30-06-09

ULTRALOPER ZIJN.

 

 Pictures1-1

Ultralopers zijn allemaal kampioenen.

Van de eerste tot de laatste.

Wat is een kampioen?

De eerste?

De beste?

Degene boven op het podium?

Ieder is kampioen , degene die karakter en sterkte heeft om de hindernis te overwinnen,zelfs op een slechte dag niet opgeeft,en het lot tart en het falen verwerpt.

Voor iedere ultraloper is dat zo,een titel van de ultraloper is moed en wilskracht.

De ultraloop overwinnen.

Uitlopen,applaus voor de eerste tot de laatste.

Een overwinning en voldoening voor iedere ultraloper.

Handgebaar, omhelzing van de eerste voor de laatste.

Waarom doen we dat,waarom toch,waarom het einde halen,waarom al die trainingen in weer en wind,

met krampen en pijn, afzien,de benen zijn moe en toch voet per voet verplaatsen,nergens is het warmer dan in de hel, en toch raken we uit de vlammen,waarom al dat lijden,waarom,één woord, gewoon ,omdat we dat zo willen,we houden van wat we doen,omdat we ons vrij voelen,afzien is een dwang,sport is vrijheid.

Ludo.

 

29-06-09

Champion,Championnats de France Cyclisme 2009

"EEN BIJZONDERE GEBEURTENIS"

                                       BIJ HET

Championnats de France de cyclisme à Saint-Brieuc 2009

CHAMPION IS CHAMPION

Champion du france 1

Champion 1

DIMITRI CHAMPION,CHAMPION DU FRANCE CYCLISME.

champion is champion

Champion du france

Champion

27-06-09

LOPEN,OP DE SPOREN VAN DE SLAG VAN CASSEL.

DE SLAG VAN CASSEL
 

Kassel

zuytpeene

Toen ik vanochtend naar buiten keek,was het duister,en viel de regen met kletsende druppels uit het luchtruim naar beneden. Rond de klok van zes uur vertrok ik richting het Westvlaamse Heuvelland. Via Zandvoorde,Hollebeke,Wijtschate,Kemmel,Dranouter en Loker reed ik iets verder de grens over,Frankrijk binnen. Via Bailleul(Belle) Meteren reed ik de Mont de Cassel op. Wat verder kwam ik aan in Zuytpeene in de feestzaal waar de inschrijving was van een wandeltocht ingericht door de randonneurs van het Vlaemsch Huiseke uit Godewaersvelde,het platsje in t' Noordn va Vrankryck ,t' legt teegn de Schreve, ter ogte va Poperienge. Intussen was het daar helemaal opgeklaard maar was het drukkend warm geworden en zaten er nog onweders in de lucht. Ik begon aan de looptocht van 34 kilometer,maar plots was daar geroep uit de tent,Patrick en Didier,wandelvrienden zaten er nog rustig bij en zouden straks beginnen aan hun wandeltocht op de sporen van de slag om Cassel. Mijn loop start was onmiddelijk verkeerd,ik had een wandelpijl niet gezien en bleef maar doorlopen,na ongeveer goed 500 meter had ik het toch door en moest verplicht terugkeren.Iets verder liep ik Didier en Patrick terug tegen het lijf. Het zou een historische tocht worden, uit de geschiedenis van Vlaanderen. De slag van Cassel,tijdens de slag aan de Peenebeek op 11 April 1677 moest Willem III van Nassau, Prins van Oranje, en zijn leger , omsingeld door het Franse leger , vluchten naar Abele,Poperinge, en Ieper. Deze nederlaag had grote gevolgen voor het graafschap Vlaanderen. Na de Franse overwinning werd in het verdrag van Nijmegen overeengekomen dat de stad Sint-Omer,de kasselrijen van Cassel en Belle die tot dan toebehoorden aan het Graafschap Vlaanderen en dus aan de Spaanse Zuidelijk Nederlanden ,bij Frankrijk werden ingelijfd. Die streek heet sindsdien Frans- Vlaanderen. Langs het parcour zie je overal infoborden over het verloop van die veldslag,Het Museum van de veldslag kon je bezoeken in Noordpeene. Daar in Noordpeene was er controle en was er een lus te lopen, waar je tweemaal aankwam. Er stond een groot bord aldaar met het parcour en zomeer,je had er twee doortochten. Ik liep en had het niet goed gevolgd,zonder aarzelen liep ik maar rechtdoor,plots na goed 5 km lopen was ik terug bij de startplaats van de tocht, ik keerde wat terug om te bezien waar ik verkeerd had gelopen maar weer was ik eraan voor de moeite,intussen waren daar andere stappers , ze hadden ook verkeerd gewandeld. Ik kon helemaal herbeginnen,Bernard een snelle wandelaar uit Doornik maar afkomstig uit de streek van Andenne was daar ook al,ook hij had hetzelfde meegemaakt. Samen met hem ben ik dan terug gekeerd naar het plaatsje Noordpeene langs de grote weg, zowat goed 2 km vanaf het startpunt. In Noordpeene liepen we nu wel de juiste weg en dat was het straetje opzij, langs het voetbalplein aldaar. Ik bleef een tijd bij Bernard maar na een tijd begon ik weer wat rapper te lopen en na een knikje was ik weg. Nu en dan was het een golvend op en neer parcour, met vele typische Vlaemsche straete namen.Intussen was ik al 3 uur en 30 minuten bezig, en begon aan de laatste vijf kilometer terug in Noordpeene, waar ik al tweemaal geweest was na mijn verkeerde opiniepeiling. Het was goed zweten en er was veel vocht in de atmosfeer, de donderwolken waren al een poos weg,gelukkig maar. Na 4 uur en 14 minuten te hebben meestal gelopen, alleen de laatste 6a7 km had ik wat gestapt, kwam ik terug aan waar ik na ongeveer 1 uur 40 minuten ook al geweest was, maar nu was het wel de echte finish.Totaal had ik volgens rekening zeker 41 km gedaan, Mijn looptocht was bijna een echte marathon geworden.

Noordpeene

Rond cassel

Didier

Patrick

Zuytpeene27062009_002

Zuytpeene27062009_003Pictures

Zuytpeene27062009_011

Zuytpeene27062009_015

zuytpeene_004

Zuytpeene27062009_025

Zuytpeene27062009_019

Zuytpeene27062009_018

Zuytpeene27062009_017

26-06-09

Phototext-Collage Ultrarun 100 KM Torhout 2009

Collages-3

 

5170_1178947678261_1365214184_482105_7207067_n5170_1178947638260_1365214184_482104_1481870_n

5170_1178947798264_1365214184_482108_8172190_n

5170_1178972478881_1365214184_482160_7225358_n

5170_1178947758263_1365214184_482107_153193_n

5170_1178972518882_1365214184_482161_7631006_n5170_1178513627410_1365214184_480914_2638272_n

5170_1178513467406_1365214184_480912_2917593_n

5170_1176458456032_1365214184_473275_5140370_n5170_1176458576035_1365214184_473278_8166176_n

5170_1176458416031_1365214184_473274_186037_n

5170_1176458536034_1365214184_473277_241104_n

5170_1177283796665_1365214184_476934_3461985_n

 

IN MEMORIAM YASMINE + DONDERDAG 25 JUNI 2009

yasmine6

Deep wounds
Blood
Running down my arms
Feel empty
All empty inside
The pain
It feels good
Don't know what to do
Afraid of myself
Why do I hurt myself?
Don't know a reason
But... I like the pain
And the blood...
I know no one can hurt me
At the moment that I hurt myself
Only I can hurt myself
That thougt...
It makes me feel powerfull
I have control
Control at myself...

