31-03-08

Euregio 100 km Welkenreadt 2008


De Euregio 100 km wandeltocht te Welkenraedt , de eerste vrije klassieker van het lange afstand seizoen,in wielertermen de Luik-Bastenaken –Luik van de Belgische wandelsport was weer aan zijn editie toe en het avontuur begint altijd al een beetje aan de autobus halte hier in mijn thuishaven. Met de bus van de lijn richting Menen om daar dan over te stappen richting station van Kortrijk. Ik had daar afgesproken met Ronny Debersaques de vroegere ultraloper uit Lendelede, tijdens het wachten al daar waren nog andere  bekende  wandelaars ons komen vergezellen. Het begon lichtjes te regenen maar gauw was de bui weer voorbij,maar de weerberichten waren vooraf niet goed, met veel regen en  wind in het vooruitzicht van de dag maar voor Zaterdag zou het beter zijn. We begaven ons in de trein naar Gent om daar over te stappen richting Welkenraedt, intussen waren er nog een aantal lange afstand wandelaars bij gekomen daar vanaf het stadion van Gent. De lange trein rit was begonnen en werd er wat getaterd en gelachen met alles en nog wat,en was er de stilte aan de overkant van onze zitplaats,een viertal,een vrouw aan het lezen, een andere vrouw aan het luisteren naar haar mp3,een man aan het bekijken naar een film met zijn dvd speler,en de andere man aan het oplossen van een kruiswoordraadsel. Een treinreis is altijd wat speciaal en zie je van alles en nog wat , in en aan een station,op perron en in de trein. Ik voelde mij heel de tijd op de trein moe, wat laat gaan slapen  en  ik gaapte meer dat het was, een goed voorteken? Mijn voorbereiding was wel heel laag met maar twee wandelingen dit jaar met één van 32 km. Ook al door de rug problemen was het afwachten geblazen,ik kon niet meer terug,maar op weg naar een nieuw wandel avontuur en uitdaging. Na een drietal uur reizen met de trein kwamen we aan in Welkenraedt ,toen we op wandel waren vanuit het station richting naar het sportcentrum lag er op enkele plaatsen nog een hoopje sneeuw een overblijfsel van een paar dagen eerder, de dooi had zijn intrede gemaakt ook in het drielandenpunt. Door de dooi zou het wel eens een harde 100 km wandeltocht kunnen worden. Er was nog tijd zat om nog  enkele broodjes met drank naar binnen te verorberen  en konden we ons op het gemak klaar maken voor de zware tocht in het vooruitzicht. Ik twijfelde welke schoenen ik zou aandoen, maar na een tijd deed ik mijn running schoenen aan en begaven we ons naar de startplaats waar het intussen hard aan het regenen was. Goed ingeduffeld want warm was het ook niet en in de regen vertrokken we met ongeveer 250 wandelende joggende mensen voor de zwaarste 100 km wandeltocht die er in Belgie is. Vlug waren we gestart in het bijzijn van Bernard Cools de snelwandelaar uit Langemark en andere snelle starters. Aan goed 9  a 10 km per uur werd er door ik en Ronny gelopen. In Walhorn was er na zowat 8,8 kilometer een eerste controle, alles was voor mij perfect,ik voelde mijn benen niet,ik liep rustig het tempo van de snelwandelaars,ook al omdat het in het begin niet zo lastig was en er altijd  wind in de rug was.Tussen de eerste controle en het tweede punt van Eynatten moest Ronny een sanitaire stop doen  vanaf dan heb ik