27-04-09

Trein avontuur naar Luik Bastenaken Luik

 

 100_7516

100_7406

100_7407

100_7408

100_7410

100_7412

100_7414

100_7413

100_7424

100_7429

100_7427

100_7426

100_7423

100_7430

100_7440

100_7449

100_7432

 

100_7448

100_7433

100_7436

100_7438

100_7442

100_7444

100_7445

100_7447-1

100_7450

100_7454

100_7457-1

100_7452

100_7455

100_7460

100_7456

100_7467

100_7468

100_7463

100_7470

100_7462

100_7464

100_7466

100_7465

100_7471

100_7474

100_478-1

100_478-2

100_478-3

100_478-7

100_478-11

100_478-9

100_478-10

100-478-8



100_7513

100_7515

100_7517

100_7518

100_7527

100_7529

100_7531

100_7524

100_7523

100_7532

100_7533

100_7534

100_7538

100_7539

100_7521

100_7522

100_7525

 

 

Wachten op Andy Schelck kon ik niet meer, het bleef duren,ik moest mijn laatste trein halen in het station van ANS, het was lopen 3 kilometer verder om juist op tijd te zijn voor de laatste trein naar Brussel Zuid om daar over te stappen naar Menen,omstreeks 23.00 uur was ik back in het station van Menen. Foto's van Andy Schelck worden mij opgestuurd door een fan uit Luxenburg.Een trein avontuur naar ergens is altijd iets apart, het reilen en zeilen in en rond het spoor,in en uit de trein,mijn jong gevoel komt weer nostalgisch naar boven.

 

 

Ludo

FILMPJE GEMAAKT MET MIJN FOTOTOESTEL.

Frank Schelck bij de bus van zijn wielerteam SAXO BANK en wielerfans,toost op de overwinning van zijn broer Andy in Luik Bastenaken Luik.














 

 

25-04-09

De knop omgedraaid in mijn koppie.

Sugarland 2-1

Gisteren in de vooravond ben ik een goed uurtje gaan lopen in de nonnebossen te Zonnebeke,zachte bosgrond kan tussen al het asfalt en beton gedoe eens goed doen voor de belasting van de spieren. Iedere dag heb ik ongeveer een uurtje gelopen, met een tempo van ongeveer 11 km per uur. In mijn hoofd heb ik de knop omgedraaid, ik loop niet meer iedere keer voor snelle tijden in wedstrijden en zomeer,ik zal mij meer concentreren om langere afstanden traag te lopen, zoals ik in Beselare tijdens de 61 kilometer lange afstand wandeltocht heb gedaan. Ik moet mij niet meer bewijzen om mijn tijden te verbeteren,op 100 km ultra-loop 8h08 op marathon 2h42 en op halve marathon 1h13, zijn niet meer haalbaar en uit een lang vervlogen tijd. Voor mij zal de uithouding nog een drang zijn om lange tochten te lopen, survival en zwerf en lange meerdaagse wandel tochten staan in mijn belangstelling. Ik zal als er iemand een marathon wil lopen voor de eerste maal of zomeer mij ten dienste stellen om deze lopend te begeleiden. Dit jaar bij de Leiemarathon van Deinze naar Wevelgem doe ik dat voor Nathalie,deze Engelse-Belgische loopster zal voor het eerst proberen een marathon daar te lopen, ik probeer haar daarbij te helpen op haar doel te bereiken. Binnen de tijdslimiet aankomen zal meer en meer een doel zijn voor mij in lange loop avonturen.Lange wandeltochten blijft mijn favoriete bezigheid,waar ik geniet met vrienden om deze te stappen aan een tempo volgens kunnen en pas ik mij altijd aan. Aankomen,alleen of met vrienden,genieten van en in de natuur, de uithouding,dit alles samen is een mooi sportief geheel om het nog veel te doen.

Ludo.

enkele van mijn favoriete music sing-song-singers, crossroads  vergezellen mij op tochten. 

Shooter Jennings,Alison Krauss and Sugarland.