24-06-09

FOTO-SHOT GROTE PRIJS VAN GELUWE 23 JUNI 2009

 

deco


100_8227-1

100_8225

100_8226

100_8229

100_8230

100_8231

100_8232

100_8233

100_8234

100_8237

100_8239

100_8240

100_8240-1

100_8241

100_8241-1

100_8242

 

100_8243-1

100_8244

100_8246

100_8248

100_8249

100_8250

100_8251

100_8252

100_8253

100_8254

100_8256

100_8257

100_8258

100_8260

100_8264

100_8265

100_8266

100_8267

100_8268

100_8269

100_8270

100_8271

100_8272

100_8273

100_8274

100_8274-1100_8274-2

100_8276

100_8277

100_8278

100_8291

100B8310

100B8311

100B8312

100B8330

100B8332

100B8342

100B8350

100_8362

100B8371

100_8380

100_8381

100B8372

100B8390

100B8391

100B8392

100_8400

100B8410

100B8411100_8420

100_8450

100_8452

100_8510

100_8451

100_8531

100B8441

100B8461

100B8480

100B8500

100B8520

100B8521

100B8522

100_8511

100_8536

100_8534

100_8561

100_8564

100_8533

100_8537

100B8542-1

100B8541

100B8542

100B8501

100_8566

100_8567

100_8568

100_8569

100_8570

100_8571

100_8572

100_8573

100_8574

100_8575

100_8565

100_8576-1

Wallpaper4-1

 

 

 

 
























 

 

 

 

 

ULTRALOOP-DOCUMENT.

P6193416-1

Jean Jacques Clarasso,heb ik in Torhout leren kennen,we stonden alle twee te wachten aan de inschrijfingstafel,plots begon hij te praten tegen mij,niet in het Frans,"You from Australie". Ik had een shirt aan met een rij kangeroe's , waarop Australie stond,en zo begon onze verbroedering en communiceerden in zo goed mogelijk Engels. Hij zou de marathon lopen en intussen meelopen met zijn vrouw Patricia Signoria die het WK 100 km zou lopen als geselecteerde van het Frans dames team. Jean Jacques begon met atletiek in 1993 als 33-jarige. Enkele jaren geleden hoorde de dokter geruis aan het hart van Jean Jacques,na wat onderzoeken was een operatie de enige weg tot herstel. De snede kan je nog over heel de lijn goed zien. Na de ingreep begon hij langzaam weer op te bouwen en mocht van de hartspecialist terug beginnen lopen. Jean Jacques deed terug zijn goesting,en dat was ultralopen,waar de marathon eindigd,dan begon hij eraan. In de marathon van Parijs 2005 liep hij zijn beste tijd 2:56. Bij de 100 km van Belves in 2006 liep hij zijn persoonlijk record van 8:59 en in 2007 liep jean Jacques 28uur en 27 minuten aan één stuk bij de Ultra Trail  du Mont Blanc,een run van 166 km met een 9000 positieve hoogteverschil. Zijn vrouw Patricia Signoria begon pas met atletiek in 2002 op 39 jarige leeftijd. Maar de jaren ervoor was ze wel op enkele sporten aktief zoals fietsen,bergwandelen,Ski Alpin & alpenisme.Nu gaat Patricia nog altijd eenmaal per week fietsen op de weg tussen 80 en 100 km.Een ultra dame tot en met , lange afstand fietsen zou goed zijn voor de training van ultralopen. Haar man Jean Jacques is haar trainer. Ze loopt ongeveer in 5 dagen tussen de 80 en 130 km.Haar beste tijd op de marathon is 2:51:51 in Lille 2006,in 2007 werd ze Europese Kampioene in het Nederlandse Winschoten bij de 100 km ultra in haar beste tijd van 8:02:49,bij de Ultra Trail du Mont Blanc in 2006 liep ze 27uur en 42 minuten aan één stuk en werd Kampioene van Frankrijk in dat zelfde jaar bij het berglopen. Ze werd ook Frans Kampioene bij de 24 uur loop waar ze 222 km liep. In Torhout werd ze 11de dame en eerste Franse op het WK 100 km in een tijd van 8:21:36. Jean Jacques liep de marathon in Torhout in 3:23:10. Na afloop hebben we nog samen een goed gesprek gehad en zat ik tussen het Frans Nationaal team.

 

21-06-09

VERSLAG & FOTO'S,FILMPJES NACHT VAN WEST-VLAANDEREN 100 KM ULTRALOPEN- STAPPEN.

 

header

100_8188

 

Ik zat er al een tijdje mee in mijn koppeke,om bij de ultralopers te starten in de nacht van West-Vlaanderen in Torhout.Ik had op 20 Mei de 100 km van Steenwerck gedaan in 12:47:50 en een 105 km op 5 Juni in 13:16:00 bij Brugge-Boekhoute-Brugge.De nacht zou mijn derde 100 km worden in één maand,met tussen in de 60 km wandelen in Zingem bij de sloebertocht. Ik had mij één week geleden er van bewust gemaakt en het zat in mijn hoofd dat het de ultraloop zou worden, dus werd het pasta en nog eens pasta,koolhydraten ervol van. Zaterdag was ik al in Torhout om twee uur in de namiddag,er kon mij een goed plaatsje bemachtigen om te stationeren. Mijn campingwagen stond pal naast een Italiaanse mobelhome waar ik onmiddelijk de mooie Italiaanse taal tot mij hoorde met een handdruk,van een welkom gesproken. Rudy de Parijs-Colmar snelwandelaar stond met zijn mobelhome ietsje verder. De inschrijvingen begonnen maar om vijf uur,en ik deed een dutje,het dakvenster stond open en de hemel was helder en blauw, nu en dan passeerde een mooie witte wolk,boven mijn liggend body.Toen ik wakker werd was het juist tijd om naar de inschrijvingstafel te gaan van de 100 km ultraloop, het werd vijf uur, het kon beginnen maar het was voor mij nog even wachten,de enveloppe's met de borst&rugnummers waren nog niet aanwezig.Een Franse ultraloper begon met mij te praten,het gesprek gebeurde in het zo goed mogelijk Engels. Jean Jacques Clarasso zou de marathon lopen, zijn vrouw Patricia Signoria de 100 km ultraloop,zij was geselecteerd bij het Frans ultrateam voor het WK. Enkele jaren geleden was Jean Jacques geopereerd geweest aan zijn hart en toonde de snede over heel de lijn aan zijn borst. De hartdokter had tijdens een controle veel geruis gehoord , een ingreep moest alles weer op zijn pootjes plaatsen,

