02-06-09

50 KM MONT-SAINT-AUBERT

100_8097

Op de snelweg reed ik,de volle schijnende zon was al uit het oosten op gestaan,het was al warm en ik was op weg naar de 50 km marching in Mont- Saint-Aubert,het dorpje een deelgemeente van de stad Doornik,in de provincie Henegouwen,gelegen op een heuvel,het hoogste punt de dorpskerk is ongeveer 145 meter. Plots stak een zoevende auto mij voorbij,het was Marnick aan het stuur,zijn schoonzoon Stijn die de smaak van het wandelen blijkbaar te pakken heeft,en Dirk en Nancy waren ook inzittende. Ik nam de smalle binnen straatjes richting Mont-Saint-Aubert die ik ken van vroeger. Op een bepaalde plaats was er een omleiding en nam ik een ander smal straatje,die er holder de bolder bij lag. Een goede 500 meter verder was ik er aan voor de moeite,twee borden stonden midden dat smal straatje , geen doorkomst met mijn campingwagen meer mogelijk. Het was achteruit rijden tot en met het kruispuntje. Met veel moeite kon ik mijn weg voortzetten en iets voor zeven uur was ik boven ter plaatse op de Mont-Saint-Aubert. Ik schreef mij in voor amper 0,75 eurocent,voor een tocht van 50 km,op de controle's zou er overal water te verkrijgen zijn,gewone drank kon je ook goedkoop bij de controle aankopen,in Wallonie is het bij een wandeling of fiets happening altijd goedkoper dan in Vlaanderen,dat is allang een vast gegeven. Kop om zeven uur vertrok ik aan de wandeling,onmiddelijk het bos van Mont-Saint-Aubert in. De zon scheen mooi tussen al het getak van de bomen,het was muisstil,je kon alle geluiden horen,de vogeltjes fluitend overal aanwezig. Het was genieten in de schaduwen langs de groene bladeren van de verschillende bomen. Uit het bos was het al goed warm en was het onmiddelijk goed zweten,je had een goed uitzicht van het golvend landschap, het kerkje van Mont-Saint-Aubert was kleiner en kleiner aan het worden. Bij de eerste controle had ik al goed dorst, en daar zaten het viertal Marnick,Stijn,Dirk en Nancy,de wandeling was bijna 7 km ver.Ik nam plaats bij hun en zou het voor de rest van de wandeling doen.Het was meestal stappen op onverharde wegen,het was soms een harde noot om kraken met de voeten op de schuin liggende smalle padjes. Bij het tweede controlepunt in een ecole in Celles was het genieten op de terrasjes. Intussen werd het warmer en warmer. Er volgde een lus te stappen om nogmaals daar controle te hebben, vooraleer we richting de Kluisberg gingen. Daar was de jeugd bezig met een partij kaatsen te spelen,de trationele sport in de streek. Je had een mooi zicht en panorama van de Kluisberg in de verte. De hitte was niet meer te snijden,en het begon langzaam omhoog te gaan,de asfalt richting Amougies deed de warmte nog meer tot uiting komen.Vele wielertouristen waren daar in de streek bezig met hun tocht, deze van de Johan Museeuw Classic, en overal waren ze volop aanwezig langs ons wandel gebeuren. De Kluisberg was nu heel dichtbij en was het echt klimmen geblazen,he Nancy. Dirk die even zijn jong hart voelde en een hogere versnelling nam,Stijn ging in  zijn zog goed mee en ik nam intussen wat kiekjes van Marnick en Nancy die op hun tempo naar de top wandelden.Ik stapte vlug de top op om present te zijn om nogmaals wat foto's te nemen. In het Kluisbos was er controle in taverne de toren, waar drank goed van pas kwam,we hadden allemaal dorst tot en met. Na het welverdiend stopje begonnen we aan de lus om terug het dal in te stappen om vervolgens een tweede maal de Kluisberg te beklimmen. Het werd dezelfde klauter partij naar boven op de Kluisberg dan de vorige , maar wat korter. Nu was het Marnick en Stijn die de kop namen,iets later in het lastige smalle pad begon Marnick zijn tempo te stappen en snelden ik en Stijn naar de top. Luttige tijd later was Marnick en Dirk daar ook. Op Nancy was het een hele tijd wachten, ze was op  haar eigen kunnen en verstandig de heuvel op geklommen , ze had ook wat aan de gsm gehangen. Toen ze boven kwam had ze precies wat ballonnetjes geblazen,maar ze haalde het. Taverne de toren deed weer zijn intrede en drinken was de boodschap. Na een klein halfuurtje lieten we de Kluisberg achter ons en was het terug richting Celles voor een volgende controle en de voorlaatste. Vanaf de Kluisberg was het genieten naar het dal,met mooie uitzichten , langs hoge groen-gele graskanten,onverhard en je kon het kleine kerkje van Mont-Saint-Aubert in de hele verte terug zien. Wat sportdrank werd gedronken in de voorlaatste controle en weg waren we. Plots zei Stijn kijkt eens naar links uit het zuid-oosten,de donkerwolken hadden zich samen geperst en er was onheil op komst. Het begon langzaam te spatten op de hete asfalt maar we konden juist op tijd de laatste controle halen. Het viel nog allemaal mee daar toen we veilig binnen zaten,wat gedruppel en dat was het. Iets later begonnen we aan de laatste loodjes van bijna 5 km met op het einde de beklimming van de Mont-Saint-Aubert. Na een goede km was het zo ver , de felle regendruppels deden hun intrede en was er onmiddelijk afkoeling,plots was daar één donderslag, we schuilden even langs wat struiken waar we uit de wind stonden.Het milderde en we konden verder,tot onze verbazing was het plots gedaan en dreven de onweerswolken weg. De laatste kilometer werd aangevangen met de klim naar de top op Mont-Saint-Aubert. Onze reuk organen  kwamen tot bloei met de regendruppels op bomen, groene gewassen en struiken.De 50 km marche zat erop en op de top. Mooie wandeling van de organisatie wandelclub Mont-Marche Tournai.

100_8093

100_8095

100_8096-1

100_8099

100_8098

100_8101
100_8102

100_8106

100_8107-1

100_8108

100_8108-1

100_8109

100_8109-1

100_8110

100_8111

100_8111-1

100_8117

100_8118

100_8112

100_8119

100_8120

P6010032-2

100_8097













 

Commentaren

Heel mooi verslag Ludo de manen die er niet waren hebben veel gemist

Gepost door: marnick | 02-06-09

De commentaren zijn gesloten.