21-06-09

VERSLAG & FOTO'S,FILMPJES NACHT VAN WEST-VLAANDEREN 100 KM ULTRALOPEN- STAPPEN.

 

header

100_8188

 

Ik zat er al een tijdje mee in mijn koppeke,om bij de ultralopers te starten in de nacht van West-Vlaanderen in Torhout.Ik had op 20 Mei de 100 km van Steenwerck gedaan in 12:47:50 en een 105 km op 5 Juni in 13:16:00 bij Brugge-Boekhoute-Brugge.De nacht zou mijn derde 100 km worden in één maand,met tussen in de 60 km wandelen in Zingem bij de sloebertocht. Ik had mij één week geleden er van bewust gemaakt en het zat in mijn hoofd dat het de ultraloop zou worden, dus werd het pasta en nog eens pasta,koolhydraten ervol van. Zaterdag was ik al in Torhout om twee uur in de namiddag,er kon mij een goed plaatsje bemachtigen om te stationeren. Mijn campingwagen stond pal naast een Italiaanse mobelhome waar ik onmiddelijk de mooie Italiaanse taal tot mij hoorde met een handdruk,van een welkom gesproken. Rudy de Parijs-Colmar snelwandelaar stond met zijn mobelhome ietsje verder. De inschrijvingen begonnen maar om vijf uur,en ik deed een dutje,het dakvenster stond open en de hemel was helder en blauw, nu en dan passeerde een mooie witte wolk,boven mijn liggend body.Toen ik wakker werd was het juist tijd om naar de inschrijvingstafel te gaan van de 100 km ultraloop, het werd vijf uur, het kon beginnen maar het was voor mij nog even wachten,de enveloppe's met de borst&rugnummers waren nog niet aanwezig.Een Franse ultraloper begon met mij te praten,het gesprek gebeurde in het zo goed mogelijk Engels. Jean Jacques Clarasso zou de marathon lopen, zijn vrouw Patricia Signoria de 100 km ultraloop,zij was geselecteerd bij het Frans ultrateam voor het WK. Enkele jaren geleden was Jean Jacques geopereerd geweest aan zijn hart en toonde de snede over heel de lijn aan zijn borst. De hartdokter had tijdens een controle veel geruis gehoord , een ingreep moest alles weer op zijn pootjes plaatsen,