en ja hoor, de intussen bijna 49jarige heeft weeral het een en het ander gelopen bij de ultra en de marathon.De hartspecialist zei loop maar terug, en Jean Jacques deed zijn goesting,ultra runners of mensen zijn iets apart zeker. We bleven nog een hele tijd samen doorpraten. Na mijn inschrijving op weg terug naar mijn campingwagen,kwam ik mijn streekgenoten tegen, de bende wandelaars,vrienden die de 42 km en 100 km zouden stappen. Een laatste koude pasta werd gegeten, een laatste rust werd gedaan,ik deed mij klaar, een half uurtje voor de start klokte mij hartslag juist 54,heel rustig dus. Op weg naar de start was alles bevolkt met runners,wandelaars,begeleiders en vele toeschouwers. De start was verdeeld in hekken,100 WK ultraloop,100 en 42 km walking,de marathon,de 10 km looprun. Ik zat op mijn gat en bleef zo tot enkele minuten voor de start, ik was niet gejaagd door de wind en bleef rustig , want tijd genoeg was er om aan een 100 km run te beginnen. Kort voor de start wenste ik nog vlug Geluwenaar Juan Vandeweghe geluk met zijn tweede 100 km run en weg waren we kop om acht uur. Wat een massa was er in de straten van Torhout en langs de weg,alles was bedekt met lopers,wandelaars en langs de kanten de rijen toeschouwers,de klokken waren aan het luiden, de prachtige Vangelis muziek met de hymte klonk door de luidsprekers,je kreeg er een boost met kippevel van,allemaal mensen in één geheel,topsporters,amateurs,runners,wandelaars,in alle maten en gewichten,gelijk welk kleur of stand met elk een eigen doel,gewoon prachtig. Ik had een goed gevoel vanaf mijn eerste kilometer,ik liep ontspannend en gedreven door het gebeuren. De eerste ronde was iets meer of 22 km en te Lichtervelde stond alles in een laaie van massa volk,podium met muziek,een spektakel tot en met. Bijna ieder 5 km waren er bevoorradingsposten met de verschillende standen van alle deelnemende landen voor het wk en voor de andere ultra en marathonrunners. Overal was er sfeer langs de omloop,je kon er niet naast kijken. Plots een geroep naar mij uit het publiek,Philippe Lagae alias Frank Spencer(zijn blognaam)was het,hij had mij gezien.Een ronde later stopte ik even bij hem,ben echt blij dat Philippe weer op de goede weg is na zijn ziekte,want ja alles is relatief en moet je er bij stilstaan,we zijn allemaal levende wezens van vlees en bloed,voor en met elkaar. Na 10 km lopen stond 55 minuten op mijn chrono en na de eerste volle ronde van 22 km en een beetje was ik 2 uur en 7 minuten onderweg. Ik had het soms toch nog wat warm,het klimaat was goed en prima om te lopen. Ik bleef rustig lopen, en bleef een tijd in het zog van twee vrouwelijke West-Vlaamse marathonners,waarschijnlijk uit de streek want er werd veel geroepen en gefloten naar hun. Ik zat daar goed samen met nog een ultraloper die twee koppen groter was of ik. Het bleef beven in en rond Torhout met de massa van het volk,op de markt in lichtervelde waar we iedere ronde door liepen was de sfeer ongelooflijk. Bij de tweede doortocht in Torhout was het marathon tijd(42.195), en mijn time was 4:07:05 officieel opgenomen door chronoRace.Vanaf nu was het aankomst van de marathonloop en loopsters. Een tijd later waren alleen nog de 100 km ultrarunners bezig op de omloop en viel de nacht in. Na 50 km lopen liep ik nog altijd boven 10 km per uur en was ik volgens mijn kunnen goe bezig. Nog maar pas na de 50 km afstand begon het wat te brommeren in mijn maag, had bijna iedere keer gedronken bij de bevoorradingsposten en voor de eerste keer had ik motilium mee en nam twee zuigtabletten ervan,het beterde en na een stop aan een mobiele wc was ik weer aan het runnen. Nu en dan zag je ergens een blad wc papier boven op het stuikgewas liggen,de normale loop bij een ultrarace. Na 62.046 km, de derde ronde voorbij stond de chrono op 6:29:42 juist 9,46 km per uur. De nacht van West-Vlaanderen was nu overal goed aan de gang,de ultrarunners bij de 100 km en de vele stappers tijdens hun tocht. Bij mijn andere vrije 100 km tochten van de laatste maand was ik al aan het stappen maar nu was ik bezig met een ultraloop die nog eens een wk was en in West-Vlaanderen,mijn koppeke zei blijven lopen,benen zwaar of niet,soms zweef je in een andere wereld,tussen hel en hemel,het is constant afwisseling van afzien en plots weer beter lopen, de magie van een ultraloop. De massa runners zijn niet meer aanwezig op de weg,alles wordt uitgerokken,er vallen vele gaten en ik wordt gedubbeld door de eerste toppers,een Italiaanse tv-ploeg op de moto maakt beelden van het hele gebeuren. Een Tsjechiese ultraloopster Pavliena Prochazkova loopt heel de tijd in mijn gezelschap,de ene keer gaat ze mij voorbij, de andere keer gaat ik haar voorbij,een plaatselijk gebeuren op zich,mooi. De stijd tegen jezelf wordt harder en harder,nog één ronde te gaan,80.073km is voorbij en de tijd staat op 8:45:16 een gemiddelde van 9,22 km per uur. Vele mensen zijn intussen hun huis binnen gegaan om te slapen en is de massa van de toeschouwers ook voorbij,sommige zitten langs de weg buiten hun iglotentje goed met dekens ingeduffeld,want het is een frisse nacht geworden. Tijdens mijn laatste ronde wordt het moeilijk,ik moet stappen,dat is omdat ik niet de spiciefieke training heb gedaan en kilometers te kort heb in het lopen, maar dan ook is het nooit zeker of je het kan,je kan te rap starten,een slechte dag,iets met je eetpatroon en zovele factoren bij een ultraloop. Nog 5 km,ik begin terug te joggen,het gaat niet rap meer ik geef niet af en plots voor mij op een kleine kilometer van de aankomst zie ik een loopster voor mij,ja hoor daar is Pavliena Prochazkova weer,ze strompeld al lopend,ik steek haar voorbij en de boost is daar van de finish,ik kom aan,de medaille wordt aan mijn nek geklaard door André Mingneau wedstijddirecteur van al de looprace's van de nacht en van vele andere runningkoersen. Het grote chronobord staat op 11:15:52,ben blij en opgelucht,ik kan nog ultralopen,misschien wat stof voor de toekomst in het ultralopen om nog beter te doen,wie weet.vooraf had ik 12:30 in mijn hoofd maar het werd veel beter. De douche was ook een hele opluchting, daarna aan tafel bij ultralopers: Paul Beckers één van de beste aller tijden in Belgie en wereldklasse,de nu 47-jarige werd 61ste in het wk,derde bij het BK in een tijd van 8:12:22 en ooit tweede bij de spartahlon,verder records op de 24 en 48 uur ultralopen,straf is dat enkele jaren terug een pacemaker in zijn body werd ingeplant, zijn hart sloeg in rust 27 per minuut,en was het levens noodzakelijk en zou hij er vandaag niet meer geweest zijn, straffe verhalen maar ware verhalen van een ultraloper, Marc Vanderplas(54) Dilbeek,die er in September zal bij zijn op te spartahlon, hij zal er voor de eerste maal proberen deze helse tocht van Athene naar Sparta te lopen, een afstand van 246 km,hij kreeg inspiratie door zijn loopmakker Joseph Buteneers ( zat ook aan mijn tafel )die in 1996 die ultratocht tot een goed einde bracht in een tijd van 35:30:00,hij zal Marc dit jaar begeleiden tijdens de spartahlon.Katia Nolens zat er ook bij aan de tafel,deze ultraloopster liep vandaag haar zoveelste marathon en is nog altijd de enige Belgische die de Spartahlon binnen de tijd uitliep. Na enkele bruine leffe's was het tijd voor een zak friet met een lookworst in het vet,het mocht wel want na die vele pasta's van de laatste week. Na mijn etentje was het tijd voor een slaap,ik had mijn gsm wekker gezet op twee uur in de namiddag,om niets te missen van de hulde en seremonie van het Wereldkampioenschap en het Belgisch kampioenschap 100 km ultralopen. Ik werd op tijd gewekt en mijn dakvenster van mijn oude campingwagen stond nog open,dat vanaf de Vrijdag in de namiddag,dus al 24 uur aan een stuk,wat een geluk dat het niet had geregend of zomeer,goed dat was niet zo en ik kon naar de gouden,zilveren en bronzen uitreiking van de medaillies. De zaal zat vol met alle deelnemende landen van het wk en zomeer,om drie uur begonnen ze eraan. Alles werd netjes volgens de standpunten van het IAU of de International Association of Ultrarunners gedaan. Het was een mooi schouwspel,met al de uitreikingen , de sfeer was er , iedereen leefde mee met een ander, ultrarunners zijn een geval apart, allemaal vrienden voor het leven,prachtig. De Italiaanse tv-ploeg liep er tussen in voor opnames,later in het jaar wordt er een document gemaakt van dit WK in Torhout,ik heb hun kaartje. Na het verschillende podium van het WK en EK, was het tijd voor het Belgisch en Vlaams kampioenschap, winnares bij de vrouwen was Connie Braekman,die vorig jaar ook eerste vrouw was in Torhout en normaal Belgische kampioene zou geweest zijn maar was vorig jaar niet aangesloten bij een Belgische officiéle atletiekclub en werd niet als winnares uitgeroepen,raar maar waar,dit jaar is deze sympathieke vrouw dubbel en verdiend de winnares, haar tijd 8:43:39. Bij de mannen won Pieter Vermeersch de Belgische titel in een tijd van 7:43:22. Heel het gebeuren zou bijna twee uur duren en ik verbroederde nog met een Italiaander Maurizio,een psychoterapeut en fotograaf. Zo heb ik wat Italiaanse ultraloop en loopsters van dichtbij leren kennen, zoals Monica Carlin die het brons haalde op het WK in en tijd van 7:53:58. De ultraloop was voorbij,buiten deed de Italiaanse tv-ploeg nog enkele interviews met ultralopers en nam nu en dan ook een opname van de intussen vele stappers die binnen kwamen van hun nacht van West-Vlaanderen.Ik nam plaats bij wandelvrienden om een praatje te doen,Didier en Patrick waren al binnen gewandeld en waren aanwezig met hun familie. Het zonnetje was goed van de partij en ik nam plaats buiten op een stoel die daar toevallig stond,ik wachte af op mijn wandelvrienden,het was genieten om de vele wandelaars te zien binnen komen. Plots was daar Stijn terug uit Geluwe, hij had samen met thierry de nacht de 42 km gestapt en kwam supporteren voor zijn schoonpa Marnick en co die bezig waren aan de 100 km, We zaten rustig buiten alles te bezien, het was wachten op de bende. Ronny en Linda waren daar,ik deed ze stoppen voor een fotootje. Een lang interview werd nog gedaan van de Italiaanse pers met een ultraloper,intussen kregen we te horen via de gsm van Stijn dat ze op goed 4 km waren. Het zouden nog lange vier kilometers worden,het bleef nog en tijdje duren,normaal want er waren er drie bij die voor de eerste maal een 100 km aan het stappen waren. Maar uiteindelijk daar waren ze, je kon ze al zien van aan het einde van de looppiste,mooi op rij voor de foto met de drie eerstelingen van een 100 km erbij,proficiat aan Mario Deroo uit mijn Geluwe,Jean-Pierre een drevetrotter uit Rekkem en Bart van de 7 mijl stappers uit Moorsele.De knie van Marnick had stand gehouden , Nancy en Eddy de gedreven drevetrotters,allemaal proficiat. Er werd nog wat nagepraat met de bende , het was tijd om naar huiswaarts te keren, ik was bijna 30 uur in Torhout geweest,dat kan je zien in mijn verhaal.............................byby

