume,ver was het niet op de gladde voetpaden. We plaatsten ons aan de toog want voorlopig was er nergens een plaats vrij,alles zat bomvol. Léonie en haar mede loop vriend zaten aan het streekbier,wat dacht je , een blonde Chimay,ik dronk de bruine Chimay,Jordy hield het bij cola. Armando Barcaro,de kloeke baas van het eethuis kon ons na een tijdje toch een plaats aanbieden om ons avondmaal te verorberen. De West-Vlaamse loop vrienden waren ook van de partij maar hadden al hun koolhydraten en drank vitaminen aangevuld. Ik zat als enige Vlaming tussen een bende van Nederlanders,maar voelde mij niet eenzaam,het was leuk om op het zijn Hollands te zeggen. Na het spaghetti gebeuren was het tijd om de nachtrust op te zoeken,mijn kamergenoot, de triatlon atleet Jordy uit Almere wou slapen gaan,ik had de sleutel en zo schaatsten we terug naar het kasteel,Léonie en haar bende waren nog niet klaar en bleven nog wat hangen. De slaapkamers in het kasteel waren ingericht met stapelbedden , ik begon zo wat te staren naar de tijd van toen van in mijn jeugd met de schoolklassen en later het reizen met de fiets alleen of met Internationale groepen van jeugdherberg naar jeugdherberg. Het was een rustige plaats om de nacht door te brengen,enkele vrouwen waren plezant bezig en bleven bijna in hun lach zitten,op de kamer ernaast lagen de West-Vlaamse roadrunners. Klokslag 5 uur stond ik op,had niet goed geslapen en keek even door het kleine raam,alles lag er wit gevroren. Ik nam mijn sportzak en ging naar de gang om mijn sportkledij aan te trekken, wilde niemand wakker maken , zo te zien was ik de voege vogel toen ik een luchtje buiten ging happen. De auto's op de parking lagen er hard bevroren bij,de mijne incluis want mijn achterdeur wilde niet open,helemaal toe gevroren. Ik ging de ontbijtzaal binnen en ja ik was de allereerste,koffie werd mij ingeschonken maar de broodjes waren nog niet aanwezig , de warme bakker was nog onderweg wegens het rijden op glad ijs. Na een tijd zat ik niet meer alleen en kon ik ook het ontbijt verorberen. Wat later ging ik nog even op bezoek op kamer bij de West-Vlaamse runners,ze waren juist op en waren nog rustig,na gezellige praatjes gingen zij naar het ontbijt en ik terug naar Olne. Bij het oprijden naar de parking aldaar was het even spannend,mijn auto banden begonnen ter plaatse te schaatsen maar ik gaf plankgas en met vallen en opstaan raakte ik boven. De temperatuur was buiten min 7 graden dus één woord koud. Eens in de chalet was het warm,niet alleen door de speciale warmte blazers maar door de stampvolle menigte van trail runners. Iets voor 8 uur begaf ik mij naar buiten op de eerste rij van de startplaats. Alle West-Vlamingen stonden op de eerste rij,ook dapalo runner uit mijn streek Juan Vandenweghe die de trip naar Olne in de vroege ochtend had gemaakt,één iemand stond bij ons,de 81-jarige Waalse trailrunner Paul Defays,goed ingepakt in trailkledij stond hij daar of het niets was. Het startschot werd met wat vertraging gegeven,we waren blij dat we konden runnen want wachten in koude omstandigheden is niet van de poes. 450 starters ,het avontuur kon beginnen. De eerste kilometer was op het asfalt waar het spiegelglad was. Het begon in dalende lijn en was het rustig aftellen naar het eerste klauter geloop. Dominiek Schrauwen en Patrick Decorte lieten we gaan,in mijn groepje liepen de andere West-Vlamingen Patrick Denijs en Juan Vandenweghe,bij ons ook een Nederlandse vrouw,niet zomaar iemand,Jolanda Lindschoten http://www.polespirit.nl/jolanda.html die niet verzwakte en altijd haar zelfde tempo vasthield,ze liep toen in tweede positie bij de vrouwen.Het landschap was prachtig,zelfs bijna geen wolkje te zien,ik zag een vliegtuig hoog in het luchtruim,de zon begon zich te kleuren tussen het verre gebergte,het was nog volop genieten van mooie Ardense landschappen. We slingerden ons door berg en dal,het was opletten want het was op plaatsen trailen op glad ijs. De eerste lastige beklimmingen werden naar boven gelopen,de beenspieren moesten zwaar hun werk doen. In een afdaling maakte Juan plots zijn eerste val,hij gleed weg en zat op zijn achterste,ik kon nog juist op tijd naar rechts uitwijken,iets verder lag er weer één tegen de grond,het was lijden en glijden. Na ongeveer 18 km was Juan niet meer mee,hij had te