hem niet meer terug gezien, wat verder volgden  ik met een compacte groep een wandelpijl naar rechts maar verder waren er geen pijlen meer en kwamen we op een dood spoor ergens op een boerderij. We waren de verkeerde weg in gelopen  maar waarom stond die wandelpijl dan naar rechts? Waren we al een tijd verkeerd? Na wat zoeken  in de pik donkere straatjes ergens voor Eynatten was het gewoon rechtdoor.Bij het derde controlepunt in Schutzenheim was er 24,5 kilometer voorbij, en mijn stopwatch noteerde 2 uur en 35 minuten. Ik nam enkele minuten tijd om wat te eten en te drinken en liet de snelwandelaars gaan vanaf dan begon ik te wandelen aan een goed door gedreven tempo. Het ploeteren in de modder was intussen ook begonnen en was het opletten om geen valpartij te maken, mijn running schoenen hadden het hard te verduren en na een tijd waren ze shoe’s in black. Na het ploeteren en op de grote weg naar Aken, al een tijdje op Duits grondgebied was het ééntonig lang en bleef het maar duren, intussen had ik een wandelmakker in gehaald en zouden we een tijd samen blijven. In Vijlen, het hoogst geleden dorp in Nederland was er een ontbijt, en het deed deugd om spek en eieren naar binnen te smullen, want ik voelde mij wat slapjes worden en de kracht was even weg, en de teller stond op 53,8 kilometer en mijn horloge stond op 6 uur en 13 minuten, ik had goed voort gedaan en mijn wandelmaat was intussen moeten afhaken. Even mijn sportzak erbij gehaald daar in Vijlen en wat ik teveel had erin gestoken maar verversen van kledij of zomeer deed ik in geen geval de regen was voorbij en voor de rest van de tocht hebben we geen spatje meer gehad. Vanaf dan werd het een lastige tocht, met eerst een lange trip in het bos van Aken met veel bergop met alles eraan en erop, ik had intussen een taaie vrouw tegen het lijf gelopen, iemand die ik al in een vroegere 100 kilometer ook al eens ergens tegen gekomen was, het was een spel van wandelen en joggen, in het bijzonder in een afdaling begonnen we meerdermalen te lopen. We waren echt nu op het drielandenpunt want afwisselend waren we in Belgie  dan weer Duitsland en Nederland, ergens voor Hergenrath was ik plots alleen op pad en was het naar Lontzen nog goed afzien met een helse wind op kop. Om 9.19 de zaterdagmorgen wandelde ik het cultureel centrum van Welkenreadt binnen. Ik had 12 uur en 19 minuten gewandeld en gelopen, later hoorde ik van iemand die een gps gebruikt had dat de afstand ongeveer 95 km was. Dus ik had goed gesport  met de lastigheid van de tocht erbij, was het goed gedaan. Ik was blij om een warme douche te nemen in het sport centrum en kon ik mij wat later helemaal uitstrekken op wat stoelen en enkele lekkere bruine streek biertjes drinken. Het taaie vrouwtje was ook al binnen ergens omstreeks 9.25. Dan was het een hele tijd wachten op volgende wandelaars, plots was Ronny daar ook al, de klok stond op 10.43, hij had enkele keren mislopen en ook eens uitgegleden in een wegel die bedolven was van de modder.Na Ronny die intussen naar de douche was, was het lang wachten op een volgende binnen komer. Omstreeks 12.45 waren we al op weg naar het stadion om de trein te nemen , eerst om wat te slapen en tenslotte huiswaarts te keren.