Ludo.

ITA-WK-TEAM-100 KM

WK-TEAM-ITALIE-100 KM TORHOUT 2009





 

Monica Carlin Ita. op weg naar brons,wk 100 km ultralopen

wallpaper1-1

wallpaper1

 

Dank aan Thierry Verlynde voor de foto's

IMG_2039

IMG_2040

IMG_2041

IMG_2049

IMG_2050

IMG_2051

Foto's @Ludo Depoortere

100_8195

 

100_8196

TEAM ITALIE OP HET EK-PODIUM 100 KM ULTRALOPEN TORHOUT 2009

TEAM DAMES ITA. EK-PODIUM 2009 TORHOUT 100 KM ULTRALOOP

100_8202

100_8199

100_8200

 

 

 

100_8205

100_8207

100_8208

100_8209

100_8210

100_8211

100_8212

 100_8213

 

Volgende week nog meer foto's........................

20-06-09

UPDATE " DE NACHT VAN WEST-VLAANDEREN "

ULTRALOOP NACHT VAN WEST-VLAANDEREN 100 KM

MIJN TIJD 100 KM 11:15:52

100_8224-1

100_8222-1

 

17-06-09

MIJN ARCHIEF - 100 KM ULTRA-LOOP NACHT VAN VLAANDEREN - TORHOUT.

1982:100 KM  in 9.22,snelheid 10.657 KM/U

1983:100 KM  in 8.30,snelheid 11.764 KM/U

1984:100 KM  in 8.13,snelheid 12.158 KM/U

1985:100 KM  in 8.08,snelheid 12.342 KM/U

 

100_8184

15-06-09

100 Km Ultraloop WK & EK - Open Belgisch & Vlaams Kampioenschap.

100km Ultraloop - WK & EK

nvv_nl

 

Open Belgisch & Vlaams Kampioenschap

  • Start om 20u00
  • Zeer vlak parcours bestaande uit 1 aanvangsronde van 22km926 en 4 ronden van 19km268. Iedere ronde passeert over de markt van Torhout en Lichtervelde. Aankomst op de markt van Torhout temidden van muzikale ambiance en optredens van Vlaamse artiesten.
  • Leeftijdslimiet: 18 jaar
  • Tijdslimiet: 13 uur
  • Km-borden om de 5 km
  • De wedstrijd verloopt langs goedverlichte verkeersvrije wegen.
  • Bevoorrading om de 5 à 6 km met water, ice-tea, cola, sportdrank, fruit en energierijke snacks.
  • Persoonlijke fietsbegeleiding is NIET toegestaan maar er is een knooppunt waar je de lopers driemaal per rond kan zien
    Elke deelnemer ontvangt bij aankomst een T-shirt, medaille, diploma en naturaprijs.
  • Prijsuitreiking op zaterdag 20 juni om 15.00 uur in zaal De Mast (Stedelijk Sportcentrum)

Ode Aan De Ultraloper

Al van kleinsaf hield de 100-km loper mij in zijn macht
en ik keek op naar de helden van de Nacht
Wat is het toch dat hen drijft
zodat de afstand Torhout – Brussel hun streefdoel blijft.
Dora, wat denk je dan aan meer dan tien per uur
heb je geen pijn, word je niet moe, raak je langzaam niet overstuur.
Alleen al 100 km lopen in één keer
verdient voor mij al een betoon van eer.