en ja hoor, de intussen bijna 49jarige heeft weeral het een en het ander gelopen bij de ultra en de marathon.De hartspecialist zei loop maar terug, en Jean Jacques deed zijn goesting,ultra runners of mensen zijn iets apart zeker. We bleven nog een hele tijd samen doorpraten. Na mijn inschrijving op weg terug naar mijn campingwagen,kwam ik mijn streekgenoten tegen, de bende wandelaars,vrienden die de 42 km en 100 km zouden stappen. Een laatste koude pasta werd gegeten, een laatste rust werd gedaan,ik deed mij klaar, een half uurtje voor de start klokte mij hartslag juist 54,heel rustig dus. Op weg naar de start was alles bevolkt met runners,wandelaars,begeleiders en vele toeschouwers. De start was verdeeld in hekken,100 WK ultraloop,100 en 42 km walking,de marathon,de 10 km looprun. Ik zat op mijn gat en bleef zo tot enkele minuten voor de start, ik was niet gejaagd door de wind en bleef rustig , want tijd genoeg was er om aan een 100 km run te beginnen. Kort voor de start wenste ik nog vlug Geluwenaar Juan Vandeweghe geluk met zijn tweede 100 km run en weg waren we kop om acht uur. Wat een massa was er in de straten van Torhout en langs de weg,alles was bedekt met lopers,wandelaars en langs de kanten de rijen toeschouwers,de klokken waren aan het luiden, de prachtige Vangelis muziek met de hymte klonk door de luidsprekers,je kreeg er een boost met kippevel van,allemaal mensen in één geheel,topsporters,amateurs,runners,wandelaars,in alle maten en gewichten,gelijk welk kleur of stand met elk een eigen doel,gewoon prachtig. Ik had een goed gevoel vanaf mijn eerste kilometer,ik liep ontspannend en gedreven door het gebeuren. De eerste ronde was iets meer of 22 km en te Lichtervelde stond alles in een laaie van massa volk,podium met muziek,een spektakel tot en met. Bijna ieder 5 km waren er bevoorradingsposten met de verschillende standen van alle deelnemende landen voor het wk en voor de andere ultra en marathonrunners. Overal was er sfeer langs de omloop,je kon er niet naast kijken. Plots een geroep naar mij uit het publiek,Philippe Lagae alias Frank Spencer(zijn blognaam)was het,hij had mij gezien.Een ronde later stopte ik even bij hem,ben echt blij dat Philippe weer op de goede weg is na zijn ziekte,want ja alles is relatief en moet je er bij stilstaan,we zijn allemaal levende wezens van vlees en bloed,voor en met elkaar. Na 10 km lopen stond 55 minuten op mijn chrono en na de eerste volle ronde van 22 km en een beetje was ik 2 uur en 7 minuten onderweg. Ik had het soms toch nog wat warm,het klimaat was goed en prima om te lopen. Ik bleef rustig lopen, en bleef een tijd in het zog van twee vrouwelijke West-Vlaamse marathonners,waarschijnlijk uit de streek want er werd veel geroepen en gefloten naar hun. Ik zat daar goed samen met nog een ultraloper die twee koppen groter was of ik. Het bleef beven in en rond Torhout met de massa van het volk,op de markt in lichtervelde waar we iedere ronde door liepen was de sfeer ongelooflijk. Bij de tweede doortocht in Torhout was het marathon tijd(42.195), en mijn time was 4:07:05 officieel opgenomen door chronoRace.Vanaf nu was het aankomst van de marathonloop en loopsters. Een tijd later waren alleen nog de 100 km ultrarunners bezig op de omloop en viel de nacht in. Na 50 km lopen liep ik nog altijd boven 10 km per uur en was ik volgens mijn kunnen goe bezig. Nog maar pas na de 50 km afstand begon het wat te brommeren in mijn maag, had bijna iedere keer gedronken bij de bevoorradingsposten en voor de eerste keer had ik motilium mee en nam twee zuigtabletten ervan,het beterde en na een stop aan een mobiele wc was ik weer aan het runnen. Nu en dan zag je ergens een blad wc papier boven op het stuikgewas liggen,de normale loop bij een ultrarace. Na 62.046 km, de derde ronde voorbij stond de chrono op 6:29:42 juist 9,46 km per uur. De nacht van West-Vlaanderen was nu overal goed aan de gang,de ultrarunners