P1010007.JPG-1

Aangekomen in Welkenreadt, op wandel naar het cultureel-centrum.

P1010029.JPG

Tijd zat,om rustig nog een streekbiertje te drinken.

P1010059.JPG

Goed ingeduffeld, koude en regen bij de start,maar lachen kan nog.

P1010061.JPG

Bij de snelwandelaars , juist voor de start van een nieuw avontuur.

P1010425P1010417
P1010407P1010503
P1010498P1010461
P1010306P1010390
Pomona%20Trotters%20te%20Welkenraedt%20032Pomona%20Trotters%20te%20Welkenraedt%20044-1
Pomona%20Trotters%20te%20Welkenraedt%20039P1010438
P1010514Pomona%20Trotters%20te%20Welkenraedt%20055
Pomona%20Trotters%20te%20Welkenraedt%20054

MET DANK AAN DE WANDEL FOTOGRAAF Paul Bastaens

000_0080












 

23-03-08

PASEN 2008 MET WIT BEDEKT IN DE ARDENNEN

EEN ZALIGE WITTE PAASDAG GEWENST

paashaasklein

snowtime

WITTE PASEN IN DE ARDENNEN.

LA MILANO SANREMO 2008


 

Fabian Cancellara a vele spiegate
La Milano Sanremo dopo la Tirreno

0JY54ZVP--346x212

Fabian Cancellara, 27 anni, al quinto centro stagionale. Ap

SANREMO , 22 marzo 2008 - Fabian Cancellara ha vinto la Milano-Sanremo. A modo suo, come aveva fatto nel 2006 alla Parigi-Roubaix. Un attacco in contropiede, a meno di 2 chilometri dal traguardo, impossibile da parare per il gruppo dei migliori, guidato da Pozzato (secondo) e Gilbert (terzo). Niente da fare per Freire e Petacchi, i grandi favoriti della vigilia, "giustiziati" ben prima del Lungomare Cvino.
VIA IN QUATTRO - Prima c'era stata una fuga di 254 chilometri, iniziata al km 23. Sono in quattro: gli italiani Savini (Csf) e D'Andrea (Miche), il lettone Belohvoscics (Saunier) e l'americano Frishkorn (Slipstream). Attacco coraggioso, che porta a un vantaggio massimo (16'08") alla scadenza delle prime due ore di corsa, filate a ritmo sostenuto (rispettivamente a 45,100 e 43,000).
SUBITO ALL'ATTACCO - La salita più temuta, quella de Le Manie, incide pesantemente sul destino della Sanremo. Alle prime rampe il gruppo ha già abbattuto metà del distacco. A tirare non ci sono solo i Rabobank di Freire e i Milram di Petacchi ma anche i Lampre di Ballan, che sganciano Bruseghin. Il primo dei quattro fuggitivi a saltare è D'Andrea. Dietro, i "Barloworld" Soler e Gasparotto fanno selezione. Si staccano un po' a sorpresa tanti big, da Chavanel a Steegmans, da Napolitano a McEwen. Così, alla fine della salita (pendenza media 6,7%) il terzetto formato da Savini, Belohvoscics e Frishkorn ha meno di 5 minuti. Ma i fuochi d'artificio proseguono anche in discesa, perché tutti sanno che arrivare in volata sarebbe un suicidio. Così perdono contatto Zabel e Petacchi, costretti a spendere parecchie energie per rientrare.
BETTINI BOOM - Ai 75 dall'arrivo i migliori sono tutti insieme, lanciati all'inseguimento dei tre di testa, che scollinano su Capo Mele con poco meno di 4 minuti. Quando comincia la bagarre per prendere la Cipressa davanti, il destino della fuga è segnato. Il primo ad approfittare del ricongiungimento è Paolo Bettini, che attacca le rampe di costa Rainera a tutta. Alla sua ruota lo svedese Lovkvist (High Road), terzo alla Tirreno, e poco dopo Rebellin (Gerolsteiner) con Axelsson (Diquigiovanni). Mancano meno di 30 chilometri all'arrivo. Sembra la fuga buona, soprattutto quando si aggiunge Paolo Savoldelli (Lpr), il falco che ci vuole per attaccare in discesa. Non a caso il vantaggio tocca i 30", ma è troppo presto per sperare e ai piedi del Poggio è già finita.
BERTO - Il grosso del lavoro lo fanno i Csc di Cancellara, ma l'uomo che rompe gli equilibri è Alessandro Bertolini. Il trentino dà uno strappo deciso a 9 km dall'arrivo. Poi si muovono Popovych, Gasparotto e ancora Rebellin, impagabile. Gilbert e Cancellara sono i primi a scendere dal Poggio e nel gruppetto di 12 uomini in testa alla corsa c'è anche Freire.
SCATTO - Poi succede quello che chi ha corso la Tirreno-Adriatico temeva. A due chilometri lo svizzero di origini italiane affonda il colpo. "Bjarne mi ha urlato alla radio di andare a tutta, ma l'ha fatto così forte che ho dovuto staccarlo", dirà dopo l'arrivo il vincitore, partito in contropiede sullo spagnolo Landaluze. Nessuno gli sta dietro. Pozzato e Gilbert provano a recuperare ma è tutto inutile. Lo sguardo rassegnato di Ballan ai 500 metri è il segnale della resa. Vince Cancellara, che infila la Classicissima nella sua collezione che raccoglie anche Tirreno ed Eroica nei primi tre mesi del 2008. Il suo anno d'oro non è ancora finito.
0JY55UXR--346x212