O loper met je kilometerbenen
mag ik je snelheid, karakter en uithouding ook maar voor even lenen
trainen, lopen, kilometervreten
niemand kan zich met je meten.

Een ultraloper van de honderd
spreekt toch tot ons aller verbeelding
Van de kilometerbenen van Dora krijg ik het even koud
en word stil uit eerbied en bewondering


Lieselotte Denolf

 

"Voor lange wedstrijden kun je niet trainen. Ultralopen is een
metafysische gebeurtenis. Het lichaam gaat op een gegeven moment dood,
de geest neemt het over. Je wordt iemand anders."

Yannis Kouros

n13426749329_450977_1093

In 2008 liep Yannis Kouros ( 53 jaar ) in 48 uur 433.095 kilometer, goed voor een nieuw wereldrecord.

02

 

1985 : Yiannis KOUROS (en U2)

Lokaal stond de Nacht van Vlaanderen op populair gebied reeds aan de top, maar de toenmalige voorzitter Wilfried Lammens begreep dat vooral het aantrekken van bekende namen en vedetten, samen met het neerzetten van wereldtijden de poorten van de nationale pers zouden openbreken en de roem van de Nacht van Vlaanderen ook buiten de regio zouden brengen. Voor de zesde editie had men dan ook via contacten in de Europacup een fraaie deelnemerslijst bij elkaar geharkt, waaronder de Mexicaan Anzaldo (winnaar van de eerste Europacupwedstrijd in Hanau), de Duitser Peter Mann, de Tsjech Tomas Rusek en de Nederlander Henk Bronswijk. Voeg daarbij dat ook de plaatselijke Gilbert Gevaert bij de favorieten getipt werd en dat Torhout ook nog andere plaatselijke publiekslokkers naar voren kon schuiven zoals Jan Pollefeyt, Rik en Roland Sinnaeve…

Maar het bestuur wilde meer : de absolute superstar van de ultraloop, het Griekse loopwonder Yiannis Kouros. Het probleem was natuurlijk dat de Nacht van Vlaanderen principieel geen vergoedingen of startgelden toestond aan lopers. Maar toen kwam plots hulp uit een onverwachte hoek. Via contacten met Noël Steen financierde het Rockfestival van Torhout-Werchter de komst van de mega-ster. De zaak raakte maar rond een paar weken voor de start en het nieuws bezorgde de Nacht van Vlaanderen een nooit gekende publiciteit in de nationale pers. Eén krant blokletterde : “Rockfestival T-W steekt de Nacht van Vlaanderen een handje toe : op de affiche Paul Young, Joe Cocker, U2 en Yiannis Kouros !” Alle ogen waren voor de wedstrijd dan ook gericht op de Griek. Zou hij op deze vlakke, zuurstofrijke omloop een nieuw wereldrecord lopen ? En wat zouden zijn belagers tegen hem vermogen ?

Van bij de start namen Kouros, Anzaldo en Rusek het commando en liepen al vlug een mooie voorsprong bij elkaar. In de kuststreek ontmoette Rusek de spreekwoordelijke man met de hamer, terwijl ook Anzaldo de rol moest lossen. Kouros liep nu alleen aan de leiding en niemand kon hem nog bedreigen. In Diksmuide vergiste hij zich even van weg, verloor enkele minuten en mocht meteen zijn opzet om het WR te verbeteren vergeten… Wel vestigde Kouros een nieuw wedstrijdrecord met een tijd van 6.25.06. Aan de aankomst in de Industrielaan moest toenmalig burgemeester Windels persoonlijk tussenbeide komen om Kouros vrije baan te geven, zo groot was toen al de volkstoeloop en het enthousiasme. Meer dan een half uur moest het publiek wachten om Peter Mann als tweede over de streep te zien komen. Anzaldo werd nog derde voor de verrassende Gilbert Gevaert die niettegenstaande een trainingsachterstand van één maand wegens een kwetsuur, toch nog een schitterende tijd neerzette : 7.09.35.
Mijn optreden tijdens die nacht bij de 100 km ultraloop was geslaagd,ik liep een tijd van 8.08.00,nu 24 jaar geleden.

 

De komst en de overwinning van Yiannis Kouros in 1985 had de Nacht van Vlaanderen in één klap een internationale uitstraling zonder weerga gegeven. De organisatoren wilden daarvan garen spinnen om de Nacht internationaal nog verder uit te bouwen en in 1987 wilde men dan ook het (officieuze) wereldkampioenschap 100 km ultraloop inrichten. In afwachting daarvan werden in 1986 heel wat buitenlandse lopers uitgenodigd voor een soort landenwedstrijd. De deelnemerslijst was dan ook uitzonderlijk met o.a. teams uit Zwitserland, USA, Tsjechoslovakije, Nederland, Griekenland, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Italië, Groot-Brittannië en Polen. Belangrijkste deelnemers waren Kouros, de Zwitserse recordhouder Rupp, de Nederlandse wereldrecordhouder bij de veteranen Bronswijk, de Franse recordhouder Ansard, de Amerikaanse kampioen Bosanich, de Tsjechoslovaakse superster Kamenik en de Italiaanse ex-wereldrecorhouder Elvino Gennari. Dit kransje van kandidaatwinnaars werd nog aangevuld met tal van buitenlandse lopers die ook al heel wat scherpe tijden op hun naam hadden zoals de Brit Woodward, de Mexicaan Anzaldo, de Canadees Feckner, de Duitsers Arndt en Peter Mann, de Siciliaan Bakmaz en de Joegoslaaf Mravlje. De komst van al die buitenlanders haalde zelfs de eerste bladzijde van het Nieuwsblad ! De hamvraag in Torhout en de pers was dan ook wat onze Belgen daartegen zouden vermogen. Want wij hadden toch belangrijke outsiders met Gilbert Gevaert en de opkomende Jean-Paul Praet.

Deze schitterende affiche werd begunstigd met stralend voorjaarsweer, zodat een nooit geziene mensenmassa de feestelijke start meemaakte van 2285 lopers en wandelaars. Al vroeg was het duidelijk dat het een uiterst snelle wedstrijd zou worden. Vooral de Amerikaan Klecker legde er van bij de start al duchtig de pees op. Deze wereldrecordhouder op de 50 mijl had een schema uitgewerkt die hem in 6u10 weer in Torhout moest brengen. Tijdens het eerste wedstrijduur werd dan ook een gemiddelde snelheid gehaald van bijna 19 km/u ! Kouros, de Zwitser Knupfer, Rupp, Mravjle, Woodward en Praet schoven aanvankelijk rustig mee in zijn tred. Richting kust toe werden Kouros en Mravjle (die de dag voordien zwaar in de paters gezeten had…) uit dit selecte gezelschap weggewaaid. De Fransman Scelsi en Kamenik namen de vrijgekomen plaatsjes in. Op de zeedijk ging Jean-Paul Praet wat aan de boom schudden en één voor één haakten zijn collega’s af. Knupfer bood nog het langst weerstand, maar halfweg wedstrijd moest ook hij knielen. Op dat ogenblik was reeds duidelijk dat een wereldtijd in de maak was. Nochtans richtte de wind langs de kuststrook een echte ravage aan onder de deelnemers. Zo moest de Mexicaan Anzaldo zelfs afgevoerd worden en ook de plaatselijke favoriet Gilbert Gevaert verdween rond Nieuwpoort uit de wedstrijd wegens maagklachten.