Shooter Jennings

Alison Krauss

SUGARLAND

 

MUSIC-VIDEO'S

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 SHOOTER JENNINGS

 SHOOTER JENNINGS

SHOOTER JENNINGS

ALISON KRAUSS

ALISON KRAUSS

 SUGARLAND

SUGARLAND WITH BON JOVI

 

 Meer of 20 jaar geleden,ongerept de natuur en bergen in, De  Hooglanden in Schotland.

 100_4106-6100_4107-3

 Toen mijn dochter de wandelmicrobe nog te pakken had.Tweedaagse van Blankenberge 2007 en Omloop van Kluisbergen 2007 , twee klassieke tweedaagse tochten, binnenkort in Mei weer van de partij. 

100_2902-3100_2938-3

 

100_3397Ludo&Steffi aankomst omloop van Kluisbergen.-3

In het vooruitzicht van de editie 2009,binnenkort op mijn blog een foto-reportage van deze Omloop van Kluisbergen 2007.

 

LENTE-GEDICHT

My Pictures-1

 

 

LENTE-KRIEBELS

 

 Frisse winden wekken strelend

Bloem en veldgewas.

Een schuchter zonnetje
komt reeds schijnen,
's morgens vroeg op mijn terras.

O, wat speels geluid daarbuiten,
nu d'eerste merels
vechtend fluiten.
't Is net of 't leven blij ontwaakt
na een lange winterslaap.

De bomen en het struikgewas
getooid met katjes
glanzend zacht.
Alles kleurt in voorjaarspracht
nu de nieuwe lente op mij wacht.
De vlinder, gedicht door Marian
My Pictures

Laat mij als vlinder spontaan,al fladderend door ons Hofke gaan.

Het paadje loopt een stukje schuin maar ik fladder recht door de tuin.

In ons Hofke heb ik heel veel fun, en land al fladderend op de sedum.

Ook de kruiden ruiken heerlijk fijn, nog even snoepen van de marjolein.

Een paar meters verder de vlinderstruik, waar ik ook met veel plezier op duik.

En zeker mag ik de rozen niet vergeten daar heb ik al vaak op gezeten.

Dan heb ik nog een geheim plekje, dat wordt mijn onderduik stekje.


19-04-09

Marathon (61KM) - kaaswandeltocht van Beselare 2009

 DREVETROTTERS ZONNEBEKE

 