Fabian Cancellara, sul podio della Sanremo

13360486513592270124

41084218573021682245

2597721917cancellara_147075h
art_large_348195

Biografie van Fabian Cancellara

Geboren: 18 maart 1981 in Bern
Lichaam: 80 kilogram voor 1,86 meter

Ploegen:

  • 2001-2002: Mapei - Quick-Step
  • 2003-2004: Fassa Bortolo 
  • 2005-.... : Team CSC


Palmares:

  • 2001: 2 zeges
  • 2002: 9 zeges o.a. GP Eddy Merckx 
  • 2003: 3 zeges (o.a. prologen Rondes van Romandië en Zwitserland) 
  • 2004: 5 zeges (o.a. Tour-proloog) 
  • 2005: 4 zeges (o.a. rit Parijs-Nice) 
  • 2006: 8 zeges (o.a. P-Roubaix en WK tijdrijden) 
  • 2007: 6 zeges (o.a. 2 ritten Tour de France en WK tijdrijden) 
  • 2008: o.a. T-Adriatico en Milaan-Sanremo

TOURISME :   LA PRIMAVERA

Milaan - San Remo is de klassieker die door de jaren heen het meest heeft vastgehouden aan het oorspronkelijke parkoers. Het italiaanse 'Unione Ciclo-Turistica San Remo' organiseert jaarlijks een cyclosportief wedstrijd van 'La Primavera' (de lente). Deze rit maakt doorgaans ook deel uit van de klassiekerweek van Le Champion.

De start van het 300 kilometer lange parcours is bij de wielerbaan van Rozzano (Milaan). Over de lange, rechte wegen van de Po-vlakte kunnen hoge snelheden gehaald worden. Na ongeveer 100 kilometer begint de klim naar Passo del Turchino (532 mtr). Tijdens de 10 kilometer lange afdaling daalt de renner af naar de Tirreense zee. Dan rest nog 140 kilometer langs de stranden van de Bloemenrivièra. Op weg naar San Remo vormen de uitstekende rotsen (capo's) nog lastige obstakels. In de laatste kilometers volgen uiteindelijk de zes kilometer lange Cipressa en de Poggio. Deze laatste heuvel is voornamelijk bekend vanwege zijn scherpe afdaling die uitkomt in San Remo.

 


15-03-08

Zaterdag 15 Maart 2008 " Memorial March of Peace"

