14-06-08

"HARD LABEUR"TIJDENS 2deMEGA 100km SLOEBERTOCHT ZINGEM.

 DE 100 KMsloeberflesMEGA SLOEBERTOCHT,EEN PRACHT ORGANISATIE VAN DE SCHELDESTAPPERS ZINGEM, DIT JAAR BESTAAT DE SLOEBERTOCHT 25 JAAR.

Twee jaar geleden was er de eerste uitgave van de 100km  mega sloebertocht, dan was er een hittegolf aan de gang in Belgie en was het nog 30 graden in de avond. Nu twee jaar later was ik er terug van de partij voor de tweede uitgave daar aan het voetbalstadium van Zingem. Ik had nummer 225 bij de inschrijvingstafel en het weer was zo iets van wisselvallig met donkere wolken in de verte. Al de bekende gezichten waren aanwezig die je bijna altijd ziet voor een 100 km vrije wandeltocht. De 100 km mega sloebertocht, Vlaanderen mooiste, werd ietsje voor de start van 21.00 uur nog eerst ingezegend met een toespraak, er werd ook door een groep stappers geld ingezameld voor  kanker pacientjes.een project voor het kinderkankerfonds van het UZ-Gent. Met 368 gingen we van start, Belgische,Duitse, Nederlandse, en andere uit Denemarken waren aan het stappen Ik was onmiddelijk weg in het gezeldschap van snelwandelaar Rudy en één van de 20 Belgische finishers ooit van de race voor ultra snelwandelaars Parijs-Colmar, een wedstrijd van 525 km. Het was bijna geen wind en niet te koud en niet te warm, dus perfect voor een 100 km wandeltocht door de Vlaamse Ardennen. Het was een tempo van ongeveer 9 km per uur, dus ik moest joggen om Rudy te kunnen bij benen, een snelle start dus. Het eerste controlepunt was na 10,7 km in Welden,  het rood zonnetje was  zelfs in de verte te zien langs de flanken van de Schelde. Bij controle twee in het centrum van het wieler museum van de ronde van Vlaanderen in Oudenaarde was er plots wat verwarring waar juist de afstempeling was. Als wielerfan had ik daar nog nooit geweest, nu kon ik het niet bezoeken want er was geen tijd daar in het grote complex waar Freddy Maertens de bezoekers en zomeer ontvangt. Nog maar juist buiten daar in Oudenaarde en daar was er plots een hevige stort regenbui met bliksem aan de horizon, ik had mijn regenvest niet bij, en in korte tijd was ik dan ook kletsnat, maar goed een wandel flandrien gaat door. Die regenbui zou voor mij en een aantal andere stappers de enige zijn op heel het parcour. Maar vanaf dan was het bijna natuur tot en met en zou het met beklimmingen van de kuiten bijtende koppenberg, en andere varent-bergen,bos in , lastige klim en daal paden, een hard labeur worden, het was een 100 km mega sloebertocht ploeteren in de modder tot en met. je kon zelfs bijna nergens goed je voet neer plaatsen en was het altijd goed opletten om niet weg te glijden. De sloebertocht was een helse karwei aan het worden , waar kan dat anders dan daar op zijn ronde van Vlaanderen's, modder ,modder en nog eens modder. Tot halfweg kon ik met vlagen en stoten mij handhaven bij snelwandelaar Rudy, maar ergens voorbij het controlepunt van "Louise Marie" was het voorbij en gleed ik uit in een moddervallei, vanaf dan was het afzien met pijn aan mijn linkerbeen, van joggen was er dan allang geen sprake meer en voelde het zwaar aan . De bevoorrading was klasse , eten en drinken kon je aan iedere controlepunt tot je nemen, en in deze omstandigheden was het echt nodig om dit op tijd te doen. Intussen hadden we gehoord dat er meerdere opgaven tot stand kwamen, en meerdere het niet meer zag zitten , maar het zijn allemaal echte Flandrien's,die mannelijke en vrouwelijke stappers, die tegen een stootje kunnen, daar ben ik zeker van. In de Rowan brouwerij van Mater was het genieten van het sloeberbier, en kon je er meerdere gratis naar binnen drinken, maar er was nog goed 22 km te wandelen, en ik heb er maar bij één gehouden. De verlossende eindmeet was daar en moe gestreden met de onderste ledematen schoenen in begrepen helemaal onder verharde modder, de mooie kleurende t-shirt met een grote fles Sloeber kon ik in ontvangst nemen.  Zaterdag voormiddag11.20 chrono was de tijd, 14uur en 20 minuten voor de afstand van 100 km in zware omstandigheden. Nu en dan werd er aan de koebel getrokken, maar dat het voor velen nog zwaar zou worden is een feit.

HET WANDEL VERSLAG VAN HET PRACHTIG PARCOUR VAN DE TWEEDE UITGAVE VAN DE  100 KM MEGA SLOEBERTOCHT.

Na een korte doortocht doorheen de dorpskern van Zingem is het genieten in de natuur. Via  Kleinmeers, de Mesureput en een stukje Scheldetragel begeven we ons naar de eerste controlepost in Welden. Omgeven door de al ingevallen duisternis gaat het dan verder richting Oudenaarde waar men bij nacht kan genieten van een tweede rustpost en van het stadscentrum met zijn fraaie historische gebouwen,de controle vind plaats in het centrum en museum van de ronde van Vlaanderen. Na de beklimming van de Koppenberg en een bevoorrading onderweg, volgt de controlepost in Borgt te Etikhove. Na ondermeer klimwaerk van de Eikenberg en de Boigneberg krijgen we na een 40-tal km het ontbijt voorgeschoteld in De Wante te Schorisse. Daar kunnen we ook voor de eerste maal gebruik maken van de bagage. Via controles in Koekamer, Louise-Marie, Koekamer (2de maal) en Zegelsem bereiken we opnieuw Schorisse (2de maal kunnen we de bagage in). Tijdens deze lange lus wandelen we  door een bosrijke en heuvelachtige omgeving. Ondermeer het Muziekbos, Bos
 Terrijst en het Burrekenbos staan op het menu. Enkele pittige beklimmingen zoals de Fortuinberg en Berg ten Houte zijn kuiten bijters. Na Schorisse gaat het richting brouwerij Roman waar na de beklimming van de Varent kan genoten worden van één of meer  Sloebers. Via een controlepost in Mater, Ename-bos en rustposten in Ename en Welden bereiken  we terug de aankomst in Zingem. STAPPEN MET KLIMWERK IN DE VLAAMSE ARDENNEN,MODDERBADEN VOOR DE VOETEN,DWARS DOOR BOEREVELDEN,ALLES MET EN IN DE NATUUR,HET DONKERE BOS IN, AL DAT MET DE AVONDVALLING,DE STILTE VAN EEN NACHT,HET OCHTENDGLOREN MET HET EERSTE GEFLUIT VAN DE VOGELS,EEN FAZANT DIE PLOTS ZIJN STRUIKGEWAS VERLAAT, ZIEN WE MOOIE LANDSCHAPPEN OM DE REST VAN DE KLARE DAG NAAR HET EINDE TE STAPPEN.VLAANDEREN MOOISTE IS DE 100  KM MEGA SLOEBERTOCHT.100_5204

Commentaren

Ik was er niet bij Ik was in Italië, en kan me moeilijk opdelen, anders had ik ook meegestapt.
Met je verslag kan ik de tocht een beetje mee genieten. Maar in het echt is het toch leuker.

Gepost door: G.U.Y. | 18-06-08

De commentaren zijn gesloten.