Jean-Paul Praet maalde echter zonder problemen verder de kilometers af. In Diksmuide keken zijn achtervolgers Knupfer en Kamenik al tegen een achterstand aan van 11 en 15 minuten ! Uiteindelijk bereikte Praet de aankomst in 6.03.51. meer dan 10 minuten sneller dan het wereldrecord van de Rus Kovala. Die ongelooflijk scherpe tijd wekte zoveel twijfels op dat de IAU deze wereldtijd nooit heeft willen erkennen, hoezeer voorzitter Wilfried Lammens ook zwaaide met een landmetersattest van de juiste afstand. Hoe dan ook, met deze zege had Jean-Paul Praet zijn naam gemaakt in Torhout en het ultraloopwereldje. Bruno Scelsi werd uiteindelijk nog tweede in 6.29.22 voor de Tsjech Kamenik (6.30.37). Tien atleten bleven onder de zeven uur, wat toen een absoluut record was : Praet, Scelsi, Kamenik, de Zwitsers Knupfer, Rupp en Roos, de Fransman Roig, Kouros, de Amerikaan Coffey en de enige Belg in het gezelschap Ronny Debersaques (mooi negende),vader van Pascal. De Siciliaan Bakmaz miste de 7-urengrens met enkele seconden door een kleine wegvergissing kortbij de aankomst. De volgende Belg op de uitslaglijst moesten we al gaan zoeken op de tweeëntwintigste plaats (ex-winnaar Lucien Van Lancker).

Bij de dames zegevierde de Amerikaanse Sandy Kiddy in 8.01.16, voor de Belgische Angela Mertens en de Nederlandse Tine Bronswijk. Het landenklassement werd gewonnen door Zwitserland, voor Frankrijk, USA en Italië.

VIDEO-CLIPS SLOEBERTOCHT 13/06/2009

 100_8164

 

13-06-09

Sloebelaars,sloeberen naar de sloeber. Sloebertocht 60 km stappen

 100_8152-2sloebertocht 2009

Kwart voor vijf,Thierry kwam mij ophalen,Marnick en Nancy waren ook present,het was een stille vroege ochtend,geen wind, hoge bewolking,koud was het niet,op weg naar Zingem,voor de walk van de trationele 60 km,de sloebertocht, de klassieker van de tocht door de Vlaamse Ardennen en de Zwalmstreek.Om kwart voor zes vertrokken we vanuit het cafetaria van het voetbalplein van Zingem. De eerste kilometers waren vlak maar onmiddelijk was het stappen de volle natuur in,in onverharde weegjes. De eerste wandelaars waren al voor vijf uur vertrokken,en zig zag in de verte waren overal stappers aanwezig in het landschap van de Vlaamse Ardennen. Paul Baestaens de wandelende fotograaf bleef een tijd in ons gezeldschap en nam zoals gewoonlijk vele kiekjes van alles en nog wat. De eerste controlepost was te Welden na 6,8 km stappen. Vanaf dan was het op en neer, en wandelden we echt de Vlaamse Ardennen in. Lange rijen wandelaars namen hun weg in de onverharde paadjes,de sloebertocht is een klassieker en één van de grote tochten van het jaar. Te Schorisse in de school ter plaatse was er controle en kon je aan je bagage,intussen was de zon al goed aan het schijnen , gelukkig kwam er nu en dan een wolkje en was er schaduw van het stappen in bos en struikgewas.De lastige lus daar was een juweeltje van een echte natuurwandeling, soms was het stappen in hoog struikgewas, soms was het opletten geblazen om niet uit te glijden langs geulen en onverharde schuine spleten en verschillende aarde lagen. Op één van een smal pad deed de rem van Marnick het niet, en kon hij juist op tijd toch de bocht maken, en de diepe gracht vermijden. Tien meter verder lag er één stapper de gracht in, op de controle ervoor hadden die al enkele bieren van sloeber binnen. Intussen hadden nog een Geluwe's koppel ons vergezeld en een koppel uit Kortrijk die bij de drevetrotters lid zijn,ook kwamen ze bij onze groep stappers  aansluiten.Het was genieten in volle zon,in rustige straatjes,het natuurbos Blarewater werd ingewandeld,een bosje die gelegen is rond een Scheldemeander, die werd afgesneden tussen de jaren 1880 en 1890,we stappen tot aan de Scheldeboorden. Te Mater na bijna 40 km wandelen,kwamen we aan in de brouwerij Roman, waar de ambiance te snijden was, er werd sloeber gratis gedronken zoveel tot je weer wilde verder stappen. Onze tafel stond vol van het geel kleurige bier van sloeber, tot toemaat werd een traktaat gedaan met een gratis sloeber van de jarige Geluwenaar. Ronny en Linda , het vriendelijk wandelend koppel vergezelde ons aan de tafel en werd er een foto genomen van de hele bende. De sfeer werd luider en luider na het drinken van enkele sloebers, er werd gedanst en gezongen. Na ongeveer 40 minuten moesten we wel verder wandelen want er was nog 20 km voor de boeg. Het bleef gezellig sloeberen in smalle veldwegen,dwars door het land van de boer, en de weiden in.De Wolven en Ledeberg werd beklommen,even waren we op het parcour van de Ronde Van Vlaanderen. De natuur was volop aanwezig,de zon deed ons blinken, je voelde de hete hitte overal op je zwetend lijf.Op bijna 3 km van de finish was er nog een laatste stop waar we een gratis bruin streekbiertje kregen.Via de Scheldevallei werden de laatste loodjes gewandeld en moest eerst nog wat aan survival gedaan worden op die te bereiken. Het werd naar de vroege avond toe,warmer en warmer, maar de 60 km was voorbij, en konden we nog eens genieten van een sloeber, het bier van de 26ste sloebertocht. Veel onverhard terrein in een pracht van een natuur, langs de plaatsjes in de Vlaamse Ardennen en het landschap van de Zwalmstreek, één van de mooiste tochten van het jaar. 538 joggers , snelwandelaars en stappers hadden zich ingeschreven voor de 60 km mooie tocht.

100_8125

100_8126

100_8127

100_8130

100_8131

100_8132

100_8133

100_8135-1

100_8135

100_8137

100_8176-1

100_8176-2

100_8139

100_8138

100_8141

100_8140

100_8144

100_8145

100_8147

100_8148

100_8146

100_8150

100_8152-1

100_8154

100_8155

100_8156

100_8158

100_8164-2

100_8165

100_8166

100_8167

100_8168

100_8169

100_8170

100_8171

100_8171-1

100_8172

100_8172-1

100_8173

100_8174

100_8175

100_8177

100_8178

100_8180

100_8179

 

P1010207

4610_1164411037545_1445962568_30446449_7882892_n

4610_1164436558183_1445962568_30446512_6000518_n

4610_1164436518182_1445962568_30446511_5007567_n

4610_1164436598184_1445962568_30446513_2959913_n

4610_1164436478181_1445962568_30446510_7616377_n

4610_1164411117547_1445962568_30446451_190863_n

4610_1164410997544_1445962568_30446448_6397630_n

4610_1164436638185_1445962568_30446514_8332692_n

IMG_2005IMG_2004

11-06-09

FOTO-GALERIE 100 KM A STEENWERCK 2009

 

photo10

 0KJYG5UI

photo11

photo13

photo14

photo15

photo1

photo2

0KJYG6FI

0KJYG70I

photo08

photo17

photo29

stenwerck

steenwerck 2009

photo9

photo45

steenwerck10

steenwerck1

stenwerck2

photo73

stenwercki4

photo43

photo87

photo52

 

steenwerck11

steenwerck12

steenwerck9

VOLLEDIGE FOTO-REPORTAGE 100 KM A STEENWERCK 2009 HIERONDER...

 http://wd042.lerelaisinternet.com/album_photo/photo2.asp?rep=2009

 

09-06-09

DE 100 KM NACHT VAN WEST-VLAANDEREN TORHOUT VRIJDAG 19 JUNI

header

LED

08-06-09

ONE OF MY MUSIC FAVORITES TODAY:BRAD PAISLEY

Brad Paisley

KORTE BIOGRAFIE BRAD PAISLEY.