De drevetrotters wandelclub uit Zonnebeke stond dit weekend in teken van hun driedaagse kaaswandeltocht. Voor de tweede dag op Zaterdag reed ik in de voormiddag naar de sporthal van Beselare, het was al halfelf toen ik mij inschreef voor de langste afstand, die van bijna 61 kilometer.Ik was de laatste starter voor deze afstand,maar zonder onvoorziene omstandigheden kon ik tegen het sluitingsuur van 19.00 uur binnen zijn, ik had nog goed 8 uur. Ik stak de grote baan over en begon voorbij cafe de elfpenner,het duivenlokaal van Beselare te joggen. Langs het heksenpad was het onmiddellijk de natuur in met kleine paadjes dwars door landelijke zichten. De zon scheen al heel goed en joggend ging ik het natuurreservaat het Reutelbos binnen,via het provinciaal wandelpad naar het domeinbos Den Doel. Dwars door weiden met de rustende koeien als toeschouwer die allemaal eens goed keken naar een joggende passant. Het was van het ene bos naar het andere, de Nonnebossen,de Gasthuisbossen,het was joggen in een glooiend golvend landschap.De O.C.M.W.-bossen loop ik binnen om via het Zwarte Leen en de Vlierlingen naar de controle in Hollebeke te joggen. Daar in Hollebeke   was er 16 kilometer afgelegd, ik had juist anderhalf uur gejogd. Richting Mesen was het op en neer en was het even op de tanden bijten naar de top in het kleine centrum,daar kwam ik Geluwenaar Marnick tegen samen met een wandelend koppel ook uit mijn thuishaven,ietsje verder waren daar ook Ronny en Linda, allemaal hadden ze een goede 11 kilometer voorsprong op mij, zij waren al op de terugweg naar Hollebeke na de lussen te hebben gewandeld. In het ontmoetingscentrum van het kleine Mesen,waren het al bekende BV's van de drevetrotters die aanwezig waren. Joggend ging ik verder de bossen van Ploegsteert in, plots liep ik op de omloop van de bekende halve marathon van Ploegsteert-Le bizet die altijd op 11 november plaats vind. Het was weer genieten van de prachtige bloeiende natuur in de Huttebossen. In de verte kon je het Mémorial de Ploegsteert zien blozen in de zon, maar ietsje verder was het weer het bos in. Langs smalle bos paadjes liep ik zijdelings plots het open veld in en daar zag ik drevetrotter Dirk staan die de wagenrust aan Bois de la Hutte deed, ik was blij om een groot dubbel glas coca-cola naar binnen te gieten. Ik was de laatste voorbijganger en Dirk kon inpakken en wegwezen. Ik was het 30 kilometer punt voorbij,dus halfweg. De weg ging daarna onmiddellijk omhoog en was het rechts inlopen terug het bos in, daar was het lastigste punt van heel de tocht,ploeteren in de modder, recht omhoog,onmogelijk om te joggen,de klim was niet zo lang maar de hartslag ging vliegensvlug de hoogte in,blazen tot en met,het kon wel een orgasme zijn tot boven om daar dan te genieten voor het naspel in het open veld van de boer. Daar was een prachtig ver uitzicht , Bart en Co van de drevetrotters, proficiat met jullie uitgestippelde omloop. Nu was het joggen in dalende lijn , in een prachtig decor tussen akkers en velden. Mesen was weer in aantocht,je kon het dorpje al van heel ver zien liggen met zijn bekende kerktoren en de Ierse Vredestoren. Toen ik terug naar het controlepunt aldaar binnen wandelde waren ze al bezig met de opkuis, het waren allemaal bezige bijen,ik was de laatste der Mohikanen die nog een drankje naar binnen deed en keek. Ik begon aan de terugweg via de Linde naar Hollebeke. Veldwegen, dreefjes dreven mij al joggend naar het kleine landelijke cultureel centrum van Hollebeke waar ik mijn bonnetje voor de bruine trappist tot gebruik nam, wat deed dat deugd, en de vele suikers in het bier zou goed doen. Ietsje verder was ik goed 42 kilometer ver, een marathon afstand in 4uur en 15 minuten gelopen. Daarna was het weer bos tot en met,langs de Katteputten,het Papenelstbos en het Groenenburgbos werden de Gasthuisbossen richting Zandvoorde aangedaan. Tussen bos en natuur was er controle in de loods Mailfait op grondgebied Zandvoorde. Intussen had ik enkele lange afstand wandelaars ingehaald , nu en dan deed ik afwisselend een jog en een stap. De trip van Zandvoorde naar Geluveld was al wat natuur te bieden had, kleine straatjes overbevolkt met kleurrijke boompjes, boeren paadjes afwisselend bos in bos uit , kleine poelen waar er langs gelopen werd, ik hoorde een kwakende kikker tussen het groene brei. Het Passendaleveld en domein Godtschalck werd gedaan afwisselend met een loop en een stap.Via de  Everzwijnhoek ging het richting Geluveld.Toen ik in Geluveld aankwam was er veel volk aanwezig,de echo van de luidspreker kon je van ver horen,er was een wielerkoers aan de gang. Ronny&Linda vertrokken juist voor hun laatste loodjes richting Beselare. Marnick en wandel vrienden uit Geluwe zaten rustig in het laatste controlepunt hun trappist uit te drinken, ik deed hetzelfde en vergezelde hun. Daar in Geluveld waren we goed 55 kilometer ver,ik was 6 uur en 08 minuten bezig. De laatste loodjes naar Beselare wandelde ik samen met Marnick en het koppel,Geluwenaars. De aankomst in Beselare was een feit, 60,700 kilometer waren afgelegd. Mijn jogging tocht zou ik ongeveer in 6 uur en 40 minuten hebben afgelegd moest ik de laatste 5 kilometer hebben gelopen,maar het belangrijkste was de tocht al wandelend te hebben afgesloten in bijzijn van wandelende vrienden. 11OP10 voor de organisatie van de drevetrotters,70% bos en onverhard,parcourmeester Bart en team,KLASSE.

Ludo.