bij de 100 km en de vele stappers tijdens hun tocht. Bij mijn andere vrije 100 km tochten van de laatste maand was ik al aan het stappen maar nu was ik bezig met een ultraloop die nog eens een wk was en in West-Vlaanderen,mijn koppeke zei blijven lopen,benen zwaar of niet,soms zweef je in een andere wereld,tussen hel en hemel,het is constant afwisseling van afzien en plots weer beter lopen, de magie van een ultraloop. De massa runners zijn niet meer aanwezig op de weg,alles wordt uitgerokken,er vallen vele gaten en ik wordt gedubbeld door de eerste toppers,een Italiaanse tv-ploeg op de moto maakt beelden van het hele gebeuren. Een Tsjechiese ultraloopster Pavliena Prochazkova loopt heel de tijd in mijn gezelschap,de ene keer gaat ze mij voorbij, de andere keer gaat ik haar voorbij,een plaatselijk gebeuren op zich,mooi. De stijd tegen jezelf wordt harder en harder,nog één ronde te gaan,80.073km is voorbij en de tijd staat op 8:45:16 een gemiddelde van 9,22 km per uur. Vele mensen zijn intussen hun huis binnen gegaan om te slapen en is de massa van de toeschouwers ook voorbij,sommige zitten langs de weg buiten hun iglotentje goed met dekens ingeduffeld,want het is een frisse nacht geworden. Tijdens mijn laatste ronde wordt het moeilijk,ik moet stappen,dat is omdat ik niet de spiciefieke training heb gedaan en kilometers te kort heb in het lopen, maar dan ook is het nooit zeker of je het kan,je kan te rap starten,een slechte dag,iets met je eetpatroon en zovele factoren bij een ultraloop. Nog 5 km,ik begin terug te joggen,het gaat niet rap meer ik geef niet af en plots voor mij op een kleine kilometer van de aankomst zie ik een loopster voor mij,ja hoor daar is Pavliena Prochazkova weer,ze strompeld al lopend,ik steek haar voorbij en de boost is daar van de finish,ik kom aan,de medaille wordt aan mijn nek geklaard door André Mingneau wedstijddirecteur van al de looprace's van de nacht en van vele andere runningkoersen. Het grote chronobord staat op 11:15:52,ben blij en opgelucht,ik kan nog ultralopen,misschien wat stof voor de toekomst in het ultralopen om nog beter te doen,wie weet.vooraf had ik 12:30 in mijn hoofd maar het werd veel beter. De douche was ook een hele opluchting, daarna aan tafel bij ultralopers: Paul Beckers één van de beste aller tijden in Belgie en wereldklasse,de nu 47-jarige werd 61ste in het wk,derde bij het BK in een tijd van 8:12:22 en ooit tweede bij de spartahlon,verder records op de 24 en 48 uur ultralopen,straf is dat enkele jaren terug een pacemaker in zijn body werd ingeplant, zijn hart sloeg in rust 27 per minuut,en was het levens noodzakelijk en zou hij er vandaag niet meer geweest zijn, straffe verhalen maar ware verhalen van een ultraloper, Marc Vanderplas(54) Dilbeek,die er in September zal bij zijn op te spartahlon, hij zal er voor de eerste maal proberen deze helse tocht van Athene naar Sparta te lopen, een afstand van 246 km,hij kreeg inspiratie door zijn loopmakker Joseph Buteneers ( zat ook aan mijn tafel )die in 1996 die ultratocht tot een goed einde bracht in een tijd van 35:30:00,hij zal Marc dit jaar begeleiden tijdens de spartahlon.Katia Nolens zat er ook bij aan de tafel,deze ultraloopster liep vandaag haar zoveelste marathon en is nog altijd de enige Belgische die de Spartahlon binnen de tijd uitliep. Na enkele bruine leffe's was het tijd voor een zak friet met een lookworst in het vet,het mocht wel want na die vele pasta's van de laatste week. Na mijn etentje was het tijd voor een slaap,ik had mijn gsm wekker gezet op twee uur in de namiddag,om niets te missen van de hulde en seremonie van het Wereldkampioenschap en het Belgisch kampioenschap 100 km ultralopen. Ik werd op tijd gewekt en mijn dakvenster van mijn oude campingwagen stond nog open,dat vanaf de Vrijdag in de namiddag,dus al 24 uur aan een stuk,wat een geluk dat het niet had geregend of zomeer,goed dat was niet zo en ik kon naar de