Brad Paisley geboren in Glen Dale , een klein plaatsje in de Amerikaanse staat West-Virginia. Er wonen ongeveer 1500 mensen en is bestuurd onder de Marshall County.Zijn grootvader kon goed gitaar spelen,en bij hem leerde hij het vak,Brad's grote liefde voor country music erfde hij ook van zijn grandpa en op achtjarige leeftijd kreeg hij zijn eerste gitaar. Op twaalfjarige leeftijd schreef Brad zijn eerste song en één jaar later stond hij al op het grote podium als openingsnummer van ondermeer legendes als Cheorges Jones en Ricky Skaggs. Paisley zat op de high school in Glendale,West-Virginia en ontving een beurs voor de universiteit van Belmont in Nashville,Tennessee. Tijdens zijn studenten tijd ontmoette hij Frank Rogers,een medestudent die later zijn producer zou worden. Daar ontmoette hij ook Kelly Lovelace die zijn songwriter partner zou worden. 1999 wordt zijn grote doorbraak met top vijf hits en in dit jaar was hij voor de eerste keer te zien in het welbekende programma Grand Ole Opry in Nashville. Eind jaar 2000 won Brad Paisley de Country Music Association's horizon award en de prijs voor de beste nieuwe zanger van de Acedemy of country music. In 2001 na 40 keer aanwezig te zijn geweest in het programma Grand Ole Opry werd hij al toegevoegd aan de Opry Hall Of Fame. In 2002 won hij de prijs van de beste muziekclip van het jaar van de CMA. Nummer één hits, beste albums volgden op rij. Brad is getrouwd met actrice Kimberly Williams, hebben één kind en wonen in Franklin,Tennessee.

Brad

Brad Paisley (2)

 BRAD&KIMBERLY

Family Paisley-Williams

 

 

 

 

 

 

 

 

 

06-06-09

104 km in Brugge-Boekhoute-Brugge 2009

100_8124

Rustig stond ik met mijn campingwagen tussen de bomen in de groene long van Sint-Kruis Brugge,ik was enkele uren vooraf gearriveerd bij het Sint-Andreaslyceum waar de inschrijving en al het gebeuren plaats had voor de tweede 100 km Brugge-Boekhoute - Brugge. Na mijn eetmaal, een koude pasta met stukjes ananas en stukjes wit vlees van kip te verorberen in mijn campingwagen deed ik nog een dutje. Bij de inschrijving in de grote eetzaal van de school zag ik al een heleboel wandelvrienden. Guy Verhelst was de eerste die mij de hand schonk, ik deed nog een praatje met de oxfam stapper van dit jaar. Andere volgden in snel tempo.Vele lange afstandstappers waren aanwezig,Patrick Verheule , Didier Reynaert , snelwandelaar Bernard Cools,de andere Langemark rappe stapper Michel Vanrapenbusch,Rudy de Parijs-Colmar snelwandelaar,Marnick de Roeselenaar die juist Parijs-Tubize had gestapt,Maaike Vancompernolle en nog veel anderen. Om zes uur in de avond werd de start gegeven voor de tweede uitgave van de 100 km van Brugge-Boekhoute-Brugge, een samen organisatie van de wandelclubs De Brugsche Globetrotters en de trekvogels van Boekhoute. Met ongeveer 125 stappers begonnen we aan de tocht. De groene long van Sint-Kruis-Brugge werd onmiddelijk ingewandeld,het was een echt wandel weertje, niet te warm en niet te koud. Ik begon te joggen en liep tot bij Hugo en nog een loper uit Turnhout, we waren weg al joggend voor een hele tijd. Een tijd later was niemand meer in ons zog en in geen van tijd was niemand meer te zien achter ons in de verte. We liepen aan ongeveer een kleine 10 km per uur. Het Veltembos wordt doorgewandeld,een mooi begin van de 100 km tocht. Een vijver en een restant van een grot zijn ten gade te slaan,vervolgens wandelen we door het domein Ryckevelde waar onder andere een kasteel staat uit 1913. We joggen op grondgebied van Sijsele (Damme) via landelijke wegen. Donk is aan de beurt om vervolgens het centrum van Maldegem te bereiken,intussen zijn we op grondgebied Oost-Vlaanderen en zijn de wandelpijlen van kleur veranderd,een puik ding van de organisatie waar er een speciale sticker op geplaatst is om in het donker bij nacht ze goed te kunnen zien. Adegem en Eeklo wordt door gejogd,intussen moest ik al twee keer mijn grote behoefte gaan doen bij een controleplaats. Nu en dan moeten we een grote weg kruisen,daar kan je niet van uit in deze streek, en is er soms te stappen langs een lange grote steenweg. De nacht deed zijn intrede, het bleef klaar en was alles goed zichtbaar wegens de volle maan,mooie weerkaatsingen van de volle klare man vanuit de hemel naar de aarde,waar ergens Frank Dewinne rondzwerfd. Na ongeveer 42 km joggen was ik 4 uur en 15 minuten bezig,het was genoeg geweest en werd het stappen. Van 10 km per uur , milderde ik het tempo tot ongeveer goed 7 km per uur. Ik jog met Hugo,iemand die pas heel laat met lopen had begonnen en nu tijdens een lange afstand wandeling in het begin meermaals dit doet. Soms stappen we langs rustige wegen en waterloopjes. Kaprijke,Bassevelde en Boekhoute zijn bekende dorpen tijdens de tocht. De terug tocht loopt vrij gelijklopend , namelijk via Kaprijke en Eeklo om dan terug via het noorden van Maldegem,Donk,,de spoorwegbedding Gent-Eeklo-Brugge te stappen. Een mobiele extra on aangegeven controle wordt juist voor die oude spoorbedding uitgevoerd, zo zou het overal mogen gebeuren. Intussen ben ik nog alleen op weg, en haal rappe stapper Marnick uit Roeselare in,van Hugo is niets te bespeuren,na de voorlaatste controle bleef hij even zitten met een warme koffie. Via Sijsele jog ik de laatste kilometer om aan te komen om 7.16 in de ochtend.De gps-satteliet zei dat het 104 km was en werd later door het organisatie comité bevestigd.  Bernard Cools zat er al bij en was al klaar gedoucht,hij was een goed half uur eerder toe gekomen als ik de tweede aankomer,een minuutje later kwam Marnick uit Roeselare als derde aankomer.Een t-shirt en een grote fles Augustijn streekbier kreeg ik in ontvangst en even later stapte ik richting douche van het Sint-Andreaslyceum instituut, wat deed het deugd om al dat warme water over mijn moe gestreden lijf te laten stralen.Ik deed nog een lange praat met Ignace Matthijs, ik kende hem van zien bij het lange afstand stappen,maar die man haalde driemaal de finish bij de ultrarun The Spartahlon in de jaren negentig , 246 km van Athene naar Sparta,in hitte bij dag en koude bij nacht,een helse overlevingstocht. Om 10 uur in de voormiddag was ik terug in Geluwe om te slapen.13 uur en 16 minuten was mijn trial tijd,een mengeling van lopen en stappen met een afstand van 104 kilometer, omgerekend naar de 100 km was het 12 uur 46 minuten.Maar voor iedereen die de 104 km lange tocht uitdeed was het een prestatie op zich,wat teld was aankomen. Een pluim voor de organisatie, overal vriendelijkheid tot en met , je kon eten en drinken zoveel je wilde bij de controleposten,eind goed al goed.....................................