17-04-09

TATYANA STORM

TATYANA STORM,HET AANSTORMEND VLAAMS TALENT MET HAAR MUZIEKSTIJL BEKOORD MIJ.

Ik had haar voor het eerst live op het podium zien optreden in Deinze bij de start van Gent-Wevelgem en haar al gezien met liedjes op de VRT in "zo is er maar één",en haar music stijl is er helemaal voor mij.Haar eerste single "Laat Me Vrij" is prachtig,ik ken de song in de originele versie van the Judds met "Why Not Me"die ik vroeger nog live heb zien optreden in Duitsland.

tatyana2

Foto:Thienpont Artiestenbureau.

Ze is jong, ziet er goed uit, is geschoolde pianiste en bovendien nog gezegend met een fantastische stem. We hebben het over TatYana Storm, de 21 jarige muziekrevelatie die klaar staat met haar debuutsingle ‘Laat me vrij’.
Het is begrijpbaar dat u TatYana Storm nog niet kent maar daar zal de komende weken zeker verandering in komen. Nadat ze op een positieve manier haar opwachting heeft gemaakt tijdens de ‘Nacht van Exclusief’ staat TatYana Storm straks op het podium tijdens het prestigieuze ‘Variété Gala’ in Bree waar ze ‘Laat me vrij’, haar debuutsingle voorstelt. Het is met andere woorden tijd om kennis te maken met deze gedreven zangeres. Wij duwen onze microfoon onder haar neus en stelde haar de volgende vragen:

 

TatYana Storm, wij hebben nog nooit van jou gehoord. Vertel is, wie ben jij?

Ik ben TatYana Storm, een frisse twintiger afkomstig uit het Aalsterse. Mijn grote droom was altijd zangeres worden, zoals zo velen. Ik heb regelmatig deelgenomen aan zangwedstrijden en free podia tot ik op een gegeven moment de juiste mensen ontmoet heb die in mij geloven. Die mensen – Artiestenbureau Thienpont  - steunen mij vanaf de 1ste dag en hebben samen met mij een leuk plan gemaakt voor mijn carrière waar ik wel in geloof.

Wat is dat muzikale plan dan precies?

Met ‘muzikaal plan’ bedoel ik vooral de weg die we gekozen hebben. Ik breng Nederlandstalige muziek, pop-rock nummers met een stevige scheut country invloeden. Ja, dat is mijn bewuste keuze want ik moet bekennen dat ik heel graag in het Nederlands zing. Het is niet alleen mijn moedertaal, ik vind het ook keurig klinken.

Is TatYana Storm de nieuwe Laura Lynn of moeten we je met iemand anders vergelijken?

Alle respect voor de muziek die Laura Lynn brengt maar dat ligt mijlenver van mijn repertoire. Ik breng pop-rock nummers met country invloeden. Mensen gaan me misschien wel vergelijken met Ilse De Lange, Tess, Barbara Dex of de Vlaamse Shania Twain. Och, ik kan daar mee leven hoewel ik, alleen al door in het Nederlands te zingen, hoop dat ze mij gewoon nemen voor wie ik ben, TatYana Storm.

TatYana, je weet duidelijk wat je wil gaan doen met je muziek. Van waar die vastbeslotenheid. Ben je niet bang om op je gezicht te gaan in deze woelige muzikale tijden?

Ja, het is waar dat ik goed weet wat ik wil. Mijn vader zegt mij soms dat ik niet zo zelfzeker mag over komen, mensen zouden dat fout kunnen interpreteren maar het is mijn karakter. Als ik in iets geloof, dan geef ik het volle pond en ga ik er helemaal voor. Mensen hebben mij de kans gegeven om ‘Laat me vrij’, mijn debuutsingle op te nemen. Mja, het is waar dat het woelige tijden zijn in de muziekwereld maar so what?! Moeten we dan stoppen om muziek op te nemen en uit te brengen, neen toch!

Vertel eens wat meer over ‘Laat me vrij’, die debuutsingle van je?