Mesen was vandaag de start van een wandeling van 32 kilometer, een organisatie van wandelclub Wervik. De Memorial March of Peace kon je stappen vanaf 6 km tot 50 km. Het kleine stadje gelegen tussen Wijtschate,Waasten en Ploegsteert met zijn vele aandenken van de eerste wereldoorlog en zijn talrijke militaire kerkhoven, Mesen was ook het stadje waar ene Adolf Hitler gewond zou geraakt zijn tijdens de slag van Ieper tijdens 1914-18. Om 13.10 begon ik aan mijn wandeling daar langs de Sint-Niklaaskerk met zijn opvallende koepelvormige toren, deze kan je al vanuit alle hoeken ver zien, de dikkop van Mesen wordt die genoemd. De eerste controlepost was in Wijtschate , later zou het in mijn wandeling ook de laatste controleplaats zijn. Iets voor Wijtschate kwam ik mijn buren Dirk en Nancy tegen, ze kwamen uit een zijstraat gewandeld, ik was pas gestart maar zij waren al op pad vanaf 6.00 uur in de vroege morgen voor een tocht van 50 km. Na de controle begon ik wat te joggen en veel wandelaars waren er niet meer op pad voor de grotere afstanden. Toch kwam ik nog ergens voorbij Wijtschate een stapper tegen,  en na een tijd wat te babbelen was dat hij van Wervik was en zelfstandig tuinman, ik dus ook van dezelfde streek van Geluwe , en zo zie je maar wat alles toevallig kan zijn, want andere wandelaars waren niet meer te zien. Op het volgende controlepunt in het domein van de palingbeek en in een bio-boerderij  moesten we onze wegen scheiden want ik zou nog een lus van 5,7 kilometer wandelen en mijn wandelmaat niet meer , hij wandelde een kleinere tocht. Daar op het domein van de palingbeek was er voor mij wat heen en weer geloop want er was een splitsing , maar de afstanden waren niet meer te zien, eerst was ik verkeerd , maar na een tijd kon ik toch het traject wandelen , de gele pijlen waren er gelukkig nog  en zo kon ik op de boerderij mijn tweede stempel bemachtigen , daar waren ze al volop bezig met de kuis en opruiming, ik was de laatste wandelaar die daar voor de tweede keer kwam. In Hollebeke was er nog een controle, en daar was ik ook alleen, de opkuis was daar ook al aanwezig. Er moest dan nog ongeveer bijna 10 km gewandeld worden. Ik begon weer wat te joggen met de lange op en neer wegels voor mij uitgestrekt. Ik haalde toch nog wat wandelaars in en plots ook mijn mede-wandelaar uit Wervik van in het begin van de tocht. Morgen zou hij een dagreis maken naar Amsterdam om er het achterhuis en zomeer van Anne Frank te bezoeken.Samen kwamen we terug in de controlepost in Wijtschate om dan nog ongeveer 3 kilometer te stappen. Omstreeks 17.45 wandelden we de polyvalente zaal binnen in Mesen. De tocht zat erop, 32 km wandelen in de natuur met mooie verre landschappen die je in de westhoek met zijn oorlogsverleden ten gade slaat.

NJC%20uitslag%20Kodak

000_0050

000_0052

000_0051

000_0076

 

 

000_0057

 Ierse toren in Mesen
De Memorial March of Peace is wandelen vanaf Mesen Langs het oorlogsverleden van 1914-18.
000_0055
Verre landschappen en uitzichten in de westhoek.

000_0058
Met zijn oorlogsverleden van 1914-18.

000_0067
Ieper dichtbij, vanaf het domein de palingbeek.

000_0065
000_0061000_0062 000_0064000_0059


000_0060 Ronddolen in het domein van de palingbeek.

000_0053
000_0054
Het mooi pleintje van wijtschate, met monument van de twee Oorlogen.

000_0069
Voorbij Hollebeke, op en neer lange wegels richting terug naar Mesen.

000_0074

000_0072
De avond valt boven de Sint-Niklaaskerk in Mesen,



 

08-03-08

TIA HELLEBAUT WERELDKAMPIOEN INDOOR-ATLETIEK OP DE VIJFKAMP.

TIA HELLEBAUT HEEFT ZICH IN VALENCIA TOT WERELDKAMPIOEN INDOOR ATLETIEK GEKROOND OP DE VIJFKAMP.large_329739
DE KERSVERSE INDOOR WERELDKAMPIOENE VIJFKAMP TIA HELLEBAUT.

HAAR WEG NAAR WK - GOUD IN DE INDOOR VIJFKAMP.

valenciatia

horden

60 METER HORDEN HAAR TIJD  8.54 EN DERDE PLAATS.

hoog

HAAR SPECIALITEIT , HET HOOGSPRINGEN , ZE GAAT OVER 1.99, BESTE PRESTATIE OOIT IN DE VIJFKAMP OP EEN WK-INDOOR. ZE WINT MET 1224 PUNTEN.

kog

HET KOGELSTOTEN,HAAR ZWAKSTE ONDERDEEL , ZEVENDE PLAATS MET 784 PUNTEN

art_large_329725

ver

PRACHTIGE PRESTATIE IN HET VERSPRINGEN,TWEEDE PLAATS MET 6METER41 EN 978 PUNTEN.