Ludo.

 

100_8123

02-06-09

100 KM A STEENWERCK 2009,FOTO'S LA VOIX DU NORD.

 FOTO'S 100 KM A STEENWERCK 2009

LA VOIX DU NORD.

 0KJYG5UI

0KJYG70I

0KJYG6FI

 

50 KM MONT-SAINT-AUBERT

100_8097

Op de snelweg reed ik,de volle schijnende zon was al uit het oosten op gestaan,het was al warm en ik was op weg naar de 50 km marching in Mont- Saint-Aubert,het dorpje een deelgemeente van de stad Doornik,in de provincie Henegouwen,gelegen op een heuvel,het hoogste punt de dorpskerk is ongeveer 145 meter. Plots stak een zoevende auto mij voorbij,het was Marnick aan het stuur,zijn schoonzoon Stijn die de smaak van het wandelen blijkbaar te pakken heeft,en Dirk en Nancy waren ook inzittende. Ik nam de smalle binnen straatjes richting Mont-Saint-Aubert die ik ken van vroeger. Op een bepaalde plaats was er een omleiding en nam ik een ander smal straatje,die er holder de bolder bij lag. Een goede 500 meter verder was ik er aan voor de moeite,twee borden stonden midden dat smal straatje , geen doorkomst met mijn campingwagen meer mogelijk. Het was achteruit rijden tot en met het kruispuntje. Met veel moeite kon ik mijn weg voortzetten en iets voor zeven uur was ik boven ter plaatse op de Mont-Saint-Aubert. Ik schreef mij in voor amper 0,75 eurocent,voor een tocht van 50 km,op de controle's zou er overal water te verkrijgen zijn,gewone drank kon je ook goedkoop bij de controle aankopen,in Wallonie is het bij een wandeling of fiets happening altijd goedkoper dan in Vlaanderen,dat is allang een vast gegeven. Kop om zeven uur vertrok ik aan de wandeling,onmiddelijk het bos van Mont-Saint-Aubert in. De zon scheen mooi tussen al het getak van de bomen,het was muisstil,je kon alle geluiden horen,de vogeltjes fluitend overal aanwezig. Het was genieten in de schaduwen langs de groene bladeren van de verschillende bomen. Uit het bos was het al goed warm en was het onmiddelijk goed zweten,je had een goed uitzicht van het golvend landschap, het kerkje van Mont-Saint-Aubert was kleiner en kleiner aan het worden. Bij de eerste controle had ik al goed dorst, en daar zaten het viertal Marnick,Stijn,Dirk en Nancy,de wandeling was bijna 7 km ver.Ik nam plaats bij hun en zou het voor de rest van de wandeling doen.Het was meestal stappen op onverharde wegen,het was soms een harde noot om kraken met de voeten op de schuin liggende smalle padjes. Bij het tweede controlepunt in een ecole in Celles was het genieten op de terrasjes. Intussen werd het warmer en warmer. Er volgde een lus te stappen om nogmaals daar controle te hebben, vooraleer we richting de Kluisberg gingen. Daar was de jeugd bezig met een partij kaatsen te spelen,de trationele sport in de streek. Je had een mooi zicht en panorama van de Kluisberg in de verte. De hitte was niet meer te snijden,en het begon langzaam omhoog te gaan,de asfalt richting Amougies deed de warmte nog meer tot uiting komen.Vele wielertouristen waren daar in de streek bezig met hun tocht, deze van de Johan Museeuw Classic, en overal waren ze volop aanwezig langs ons wandel gebeuren. De Kluisberg was nu heel dichtbij en was het echt klimmen geblazen,he Nancy. Dirk die even zijn jong hart voelde en een hogere versnelling nam,Stijn ging in  zijn zog goed mee en ik nam intussen wat kiekjes van Marnick en Nancy die op hun tempo naar de top wandelden.Ik stapte vlug de top op om present te zijn om nogmaals wat foto's te nemen. In het Kluisbos was er controle in taverne de toren, waar drank goed van pas kwam,we hadden allemaal dorst tot en met. Na het welverdiend stopje begonnen we aan de lus om terug het dal in te stappen om vervolgens een tweede maal de Kluisberg te beklimmen. Het werd dezelfde klauter partij naar boven op de Kluisberg dan de vorige , maar wat korter. Nu was het Marnick en Stijn die de kop namen,iets later in het lastige smalle pad begon Marnick zijn tempo te stappen en snelden ik en Stijn naar de top. Luttige tijd later was Marnick en Dirk daar ook. Op Nancy was het een hele tijd wachten, ze was op  haar eigen kunnen en verstandig de heuvel op geklommen , ze had ook wat aan de gsm gehangen. Toen ze boven kwam had ze precies wat ballonnetjes geblazen,maar ze haalde het. Taverne de toren deed weer zijn intrede en drinken was de boodschap. Na een klein halfuurtje lieten we de Kluisberg achter ons en was het terug richting Celles voor een volgende controle en de voorlaatste. Vanaf de Kluisberg was het genieten naar het dal,met mooie uitzichten , langs hoge groen-gele graskanten,onverhard en je kon het kleine kerkje van Mont-Saint-Aubert in de hele verte terug zien. Wat sportdrank werd gedronken in de voorlaatste controle en weg waren we. Plots zei Stijn kijkt eens naar links uit het zuid-oosten,de donkerwolken hadden zich samen geperst en er was onheil op komst. Het begon langzaam te spatten op de hete asfalt maar we konden juist op tijd de laatste controle halen. Het viel nog allemaal mee daar toen we veilig binnen zaten,wat gedruppel en dat was het. Iets later begonnen we aan de laatste loodjes van bijna 5 km met op het einde de beklimming van de Mont-Saint-Aubert. Na een goede km was het zo ver , de felle regendruppels deden hun intrede en was er onmiddelijk afkoeling,plots was daar één donderslag, we schuilden even langs wat struiken waar we uit de wind stonden.Het milderde en we konden verder,tot onze verbazing was het plots gedaan en dreven de onweerswolken weg. De laatste kilometer werd aangevangen met de klim naar de top op Mont-Saint-Aubert. Onze reuk organen  kwamen tot bloei met de regendruppels op bomen, groene gewassen en struiken.De 50 km marche zat erop en op de top. Mooie wandeling van de organisatie wandelclub Mont-Marche Tournai.

100_8093

100_8095

100_8096-1

100_8099

100_8098

100_8101
100_8102

100_8106

100_8107-1

100_8108

100_8108-1

100_8109

100_8109-1

100_8110

100_8111

100_8111-1

100_8117

100_8118

100_8112

100_8119

100_8120

P6010032-2

100_8097