‘Laat me vrij’ is dus mijn eerste single die ik eind mei zal uitbrengen. De persvoorstelling is gepland op 27 mei in het AVS Mediagebouw te Gent, in samenwerking met S-Televisie. Het nummer zal zowel fysiek als digitaal te koop zijn in de winkels. ‘Laat me vrij’ is een Nederlandstalige versie van ‘Why not me’, een wereldhit van de Amerikaanse band The Judds. Veel mensen herkennen wel het origineel als ze ‘Laat me vrij’ horen maar daar blijft het bij. Piet Van Overmeiren, de man van mijn manager, heeft de Nederlandstalige tekst geschreven voor ‘Laat me vrij’. Hij heeft ook hetzelfde gedaan voor ‘Nieuwe thuis’, de b-kant van de single zeg maar. Voor dat liedje zijn we gaan zoeken in het repertoire van Amerikaanse ‘Nashville’ singer-songwriters die relatief onbekend zijn in Europa. Ondanks de zeer toegankelijke teksten schuilt er toch telkens een duidelijke boodschap in. Ik hoop echt dat het publiek naast de leuke melodieën tevens de teksten zullen weten te appreciëren.

Hoe ambitieus is TatYana Storm en vooral wat wil je bereiken met je muziek?

In alle eerlijkheid moet ik bekennen dat ik verschrikkelijk ambitieus ben. Als ik mag dromen dan zou ik graag een full-cd op de markt brengen met de muziek die ik momenteel maak en zing tijdens de optredens. Uiteraard zou ik graag gaan spelen op festivals en in culturele centra en als het kan zou ik op termijn graag mijn eigen nummers schrijven en opnemen. We zijn daar al een tijdje mee bezig met enkele jonge talentvolle songwriters maar voorlopig is het nog niet klaar om uit te brengen.

Wie zijn je muzikale voorbeelden?

Ik hou enorm van de muziek die Nick & Simon maken. Ook Ilse De Lange en Shania Twain horen tot mijn favoriete artiesten maar ik hou tevens van de muziek van Jan Smit niet alleen omdat hij een knappe kerel is maar ook een zeer goede zanger/entertainer. Zijn liedjes en vooral de teksten van hem spreken mij bijzonder aan.

TatYana Storm, bedankt alvast voor het gesprek en veel succes met ‘Laat me vrij’.

Inerview:Thienpont Artiestenbureau.

 

 

DE WERELD IS OM ZEEP

ZO IS ER MAAR EEN

TATYANA STORM.

 

MIJN STEM HEEFT ZE AL ZEKER IN DE FINALE VAN ZO IS ER MAAR EEN.

 

 

 

 

13-04-09

Wandelen langs Vlaemsche Straetjes vanaf het Fransche Berthen.

 

 100B7382

 

