13-04-09

Wandelen langs Vlaemsche Straetjes vanaf het Fransche Berthen.

 

 100B7382

 

Met kleine oogjes liep ik van mijn trap naar beneden, Marnick wandel vriend uit Geluwe kwam mij ophalen , het was 5.30.Ik was al heel vroeg vandaag in de vroege ochtend om 4 uur uit de veren. Had ongeveer goed vier geslapen, na mijn avontuur gisteren in en rond de velodrome van Roubaix. PaasMaandag vandaag , Marnick reed in een dikke mist de Franse grens over, waar plots een rat pijlsnel de banden van zijn auto kon ontwijken , ietsje later belanden we in Berten waar de wandeling van 50 kilometer van start zou gaan. In en rond de feestzaal was er nog niet veel beweging, we waren vroege vogels, het vuur met hout bedolven was aan het stoken, de grote stukken been hesp was aan het speen aan het draaien, de fles picon stond te koop voor 10 euro, we waren trouwens in Frans-Vlaanderen en de organisatie van het wandel gebeuren was van Het Vlaemsch huiseke Godewaersvelde. Het eerste half uur wandelden we nog in het donker,maar vlug was de vroege klare dag daar,het was muisstil, de mist was hardnekkig, je kon nergens iets zien,van mooie verre landschappen of uitzichten fotograferen , was geen sprake van. Zonder dat we het echt wisten waren we de zwarte berg opgewandeld, en een tijd verder bereikten we de top voor de eerste maal van de Catsberg. Een zwarte koffie werd gedronken daar bij het controlepunt, waar we daar nog een lus moesten wandelen. Het ging vaak op en neer langs smalle paadjes, soms was het stappen in modder, maar voor ons niet gelaten, we stapten door. Het was genieten van de stilte, je kon de vele soorten vogels overal hun deuntje horen zingen, en van vele wandelaars was geen sprake, alleen snelwandelaar Bernard Cools stak ons voorbij. De tijd staat soms stil hier in Frans-Vlaanderen, overal heb je nog die hoge hagen langs kanten en dijken met braambessen en jeneverbessen, hier zijn ze niet uitgegroeid. De Vlaemsche vink kan je goed horen zingen hoog in de bomen van Fransch Vlaanderen, je kan de specht horen tokken en hazen en wilde konijnen zijn hier nog in aantal aanwezig. De zon doet een eerste poging om door het mistgordijn tevoorschijn te komen maar wat later moet ze weer het onderspit delven en weg is ze.Ontelbare typische Vlaemsche oude kapelletjes staan langs de straetjes te pronken.Hier in Frans Vlaanderen zijn er vele Vlaamse wortels te bespeuren in de straatnamen en familienamen.De voorzitter van de wandelclub hier in Godewaersvelde spreekt goed de Vlaemsche tale. Paaslelies kleuren op vele plaatsen graskanten en flanken van het heuvelachtig parcour,een mooi bloementapijt van paaslelies heb je bij een dreefje naar een Fransche boerderij,we stappen volop in de natuur waar stilte een weelde is,hier is de rust voor mens echt voelbaar,als god in Frankrijk. Van ieder Fransche lieve mensen die we tegen wandelen,krijgen we een bonjour,zelfs voor een tweede keer dat we een lief volkje tegen komen,is het nu zelfs met een mooi breed lachje erbij, Marnick in een Franse zeg,derde keer trakteren he, jammer , we zagen ze niet meer terug. We stappen door een oud spoorlijn pad van weleer en is er controle in het clubhuisje van het Vlaemsch Huiseke in Godewaersvelde waar we na een volgende controle , nog eens terugkomen om ons formulier af te stempelen. Daar drinken we dan een abdijbier van Watou om de nodige vitaminen binnen te krijgen voor de laatste lus naar het eindstation in Berten. De goed zeven kilometer terug naar Berten is een pracht, dwars door de volle natuur en smalle aarde wegeltjes wandelen we het bos in van de Catsberg om die voor de derde maal te beklimmen.Veldwegen en karresporen gaan gestaag omhoog,deze kruisen elkaar te midden van de golvende akkers,intussen is de zon echt van de partij en is het een must voor ons oog om het gezicht van de Catsberg in de golvende natuur te zien. Nog een klim zonder naam maar een afkooksel van de Catsberg is een laatste kracht inspanning. Juist tien na drie komen we aan terug in Berten; in de hete namiddag want de zon was intussen goed aan het schijnen.De mooie wandeling tussen de Catsberg en de zwarte berg is ten einde, buiten genieten we nog van wat watoutjes aan een lange tafel waar stappers uit Moorsele ons vergezellen,Francis was één ervan,die ik goed ken van bij het wandelen en joggings,toevallig zaten we zonder dat we het wisten eerst bij zijn vrouw aan die tafel. Later was er de tombola, eerste prijs een reis all-in voor twee personen naar Rhodos niet voor ons maar voor een vrouw uit het naburige Boeschepe,misschien kan ik mee want het is voor twee en kan ik wat Frans leren. Wat later rijd Marnick weer huiswaarts, via de grens op de Zwarte berg, waar het file rijden is tot en met, een massa volk is aanwezig. Marnick kon zijn gras gaan afrijden en ik kon beginnen met de foto's en verslagen op mijn blog neer te zetten,zoals je ziet..................




Ludo

100_7366

100_7358

100_7359

100_7361

100_7360

100_7367

100_7368

100_7369-1

100_7370

100_7362-1

100_7362

100_7372

100_7373

100_7373-1

100_7364

100_7365

100_7390

100_7391-1

100_7400

100_7400-1

100_7395

100_7393

100_7374

100_7392

100_7397

100_7399

 

 

De commentaren zijn gesloten.