8oo
1290010204


344

TIA MOEST HEEL DIEP GAAN , STROMPELEND OVER DE FINISH OP DE 800 METER, HET SLUITSTUK VAN DE INDOOR-VIJFKAMP , ZE WERD ZESDE MET EEN TIJD VAN 2:16.42,EEN PERSOONLIJKE BESTTIJD.

vlag

Dubbel Europees kampioene
Tia Hellebaut is momenteel tegelijk dubbel Europees kampioene hoogspringen (2006 in Göteborg outdoor, 2007 in Birmingham indoor) en wereldkampioen indoor op de vijfkamp. Ze heeft dit jaar ook de beste meerkamp op haar naam staan.

 

 

Eindstand:
1. Tia Hellebaut (BEL) 4867 ptn
2. Kelly Sotherton (GBr) 4852
3. Anna Bogdanova (Rus) 4753
4. Natalya Dobrynska (Oek) 4742
5. Austra Skujyte (Lit) 4655
6. Karolina Tyminska (Pol) 4580
7. Tatyana Chernova (Rus) 4543
8. Lyudmila Blonska (Oek) 4474

07-03-08

Vrijdag 7 Maart 2008

De gedrevenheid van vroeger is er niet meer, misschien kan ik het mij niet meer opbrengen om nog ergens een doel te bereiken bij het lopen? En nu door die rugproblemen die er nog eens bijkomen is het nog lastiger om de draad weer in de juiste vorm te krijgen. Met de jaren zal het niet verbeteren en wat kan ik nog bewijzen , en wat wil ik nog behalen bij het lopen, want altijd is het veel trainen als je in iedere categorie de top wil halen, en dan nog relatief te top bij de vrije sporters want het blijft  amateursport en het is in eerste plaats om de gezondheid ergens op peil te houden. Nu voel ik ook een druk in mijn linkerkuit,al deze ongemakken zal ik er vanaf nu bij moeten nemen,maar die rug zal een handicap blijven, daar kan ik niets aan veranderen. Vanavond probeer ik weer eens een uur te lopen en hopelijk kan ik ondanks de problemen binnenkort weer eens ergens een wedstrijd meelopen. Het is dit jaar 25 jaar geleden dat ik mijn laatste en beste marathon heb gelopen, misschien een doel om het nog eens te doen? Maar dan niet in het kopje van een tijd die ik moet behalen want onder de drie uur zal ik wel nooit meer kunnen. Een mens leeft toch altijd met vele vraagtekens in alles en nog wat.

Ludovraagtekenslopen

02-03-08

EEN PRACHT VAN EEN OVERWINNING VAN PHILIPPE GILBERT IN DE OMLOOP HET VOLK

Fenomenale Philippe Gilbert wint zijn tweede Omloop Het Volk.

Een beresterk bisnummer van Philippe Gilbert na memorabele solo.

large_320048Stefaan

Tweede overwinning van  het Waaltje in Gent-Gent, MAAR WAT EEN.

Philippe Gilbert (Française des Jeux) heeft zaterdag de Omloop Het Volk gewonnen, de opener van het Belgische wielerseizoen. Gilbert trok al in de aanval op een kleine 50 kilometer van de finish en aan die streep in Gent, na 199 km wedstrijd, had hij 55 seconden voor op Nick Nuyens. De Noor Thor Hushovd werd op 1:08 derde.

art_large_320119

op de kasseien van de eikenberg al in de aanval voor een solovlucht van 50 km,fenomenaal.

art_large_320124

Wroeten tegen de wind in,op kop,de krommen rug van Gilbert,un Wallon op zijn Flandrians.

art_large_320118

De pronkende Philippe Gilbert met de trofee Omloop Het Volk.

Phillipe%20Gilbert