Met kleine oogjes liep ik van mijn trap naar beneden, Marnick wandel vriend uit Geluwe kwam mij ophalen , het was 5.30.Ik was al heel vroeg vandaag in de vroege ochtend om 4 uur uit de veren. Had ongeveer goed vier geslapen, na mijn avontuur gisteren in en rond de velodrome van Roubaix. PaasMaandag vandaag , Marnick reed in een dikke mist de Franse grens over, waar plots een rat pijlsnel de banden van zijn auto kon ontwijken , ietsje later belanden we in Berten waar de wandeling van 50 kilometer van start zou gaan. In en rond de feestzaal was er nog niet veel beweging, we waren vroege vogels, het vuur met hout bedolven was aan het stoken, de grote stukken been hesp was aan het speen aan het draaien, de fles picon stond te koop voor 10 euro, we waren trouwens in Frans-Vlaanderen en de organisatie van het wandel gebeuren was van Het Vlaemsch huiseke Godewaersvelde. Het eerste half uur wandelden we nog in het donker,maar vlug was de vroege klare dag daar,het was muisstil, de mist was hardnekkig, je kon nergens iets zien,van mooie verre landschappen of uitzichten fotograferen , was geen sprake van. Zonder dat we het echt wisten waren we de zwarte berg opgewandeld, en een tijd verder bereikten we de top voor de eerste maal van de Catsberg. Een zwarte koffie werd gedronken daar bij het controlepunt, waar we daar nog een lus moesten wandelen. Het ging vaak op en neer langs smalle paadjes, soms was het stappen in modder, maar voor ons niet gelaten, we stapten door. Het was genieten van de stilte, je kon de vele soorten vogels overal hun deuntje horen zingen, en van vele wandelaars was geen sprake, alleen snelwandelaar Bernard Cools stak ons voorbij. De tijd staat soms stil hier in Frans-Vlaanderen, overal heb je nog die hoge hagen langs kanten en dijken met braambessen en jeneverbessen, hier zijn ze niet uitgegroeid. De Vlaemsche vink kan je goed horen zingen hoog in de bomen van Fransch Vlaanderen, je kan de specht horen tokken en hazen en wilde konijnen zijn hier nog in aantal aanwezig. De zon doet een eerste poging om door het mistgordijn tevoorschijn te komen maar wat later moet ze weer het onderspit delven en weg is ze.Ontelbare typische Vlaemsche oude kapelletjes staan langs de straetjes te pronken.Hier in Frans Vlaanderen zijn er vele Vlaamse wortels te bespeuren in de straatnamen en familienamen.De voorzitter van de wandelclub hier in Godewaersvelde spreekt goed de Vlaemsche tale. Paaslelies kleuren op vele plaatsen graskanten en flanken van het heuvelachtig parcour,een mooi bloementapijt van paaslelies heb je bij een dreefje naar een Fransche boerderij,we stappen volop in de natuur waar stilte een weelde is,hier is de rust voor mens echt voelbaar,als god in Frankrijk. Van ieder Fransche lieve mensen die we tegen wandelen,krijgen we een bonjour,zelfs voor een tweede keer dat we een lief volkje tegen komen,is het nu zelfs met een mooi breed lachje erbij, Marnick in een Franse zeg,derde keer trakteren he, jammer , we zagen ze niet meer terug. We stappen door een oud spoorlijn pad van weleer en is er controle in het clubhuisje van het Vlaemsch Huiseke in Godewaersvelde waar we na een volgende controle , nog eens terugkomen om ons formulier af te stempelen. Daar drinken we dan een abdijbier van Watou om de nodige vitaminen binnen te krijgen voor de laatste lus naar het eindstation in Berten. De goed zeven kilometer terug naar Berten is een pracht, dwars door de volle natuur en smalle aarde wegeltjes wandelen we het bos in van de Catsberg om die voor de derde maal te beklimmen.Veldwegen en karresporen gaan gestaag omhoog,deze kruisen elkaar te midden van de golvende akkers,intussen is de zon echt van de partij en is het een must voor ons oog om het gezicht van de Catsberg in de golvende natuur te zien. Nog een klim zonder naam maar een afkooksel van de Catsberg is een laatste kracht inspanning. Juist tien na drie komen we aan terug in Berten; in de hete namiddag want de zon was intussen goed aan het schijnen.De mooie wandeling tussen de Catsberg en de zwarte berg is ten einde, buiten genieten we nog van wat watoutjes aan een lange tafel waar stappers uit Moorsele ons vergezellen,Francis was één ervan,die ik goed ken van bij het wandelen en joggings,toevallig zaten we zonder dat we het wisten eerst bij zijn vrouw aan die tafel. Later was er de tombola, eerste prijs een reis all-in voor twee personen naar Rhodos niet voor ons maar voor een vrouw uit het naburige Boeschepe,misschien kan ik mee want het is voor twee en kan ik wat Frans leren. Wat later rijd Marnick weer huiswaarts, via de grens op de Zwarte berg, waar het file rijden is tot en met, een massa volk is aanwezig. Marnick kon zijn gras gaan afrijden en ik kon beginnen met de foto's en verslagen op mijn blog neer te zetten,zoals je ziet..................




Ludo

100_7366

100_7358

100_7359

100_7361

100_7360

100_7367

100_7368

100_7369-1

100_7370

100_7362-1

100_7362

100_7372

100_7373

100_7373-1

100_7364

100_7365

100_7390

100_7391-1

100_7400

100_7400-1

100_7395

100_7393

100_7374

100_7392

100_7397

100_7399

 

 

Velodrome Roubaix 2009



 

100_7297

100_7447

100_7301

100_7300

100_7299

100_7305

 100_7309

 100_7311

100_7302

100_7306

100_7350

100_7296

100_7291

100_7295

100_7294

100_7315

100_7316-1

IMGP3336-4

IMGP3335-1

100_7334

100_7317

100_7333-1

 P4120003-1

 100_7338-2

100_7335-1

100_7331-1

100_7332-1

100_7322-1

100_788-2

100_788-3

100_788-4

100_788-5

 

11_7988-3

320-PIC20010115-1

100_788-6

Met camera in de hand , aan de andere kant,ben ik er toch geland,meneer de agent.

Op het binnenplein op de velodrome  te Roubaix.100_745-3

100_788-9

100_798-2

 100_7344

100_768-3

100_798-3

 

100_7345-1

100_7346-1

100_7347-1

100_7354-1

100_7352-1

 

10-04-09

Zondag 12 April 2009 , DE HELLETOCHT VAN Compiégne naar de velodrome van Roubaix


 Kaart Parijs-Roubaix 2009

Mijn afbeeldingen1

Parijs-Roubaix  2008-1

Veldrome Roubaix  2008

Velodrome Roubaix 2008


 

08-04-09

GENT-WEVELGEM 2009

 

 DEINZE

100_7247

100_7253

100_7250

100_7254

100_7255-1

100_7257-1

100_7258-1

100_7259-1

100_7260-1

100_7261-1

100_7262

100_7264-1

100_7265

WEVELGEM

100_7271

100_7266-2

100_7267-1

100_7268-1

100_9897-1

100_7883

100_7272

100_9011

 100_7278-1

 100_7279-1

100_899

100_7277

100_7282

100_7283-1

100_7288

100_7287

 100_7285-1

100_7284

100_7247-2

 

07-04-09

Treurige herinnering,JEMPI

 Jempi Monseré

Deze avond was er op canvas Belga sport over Jean-Pierre Monseré die voor eeuwig wereldkampioen zou blijven. Jempi was een klasbak , na een maand bij de beroepsrenners in 1969 won hij al in het na wielerseizoen de Ronde van Lombardije, de Italiaanse lastige top klassieker. De pallieter uit Roeselare met zijn onweerstaanbare lach wint vele wielerfans en charmeert hij iedereen. Ook ik was in die tijd een fan van Jempi als West-Vlaming zijnde was ik altijd de eerste om voor een West-Vlaming te supporteren, zo later ook van Freddy Maertens en Johan Museeuw. Ik weet nog heel goed in 1968 toen Jempi Kampioen van Belgie werd bij de militairen in mijn dorp Moorslede, als jonge knaap stond ik er heel dichtbij,ik weet dat ik op de foto stond met Jempi, deze foto zou nog ergens in het archief moeten bestaan. In 1969 ging ik mee naar het Belgisch kampioenschap bij de Liefhebbers in Nieuwenkerken waar Jempi tweede werd na Raf Hooyberghs. In 1970 werd het Wereldkampioenschap voor Beroepsrenners in Leicester gereden , in die tijd had de Belgische ploeg een heleboel kop mannen maar de 21-jarige Jempi Monseré gaat in de aanval er rijd er de koers van zijn leven en wordt Wereldkampioen.Ik weet nog goed de zwart-wit beelden op de toenmalige BRT, als Jempi de eindmeet in Leicester overschrijd. Ons geluk kon niet meer op,en sprongen we meerder malen omhoog en lieten we onze vreugde blijken en liepen we met open armen naar buiten en schreeuwden we het uit”Jempi is Wereldkampioen”. 15 Maart 1971, ik ben aan het voetballen op de asfalt samen met mijn broers en nog enkele vrienden , de gevel langs de weg dient voor goal, toen was er bijna geen verkeer en was het ravotten buiten tot en met. Plots komt mijn Moeder ietsje na vier uur al wenend naar buiten gelopen, en roept Jean-Pierre Monseré is dood , hij is verongelukt in de koers , we staan onmiddellijk stokstijf aan de grond genageld, we kunnen het niet geloven en lopen naar binnen, en ja ze zijn op de BRT radio er nog van bezig. Ik ween en overal lopen tranen langs de kaken naar beneden, iedereen is er kapot van. De begrafenis in Roeselare werd live op de BRT uitgezonden, ik ben er met de fiets naar toe geweest en ergens stond ik tussen de massa volk, alles was die dag zo treurig, iets dat je voor de rest van je leven niet meer vergeet.1976,Giovanni het zeven jarige zoontje van Jempi, botst met zijn koersfietsje tegen een auto, hij overlijd,wat een drama, het fietsje had hij gekregen als kado van Freddy Maertens voor zijn eerste communie.Belga Sport deed vanavond alles weer herleven en eren Jempi met Eddy Merckx,Felici Gimondi,Walter Godefroot,Johan Demunyck,Jempi's boezemvriend vanaf zijn jeugd Roger Devlaminck, Leif Mortensen,Freddy Maertens,zijn weduwe Annie Victor en familieleden. Vanavond had ik terug de krop in de keel.

Ludo.

Jempi Monseré +

WK-1970 LEICESTER

Leicester 1970

1220864773Jean%20Pierre%20MONSERE%20mit%20Sohn

JEMPI MONSERE

Jempi





06-04-09

STIJN,DE IJZEREN BRIEK WINT ZIJN TWEEDE RONDE VAN VLAANDEREN.

DE RONDE 2009

SUPER STIJN

DE STILLE STOEMPER

GEEN GLITTER

WEINIG WOORDEN

ER ZIJN NOG FLANDRIENS

ALS DE IJZEREN BRIEK

MET NR.1

EEN ECHT NUMMER 1

SOLO, NAAR DE STREEP

VOLDERKE WINT ZIJN TWEEDE RONDE VAN VLAANDEREN.

Ludo.

STIJN WINT

STIJN WINT DE RONDE VAN VLAANDEREN 2009

Voor zijn betreurde vriend

 PODIUM 2009

Podium

VOOR DE EREPLAATSEN.

HAUSSLER

 

Ronde van Vlaanderen Vrouwen 2009

INA TEUTENBERG DUITSLAND,WINT

INA TEUTENBERG

 

 

04-04-09

BLARENTOCHT KOEKELARE

100_7246-1

Koekelare,vroeg in de morgenstond in zaal zuudhove schrijf ik mij in voor de blarentocht van 50 kilometer. Het begint dag te worden,het is grijs en mistig en koud,de eerste kilometers jog ik ,de haan kraait in de stille vroege ochtend,het gekletter van de merel kan je van ver horen, een mannetjes fazant met zijn fel gekleurd vederdracht vliegt plots voor mijn neus uit het struikgewas de velden in. ik maak een babbeltje met Ronny en Linda en vervolg al joggend verder mijn weg. De eerste controle is te Ichtegem in zaal engelschool  waar ik een koffie met koffiekoek als ontbijt naar binnen verorber.Na ongeveer 12 km zie ik voor mij drie Geluwenaars, Thierry, Marnick en Nancy, ik vestig mij erbij en als kwartet wandelen we verder naar een volgende controle op grondgebied Ichtegem. Mijn handen hebben het erg koud, de zon blijft verscholen achter het grijze mistgordijn. Intussen wordt het er gekletst over ditjes en datjes, over koetjes en kalfjes uit Wervik, de tijd gaat snel voorbij, we zijn intussen al bij het controlepunt in Bovekerke in d'Oude Schole waar we alle vier een Chimay drinken,het smaakt met daarbij een belegd broodje als droogje. Marnick met zijn wandel gps kan alles zien, we zijn goed 30 km ver met een gemiddelde van bijna 6 km per uur.We stappen langs vele kleine Vlaamse Kapelletjes en door het uitgestrekte vlakke land.BLARENTOCHT KOEKELARE
 In het gehucht De Mokker maken we een lus van 6km830 waar we toch nog door wat bos stappen.Tijdens de laatste loodjes naar Koekelare,dromen we al van het streek biertje van Chimay die op ons staat te wachten in zaal Zuudhove. De 50 km zit erop , zonder blaren wandelen we klokslag om 16.00 uur te zaal binnen , het was fijn om in het Geluwe's gezeldschap te zijn.

100_7240-1

100_7244-1

100_7245

100_7243

100_7242