gouden,zilveren en bronzen uitreiking van de medaillies. De zaal zat vol met alle deelnemende landen van het wk en zomeer,om drie uur begonnen ze eraan. Alles werd netjes volgens de standpunten van het IAU of de International Association of Ultrarunners gedaan. Het was een mooi schouwspel,met al de uitreikingen , de sfeer was er , iedereen leefde mee met een ander, ultrarunners zijn een geval apart, allemaal vrienden voor het leven,prachtig. De Italiaanse tv-ploeg liep er tussen in voor opnames,later in het jaar wordt er een document gemaakt van dit WK in Torhout,ik heb hun kaartje. Na het verschillende podium van het WK en EK, was het tijd voor het Belgisch en Vlaams kampioenschap, winnares bij de vrouwen was Connie Braekman,die vorig jaar ook eerste vrouw was in Torhout en normaal Belgische kampioene zou geweest zijn maar was vorig jaar niet aangesloten bij een Belgische officiéle atletiekclub en werd niet als winnares uitgeroepen,raar maar waar,dit jaar is deze sympathieke vrouw dubbel en verdiend de winnares, haar tijd 8:43:39. Bij de mannen won Pieter Vermeersch de Belgische titel in een tijd van 7:43:22. Heel het gebeuren zou bijna twee uur duren en ik verbroederde nog met een Italiaander Maurizio,een psychoterapeut en fotograaf. Zo heb ik wat Italiaanse ultraloop en loopsters van dichtbij leren kennen, zoals Monica Carlin die het brons haalde op het WK in en tijd van 7:53:58. De ultraloop was voorbij,buiten deed de Italiaanse tv-ploeg nog enkele interviews met ultralopers en nam nu en dan ook een opname van de intussen vele stappers die binnen kwamen van hun nacht van West-Vlaanderen.Ik nam plaats bij wandelvrienden om een praatje te doen,Didier en Patrick waren al binnen gewandeld en waren aanwezig met hun familie. Het zonnetje was goed van de partij en ik nam plaats buiten op een stoel die daar toevallig stond,ik wachte af op mijn wandelvrienden,het was genieten om de vele wandelaars te zien binnen komen. Plots was daar Stijn terug uit Geluwe, hij had samen met thierry de nacht de 42 km gestapt en kwam supporteren voor zijn schoonpa Marnick en co die bezig waren aan de 100 km, We zaten rustig buiten alles te bezien, het was wachten op de bende. Ronny en Linda waren daar,ik deed ze stoppen voor een fotootje. Een lang interview werd nog gedaan van de Italiaanse pers met een ultraloper,intussen kregen we te horen via de gsm van Stijn dat ze op goed 4 km waren. Het zouden nog lange vier kilometers worden,het bleef nog en tijdje duren,normaal want er waren er drie bij die voor de eerste maal een 100 km aan het stappen waren. Maar uiteindelijk daar waren ze, je kon ze al zien van aan het einde van de looppiste,mooi op rij voor de foto met de drie eerstelingen van een 100 km erbij,proficiat aan Mario Deroo uit mijn Geluwe,Jean-Pierre een drevetrotter uit Rekkem en Bart van de 7 mijl stappers uit Moorsele.De knie van Marnick had stand gehouden , Nancy en Eddy de gedreven drevetrotters,allemaal proficiat. Er werd nog wat nagepraat met de bende , het was tijd om naar huiswaarts te keren, ik was bijna 30 uur in Torhout geweest,dat kan je zien in mijn verhaal.............................byby

Ludo.

ITA-WK-TEAM-100 KM

WK-TEAM-ITALIE-100 KM TORHOUT 2009





 

Monica Carlin Ita. op weg naar brons,wk 100 km ultralopen

wallpaper1-1

wallpaper1

 

Dank aan Thierry Verlynde voor de foto's

IMG_2039

IMG_2040

IMG_2041

IMG_2049

IMG_2050

IMG_2051

Foto's @Ludo Depoortere

100_8195

 

100_8196

TEAM ITALIE OP HET EK-PODIUM 100 KM ULTRALOPEN TORHOUT 2009

TEAM DAMES ITA. EK-PODIUM 2009 TORHOUT 100 KM ULTRALOOP

100_8202

100_8199

100_8200

 

 

 

100_8205

100_8207

100_8208

100_8209

100_8210

100_8211

100_8212

 100_8213

 

Volgende week nog meer foto's........................

Commentaren

nvv Proficiat met je prestatie, enorme respect hiervoor!! Mooi verslag en foto's ook.

Gepost door: sandra | 21-06-09

De commentaren zijn gesloten.