A WALKING LIFE WITH A STORY AND MORE

De Memorial Leo Van Tichelen was weer een geslaagde onderneming van de Spartathlon vrienden in Westmalle.Het werd een mooi onderonsje en loopje van een honderdtal die in een natuurschoon bosvol gebied zich konden uitleven.Vele Belgische ultralopers waren in westmalle van de partij.De Spartaanse onsterfelijke helden stonden in de picture...Henri Tijskens,Joseph Buteneers,Rudi Vanden Berghe,Luc De Jaeger samen met vier nieuwe Spartanen van dit jaar.... Pat Leysen,Marc Vandenplas,Bart Van Nijlen en Ludo Depoortere.Na afloop werden de abdijbieren van Westmalle met mate.... ;-) naar binnen gewerkt.Het was gezellig tafelen in het sportcafe,er werd er nog veelgepraat over de Spartathlon 2011,de weduwe Leo Van Tichelen, Annemie en dochter Dorien waren aanwezig en werd er nog een tombola gehouden met o.a. prijzen in alle maten en gewichten...... Westmalle abijbier.Er werd veel gebabbeld over Ronny Jansen, de Westmallenaar die als het even meezit aan de start zal staan in Athene volgend jaar in 2012.Na Leo Van Tichelen terug iemand van Westmalle,dat zou mooi zijn.

Op de foto Sonja Helsen die dit jaar een eerste 100 kilometer liep bii de dodentocht van Bornem,wie weet ooit aan de start in de spartathlon ;-)

DE SPARTATHLON VRIENDEN WESTMALLE HERDENKEN VOOR DE 6DE KEER NU ZATERDAG OP 5/11/2011 MISTER SPARTATHLON LEO VAN TICHELEN IN CAFE SPORTLOKAAL BIJ ERIC VERCAUTEREN. LEO VAN TICHELEN OVERLEED IN 2005 NA EEN TRAGISCH ARBEIDSONGEVAL.ALLEN DAARHEEN VOOR EEN WANDEL OF EEN LOOPJE,VOOR EEN NATJE EN EEN DROOGJE,VOOR EEN DITJE EN EEN DATJE OVER DE ULTRA DER LOOPS DE SPARTATHLON.

NEGENMAAL BRACHT LEO DE SPARTATHLON TOT EEN GOED EINDE. EEN TIENDE KEER WAS ZIJN DROOM OM MOOI TE EINDIGEN. EEN ANDER EINDE MAAKTE DAAR BRUUSK EEN EINDE AAN.

Ludo

Mijn Spartathlon verhaal begint anno 1986,tijdens mijn eerste korte ultraloop carriere.Toen had ik die droom al om deze monster ultraloop ooit eens te doen ,ik liep als twintiger zonder enige begeleiding en schema een marathon in 2:42 en liep de 100 kilometer in goed 8 uur.Om mij te selecteren voor deze zware extreme wedstrijd zou dus geen probleem zijn maar enige tijd later hield ik door omstandigheden het ultralopen voor bekeken,een mens moet knopen doorhakken en een keuze maken in het leven, maar goed met vallen en opstaan en 25 jaar later dus dit jaar in 2011 stond ik wel en waar aan de start bij de Acropolis in de Griekse hoofdstad Athene.

Het begon terug te kietelen 2 jaar geleden toen ik een email stuurde naar de meester van de laatste jaren in de Spartathlon Luc De Jaegere voor wat informatie,hij schreef mij kort nadien terug dat ik door mijn verleden een goede kans maakte om de Spartathlon te overleven.

Nu was het de kunst om mij eerst te plaatsen voor deze extreme onderneming,en dat deed ik dan maar bij de nacht van Vlaanderen in Torhout,100 kilometer lopen onder de 10u30.Ik haalde nogmaals de selectie voorwaarden bij de 100 kilometer ultraloop in het Noord - Franse Steenwerck.Intussen had ik alias Spartix Rudy Vanden Berghe toevallig tegen het lijf gelopen tijdens de 100 km nacht in Torhout en de man die alles weet over deze extreme Griekse ultraloop,Spartaan Joseph Buteneers. Deze twee Spartanen geloofden in mij en gaven mij een grote kans om de voeten van King Leonidas aan te raken.Ik kreeg van hun vele tips over wel en wee van voorbereiding,training,voeding en zoveel meer maar ondanks alles kreeg ik van beide te horen,doe wat jij best vind want jij moet het doen want niemand is gelijk in alles wat een ander doet. Finishen binnen de 36 uur over een afstand van 246 km,nergens vlak en als toemaatje extra de 1100 meter hoge Sangaspas beklimmen via rots krongels is extreem. Anderhalf jaar geleden trainde ik al enkele 100 kilometer lopen met ondermeer in het drielandenpunt Welkenraedt met het zicht op eind September 2011 maar de echte voorbereiding begon vorige Winter toen ik samen met mijn loopmaatje Katleen de ijskoude, op sneeuw en op glad ijs de wegen trotseerde. Samen op pad met vele lange soms kletsnatte duurlopen ergens te lande bij organiseerde wandeltochten. Vooraf liep ik eerst duurlopen om dan bij Katleen aan te sluiten om haar tempo en interval trainingen mee te lopen. Het marathon schema van Katleen haar man Franky Van Lierde,Ik begeleide haar trainingen op weg naar haar eerste marathon die van Antwerpen,die een groot sukses werd ! Vanaf dan was er maar één wedstrijd die telde de Spartathlon,deze veeleisende ultraloop ter wereld en heel bijzonder met de Olympische waarden en gedachten met start aan de Acropolis in Athene en finish aan het standbeeld van Leonidas in Sparta. Ontelbare duurlopen van goed 70 kilometer werden afgehaspeld naar het Westvlaamse Heuvelland.Een onverhoopt sukses bij het Belgisch kampioenschap 24 uur waar ik brons behaalde met bijna 213 km want felle kniepijn dagen ervoor deed mij twijfelen.Met etixx gels,zouten,water en zuivere citroen liep ik 24 uur aan één stuk. Door de vele trainingen begon mijn lijf toch wat te verzwakken,ik werd te scherp en dat uitte bij het Belgisch kampioenschap 100 km in Torhout waar ik tot ongeveer 55 km sterk liep maar daarna nog 45 km moest afzien tot en met,ik werd beloond met het goud bij de masters. Daarna werd er wat minder getraind en bleef ik mijn etixx sportvoeding gebruiken. De ultieme zware trainingsweek tot en met de 100 km van Bornem werd goed doorstaan,421 km in 9 dagen.

Vanaf nu was het voor mij afbouwen naar de Spartathlon toe en was het plots veel minder training werk,4 dagen lopen en 3 dagen rusten,ik voelde mij sterker worden, de scherpe kanten werden weer ronder. Mijn loopmaatje Katleen was zeker van haar stuk,zonder ongevallen of kwetsuren haal jij de finish binnen de 36 uur! Ze had mij intussen al zien afzien in Torhout,ze reed naast mij met haar fiets als begeleidster. Ik bleef er toen nog kalm bij en was ver van zeker van mijn stuk, ik wist wat ik kon maar de Spartathlon kan je met niets vergelijken.Ik had er alles voor gedaan,wat kan een mens nog meer doen,ik had ongeveer vanaf Januari tot half September 6000 kilometer afgehaspeld.Late September and Athens here I come,de spanning begon te snijden en eindelijk was het zover,het stond voor de deur, ik vertrok naar de luchthaven van Zaventem voor een weekje tussen Athene en Sparta,ik was op weg voor de run van mijn leven.Op Dinsdag 27 September 2011 vloog ik met Brussels airlines met een goed anderhalf uur vertraging samen met een andere geselecteerde Belg Erwin Hamers naar Athene. Eens in open lucht in Athene kon je de warmte onmiddelijk goed aanvoelen,nu en dan kwam er plots een waaierige wind tevoorschijn die voor wat afkoeling zorgde. Met een gehuurd busje door het begeleidingsteam van Erwin Hamers kon ik mee naar hotel blue sky,door de Griekse crisis was er die dag staking van bus en taxi. Na een dag en nacht was het tijd om naar het atleten hotel London te verhuizen,we waren er vroeg bij en konden alles regelen om het Belgisch ultraloop team samen in kamers onder te brengen. Atleten van overal ter wereld kwamen Hotel London bezetten,de Japanse grote delegatie had apart een ander hotel toegewezen gekregen.Bij de briefing was het erg druk,dit schouwspel werd rechtstreeks door de Atheense en andere Griekse tv live in de huiskamers gebracht.Je zag de spanning op ieder atleet zijn gezicht. De Belgische ploeg was nu voltallig met elf.....Ghislain Dops,Pat Leysen,de gebroeders Luc & Edwin Lenaerts,Luc Dejaegere,Lieven Pieters,Michiel Smits,Erwin Hamers,Bart Van Nijlen en Marc Vandenplas allemaal met één doel,de voeten van King Leonidas aanraken in Sparta en onsterfelijk worden. De dag van de waarheid werd een feit,met bussen werden we naar de startplaats aan de Acropolis gebracht. Bij de verlichte Acropolis stond iedereen op de toppen van de tenen en in spanning te wachten om eindelijk te starten in de Spartathlon 2011. Overal werd nog gefilmd en ontelbare foto's genomen maar de klok stond op 7 Griekse tijd , de officiele start, er werd afgeteld en weg was ik,de start had ik toch al gehaald...de finish binnen 36 uur?

De eerste kilometers is het al opletten geblazen,op grote verschillende hoekige en ronde traditionele stenen is het vanaf de Acropolis gevaarlijk naar beneden lopen. De eerste twee uren is het rennen dwars door Athene,de ochtendspits is heel druk,overal zie je massa auto's in rijen heen en weer,van links en rechts langs je voorbij zoemen. De politie doet er alles aan om de over drukke kruispunten verkeersvrij te houden,sommige ongeduldige chauffeurs toeteren tot en met. De reuk van de vuile uitlaatgassen doet mij last krijgen,mijn ogen beginnen te pieken en ik krijg het snot in de neus. Plots krijg ik aan beide kuiten een tintelend gevoel van opkomende krampen maar na een tijdje gaat het vanzelf weer weg....oef ! Nu en dan is het in zig zag tussen de auto's doorlopen en de stank van de vuile lucht blijft miin ogen parten spelen.

Eindelijk loop ik buiten Athene en de last van neus en ogen smelt als sneeuw in de zon weg,wat een opluchting. De eerste Belg die ik tegen kom is Spartaan Luc Dejaegere , in zijn eigen stijl loopt hij verder,voor hem is er maar één wedstrijd die telt en dat is de Spartathlon,hij kan er niet genoeg van krijgen,het is zijn vierde opeenvolgende deelname,driemaal kon hij de voeten van King Leonidas aanraken.Het wordt warmer langs de Griekse wegen,op een bord zie ik dat de temperatuur op 30 graden staat,mijn eigen spons begin ik goed te gebruiken,bij iedere bevoorradingspost laat ik het water over mijn hoofd en nek vloeien.Ik wordt op vele plaatsen toegejuigd door supporters , cherpa's en teams van andere Belgische en buitenlandse ultralopers. Jef Buteneers en de Spartathlon vrienden uit Westmalle zijn goed herkenbaar, allemaal in rood t-shirt gekleed,Eric Vercauteren en bende waren vroeger het vast begeleidingsteam van de betreurde mister Spartathlon Leo Van Tichelen,liefst negen maal wist hij de Spartathlon tot een goed einde te brengen,Dit keer begeleiden ze de Belg Erwin Hamers. Rijen schoolkinderen zijn uitbundig en staan te zwaaien met hun armen om mijn handpalm aan te raken,natuurlijk speel ik met volle overgave het spelletje mee,op zulke momenten zou je denken dat het allemaal vanzelf loopt en krijg je nieuwe krachten.Lieven Pieters de andere West-Vlaming van de Belgische ploeg loopt mij in zijn kaarsrechte eigen stijl voorbij,hij gaat goed vooruit,ik durf niet te versnellen,de tip van Rudi Vanden Berghe zit in mijn hoofd...maak dat je bij het check-point na 80 kilometer nabij Korinthe en tevens de eerste post waar je hulp mag in ontvangst nemen van een begeleidingsteam en zomeer niet meer of een kwartier voorsprong hebt op het sluitingsuur.Kronkelend heuvel op,heuvel af is het nu lopen langs de Griekse kustlijn,mooie uitzichten langs de zee. Kilometers ver zie je eenzame runners voor je uit. Plots is daar een Belg...Marc Vanderplas met zijn korte pasjes komt hij langszij,het ziet er goed uit.De golvende Griekse kustweg,ik kijk naar beneden,de mooie blauwe zee,mijn geest toverd, het afzien wordt even genieten. Even later loop ik een tijdje in gezelschap van de Nederlander Henk Geilen,we babbelen wat en wat verder loop ik van hem weg,hij roept nog...Ludo niet forceren,je zal gemakkelijk binnen tijd in Korinthe zijn. Toch heb ik het gevoel dat het wat minder gaat en een tijd later is het goed afzien,ik ben ongeveer 70 km ver. Even verder kom ik de Belg Luc Lenaerts tegen,ik denk onmiddelijk aan zijn zelf gemaakte song I wanna run to Sparta,Sparta's on my mind en doet mij vleugels krijgen. We lopen een tijd samen en peppen ons aan elkaar op,blijven lachen is de boodschap van Luc die intussen zijn run afwisseld met tussentijdse rappe stapjes. Later zegt Luc doe maar je komt zeker aan in Sparta en alleen loop ik verder. In een zonovergoten Korinthe loop ik het welbekende kanaal over,toeristen maken kiekjes van de diepe afgrond,plots hoor ik geroep bij het oversteken achter mij in het Vlaams...kijk nen Belg en wordt er vurig gesupporterd. Ik kom aan na 81 km bij het eerste controle punt, de chip doet zijn werk op de mat en de tijd staat op 16:09:35,ongeveer 21 minuten voorsprong op het sluitingsuur.hier liggen velen al uitgeteld en is de Spartathlon voor hun gedaan. De drukte is hier te snijden,hier mag je allerlei hulp krijgen van eigen cherpa's of team,je kan verzorging en massage krijgen van de organisatie maar ik doe het helemaal alleen,geen team rond mij, ik heb kleine plastieken zakjes mee met poeders zout en gels.Ik doe een zakje zout in mijn drinkbus,wat water erbij,wat schudden en drinken, ik verorber een etixx gel,wat banaan in mond en weg ben ik,geen tijd te verliezen.De wegen worden nu smaller en is het lopen het platteland in tussen de vele boerderijen waar de druiven hangend uit de schuren sieren.Ik haal een runner in die aan het stappen is,ik blijf er even bij en doe een kort praatje,het is een Amerikaan uit Oklahoma City en als ik hem verlaat zegt hij..... I'm waiting for the high mountain....maar ik denk bij mijzelf dat is nog een heel lange weg,na afloop zag ik hem terug in hotel London en de high mountain ( Sangaspas) werd niet meer gehaald maar hij verzekerde mij.....I try again next jear. De avond is aan het vallen, de zon is aan het ondergaan tussen de boomgaarden in de kleine dorpjes,de horizon staat helemaal rood gekleurd,kinderen staan langs de weg en vragen in groot aantal een handtekening van mij,al heel traag lopend speel ik de vedette en schrijf op hun papiertje mijn handschrift,mijn naam en Belgium,de blije gezichtjes springen in de lucht,een klein meisje vraagt mij in het Engels....do you love Greece.....yes of course, op zulke momenten doet een mens nadenken en is de emotie dichtbij. Zoals voorspeld krijg ik plots een medeloper naast mij, een dolende smalle hond is voor kilometers mijn gezelschap,met zijn tong hangend uit zijn muil blijft hij naast mij trappelen,nu en dan moet ik een wilde beweging maken als de hond te dicht bij mijn kuiten aanleund.Mijn voorspong op de limiettijden is intussen groter geworden,ik ben toch al meer of 120 kilometer ver en bijna halfweg.In een dorpje bij een bevoorradingspost waar ik vlug een warme koffie met veel suiker naar binnen verorber draai ik mij nog even om en daar zie ik de Belg Erwin Hamers op een stoel zitten,hij zegt.... Ludo tis over,einde krachten,darmproblemen,ik kan niets meer naar binnen krijgen,ik pep hem nog wat op, maar het was helemaal op, de opgave voor hem was een feit.Iets verder loop ik een andere Belg Edwin Lenaerts tegen het lijf,ook hij heeft het zwaar te verduren,hij zegt....loop maar door Ludo,ik moet vertragen en zie wel waar ik uitkom.Ghislain Dops haal ik na een tijd bij,hij probeert nog binnen de tijd te zijn bij de volgende post maar hij zegt zelf dat hij waarschijnlijk zal moeten opgeven.Mijn koplamp moet vanaf nu zijn werk doen,ik run nu in de hel van de Spartathlon, in de pikdonker, kilometers ver , een gebogen smalle weg die bedekt is met grint,overal diepe kuilen,je ziet alleen in de schijn van de koplamp,ik loop in het midden want anders is bijna niet te doen,ik voel het branden op het platte van mijn voeten,hier zie ik af tot op het bot,het is zwaar lopen,met alle kracht verplaatst ik mijn voeten,mijn geest moet de pijn overwinnen,ik moet naar Sparta. Dwars door de hel heb ik eindelijk gezelschap,Prisca Vis van Oranje is ook aan het zwalpen,we blijven een tijd samen lopen,ze verteld mij dat ze maag en darm problemen heeft,ze kan ook niet veel meer eten.Bij een post na de lijdensweg van de hel moet ik de Nederlandse atlete even laten gaan,er zitten grint steentjes in mijn rechter loopschoen,ik loop al kilometers met steentjes die aan het snijden zijn tussen teen en hiel,zo kan ik niet verder.Ik neem plaats op een stoel en met veel moeite en veel tijd verlies kan ik in horden en stoten het probleem oplossen,met hulp van twee Griekse schoonheden kan ik die stoel weer verlaten,ze nemen mij bij de arm om recht te staan, ik kan mijn weg richting Sparta voort zetten.Na een tijd loop ik Prisca Vis terug in,het gaat van kwaad naar erger,ik blijf er nog een poos bij maar plots moet ze voor de zoveelste keer overgeven tot en met,ik blijf nog even hangen maar ze zegt....doe maar niet kijken achter mij,iets verder zal ze tot opgave gedwongen zijn.Klimwerk is er intussen weer volop van de partij,ik nader de bergzone van de Sangaspas.Hier loop ik in gezelschap van de Nederlander Martijn Biesmans die met grote stappen omhoog gaat.De wegen beginnen vreselijk omhoog te lopen,het is kilometers lang klimmen,het is hier al zo zwaar,wat gaat dat zijn op de pas zelf.In de verre zie ik de Sangaspas voor mij,wonderbaar,sprookjesachtig maar tegelijk een angstaanjagend schouwspel van lichtjes zigzagt omhoog.Ik kom aan de voet bij mountain base aan de post,daar heb ik een overvolle zak met spullen klaar liggen,warme kledij en zomeer, maar het enige dat ik eruit haal zijn een paar handschoenen,ik kan mij amper nog buigen en heb niet de spirit om mij te verkleden.Ik heb 47 minuten voorsprong op de limietstijd. en toch wil ik onmiddelijk verder maar Martijn Biesmans de Nederlander niet meer,ik roep nog kom we zijn dan met twee maar hij is einde krachten door een val en stopt.Hier liggen velen uitgeteld,ze slapen en zijn uitgeput,de kracht ontbreekt van velen om de Sangaspas te beklimmen.Ik ben even de weg kwijt maar wordt al gauw geholpen om aan de pas des doods te beginnen. Het is onmiddelijk keihard afzien,mijn benen zijn loodzwaar het is alsof ik zweef met de voeten op de grond,ik moet mij helemaal buigen,alles doet pijn,ik ben terug de voorhistorische mens die heel gebogen op handen en voeten een weg zoekt tussen plant en rots.Op plaatsen hangt een rood-wit lint en staan er rode lichtjes,daarachter schuilt de ravijn,soms verplaatst ik mijn voet op een rots met de hulp van mijn hand,met de andere hand hou ik mij vast aan de rotswand of aan het struikgewas om mijn evenwicht te houden.Ik kijk heel de tijd met mijn koplamp naar beneden,de schijn van het licht is ongeveer 25 cm tot de grond.Op enkele gevaarlijke punten in bochten staan een tweetal bergbeklimmers op wacht met reddingsmateriaal.Ik krijg het hard te verduren,het gaat bijna recht omhoog,het kan toch niet ver meer zijn en ja plots is daar....eindelijk! de top of the mountain,een felle wind raast hier voorbij en is het koud,bij de post krijg ik onmiddelijk een warm deken over mij body,een vriendelijke Griekse vraagt.....something to hot food?Mijn antwoord is nee,het deken vliegt van mij en ik loop verder op weg naar de afdaling,ik wil vooruit.De zink gaat recht kronkelend naar beneden,levensgevaarlijk. Overal liggen losliggende stenen en rotsbrokken,soms is het meer glijden dan lopen en is het bijna onmogelijk om je in evenwicht te houden,de kuiten staan gespannen, ik geloof in mijn hoofd dat mijn lange sportsokken hun werk doen.Het is een hachtelijke onderneming om recht te blijven...zo gezegd,zo gedaan,in een uiterst stijle bocht naar beneden glijd ik uit en blijf een 10-tal meter glijden,het is plots stil,ik blijf enkele minuten liggen,niemand komt mij voorbij,langzaam bekijk ik mijn body,wat schaafwonden aan arm en been,met veel moeite kan ik mij omhoog hijsen en verder ga ik rustig naar het dal. Ik kom aan in Village of Sagas en drink een sportdrank om even te bekomen. Na een heel kleine pauze en tot mijn verbazing met nog meer voorsprong op de limiettijd loop ik als snelwandelend verder. Plots krijg ik pijn aan de heup en moet ik gedwongen mijn loop - stap veranderen.Ik begin luidop tegen mijzelf te praten,wat ik allemaal vertel zijn dingen uit mijn verleden en denk ik aan mijn overleden vader,mijn dochter, dierbare vrienden,mijn lief loopmaatje en zomeer,soms rare uitdrukkingen maar het helpt ,ik pep mij helemaal zelf op,ik wil niet vallen maar opstaan,ik moet naar Sparta verdomme.Het ochtendgloren heeft intussen zijn intrede gedaan en de zon komt op,het loopt van kwaad naar erger met de pijn aan de heupstreek, ik sukkel verder maar opgeven....never! Ik dacht dat de Sangaspas het zwaarste was maar nee na een vlakkere weg is het nu weer klimmen,kilometers ver op brede snelwegen gaat het steil omhoog, zwaarder dan ooit,klimmen en nog eens klimmen er komt geen eind aan.Langs mij razen de auto's voorbij,links lopen is de boodschap,maar wat is dat toch gevaarlijk! Een Japanner die ik voorbij steek zwalpt van de ene kant naar de andere.Vele auto's toeteren en Griekse voorbijgangers rijden met open ramen en wuiven met open armen naar mij,wat een fantastisch gevoel,ik krijg vleugels en kan soms de pijn verdrijven.Moederziel alleen moet ik verder en plots loopt het even verkeerd, in een ommetje in een dorp ben ik de kluts kwijt en even de weg in mijn hoofd verloren. Achter mij hoor ik getoeter van een aankomende auto,het raam gaat naar beneden van een organisatie wagen, het is ex- top ultraloper Jan Vandendriessche en lid van de Executive Council van de IAU en director of organisations,Ludo zegt hij.....je bent verkeerd aan het lopen,terugkeren 500 meter en links afslaan.....bedankt Jan! De benen lopen niet meer mee maar mentaal blijf ik sterk,Jan is nu de enige Belg die ik langs de Griekse wegen tegenkom,hij spreekt mij moed in en op sommige posten hou hij mij op de hoogte van de stand van zaken,het wordt spannend , constant loop-stap ik met 10 tot 15 minuten voorsprong op de disqualificatie.Ik wordt bijgehaald door Martin IIott uit de United Kingdom en bij het passeren zegt hij.....you're going to Sparta! Ik ga niet meer vooruit en toch haal ik strompelende atleten in.Aan posten zitten of liggen atleten helemaal kapot wachtend om de opgave bus om die te vergezellen naar Sparta,ik wil daar niet van weten,ik wil Sparta bereiken met mijn voeten.Eindelijk krijg ik nog wat gezelschap,met de Deense kampioene 24 uur Anne-Marie Rossen loop ik een tijd samen,op een lastig stuk omhoog is de pijn ergens in de heupstreek weer niet te harden en moet ik afhaken,ze kijkt nog om en zwaait met haar armen...kom, maar ik laat ze gaan.Jan Vandendriessche roept plots bij een post,je hebt 28 minuten voorsprong,nu weet ik het zeker,ze krijgen mij niet meer klein,in Sparta kom ik binnen de limiet aan.Na 236,6 kilometer zie ik plots ongeveer 100 meter voor mij eindelijk nog eens nen Belgische atleet,Marc Vandenplas komt juist uit het veld van een sanitaire stop maar naast hem kom ik niet meer,ik kan niet meer versnellen zoals ik normaal wel kan,bij iedere beweging voel ik de druk aan mijn heup,ook rugpijn doet mij verplicht verder strompelen,ik laat alles begaan,ik weet zonder dood, slag of stoot haal ik de finish. Een Spanjaard, zijn horloge staat stil,constant vraagt hij, what's the time?Ik verlies nog veel tijd in de allerlaatste kilometers,het is nog vrij lastig langzaam omhoog en in de straten van Sparta tussen de huizen slaat de warmte dwars door me heen.Bij de allerlaatste post drink ik nog een flesje water en sukkelend maar toch weer wat lopend naar de ultieme kilometer waar je toch goed de concentratie moet blijven houden om niet onder een voorbijrijdende auto te liggen.Een bocht naar rechts,eindelijk zie ik in de verte het standbeeld van King Leonidas met alle vlaggen in rij van de deelnemende landen,overal wordt ik bejubeld en wordt er geschreeuwd, wat een moment,droom ik nu of is het van ware,de finish is in zicht. Nog enkele honderden meters, Spartaan Jef Buteneers komt vol emotie naar mij lopen,ik steek mijn armen wijd in de lucht en maak een vuist,ik ben er,ongelooflijk,het is mij gelukt na die toch kloeke val bij de afdaling Sangaspas. Alle Belgische opgevers leven mee met mijn finish,dat vergeet je nooit,Luc Dejaegere die voor de vierde keer en in een beste tijd al een poos binnen is omhelst me,overal wordt ik toegejuigd door supporters en atleten van verschillende Nationaliteiten,ik moet handen drukken van een hele rij Japanners, Belgische,Vlaamse en Oranje vlaggen gaan de lucht in,iedereen leeft mee,onbeschrijfelijk! Door de luidsprekers hoor ik.....Finish Ludo Depoortere of Belgium.Ik wordt de laatse tientallen meters begeleid en ontfermt door Greet,in alle drukte verliest ze haar zonnebril, (de mijne heb ik achter gelaten als souvenir ergens op de Sangaspas),ze loopt mee tot aan de trappen want verder mag ze niet.Iedere stap die trapjes op is een pijnlijke opgave. Ik ben helemaal leeg,tot voorbij het bot maar hier zich...ik kan de voeten van Koning Leonidas aanraken. De typische olympische lauwerkrans wordt op mijn hoofd gezet door de meisjes in trationele oude Griekse kledij,ik drink hun godendrank, de originele plaquette krijg ik overhandigd.Daarna wordt ik weggebracht naar de verzorgingsdienst,Greet blijft aan mijn zijde,Het is een hele klus om mijn sokken en schoenen uit te doen maar eindelijk lukt het toch en worden mijn voeten gewassen en in een badje ontsmet, daarna worden ze nog wat besproeid en krijg ik sneeuw witte sloffen aan. Als ik zo even mijn volle verstand terug heb kijk ik even rond en zie ik overal atleten aan de infuus,ze zijn lijkbleek. Met een taxi wordt ik naar het hotel gebracht.(Mijn loopschoenen liggen nog in de taxi,de chauffeur zal ze waarschijnlijk als souvenir bijhouden ;-) want bij aankomst thuis zag ik s'anderendaags dat ze niet in mijn valies zaten.Na afloop was het van het één naar het ander, met bus naar receptie en huldiging met maaltijd in Sparta,hotel uit en terug reis per bus naar hotel London in Athene,voor mij een zware onderneming want het ene wat ik wilde was rusten lang uitgestrekt op bed. De sluitingsceremonie met feestmaaltijd en huldiging van alle atleten die de finish gehaald hadden binnen de tijd was in een sfeervol decor,iedereen werd afzonderlijk op het podium geroepen om de zeldzame en uitzonderlijke medaillie rond de nek te krijgen en ik was daarbij.....ongelooflijk! Ter plekke was ik nog niet tot het besef gekomen wat ik klaar had gespeeld,dit kwam later.Luc Dejaegere zijn woorden,het veranderd iets in je leven,je hebt iets groots gedaan,je bent nu onsterfelijk en je staat in de annalen van de Spartathlon,al blijf ik alles relativeren,de run van mijn leven is geslaagd,mijn droom is uitgekomen. De koerier Phidippides deed het tijdens de Perzische oorlog als eerste anno 490 jaar voor de jaartelling in juist 36 uur, mijn tijd 35uur 50minuten en 3seconden en de 29ste Belg ooit in de historie van de Spartathlon.De week van mijn leven,die van de Spartathlon is ten einde,met de gebroeders Edwin & Luc Lenaerts en Pat Leysen die super gelukkig is,want driemaal is scheepsrecht voor hem,derde keer goede keer vlieg ik terug naar Belgie en na een slopende trein reis van Zaventem naar Menen, daar wordt ik opgehaald door Franky die mij in zijn armen vast neemt voor een verrassend onthaal bij mij thuis door zijn vrouw Katleen die emotie uit en mijn lieve dochter Steffi die mij vreugdevol omhelst.

 DRUK OP DIA OM NAAR DE VOORSTELLING TE GAAN OP MIJN PICASA ALBUM IN GROOT FORMAAT !

 VOOR EXTRA GROOT DIA VOORSTELLING DRUK HIERONDER !

https://picasaweb.google.com/108119255823019166188/FOTORE...

Mijn blog bleef al een hele tijd ter plaatse stil staan,een update kwam er niet,de ware schuldige is de voorbereidingen van de Spartathlon, mijn tijd ontbrak en veel werd geschreven op mijn facebook. September is aan het komen,de eerste schooldag en vakantie voorbij,voor mij een maand niet zoals voorheen. Op 27 September vertrek ik naar Athene om op 30 September in de ochtend te starten aan de 246 kilometer zware ultra run de Spartathlon met één doel de finish en de voeten aan te raken van Leonidas in Sparta,een heel moeilijke klus onder zware omstandigheden maar ik ga ervoor,amper 24 Belgen staan met naam bij de Spartaanse atleten en konden in de geschiedenis van deze monster ultra run dit bereiken. Mijn zware trainingen zijn achter de rug met de piek week tot en met de 100 kilometer dodentocht van Bornem. Nu is het rustig afbouwen naar Athene toe,deze week loop ik nog de vierdaagse van de IJzer,een gebeurtenis waar ik graag aan deelneem,beide wereldoorlogen lopend herdenken,vooral zij die vielen op de slagvelden in de Westhoek tijdens de Eerste Wereldoorlog. Woensdag 24 Augustus Oostduinkerke,Donderdag 25 Augustus Poperinge,Vrijdag 26 Augustus en Zaterdag 27 Augustus Ieper zijn de vier etappes met telkens gemiddeld 32 kilometer.

A LONG WAY TO ATHENS.

A LONG RUN.

A BATTLE OVER THE LINE.

THE BATTLE OF MY LIFE.

CAN I FIGHT UNTIL THE LINE.

I WENT THE LINE IN SPARTA.

Ludo.

DE NACHT VAN WEST-VLAANDEREN TORHOUT 2011

KAMPIOENSCHAP VAN BELGIE 100 KM ULTRALOPEN

De voorbereidingen op weg naar de Spartathlon is een loop van vallen en

opstaan. Altijd is er wel iets die pijn doet aan mijn body, soms loopt het voor niets en is er geen vuiltje aan de lucht en op een andere dag is het zwoegen tot en met. De nacht van West-Vlaanderen 100 kilometer ultra lopen in Torhout was voor mij een dubbeltje op zijn kant. Ik was gestart met in het achterhoofd een tijd van ongeveer 9h30. De start was samen met de marathon lopers en kon ik mij goed verschuilen uit de wind. Op het marathon punt had ik een tijd van 3h54 en het liep goed op een drafje. Mijn loop en training maatje Katleen was vanaf dan afwisselend met haar man Franky Van Lierde mijn fiets begeleiders. Na 50 kilometer running was ik goed op schema om die 9 h30 te halen. Ik liep in gezelschap van de Limburgse ultra loper Stef Nulens,we waren de overgeblevenen van een hele groep marathon lopers die intussen al in de douche zaten,intussen was de wind nog meer aan het waaien en kregen we nu en dan een regenbui op onze nek. Hardnekkige lage rugpijnen deed mij verplichten om mijn snelheid te milderen en na een tijdje moest ik Stef laten gaan,iets verder begon mijn maag ook parten te spelen en had ik gevoelens van overgeven. Ik zei tegen mijn maatje katleen op de fiets dat alles begon naar boven te komen,ietsje verder was het zo laat, op het midden van de asfalt kotsen tot en met en alles eruit,gelukkig Katleen was juist gestopt om de fiets begeleiding door te geven aan haar man Franky,en had er niets van gemerkt. Nog 45 kilometer was het voor de boeg en vanaf dan was het afzien,ik kreeg niets meer binnen,de kracht was helemaal op,alleen Cola kon ik nog naar binnen werpen,alles was overhoop in mijn maag,na afloop weet ik intussen wel hoe het kwam,mijn etixx gels mengen met Isotone dorstlesser was de schuldige,etixx gels alleen met water,en de sportdrank isotone dorstlesser drinken op een andere tijd. Maar goed wie weet , wie wint of niet,alles kan van vele factoren afhangen,conditie van de dag en zoveel meer. Stap per stap liep ik verder,het moest , ik kreeg te horen dat mijn leeftijdsgenoot en concurrent voor het Belgisch Kampioenschap Pat Leysen ook niet super liep. Spartathlon atleten Joseph Buteneers en Rudi Vanden Berghe steunden mij volop langs de omloop, vele dapalo-supporters,andere facebook vrienden-lopers die mij moed in riepen deden mij deugd en van opgeven was geen sprake. De laatste ronde was lopen tegen een stormachtige wind die in het nadeel bleef waaien,van vooruit gaan was geen sprake meer, Katleen werd bijna van haar fiets gemaaid door die helse wind. Ik zei tegen Katleen waar blijft dat bord van 95 kilometer,ze zei allang gepasseerd,ik was even de weg kwijt en bleef met het bord in mijn hoofd zitten tot ik zeker was van mijn stuk,we waren al bijna het centrum van Torhout binnen,kijk zeg ik tegen Katleen,zie je die loper voor mij,ik laat hem nog een tijdje voor mij en zal er straks naartoe spurten en voorbij lopen , zo geschiedde. Bij aankomst kreeg ik te horen dat ik Belgisch kampioen was bij de masters en goud behaalde. Mijn tijd was 10:12:12. Na afloop bij de prijsuitreikingen en huldigingen Kampioenschap Van Belgie deed ik nog een onderons praatje met die andere Westvlaming die geselecteerd is voor de Spartathlon 2011 in Griekenland Lieven Pieters en een andere geselecteerde de Limburger Ghislain Dops.

Na mijn geslaagd optreden in het gecombineerd kampioenschap 24 uur in het Nederlandse Steenbergen met een bronzen plak in het Belgisch kampioenschap na Geert Stijnen en Patje Leysen was het voor mij enkele dagen rusten geblazen. De volgende ultraloop is op 17 Juni met de nacht van West-Vlaanderen in Torhout,deze 100 kilometer is tevens het Belgisch kampioenschap. Heb mijn zinnen gezet op een mooie prestatie en een verbetering van mijn tijd van vorig jaar. De voorbereiding heb ik gisteren Zondag afgesloten met een trainingsweek van 212 kilometer,nu is het de volgende dagen afbouwen naar Torhout toe. Vorige week Maandag liep ik de fietsroute hier in mijn streek “ de Tabaksroute” , 46 kilometer op een glooiend en golvend parcour met een lus van 9 km als extra kwam ik op 55 kilometer met een gemiddelde van iets boven de 10 km per uur,het was heel warm weer met weinig zuurstof en veel pollen in de lucht,gezond is anders,maar het moet met het Spartaans avontuur in wording eind September. Kilometers malen doe ik graag bij georganiseerde wandeltochten en zo liep ik in het verlengd weekend van Hemelvaart de Internationale 100 kilometer van Ieper. Op Vrijdag 3 Juni was het een voorproefje met richting de Westvlaamse heuvels,dus op en neer, een loop tocht van 32 km maar Zaterdag 4 Juni was het hard labeur, 51 kilometer zweten en puffen op en door het Heuvelland,één van de mooiste wandel en loop tochten die Belgie tot zijn rijk heeft. Op zondag 5 Juni was dan de afsluiter van de driedaagse met een 21 kilometer loop tocht. Nu is het aftellen naar de Nacht van West-Vlaanderen en het Belgisch Kampioenschap 100 kilometer, mijn volgende doel van het jaar.

http://www.etixx.be/ 

Lopen voor Guatemala

Snelwandelaar Bernard Cools uit Langemark deed het vorig jaar al , 100 kilometer af leggen in een tijdspanne van 12 uur ten voordele van het project Vivir & Amor.

Met de eerste sponsortocht in 2010 werd 2.848 euro ingezameld en aan de clinica geschonken.

Miet Cools zijn dochter en haar vriend Wouter Verstraete uit Geluveld,die vol passie het allemaal coordineren in Pojom Guatemala,het gezondheids-en educatief project Vivir en Amor. De doelen zijn een gezondheidspost organiseren,opleiding voor verpleegkundigen en bijscholing bieden aan de gezondheidswerkers en de voedvrouwen ter plaatse,familieplanning,pré-en postnatale consultaties,voorlichting over de hygiene,voeding en bestrijding van veel voorkomende ziekten,hulp bieden en begeleiding van de traditionele voedvrouwen bij bevallingen,algemene consultaties en continue permanentie verzekeren in geval van spoedgevallen,opvolging en hulp bieden aan ondervoede kinderen,dagelijkse consultaties in de clinica van Yalanhuitz en Pojom,bij gelegenheid consultaties van dokterspecialisten zoals tandarts,pediater,oogarts, gynaecoloog en buitenlandse dokters,ondersteuning van de school en organiseren van jeugdwerk. Dus een hele hap en kunnen Miet en Wouter een goed steuntje gebruiken voor hun doelen in het project.

De 100 kilometer sponsortocht gaat van start op Woensdag 25 Mei en gaat Bernard Cools er om 7 uur aan beginnen met Titel ' Lopen voor Guatemala ' in het kader van de 27ste Dwars door de Zilten in Roeselare. Hij zal de 100 kilometer afleggen op de omloop van de wedstrijd,na iedere ronde van 3,5 kilometer plaats hij zijn handtekening op het controleblad zodat op elk moment van de dag duidelijk is hoe hij er voorstaat met zijn opdracht.

Voor iedere afgelegde kilometer storten jullie 0,10 euro,dus minstens 10 euro voor de volledige 100 kilometer tocht.

HET SPONSORBEDRAG WORDT TEN LAATSTE TEGEN 20 MEI GESTORT OP DE REKENING VAN WOUTER & MIET.

HET REKENINGNUMMER IS 748-0264656-46 MET VERMELDING 100 KM SPONSORTOCHT VOOR VIVIR & AMOR.

 http://www.vivirenamor.be/home.aspx

Kilometers ver lopen is iets waar ik mee bezig ben,lopen bij dag,lopen bij nacht. Lopen,lopen,lopen! We zijn goe bezig, Katleen is stilletjes aan haar afbouw van trainen bezig op weg naar haar allereerste marathon binnen twee weken op Zondag 17 April in Antwerpen. Vorige Zaterdag 26 Maart liepen we de Pater Lievenstocht in Moorslede. De tocht met naam Pater Constant Lievens, zijn levensgroot standbeeld te paard die ik al altijd heb weten staan passeren we op de markt van Moorslede. Hij vestigde zich in India als Calcutta priester, zorgde daar voor onderwijs en kwam op voor de mensenrechten,in 1892 stierf hij aan TBC.30 kilometer lopen door ontelbare boeren wegen waar langszij de paas lelies al mooi ten bloei staan. Voor mij was het een nostalgische tocht door mijn geboortedorp,langs straatjes waar er niet veel veranderd is,mijmeren naar mijn jeugdjaren waar er eind de jaren zestig,begin jaren zeventig geravot werd langs weg , in bos tot en met,de tijd van toen waar je nog niet moest bang zijn om door een auto overhoop te worden gereden. De Pater Lievenstocht van wandelclub de Velodroomvrienden is een echte landelijke boeren wandel en looptocht. Met een mooi lente zonnetje liepen we van de ene naar de andere veldweg, prachtige ver zichten sprongen in ons oog,de weiden zitten vol met pas geboren lammetjes,de boeren zijn volop bezig met het bewerken van hun land. We passeren het gesloten wijk schooltje van de Koekuit,waar mijn grootvader,mijn vader en ikzelf het kleuter en lager onderwijs volgden. Via langszij het bos van de Koekuit liepen we naar de wijk de vierkaven langs de oude werkplaats om de hoek van de legendarische fietsen hersteller wijlen Remi Depreitere waar ik vroeger in mijn wielrennen jaren ontelbare uren present was en te luisteren naar allerlei verhalen en fratsen vooral over de koers.We passeren niet ver van de geboorteplaats van Cyriel Van Hauwaert , de rasechte Moorsledenaar die de mythe van de wielrenner Flandriens in gang bracht. De leeuw van Vlaanderen was zijn bijnaam, Cyriel was de eerste Belgische winnaar van Bordeaux-Parijs(1907),Milaan San Remo(1908),Parijs-Roubaix(1908)en de eerste Belg die een etappe won in de Ronde van Frankrijk in 1909. Een verhaal apart uit die tijd is dat Cyriel met fiets, pak en zak van Moorslede naar Milaan reed en die primavera in 1908 won,een ander oer verhaal is dat hij naar Parijs reed met zijn fiets als training en in 1908 de helle klassieker in Roubaix won. De velodroomvrienden doen hun naam eer aan en mogen er mee pronken in Moorslede,hun naam gaat terug naar de legendarische wielerbaan die Moorslede – stadion St Acharius had in de jaren 50 en waar er het zwart van het volk aanwezig was om Coppi,Bartali,Schotte,Ockers,Van Steenbergen en andere Poeske Scherens te zien rondjes rijden. We liepen verder richting Oostnieuwkerke om dan via kleine straatjes in Passendale te belanden. Daar liepen we een lus en passeren langs het oorlogsverleden waar honderdduizenden soldaten sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog, het hele dorp werd verwoest,de slag om Passendale. In de verre hoger gelegen zagen we twee stipjes van lopers,langzaam kwamen we dichterbij om er ons bij te voegen. Loop maatjes Dirk Van Thuyne en Heidi Janssens zijn samen op pad voor een training van 30 kilometer. Samen liepen ze al meermaals mee aan ultra trail wedstrijden,vorig jaar nog als duo bij de achtdaagse trailwedstrijd de Gore-Tex Transalpine Run,in totaal 305 kilometer. Heidi werd onlangs nog vierde bij de dames in de 6 uur ultrarun van Stein in Nederlands Limburg met een totaal van bijna 64 kilometer. Na wat gebabbel komen we weer aan in Passendale dorp waar onze metgezellen hun dorst gaan lessen,wij liepen door om wat later terug in Moorslede te belanden. De laatste dertiger van Katleen zat erop,ze is op goede weg naar de marathon van Antwerpen. Vandaag 2 April begon ik om kwart na twee met een zomer zon voor een looptocht van 50 kilometer op landelijke wegen,soms was het glooiend door de velden,via het Kruisekepad naar Zandvoorde en Geluveld liep ik naar het heksendorp Beselare,door veld en bos naar Hollebeke,in volle natuur langs de oude vaart van Ieper naar Komen passeer ik Houthem,vervolgens liep ik verder via Komen naar de waters van de Leie,daar liep ik langs tot in Menen om tenslotte na 4 uur en 57 minuten terug in Geluwe te arriveren.Voor mij is het lopen , lopen en lopen op weg naar de Griekse zon.

Omstreeks 6 uur in de vroege ochtend haalde ik Katleen op,die vandaag mij de begeleidende verzorging zou geven bij de 6 uur ultra loop van Stein in Nederlands Limburg. We reden rustig de snelwegen op,mijn gps deed mij gelukkig via Brussel rijden want via Antwerpen ergens in Geel was er een uur vertraging wegens werken. Na een auto trip van ongeveer 2 en een half uur kwamen we aan juist over de grens met Belgie in het Steinerbos. De lucht was bewolkt,geen wind en aangename temperatuur. Alles was er rustig op de parking van het domein,we hadden tijd om alles eens goed gade te slaan. Spartathlon runner Marc Vanderplas was er ook vroeg bij samen met zijn Border Collie,hij kwam ons de hand schudden. Iets later kwam Stef Nulens mij opzoeken,het was van de 100 kilometer van Bornem geleden , toen liepen we een hele tijd samen.Iets later gingen we naar het zwembad waar de startnummers moesten opgehaald worden. Het eerste wat ze vroegen met welk sportschoen merk ik liep verdorie ik kon er niet opkomen gelukkig was Katleen bij mij die het wel wist. Waarom dit gevraagd werd is mij een raadsel.Katleen zorgde voor het kopje koffie en neer zittend zagen we de ultra atleten één voor één hun startnummer ophalen. Spartatlon finisher Jozef Buteneers kwam ons vergezellen en werd er over Spartathlon ditjes en datjes gepraat. Om 11 uur werd de start dan gegeven,rondjes afhaspelen van goed 3 km in en rond het mooie domein Steinerbos. Ik nestelde mij na een aarzelende start in een groep met Spartathlon atleet Luc Dejaegere ,ik had het gevoel dat ik goed liep,het tempo was goed boven de 12 km per uur. Na anderhalf uur lopen had ik een ander gevoel,er was zich iets aan het opstapelen in mijn kanaal langs achteren , ik zei tegen Katleen shit ik moe ( kakken)en na goed 2 uur lopen was het zover,de wc werd opgezocht. Een zevental minuten later kon ik de vlugge achtervolging terug inzetten,met ongeveer goed 13 km per uur en na anderhalve ronde kwam ik terug bij het groepje ultra lopers. Intussen werd de groep in aantal toegenomen met Spartathlon loper Ghislain Dops en een Spartathlon legende in levende lijve Henri Tijskens. De Duitse Simone Durry vergezelde als eerste vrouw in wedstrijd ons mooi groepje. Na goed halfweg liep Simone van ons weg,in het zog van een andere ultraloper kwam ik bij haar en na een tijdje liepen we nog alleen,ik deed het kopwerk en soms liepen we zij aan zij, ze wilde haar best-tijd verbeteren die goed 67 km was gelopen tijdens de zes uur van Troisfort in Duitsland en zou proberen de 70 kilometer te halen. Na 50 kilometer wedstrijd stond de klok op 4:10,super zei Simone! Een half uurtje later zat ik plots met een dip en voelde de energie wegzinken,ik moest haar laten gaan,mijn snelle terugkeer naar de groep deed mij nu de das om,een gelletje van Katleen verorberde ik snel naar binnen en ja hoor , iets later kreeg ik terug meer kracht in mijn body. Jef Buteneers liep langs mij en beurde mij nog wat op dat ik goe bezig was . Enkele lopers die mij voorbij hadden gelopen haalde ik terug in en naderde ook wat op Luc Dejaegere,die iets eerder mij ook terug had bijgehaald. Door toejuichingen van André Mingneau , Conny Braekman en co kon ik een laatste opstoot versnelling doen naar het sirene geluid van de finish. 69,690 kilometer was de eind balans,zonder die wc stop zou ik vandaag het 70 kilometer punt zeker gehaald hebben maar niet getreurd mijn volgende doel bij een goede dag probeer ik die te halen. Het was een tijdje wachten ter plaatse blijven tot de organisatie meester daar was om de juiste afstand te meten,ik plofte mij neer en was ik goed aan het afkoelen,gelukkig was daar Katleen om mij in de watjes te leggen met een warme trui en zo meer. Na een heel warme douche volgden we Marc Vanderplas naar de prijsuitreiking in Stein city. Wat suikers werden naar binnen gedronken door een bruin biertje en werd er nog wat nagepraat terug over ditjes en datjes met Jef en Marc. De Belg die in Londen woont Pieter Vermeersch won algemeen de 6 uur bij de mannen met goed 85 kilometer, Simone Durry ,de Duitse won de wedstrijd algemeen bij de vrouwen en heeft haar doel ook bereikt om meer of 70 kilometer te halen en een flinke verbetering van haar best-tijd. Na een tijd verlieten we Stein om de lange auto trip naar huis in Geluwe te maken. Pas op de snelweg vanuit Stein stonden we in file,ons vermoeden was de waarheid,langszij toeters en sirenes van politie en hulpdiensten, wat verder lag de weg verspreid met auto stukken , de achteras met wielen van een personenwagen lag tegen de vang rails te pletter gestort, 50 meter verder lag de rest van de auto helemaal ineen gekropen. Na deze gruwelijke vertoning en na een bonkend hart konden we onze weg verder zetten. Na enkele stop plaatsen om de beentjes even te rekken en wat de drinken langs de snelweg kwamen we goed en wel terug thuis.

Zondag 13 Maart run ik de Internationale zes uur van Stein juist voorbij de grens in Nederland. Vroeg in de ochtend zal ik de auto trip maken samen met Katleen,loop maatje die als verzorgster mij zal bevoorraden en supporteren. Het is mijn eerste wedstrijd van het jaar en een eerste doel om een hoop aantal kilometers in zes uur proberen te lopen. Ik zou er klaar moeten voor zijn. Hoeveel kilometer? Dat zal ik hopelijk omstreeks 17 uur Zondag weten. Mijn eerste zes uur loop vorig jaar in extreme hitte in Aalter mag ik niet voor ogen nemen want daar kon ik al na goed 20 kilometer lopen niet meer vooruit na extreme kuitkrampen in beide benen en was het mij sleuren naar de eindmeet van die zes uur,iets dat ik nog nooit had meegemaakt. Het weerbericht voor aanstaande Zondag in Stein zou meevallen met een temperatuur van ongeveer 13 a 14 graden met een bewolkte lucht,een kleine kans op wat regen. De top ultralopers en loopsters uit Belgie,Nederland en Duitsland zijn goed vertegenwoordigd en zal het meestal een drie landen wedstrijd worden. Voor deze wedstrijd gelden de reglementen van de IAU,IAAF,EAA en KNAU.167 mannen en 26 vrouwen zullen zonder onvoorziene omstandigheden aan de start verschijnen. De zes uur run van Stein gaat door in het recreatieoord Steinerbos. De lengte van de omloop is 3097,94 meter en uitgevoerd volgens de richtlijnen van de I.A.A.F.

 

Startnr:	Voornaam:	Achternaam:	Nationaliteit:	Vereniging:
1	Pieter	Vermeesch	BE	HAC
2	Gino	Casier	BE	ABES
3	Marc	Papanikitas	BE	MarathonPlus
4	Janos	Bogaerts	HU
5	Bram	van Rijswijk	NL	Eindhoven Atletiek
6	Jeroen	Romeijn	NL	Eindhoven Atletiek
7	Marco	Tramontina	IT	Eindhoven Atletiek
8	Gert	Mertens	BE	AC Lierse
9	Marc	Vanderlinden	BE
10	Lucien	Taelman	BE	AZW
11	Paul	Beckers	BE	ACHL
12	Nid	Rumphakwaen	BE	SPVI
13	Jo	Schoonbroodt	NL	Maasrunners
14	Jan	Nabuurs	NL	AV Sporting Boxmeer
15	Geert	Stijnen	BE
16	Robert	Wimmer	DE	LAC Quelle Fürth
17	Wim	Douw	NL	Diomedon
18	Frankie	Leus	BE	ACHL
19	Pat	Leysen	BE
20	Johan	Bogaert	BE	AC Denderland
21	Luc	Dejaeger	BE
22	Hans	Jurriaans	NL	MarathonPlus
23	Peter	Palmans	BE	SACN
24	Thomas	Blumtritt	DE	SV Landshut-Münchnerau
25	Kurt	Bomeré	BE	Joggingclub Aalter
26	Henri	Tijskens	BE
27	Johan	Watthy	BE	Joggingclub Aalter
28	Yves	Dedapper	BE	Joggingclub Aalter
29	Wim	Callens	BE
30	Leo	Pardaens	BE	AC Bertem
31	Ernst	Daniel	NL	AAV 36
32	Ron	Bakker	NL	MarathonPlus
33	Michael	Andries	BE	AC Geel
34	Chris	Dhooge	BE	AV Lokeren
35	Herman	Krijnen	NL	DJA
36	Ronny	Eeckhout	BE	Vlierzele Sportief
37	Wim	Driesen	BE	ATAC
38	Peter	Suijkerbuijk	NL	Diomedon
39	Alan	Robertson	DE	LT Kannegiesser
40	Henk	Derks	NL	AV Veteranen Nederland
41	Wolfgang	Michollek	DE	GSV Porz Köln
42	Erwin	Hamers	BE
43	Louis	Emringer	LU	Trispeed Mamer
44	John	Haan	NL	STB
45	Nitish	Zuidema	NL	U-Track
46	Rudy	Van Daele	BE	Walo
47	Richard	van der Klis	NL	Ilion
48	Burkhard	Widera	DE	TV-Hohne
49	Henry	Okkerse	NL	AV Veteranen Nederland
50	Hein	Bodelier	NL	MarathonPlus
51	Sjaak	Bus	NL	Spiridon
52	Albert	Meijer	NL	AV Haarlemmermeer
53	Walter	Zimmermann	DE	LG Würzburg
54	Marcel	de Jong	NL	MarathonPlus
55	Egbert	Terug naar boven	NL	Loopgroep Nienoord
56	Anatoli	Laputs	DOOR
58	Ghislain	DOPS	BE	ATLA Lanaken
59	Ralf	Ullrich	DE
60	Jean-Pierre	Gendrault	FR	AV Veteranen Nederland
61	Bob	Stultiens	NL	AV Weert
62	Jan	Van de Erve	NL	De Kieviten Bleiswijk
63	Andrei	Laputs	DOOR
64	Hans	Spieker	NL	Marathonplus
65	Jean	Houben	NL	Loopgroep Meers
66	Theo	de Jong	NL
67	Menno	de Jager	NL	LAAC Twente
68	Dirk	Thys	BE
69	Harald	Wandt	DE	LG Gummersbach
70	Mo	Idrissi	NL	Dem
71	Volker	Schapeit	DE	DUV
72	Dietmar	Frode	DE	DUV
73	Wolfgang	Olbrich	DE	LG DUV
74	Vincent	Meers	BE
75	Marc	BEMONG	BE	Worldrunners België
77	Rudy	van der Heijden	NL	AV-Olympus Land van Cuijk
78	George	Immink	NL	Generaal Michaelis
79	Wim	Reumkens	NL	Running Team Brunssum
80	Wim	Michiels	BE
81	Werner	Peters	DE	LSF Münster
82	Holger	Maiwald	DE	LT Rennhamster Düsseldorf
83	Herman	Holterman	NL	LAAC Twente
84	Peter	Ickert	DE	VSV Grenzland
85	Geert	Ceuppens	BE	AC Duffel
86	Markus	Theissen	DE	LG Mützenich
87	Dieter	Mons	DE	Troisdorfer LG MUT
88	Rik	Plakke	NL	MarathonPlus
89	Marc	Blyaert	BE	BB Meuseghem
90	Erik	Carrette	BE	Jogging Club Aalter
91	Xavier	Callens	BE
92	Martin	Schröer	DE	Gerscheder SV Essen
93	Michel	Hoeken	BE	De Grenslaupers
94	Pierre	Hulsmans	BE	Looise AV
95	Ron	Fokker	NL
96	Joeri	Schepers	BE	Joggingclub Aalter
97	Peter	van Gils	NL	Energie
98	Bob	Bock	NL	Loopgroep Aart Stigter
99	Windvlaag	Lathouwers	BE
100	Holger	Sprang	DE
101	Hans Juergen	Salewski	DE	VT 1859 Kempen
102	Yury	Duleuski	DOOR
103	Andreas	Spieckermann	DE	Feuerwehr SV Düsseldorf
104	Hans-Walter	Zirkwitz	DE	Pumuckl Runners Düsseldorf
105	James	Fulkerson	NL	MarathonPlus
106	Willem	Kramer	NL
108	Miguel	Cascales	DE
109	Angelo	Mastrogiacomi	LU
110	Detlef	Rosen	DE	Pumuckl Runners Düsseldorf
111	Volker	Berka	DE	DJK Ochtendung
112	Frank	Bouge	DE	Armada Euchen-Wuerselen eV
113	Karl-Heinz	Becker	DE	LG DUV
114	Theo	Van Puijvelde	NL	AV Unitas
116	Harald	Menzel	DE	TG Söllingen
117	Sven	Sevenans	BE
118	Ron	Året	NL	Loopgroep Aart Stigter
119	Marc	Vandenplas	BE
120	Huub	Steinmann	NL	AV Wijchen
121	Toon	Abrahams	NL	Achill '87
122	Peter	Ludden	DE	Gerscheder SV Essen
123	Mattin	Becker	DE	Troisdorfer LG MUT
124	Endymion	Kasanardjo	NL	Loopgroep Aart Stigter
125	Rene	Curinckx	BE	Vmol
126	Ralph	Dietz	DE	100 Marathon Club
127	Jürgen	Werner	DE	LT Kannegiesser
128	Benni	Stricker	DE	LT Kannegiesser
129	Patrick	Poppe	BE
130	Hans	Leeuwerik	NL	De Veenlopers
131	Eberhard	Schaaf	DE
132	Horst	Rummert	DE
133	Michael	Storms	DE	VfR Unterbruch LG
134	Leo	Smets	BE	ACHL
135	Giel	Joziasse	NL	AV'56
136	Leon	Dautzenberg	BE	Worldrunners België
137	Holger	Schnitgehans	DE	LT Kannegiesser
138	Jan	Grobben	NL	LAAC Twente
139	Ludo	Depoortere	BE	FLAC-Ieper
140	Daniel	Schäfer	DE	LT Kannegiesser
141	Dennis	Reger	DE	LT Kannegiesser
142	Paul	Mertens	BE	SAS Antwerpen
143	Ronald	Willemsen	NL	ADSV Dynamica
144	Arie	Froberg	NL	MarathonPlus
145	Andy	Cornelis	BE
146	Jacques	Vandewal	BE	Worldrunners België
147	Michiel	Smits	BE	OLSE Mersem
148	Tom	Keij	NL
149	Patrick	Molemans	BE	AC Opwijk
150	Bjorn	Van Camp	BE
151	Norbert	Stoerbrauck	DE	Datteln
152	Fernand	Vermeesch	BE
153	Theo	Cloosterman	NL	GVAC
154	Roger	Kempinski	NL
155	Patrick	Vandebeek	BE	KNOET
156	Pieter	Pardaens	BE
157	Kristof	Vandevoorde	BE
158	Peter	Kaminsky	DE	LG Emsdetten
159	Jo	Rombaut	BE
160	Stef	Nullens	BE
161	Thijm	Konter	NL	AV Salland
162	Frank	Nicklisch	DE	UltraRunners.de
164	Wolfgang	Braun	DE	LG Mützenich
165	Aliaksandr	Rymasheuski	DOOR
166	Stanislay	Simankov	DOOR
300	Henk	Sipers	NL	AV Veteranen Nederland

Startnr:	Voornaam:	Achternaam:	Nationaliteit:	Vereniging:
201	Majet	Spoelder	NL	AV Triathlon
202	Esther	Devilee	NL	MarathonPlus
203	Dora	Vandewaetere	BE	Houtlandatletiekclub
204	Simone	Durry	DE	TG Neuss
205	Els	Annegarn	NL	AV Veteranen Nederland
206	Monika	Hille	NL
207	Heidi	Janssens	BE	Molenlopers Bekegem
208	Betsy	Van Giels	NL	Diomedon
209	Karin	Scheer	DE	LG Gummersbach
210	Sabina	Parker	DE	Alfterer SC
211	Sonja	Sprang	DE
212	Mayke	Tuerlings	NL	Passtschon 98
213	Barbara	Becker	DE	LG DUV
214	Annie	van Rossum	NL	AV Veteranen Nederland
215	Jutta	Joehring	DE	TuSEM Essen
216	Cornelia	Bullig	DE	Troisdorfer LG MUT
217	Gina	Heuser	NL	Energie
218	Carola	Kleinlangenhorst	DE	LT Kannegiesser
219	Anja	Plöger	DE	LT Kannegiesser
220	Birte	Kabbeck	DE	LT Kannegiesser
221	Petra	Kabbeck	DE	LT Kannegiesser
222	Anita	Spieker	NL	MarathonPlus
223	Lucia	Ruiter	NL	LAAC Twente
224	Claudia	Widera	DE	TV-Hohne
225	Friederike	Mengel	DE	TG Söllingen
226	Marion	Braun	DE	SV Germania Eicherscheid
227	Doris	Zachow	DE

Het molendorp Ruiselede was de Westvlaamse troef gisteren voor de 35ste Nationale wandeldag. Met mijn vast loop maatje Katleen, liepen we een mooie trainingstocht. Langs nostalgische levende plaatjes die onmiddellijk tot de verbeelding deden spreken uit een andere tijd. We liepen langs de Hosten en de Knok molen (1840). Dwars door privaat paden door den boer zijn land. Kleine verkeersluwe landelijke straatjes werden op en door gelopen. Rond Ruiselede met zijn stille kleine deel gehuchten als Doomkerke en Kruiskerke liepen we dwars door op kerk wegels die door velden slingerden. We liepen dwars de bos dreven door met ongerepte natuur punten. Het Kasteel De Roo op grondgebied Doomkerke uit circa 1830 en het neerhof werd langs gelopen. Hier kan je zo maar een opname maken voor een serie of Vlaamse film uit een vervlogen tijd zoals de bossen van Vlaanderen. We liepen in een combinatie van open landelijk en groen zicht,hier heerst fauna en flora. Sommige boeren wegels liggen er slijkerig bij,we probeerden met sierlijke sprongen de diepe modderige degen te ontwijken. Dwars door verschillende bossen was het aangenaam lopen,op zachte gronden en beschut tegen de felle wind die er was. Het zonnetje deed ons blozen met de terug loop naar Ruiselede en de wind in het gat was het echt een aangenaam Lente gevoel. Bij aankomst aan het Sportcentrum hadden we bijna 26 kilometer gelopen,als toemaatje deden we nog een extra loop tochtje , een ere saluut loop naar het geboortedorp van Briek Schotte , Kanegem. Ruiselede en zijn omstreken is een aanrader om te wandelen en te runnen,landelijk,historisch,stille dreven,vele bossen en ontelbare stukjes natuur. We reden na de douche en een natje(bruine Chimay) en een droogje ( brood pudding taartje ) met een goed gevoel terug naar huis.We hadden goed 30 kilometer getraind in een geslaagde tijd van 2uur47minuten.

Ludo

Dear Ludo, We received your documents and you are accepted with race nr =56= Best regards, P. Tsiakiris . Mijn selectie voor de Spartathlon 2011 is een feit,op 30 September sta ik zonder onvoorziene omstandigheden aan de start aan de Acropolis te Athene voor de 29ste Spartathlon met het Belgisch team. De voorbereidingen zijn intussen al begonnen,er is nog een hele Spartaanse weg af te leggen met het principe van de Oude Belgen. Eens aan de start,ben je gestart en ben je op weg met één doel om 245 km verder te finishen bij Leonidas te Sparta. Zal ik dit kunnen,dat weet ik zelf niet,dit vraagteken zal ik maar kunnen beantwoorden ergens tussen Athene en Sparta op 30 September of 1 Oktober 2011.

 Gedichtendag

Runnen,trek een paar goede loop schoenen aan,trek wat sportkledij aan volgens de weer goden,niets moet alles mag,het is niet moeilijk en je bent weg. Voor de één is gewoon wat joggen al fantastisch,voor de ander is het nooit genoeg,in weer en wind,kilometers ver,als je wil komt er nooit een einde aan,alle wegen leiden naar...

Spieren worden stijf en het lijf wordt helemaal doodmoe,het zweet geurt en kleurt,maar van ophouden,nee...doorgaan.

Kilometers vreten, stap per stap,de pijn verleggen met op de duur overal pijn.

Waarom een mens dat doet,zichzelf uitputten,voor vele andere is het antwoord verschillend,voor mij een uitlaatklep naar het zinvol van mijn leven die ik tot op heden meemaak , het verleden met vallen en opstaan in mijn geest verslaan...tot eindelijk een bereikbare finish van...

Zondag 16 Januari liep ik in mijn thuishaven Geluwe de Gaperstocht,met Katleen,Franky en Kristof

allemaal van de atletiekclub Dapalo is het trainen in en rond Geluwe en Menen,wijk in wijk uit meestal op verharde ondergrond. Tijdens de eerste helft van de training werd er veel gemopperd en gepraat,in het bijzonder door Kristof maar in de tweede helft zweeg hij als een graf,de kilometers begonnen hem zwaar te liggen. Mijn loopmaatje Katleen liep voor de eerste maal een dertiger,als een bodyguard bleef ik aan haar zijde en begeleid haar naar de toekomstige eerste marathon.

Franky en Kristof liepen op en af naar de controlepunten voor de stempels van de Wervikse wandelclub. De gratis jenever drankjes lieten we langs het parcour liggen,samen met Katleen genoot ik na de loop en douche van een lekkere bruine 9 graden Chimay! Blijkbaar was het goede doping want beide gingen we op pad voor een wandelingetje van 6 kilometer.

Katleen haar eerste lange duur training van juist 32,400 km in een tijdspanne van 2:57 was een geslaagde onderneming,zou zeggen laat maar komen haar eerste marathon!

Gisteren Zondag 23 Januari was alles te doen voor de Leffeloop.

Geen wedstrijd maar een massa loop door verkeer vrije straatjes in het West-Vlaams dorpje Markegem. Klein en groot liepen,stapten rondjes,voor iedereen wat wils.

De kleintjes konden per afgelegde ronde een bonnetje krijgen voor een cola,de groten konden die afleveren voor een Belgisch streek bier...een Leffe.

Samen met Katleen,Alain reed ik mee met Kyarah en haar lief naar Markegem.

Vele bekende en andere gezichten waren aanwezig,facebookers,loop-vrienden en zoveel meer,teveel om met iedereen een praatje te slaan,in totaal 1044 deelnemers zouden rondjes afhaspelen.

Met mijn loop-maatje Katleen liep ik 14 ronden met een totaal van goed 21 kilometer met een gemiddelde van 10,600 km per uur.

Na afloop konden we onze bonnetjes om wisselen voor de Leffes,de helft witte en de helft bruine,met Alain wisselde ik mijn witte voor zijn bruine.

Een lekker ding die massaloop en gezinshappening,er zouden meer van die happenings mogen zijn,lopen,stappen,rolschaatsen met vrienden,in familiekring,met hond of alleen zoals je wil,4uur tijd om sportief te doen wat je wil.

Mijn trainingen kilometers van Januari tot nu toe op een drafje, daarbij iedere week 1 rustdag,

1&2Januari:38 km

Eerste volle week:138km

Tweede volle week:160km

Derde volle week:147km

Ludo

December is voorbij,de feest periode is verleden tijd alles loopt weer zijn gewone gang.

Een maand van nog eens echt een ouderwetse Winter. Koud,sneeuw en ijs was er overal in overvloed. Vries temperaturen deden Friesland hopen op een Elfstedentocht maar toen het zeer dichtbij kwam begon de dooi lichtjes het natuurijs wakker te schudden en is het terug wachten op een volgende keer. Samen met mijn loop maatje Katleen heb ik de koude getrotseerd en hebben we geen enkele training overgeslagen. Soms was het schaats lopend op de bedekte ijs wegen en moesten we elkaar de hand houden om overeind te blijven , dan weer zwaar lopend in de sneeuw. Op 31 December 2010 eindigde ik het jaar met een maand totaal van 604 kilometer. 2011 wordt een jaar met één zeer zwaar doel, misschien wel de uitdaging van mijn leven,de Spartathlon in Griekenland met Start op 30 September aan de Acropolis te Athene en 246 kilometer verder de finish op 1 Oktober aan het standbeeld Leonidas te Sparta. Alle documenten zijn op 4 Januari opgestuurd naar Athene en nu is het wachten op de bevestiging van deelname aan deze monster ultrarun. Het wordt nog een lange weg met training,voorbereiding en zoveel factoren,zal ik het aankunnen deze opoffering met vallen en opstaan,houden mijn spieren het en dan nog is de kans groot dat ik het niet haal, de finish in Sparta , de helse hitte,zal mijn body het houden,mentaal en zoveel meer maar ik wil het gewoon proberen en dat is toch al iets om te geloven dat ik het wel haal. Intussen kan ik mij uitleven aan de voorbereiding van mijn loop maatje Katleen om haar eerste marathon te lopen op Zondag 17 April,die van de stad Antwerpen. Haar man Franky Van Lierde en de eerste winnaar van de Flanders Fields marathon heeft een schema voor haar gemaakt die ik zoveel mogelijk zal volgen en steunen in haar planning.

Mijn ultra-run kalender 2011 onder voorbehoud want planning kan altijd veranderen.

Zondag 13 Maart : 6 uurs run Stein Nederland

Zondag 17 April: Marathon Antwerpen waar ik mijn loopmaatje Katleen in haar eerste marathon onder de 4 uur wil als gangmaker begeleiden & Loodsen

Zaterdag & Zondag 14/15 Mei: 24 uur run Steenbergen Nederland.

Vrijdag 17 Juni: Nacht van West-Vlaanderen-Belgisch Kampioenschap 100 km Torhout.

Vrijdag 12 Augustus: 100 km Dodentocht Bornem

Vrijdag 30 September: ( Spartathlon 246 KM Griekenland ) bevestiging afwachten!

V

19 Juni 2009, tijdens de nacht van West-Vlaanderen in Torhout bij de 100 km ultraloop run ik een tijd in gezelschap bij een atleet,lang van gestalte,zijn body een beetje schuin lopend naar achter hangend,nu en dan laat hij zijn armen lang uit dragend met de handpalm en vingers naar achter zweven,zijn naam Rudy Vanden Berghe. De Schotenaar begint te praten want een veelprater ben ik niet en zo werd de stap gezet voor een gezellige babbel onderonsje tijdens onze verdere run daar in Torhout. In korte tijd spreken we nog over één ding en dat is de Spartathlon. Deze ultrarun spreekt onmiddellijk tot mijn verbeelding, een zoektocht naar zelfbevestiging,een tocht van ruim 245 km met startplaats bij de Acropolis in Athene. Vervolgens is er de chaotische ochtendspits van Athene waar iedere runner door moet,het trotseren van massa vervuilde luchten uit de gemotoriseerde vierwielers. De brandende zon als metgezel , over heuvels en door dalen met als toemaat een bergpas van goed 1000 meter,de Sangaspas,160 km zijn dan voorbij nog 85 km te lopen tot de finish bij het standbeeld van Leonidas in Sparta. Rudy verteld over zijn eerste avontuur vorig jaar in 2008 waar hij na 160 kilometer moet opgeven na uitputting door problemen met de spijsvertering. Intussen heeft Rudy deze zware extreme waanzinnige tocht tot een goed einde gebracht want einde September 2009 kon hij de voeten van Leonidas in Sparta aanraken,hij wilde de Spartathlon koste ten kost uitlopen en slaagde in zijn opzet,hij begon met lopen in 2002,hij was gedreven als een topsporter en haalde het aller hoogtepunt in zijn. Zijn spreuk “ aan opgeven denk ik niet,al gutst het bloed uit mijn schoenen” Rudy Vanden Berghe (45) prijkt nu bij de 24 Belgen in de geschiedenis die de voetsporen van Pheidippides tot het einde gehaald hebben. 20 Juni 2009, in afwachting van de huldiging van het Wereldkampioenschap 100 km ultralopen in Torhout zit ik aan een tafel bij Joseph Buteneers,Marc Vanderplas en Paul Beckers. De verhalen komen los,de bruine leffe werken we lekker naar binnen. Marc verteld over de Spartathlon van 2008 die hij helemaal had gevolgd als supporter voor de Belgische delegatie en tegelijk eens zien hoe deze monster ultra loop er nu echt uitziet. Marc is volop bezig aan de voorbereiding voor de Spartathlon van September 2009 die hij als vijftiger voor de eerste maal wil overwinnen. Joseph Buteneers dit jaar in 2010, 57 lentes, ieder jaar is hij erbij in Griekenland als deelnemer want eenmaal je de Spartathlon kan uitlopen ben je een Spartaanse krijger die als koerier van Athene naar Sparta mag runnen. Joseph haalde de finish in 1996,hij was 43 jaar en begon zijn loopbaan als runner toen hij bijna 40 was. Zijn eerste loop pasjes deed hij in straten wedstrijden maar daar was het altijd om ter hardst en ieder voor zichzelf,toen hij in de ultra wereld terecht kwam was hij onmiddellijk verkocht,respect voor een ander en de kwaliteiten voor iedereen....een voorbeeld verteld Joseph, weet je dat je gewoon bij de Spartathlon een gesprek kan voeren met de winnaar en komt kijken naar de finish van de allerlaatste die na 36 lange zware uren ontroerd in ieders armen ontfermd wordt,hij of zij als een held of heldin ontvangen wordt. De betreurde mister Belgian Spartathlon Leo Van Tichelen had het hem in 1995 bij opgave in de Spartathlon voorspeld toen ze door toedoen van een idiote officieel meer of een half uur verloren “ ik ben er zeker van dat het U ooit zal lukken om de finish te bereiken “ En bij zijn derde deelname was het zover,Joseph deed er 35h30 over,alles ging goed verteld Joseph alleen de laatste 40 km naar Sparta woog heel zwaar. Zijn verhaal bij deze onuitwisbare herinnering waren De Start,rond de klok van zeven,joeg men ons in de regen. De eerste kilometers werden moeiteloos verteerd. We liepen als drie musketiers door de regen. Aan km 42,wij beschikten waarschijnlijk over hetzelfde strijders bloed , puffend,kreunend,hijgend,zwoegend,zwetend en zwijgend. Aan km 70,Wilson een musketier ging op avontuur. We spraken geen enkel woord. Dat leek ons in deze omstandigheden ongehoord. Aan km 81,Misschien moet ik maar stoppen, die stijfheid,die pijn maar ik ben te moe om me om mijn gezondheid te bekommeren. Aan km 121,twee musketiers nog steeds samen,ikzelf en de Belgische vrouw Katia Nolens,het gaat nu om iets anders,dat we het halen in de vooropgestelde tijd. Aan km 148,Ik tel mijn passen, ik spuw helemaal alles........Op moeilijke ogenblikken wisselden we alleen veel betekende blikken. Aan km 156, het gaat bergop. Ik versnel,de snelheid is via mijn hoofd naar mijn benen gekomen,op die lange nijdige berg haakte je af Katia,ik vond het zelfs een beetje laf,kilometers lang waren we elkaars steun. Aan km 159, Je liet mij alleen in mijn ongelijke strijd, tegen mezelf,de berg en de tijd. Eerst dacht ik je nog op te wachten om samen met gebundelde krachten de top te halen. De beklimming van de Sangaspas,zwoegend,zwetend en kruipend op handen en voeten de top bereikt,daarna wenkte de finish. Aan km 206, Hier was ik vorig jaar dichtbij, nu moet ik verder,mijn lichaam en geest gaven elkaar de hand,ik ging met leeuwenmoed er tegenaan. Aan km 222,5, Toen kreeg ik een fikse dreun,nog even,af en toe richtte ik mijn kop op,ik moest verder,ik kon niet meer maar ik moest en moest verder. Aan km 236, Uit het niets verscheen je daar Katia, je vroeg om samen de eindmeet te halen,maar ik joeg je verder,in het niets was je verdwenen. Allerlaatste kilometer, Niks geen pijn meer,Kippenvel en lichtjes gegeneerd omwille van het gejuich. IK HAAL HET,Mijn leven had tijdens de Spartathlon maar één doel,die eindmeet bereiken binnen de tijdslimiet. NOG NOOIT WAS IK ZO DIEP IN MIJZELF AFGEDAALD. Joseph Buteneers die samen in team “Leo Van Tichelen” ieder jaar bij de Spartathlon nooit vergeet, een man met een warm hart. Katia Nolens haalde de finish in 1996 in 35:11:00 en is tot op heden nog altijd de enige Belgische vrouw die deze karwei tot een goed einde bracht. We schrijven 1992, Paul Beckers staat op het podium, derde in 25:05:48 en is op heden nog altijd de beste Belg die zo rap de Spartathlon liep. Paul eenvoudig dat hij is verteld hij over zijn avonturen in het ultralopen. Voor hem is lange afstand lopen een ingesteldheid,het is in wezen hetzelfde als biljarten. Paul won Europese en Wereld titels 24 uur runnen,hij verteld over de Spartathlon,uit het niets, vlak na een kleine tunnel onder de snelweg van Korinthe naar Tripolis duikt als een dief in de nacht de bergketen de Sangraspas op,de scherprechter in de ultraloop die zeker in Europa geen gelijke krijgt en één van de zwaarste is van de wereld. Overal zie je lichtbundels naar de top,voor de meeste is het op handen en voeten in het donker naar de top. Hoogtevrees en angst is hier heel dichtbij. Je hebt geen enkele garantie dat je het zal halen,plots kan het over zijn en staat je stil maar hoop doet leven. Paul verteld over zijn prachtige overwinning in 1997 , de Sakura Mitchi Nature 250 kilometer lange run in Japan. Ik was in topvorm en starte om met het gedacht om te winnen,het was warm tot en met,zout pillen werden naar binnen gesmuld om het zweet verlies te compenseren. Het was een zware tocht , lopen in de Japanse Alpen,zware klimmen , vallen en opstaan, de wind in het nadeel,ik won met meer dan twee uur voorsprong. Paul Beckers palmeres is groots. Paul Beckers kan je moeiteloos terug flitsen naar de Romeinse tijd. De ultraloper lijkt de ideale bode om de bevelen van Julius Caesar elke dag kilometers ver aan het front te bezorgen, met deze overwinning in Japan is de Paul toegetreden tot het rijk der onsterfelijken. “Geef mij een een heel groot bos en laat mij alleen” Paul Beckers nu 48 jaar moest een tijd terug een pacemaker ingeplant worden,zijn hart begon te traag te kloppen maar geen nood hij kreeg een ja van de dokters en Paul loopt verder in het ultra-afstandslopen. Marc Vandenplas moest stoppen na 159 kilometer runnen bij de Spartathlon 2009. Aan de voet van de Sangras berg die als een muur opdoemt,volledig was hij uitgeteld, de fysieke inspanning te samen met de tijdslimieten was voor hem te zwaar geworden. Zijn eerste reactie was “ dit is echt een maatje te groot voor mij” Maar Marc denkt er over na om het toch weer nog te proberen in 2011.