voet een zware heuvel overwonnen,iets verder in de afdaling kwam hij weer aansluiten. We liepen met een gemiddelde van goed 10 km per uur en na zowat 22 km liet Juan ons voorgoed verder lopen,hij zou zijn eigen tempo runnen. Bij de tweede bevoorradingspost na ongeveer 30 km was ik blij dat ik mijn twee drinkbussen kon vullen met warme thee want de drank was bevroren. Patrick Denijs liet mij weten dat Dominiek Schrauwen en Patrick Decorte 10 minuten voor ons aan het runnen waren,we waren wel rap bezig. Iets verder begon ik het tempo te milderen en liet Patrick alleen verder lopen. Het was constant op en neer,niet alleen de beklimmingen waren zwaar kaliber maar het afdalen was even lastig,je kon je niet laten gaan naar beneden daarvoor was het te glad. Bij een afdaling bijna recht naar beneden was het zover,ik gleed uit en viel achterwaarts enkele meters de dieperik in,ik kroop terug recht tussen de struiken van het Ardens bos,keek even naar mijn body,veel vuil maar gelukkig geen geschaaf of ergens pijn en kon verder trailen. Na goed 45 km was er de derde post van bevoorrading,daar kwam ik weer even bij Patrick en liepen we terug enkele kilometers samen. Ik begon een gevoel van krampen te krijgen aan beide benen boven de knie, er moesten nog goed 15 getraild worden. Het begon erger te worden en tijdens het afdalen was het afzien,ik liep nog op schema voor juist onder een tijd van 7 uur maar in de laatste 10 km was het klimmen en nog eens klimmen. Op een verlaten plaats zag ik plots in een auto Patrick Decorte zitten, de rappe marathonloper had de strijd gestaakt en opgegeven,ik deed een teken naar hem en hij deed het teken met het kruis,de oorzaak, na 53 km een klein scheurtje hamstring of een serieuse contractuur of zomeer. Patrick moest mankend in de felle koude bijna onderkoeld door de Ardense bossen strompelen tot dat een vrouw die langs de weg stond wachtend op haar man die moest passeren hem meenam naar Olne.Het was op karakter om de kuitenbijters te overwinnen. Op 3 kilometer van de finish stak Limburger Luc Lenaerts en broer van Spartathlon atleet Edwin mij voorbij.De finish was in zicht,je kon de luidspreker al van ver horen maar eerst was er nog een lastige brok naar boven. Het spandoek van Olne Spa Olne werd onder gelopen,ik was aan de finish,opgelucht want het blijft een zware klus die trail.De afstand was volgens gps 66,450km en mijn tijd 7h28. Vlug werd er enkele hete thee drankjes naar binnen gewerkt om weer tot bezinning te komen. Ik wachtte nog een tijdje om te zien waar Juan zou eindigen maar het bleef duren. Een warme douche zou deugd gedaan hebben maar daar op de hoogte in het chalet waren er maar twee,dus dat was niet te doen,heb mij dan mijn body wat opgefrist met natte koude doekjes in de bak van mijn auto. Bij het terugkeren naar de chalet om de warme hutsepot met worst te eten,zag ik plots dat de auto van streek-loop en club genoot Juan Vandenweghe weg was,verdorie zou hij toch er de brui aan gegeven hebben dacht ik bij mijzelf?Intussen werd het kouder en kouder , was het tijd om huiswaarts te keren. Toen ik wilde vertrekken uit Olne kreeg ik plots het sms berichtje van Juan Vandeweghe " Ludo niet ongerust zijn. Ben zwaar ten val gekomen en in een ravijn beland,afgevoerd geweest en ben nu al terug thuis in Nieuwkerke" Het was op dezelfde plaats bij die steile afdaling waar ik ook gevallen ben. Iets later belde hij mij nog op dat hij pijnen had in de rug en deed zijn verhaal. Olne Spa Olne,altijd iets speciaals,een trail avontuur op zich met vallen en opstaan als je verder kan maar in twee woorden......Zwaar kaliber!De lange terugrit van 245 km naar huis deed mij geen deugd.... stijf als een plank.

 

 

Ludo

 

Grafiek Olne Spa Olne-1.jpg

 

IMGP0226-1.jpg

 

Pictures175-1.jpg

21-11-10

MEMORIAL MISTER BELGIUM SPARTATHLON "LEO VAN TICHELEN "

 

IMGP0205-3.JPG

IMGP0213-1.JPG

Onlangs bijgewerkt364.JPG

Pictures173.JPG

Onlangs bijgewerkt356-1.JPG

Onlangs bijgewerkt361-1.JPG

Onlangs bijgewerkt359.JPG

Onlangs bijgewerkt355-10.JPG

Onlangs bijgewerkt354-9.JPG

Onlangs bijgewerkt365.JPG

Onlangs bijgewerkt360.JPG

Onlangs bijgewerkt363-1.JPG

Onlangs bijgewerkt357-1.JPG

Onlangs bijgewerkt358.JPG

 

Onlangs bijgewerkt358-1.jpg

IMGP0214-3.JPG

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende