17-01-08

WANDELVERSLAGEN 100 KM WANDELTOCHTEN

" BON COURAGE " 100 KM vAN STEENWERCK (FRANKRIJK) 2006

 

Bon Courage is een mooie titel voor de 100km wandeltocht in het Franse Steenwerck.

Deze vaststelling had ik tijdens die tocht daar in Frans-Vlaanderen, hoeveel ik dit heb horen roepen daar door de plaatselijke bevolking en door de aanwezige toeschouwers het was enorm.

Ik had lang nagedacht wat ik zou doen ,gaan of niet gaan met wat Frank Deboosere allemaal had voorspeld “regen en wind”.

Maar Steenwerck is maar een boogschut van mijn thuishaven ,ongeveer een goede 22km en ik had dan toch maar besloten om te gaan, en ik zei maar tegen mijzelf  zie wel wat de weergoden doen.

Het zou voor de eerste maal zijn dat ik de 100km van Steenwerck zou wandelen , het was al voor de 31ste keer dat die tocht plaats vond.

Toen ik daar aankwam was het in dit normaal rustig Frans dorpje (ik rijd er veel door als ik fiets tochten doe)was er al veel beweging.

Een grote parking reed ik op, alles was te doen in en de plaatselijke sporthal, en ik kon gemakkelijk mijn oude campingwagen ter plaatse parkeren.

Hier en daar waren tenten opgeslagen van lopers en wandelaars die daar in Steenwerck al een tijdje met familie of vrienden waren

Een gegeven dat ik vaststelde als ik op de parking even wandelde dat ik geen Belgische nummerplaten zag en mijn wagen was daar op die plaats een uitzondering.

Bij de inschrijving vroegen ze mij een attest van de dokter om te zien of ik gezond was om de 100km te wandelen , ik had die niet mee.

Een mede wandelaar die juist bij mij stond hielp mij want mijn Frans is niet zo goed,die sprak tegen mij in het Engels met een Frans accent en vertaalde dan dat ik verzekerd was via mijn wandelclub dus wandelmee.be , en het was in orde, ik kon starten.

Later hoorde ik nog van hem dat het de gewoonte is in Steenwerck om een medisch attest voor te leggen.

Ik keek naar de lijsten van alle deelnemers en de meeste waren allemaal Fransen , ook wel een aantal uit Wallonie er waren dus toch nog Belgen maar één enkele Vlaming uit Wevelgem stond ook nog op een lijst van de ultra-lopers.

Tijdens het hele gebeuren heb ik de Vlaamse taal niet gehoord,normaal ik was in Frankrijk, maar zo te zien is die wandeltocht nog niet door gedrongen tot de Vlaamse wandelaar.

We kregen allemaal een startnummer , om aan te spelden aan onze kledij en een bon met startnummer om bij de ingang van het startpunt in een trommel te doen.

De poort werd geopend en we konden wandelen tot de startplaats.

Ik stond op de eerste rij en er werd nog gefilmd door een regionale tv-ploeg en ze deden nog enkele interviews, naar mij zijn ze niet gekomen want dan zou het in het Engels moeten gebeuren, of ik zou het op zijn Eddy Plaenkaert ’s Frans moeten doen.

Kop om 19.00 uur ben ik dan samen met 812 wandelaars en de hoeveelheid ultralopers vertrokken op Woensdag 24Mei 2006 voor de 100km van Steenwerck.

Vijf ronden moest er gewandeld,gejogd of gewandeld worden , het was ook de eerste maal dat ik een 100km ging wandelen met ronden .

In totaal 29 voorzieningen om te eten en te drinken , soorten kaas met brood(op zijn Frans dus )en allerlei veel fruit(vers en gedroogd) allerlei koekjes, suikers en zomeer.

Alles was perfect met de wegpijlen voor de bewijzering van het parcour , hele grote borden en heel veel grote pijlen met het 100km embleem waren op de wegen geschilderd , je kon niet mis wandelen.

Voor de controle werden we driemaal per ronde gescand op ons nummer zoals in Bornem tijdens de dodentocht en alles werd netjes op de computer geregistreerd .

De tocht zelf was veelal langs rustige boerestraatjes , telkens moesten we tweemaal een brug over, waar onder ons de hogesnelheidstrein naar Parijs raasde, in de verte kon men ook de verlichte stad Bailleul zien , en langs de tocht vele Vlaamse Straatnamen met een Frans accent.

Nog van in de tijd zeker dat het Belgisch grondgebied was, en daarom is het Frans-Vlaanderen en dat zie je ook in alles en nog wat.

Rond middernacht , ik had ongeveer een goede 30 km gewandeld , begon het zoals verwacht te regenen en kwam de wind hard opzetten , en er was geen stoppen meer aan , het was bijna voor de rest van de tocht  dus nog 70km in felle regen en veel wind , geen weer dus om iemand door te jagen, maar van opgeven van mij was geen sprake en het werd nog wel door het helse weer een harde tocht.

Het was intussen vroeg in de ochtend toen er enkele lopers van de marathon mij voorbij renden, die waren pas in de vroege ochtend op Hemelvaardag vertrokken voor hun goede 42km.

Tijdens de laatste twee ronden moest ik enkele keren heel vlug naar de mobiele wc (die stonden op veel plaatsen bij de bevoorradingsposten) .

Ik had teveel fruit naar binnen gespeeld,dus moest alles er plots weer uit.

Toen ik aankwam in de sporthal werd ik met veel applaus verwelkomd en begeleid  door de microman van dienst, en werd mijn tijd luid door de luidsprekers gemeld en werd ik als vijfde wandelaar uitgeroepen die binnen was in mijn categorie 15 uur 46minuten en 21seconden.

Daar in Steenwerck is het de gewoonte dat er allerlei klassementen worden opgemaakt van de traagste wandelaar tot de rapste loper dus iedereen is winnaar.

Ik ging mijn t-shirt ophalen , mijn wandelboekje werd afgestempeld, en ik kon mijn vermoeide doornat lichaam gaan wassen en verzorgen.

Later op de dag zou er nog van alles te doen zijn , hulde aan de vele klassementen van de ultraloop en marathon en zomeer, maar ik kon niet blijven .

Het diploma van de tocht met de tijd is mij intussen al opgestuurd geweest.

Deze wandeltocht was top in alles een grote pluim voor de organisatie , perfect tot en met , alles was voorzien, STEENWERCK PROFICIAT met jullie tocht , internationale klasse.

IMG_0219.060614

LE DEPART

img_0233

VOLOP IN AKTIE

img_0423.060614

img_0437.060614
KLETSNAT IN DE NACHT

EUREGIO 100 KM VAN WELKENRAEDT 2007

100KM

Toen we bijna met de trein in het station van Welkenraedt toekwamen ,brak er plots een hevig onweer uit , ze hadden het voorspeld dat er regenbuien en soms een onweer kon zijn voor de Vrijdagavond, gelukkig was het van korte duur en was het vlug over.

Ik en Ronny Debersaques uit Lendelede stapten vanuit het station naar het  cultureel centrum ongeveer 800 m van het station verwijdert. Een heel mooi modern complex met een heleboel plaats voor een inschrijving en start van een 100 km wandeltocht. Ik zocht naar de stand van wandelmee.be en zag daar Anita al zitten en ging mijn enveloppe met alle details van de tocht halen. We hadden nog tijd zat en konden ons rustig klaar maken en nog ietsje eten om dan iets voor de klok van 21.00 uur  naar buiten te gaan , het begon lichtjes te regenen en ik dacht dat het begin was van een hele slechte nacht met veel regenen en zomeer. Maar toen we gestart waren en de eerste kilometers al gestapt hadden, was het plots weer al gedaan met het neervallen van waterdruppels. We gingen met een helse vaart er vandoor en wandelden samen met enkele doordreven snelwandelaars mee, en dat zo tot ongeveer 20 km ver dan zijn we ons eigen  wandeltempo beginnen te stappen en maar goed ook want de tocht werd zwaarder en zwaarder , de heuvels waren niet te tellen , en bergop bergaf en dan soms langs of tijdens de nacht met die zware modderwegels , angstaanjagend was het op een bepaalde plaats waar we moesten het diepe dal ingaan in het bos , zeer gevaarlijk om niet weg te glijden en met heel ons lichaam gingen we tekeer om ons evenwicht te kunnen behouden, we hadden juist daarvoor moeten terug keren, want met een heleboel wandelaars hadden we de pijl niet gezien en hadden door gewandeld, in totaal zijn we ergens een viertal keer verkeerd gewandeld , soms waren er wel wat tekort aan bewegwijzeringpijlen  een te lang wachten tot we terug een pijl konden zien. De nevel was soms van de partij en de sterren waren bloot aan de hemel van slecht weer geen sprake dus en maar goed zo want op deze omloop met nu al zoveel modderleed en water en zomeer  wat zou het dan niet geweest zijn.

Een wandelaar die deze tocht al meerdermalen gewandeld had,zei mij dat deze wel  de zwaarste was , en die was het ook , alleen ergens juist voor Voeren waren we  op een vlak platteau. Toen we zo op een 20 km van het einde waren, kwam plots een audi sportmodel langs ons gereden en die stopte, ze draaide de ruit open en we zagen een blonde langharige vrouw zitten die vroeg ons of we Frans of Vlaams spraken, mijn Frans is niet goed maar Ronny kan wat Frans spreken en die zei wat en de vrouw begon onmiddellijk in het Vlaams met een Frans accent te spreken, ze was van de streek en ze vroeg als we haar oudste dochter’s paard niet hadden gezien , die was plots weg uit de weide zei ze en nergens meer te bespeuren, we moesten haar teleurstellen want we hadden nergens een zwart paard gezien, ze had ook het vermoeden dat het in de vroege ochtend wel eens kon gestolen zijn, we hadden vriendelijk afscheid genomen en we hadden haar wel willen helpen om het paard terug te vinden, we keken nog tijdens de volgende wandel kilometers wat rond maar geen paard te bespeuren, wat later wandelden we dwars door een weide . De zon was intussen al een hele tijd van de partij en het werd zelfs warm , toen we Welkenraedt binnen wandelden moesten we nog een extra controle doen , om dan aan de laatste 2km 200 meter te beginnen , nog een laatste drankje daar in die garage van een prive-huis waar de controleplaats was en dan terug naarWelkenraedt.  Juist om klokuur 11.30 waren ik en Ronny Debersauques binnen in het centre culturel van Welkenraedt, we hadden voor de 100 km Euregio 14uur en 30 minuten gewandeld, een gemiddelde van 6,9 per uur. De organisatie was top en overal waren het goede controleplaatsen met veel eten en drinken, overal , was het nu Frans, Duits of Vlaams.

We gingen naar de douches dronken nog een lekkere bruine leffe om dan terug naar het station te wandelen . Omstreeks 13.20 zaten we op de trein richting huiswaarts.

NACHT VAN WEST-VLAANDEREN TORHOUT 2007

Ik was er al vlug bij aan de stedelijke sporthal in Torhout.

Het was pas 14.00uur toen ik de parking opreed, de inschrijvingen begonnen pas om 17.00uur.

Tijd zat dus, en ik kon nog eerst een dutje doen.

De nacht van Vlaanderen die vanaf dit jaar gedoopt werd tot de nacht van West-Vlaanderen, en die door ex-judoka Gella Vandecaveye uitgeroepen werd tot sportgebeurtenis van West-Vlaanderen iets voor het organisatie comité om fier op te zijn.

Na mijn slaapkuurtje deed ik nog wat stretchen om de benen en voeten wakker te maken en stapte ik naar de sporthal om mij in te schrijven voor de 28ste editie van de 100 km wandeltocht de nacht van West-Vlaanderen.

Veel volk omstreeks 16.30 was er nog niet en waren alle tafels nog vrij om alles netjes op het inschrijvingsformulier neer te schrijven.

Ook al aanwezig waren  Dirk en Nancy uit Geluwe en buren van mij,die voor het eerst een 100 km wandeltocht gingen stappen.                                              

Nog een praatje gemaakt met hun om dan in een felle regenbui terug te keren naar mijn campingwagen om mij klaar te maken voor een zoveelste uitdaging het wandelen van een 100 km wandeltocht.

Intussen had ik ook Ronny Debersaques uit Lendelede tegen het lijf gelopen hij was met de trein naar Tothout gekomen we wandelen veel samen op een 100 km en stappen dan meestal rap.

Mijn bagage gaf ik af op de juiste bepaalde plaats in de sporthal en ging naar de andere zaal waar Ronny een bruine leffe aan het drinken was, ik dronk een lekkere kriek en at nog een hotdog met veel mosterd en ajuintjes.Joost en Maaike Vancoppenolle waren ook al present,zo ook Jos en Dirk bekende gezichten en wandelvrienden van ondermeer Euraudax.

Buiten was er soms een stoot van wind en regen, de voorspelling was niet goed en zo te zien geen goed vooruitzicht voor de nacht.

We begaven ons naar de start op het plein van het zwembad.

In alle hoeken stonden wandelaars,joggers,ultralopers, marathonlopers,skeelers en andere klaar om aan hun nacht te beginnen.

Fotograaf van dienst Paul Baestaens en tevens een 100 km stapper was overal foto’s aan het nemen om die dan netjes op de site van wandelmee.be neer te plaatsen.

We stonden op de eerste rijen en veel bekenden die je altijd op een 100 km  wandeltocht ziet waren daar ook ondermeer Daniel en Anne-Marie van wandelclub mont-marche uit Doornik.

Intussen was er een stralende zon te voorschijn gekomen, van een verassing gesproken, die was niet verwacht.Ook nieuw dit jaar tijdens de avond van de nacht van West-Vlaanderen was een parcour van 65 km voor wielertoeristen de Eddy Vanhaerens classic, een ex-wielrenner uit Torhout.

Eerst werden de skeelers de baan opgestuurd, en even later om 20.00uur werd het startschot gegeven,ultra lopers,marathonlopers,joggers,snelwandelaars,wandelaars,en alle andere begonnen aan hun tocht, dus topsport en recreatie in één geheel samen gevat.

Een massa van volk in Torhout was aanwezig om de verschillende sporters voorbij te zien snellen,veel was er te doen daar in Torhout met de batjesfeesten,randanimatie,spel,sport en muziek.

Toen we enkele kilometers in het centrum gewandeld hadden en de markt al voorbij waren werden de competitielopers en wandelaars gescheiden,wij gingen rechts weg richting de Noordzee en de ware nacht van West-Vlaanderen was vertrokken.

Plots was er van een massa niet veel meer over omdat we bij de eerste wandelaars waren die rechts een andere weg namen,zo waren we met een viertal op pad Ikzelf, Ronny Debersaques uit Lendelede en de twee snelwandelaars Bernard Cools uit Langemark en Bernard Seressia uit Baugnies met deze laatste hier een rechtzetting namens mijn wandelverslag en fotoreportage vanwege de 100 km in het Franse Steenwerck,daar had ik Bernard Jacob uit Luik vermeld, maar deze was het niet maar wel BERNARD SERESSIA uit Baugnies.

Mijn verontschuldiging daarvoor.

Tot aan km 23 in de Mokker zijn ik en Ronny bij de twee snelwandelaars gebleven,daar hebben we een eerste rustperiode gedaan met een koffie en een gebakje.

Dan zijn we ons tempo goed beginnen onderhouden in het nachtelijke landschap van het houtland en de uitgestrekte polders, een kleine 7 km per uur.

Ik had mijn paraplu bij , maar het was alleen goed om soms eens te verwisselen van hand om zo geen zwellende handen te krijgen, want van regen was er geen sprake,de halve maan,sterren en ergens een planeet was heel goed te zien,het was een heel rustige nacht.

In zaal de branding te Middelkerke was het terug een rustperiode met het zien van onze bagage,het enige wat ik dan gedaan heb was mijn benen wat spuiten met relaxspray en natuurlijk onze tijd nemen voor het belegd broodje met een warme koffie.

Later begon de walk between the black sandhill’s  naar Oostende want daar was het echt donker en had ik mijn handlamp echt nodig.

Kronkelend wandelden we tussen de duinen in met het lawaai van de rustige zee met daarop in de verre horizon een verlicht schip,de nacht kon niet meer stuk.

Aan het einde tussen de duinen kwam geen zicht,maar toen we plots rechts een trap naar beneden moesten we waren zonder het te weten in Oostende.

In een Oostende was er een controlepost,eerst dachten we die niet gezien te hebben,misschien door te lang in het donker langs en in de duinen te stappen,maar Ronny had het jaar voordien op een andere plaats controle gehad daar in Oostende,en toen we die gepasseerd waren bleef het duren,maar nee hoor de controlepost met een droogje en een natje war er wel degelijk.

Op een bepaalde plaats langs een waterbeek en natuurpunt was het een gekwaak van jewelste,duizenden kikkers waren een melodie aan het spelen,dat had ik persoonlijk nog nooit mee gemaakt.

Het werd al vroeg dag en de vogels begonnen hun liedje al te fluiten,zelfs was de vroege ochtend zon al te zien, zo te zien geen spatje regen in het vooruitzicht.

Ik wandelde nog heel goed,alleen de moeheid van niet te slapen maar ik kon versnellen als ik daar behoefte voor zou willen.

In de parochiezaal van Wijnendale dronk ik nog vlug een koude ice tea en at nog een sinaasappelstukje, om dan nog 4,1 km te stappen.

Intussen was het nu en dan toch een spatje regen gevallen,maar mijn paraplu bleef ongeopend.

Juist voor de allerlaatste kilometer wandelden we nog even een prive terrein in die alleen open stond voor de nacht van West-Vlaanderen.

Juist voor het binnen komen van het terrein van de sporthal de mast in Torhout,wandelden we nog de verkeerde kant op,en waren we even de weg kwijt,maar toen we die vrouw die we al voorbij hadden gestoken terug zagen daar langs de atletiekpiste was alles in zijn plooi.

We haasten ons nog wat,die competitiedrang van vroeger zeker en ja de laatste honderd meter begon het nog goed te regenen, een plaatselijke korte bui en een tijd van 14uur 29minuten en 20seconden was de tijd die op het diploma stond.

Van de snelwandelaars was er geen spoor meer te zien, die waren al een tijd binnen en waarschijnlijk al huiswaarts, veel volk was er niet aanwezig en konden onze bagage terug halen,nog even zoeken daarvoor om dan het lijf te gaan wassen om daarna het mooie t-shirt van de nacht van West-Vlaanderen over dat zelfde lijf te trekken.

Enkele bruine leffes spoelde ik langzaam naar binnen en kon ik wandelaars gade slaan die de sporthal langzaam binnen kwamen.

 Proficiat aan mijn buren Dirk en Nancy uit Geluwe voor hun eerste 100 km wandeling,aangekomen denk ik wel,een prestatie op zich ook voor iedereen die de uitdaging probeert op eigen tempo en kracht.

6-5b675b8b27e45f25c073623d298de93e

 

"DE VIER MUSKETIERS"

IKZELF,BERNARD SERESSIA,RONNY DEBERSAQUES EN BERNARD COOLS

WOENSDAG 16 MEI 2007- 100 KM A STEENWERCK (FRANCE)

 

 

Woensdag 16 Mei 2007 , Omstreeks 16.00 uur vertrok ik richting het Noord-Franse Steenwerck voor de 32ste editie van de 100 km à pied.

Het was ongeveer 15 graden en het zonnetje deed een poging om van onder de wolken te voorschijn te komen, Er was heel veel zuurstof in de lucht dus een aangenaam weertje om aan een 100 km lange wandeltocht te beginnen.

Toen ik aankwam in Steenwerck , was er nog niet veel volk aanwezig in de plaatselijke sporthal , op de parking stonden al wat mobelhome’s en een twintigtal auto’s.

Ik zag Ronny Debersaques uit Lendelede toch daar al zitten rustig aan een tafeltje , en ik ging er naartoe, ik klopte aan op zijn schouder en verrast keek hij om.

Hij had namelijk de lijsten bekeken van de vooraf inschrijvingen en hij had mij nergens zien op staan , en dacht hij dat ik er waarschijnlijk niet ging zijn want ik had een tijdje geleden aan hem verteld dat ik mij vooraf zou inschrijven,maar dat was niet gebeurd.

Dus dit jaar toch nog één Belg meer want vorig jaar waren we met niet veel en zo te zien was het nu ook dit jaar hetzelfde, Bernard Jacob uit Luik en  Bernard Cools uit Langemark waren de twee andere snelwandelaars

Ronny Debersaques was afgezet door zijn vrouw in Waasten (Warneton) en dan met zijn fiets naar Steenwerck gereden, een harde is het wel Ronny ,de ex – ultraloper uit Lendelede destijds toen hij nog aan ultralopen deed , is hij eens vanaf Lendelede naar Steenwerck gefietst ,dan de 100 km wedstrijd gelopen met een mooie tweede plaats en op het podium en dan nog eens terug gefietst terug naar huis in Lendelede, straffe kost was dat van deze flandrien.

Dit jaar was de 100 km apart voor de ultralopers , die waren op pad gestuurd op Hemelvaartdag 17 Mei om 6.00 uur in de ochtend, de marathon ging van start om 9.00 uur.

Toen we ons gingen inschrijven was er een probleem voor Ronny want hij had geen doktersattest mee , verplicht daar in Steenwerck en eerst mocht hij niet starten maar toen hij zijn wandelclubkaart toonde was dat ook in orde, ze hebben er een fotokopie van gemaakt en klaar was kees, maar een geluk dat Ronny die bij had anders was het een maat voor niets geweest. Een uurtje voor de start was er plots heel veel volk in de sporthal,blijkbaar hebben de meeste zich vooraf ingeschreven en intussen was het zonnetje verdwenen onder donkere wolken, een teken van nattigheid? Rond de sporthal stonden enkele eetcaravans en ik had honger,dus  daar naartoe om een Frans broodje met een soort zigeunerstuk vlees erop met een laagje cocktailsaus erover.

Een tijdje later begaven we ons naar de plaats waar er een bord met km 0 stond, daar gingen we het gebouw binnen , om ons kaartje met het startnummer in een doorziende glazen bokaal te werpen, vergelijkbaar met de eerste voorscan in de dodentocht van Bornem om dan naar de plaats van start te gaan.

Dan het gebouw langs achteren weer buiten om door het parkje te wandelen naar de gesloten poort, daar wachtend tot een tiental minuten voor zeven uur , dan kwam le-president van de organisatie de poort open doen. We stonden op de eerste rij en stapten naar de officiele start lijn. Het startschot werd gegeven en van een vliegende start gesproken,want iedereen begon te lopen of te joggen, ongelooflijk daar in Steenwerck , voor ons  ook  een razende start , we begonnen aan de 100 km met een duatlon van joggen en wandelen.

Ik wilde een foto maken van onze twee Belgische snelwandelaars daar in Steenwerck, en moest mij haasten om ze voor te zijn , maar het lukte mij na een interval van joggen en wandelen.

100_3242

100_3278

ACHTER HET HEK, KLAAR VOOR LE MARCHE 100 KM  A STEENWERCK.

 

Commentaren

Graag toezending beschrijvingen,
inz. Steenwerck 100 KM;
dANK EN MVG
wALTER VANDEWAETERE
MOLENWEG 3 8870 IZEGEM (Vlaanderen)

Gepost door: Walter Vandewaetere | 24-03-08

De commentaren zijn gesloten.