11-07-09

100 KM OUDENAARDSE GORDEL

Oudenaarde10072009 006

 

Met de muziekkorfs op kop, werden we, alle stappers,snelwandelaars en ultralopers begeleid naar de kleine markt van Oudenaarde. Het dertig jaar bestaan van wandelclub Hanske de Krijger uit Oudenaarde werd gevierd met een 100 km tocht, de Oudenaardse gordel.Deze tocht is een 100km binnen de grenzen van Groot-Oudenaarde en worden alle deel gemeenten belopen en bewandeld. Het was nog even wachten voor de officiele start, na toespraken van de voorzitter en de burgemeester van Oudenaarde. Klokslag negen uur begonnen de klokken de luiden, we konden vertrekken onder het goede oog van het standbeeld hoog in de lucht boven het stadhuis van Hanske de Krijger. Ik liep tot bij een drietal ultralopers uit de streek van de Vlaamse Ardennen. Na wat in een gedeelte van het centrum van Oudenaarde te lopen,ging het richting Mullem, de kleine asfaltwegen deden hun intrede, vlug waren we uit het zicht verdwenen. Plots kwam daar Ronny Debersaques ons vergezellen, hij kwam uit de achtergrond tot bij ons, de ex-ultraloper van destijds uit Lendelede met een beste tijd op de 100 km van 6:57 en nu intussen 60 jaar geworden heeft nog altijd een stalen karakter en het was geleden van de dodentocht van Bornem vorig jaar dat hij nog eens een 100 km tocht had gedaan. Na een lastige kwetsuur, was Ronny er weer bij, en kijk daar was hij al lopend. In Mullem was er de eerste controle na 9,6 kilometer,en konden we een boterham met beleg eten. In het begin was het draaien en keren tussen steegjes van huizen en wijken. Ons vijftal bestond uit twee gebroeders ultralopers , de één had tijdens de nacht van West-Vlaanderen ultraloop in Torhout met volle diarree opgegeven en de andere had een tijd van 9:15 gelopen, Nico De Clercq was er ook bij en ultraloper van de streek, Ronny Debersaques en ikzelf. Na ongeveer 20 km lopen haakte Ronny af, hij zou lopen zolang het kon, en slim van de karaktermens was het om niet te forceren met die langdurige blessure. Te Eine bij controle twee,hadden we al goed dorst, en de bonnetjes vlogen de deur uit. Op weg naar Welden begon de miserie van geen pijlen, en was het zoeken om de juiste weg terug te vinden,soms was het gokken,die dan nog juist bleek te zijn,want daar was plots weer een pijl en waren we langs de goede richting bezig.We liepen in het donker op grondgebied Ename  langs  historische archeologische opgravingen waar een stuk middeleeuwse wereld  bewaard bleef. Op weg naar Mater begon het goed bergop , en was het meer en meer onverhard, we liepen goed door en was het soms pik donker, dwars door de struiken, de donkere bossen in, opletten was het voor de boven groeiende boom wortels.Het licht van de lamp deed zijn werk om goed uit te kijken voor mij,het was stil ,het gehoor van het geloop van de stappen op de onverharde grond was het enige die in mijn oren klonk. Soms was het echt een trail run,vol in de natuur,niet wetend wat er na de bocht te voorschijn zou komen.  Volop was het zoeken naar pijlen en de toestand verbeterde niet. In Mater na een berg beklimming waren we 52 km ver en kwamen we aan bij het controlepunt om halfdrie in de nacht, maar daar was nog niemand te bespeuren in de Kantschool waar er bagage rust was. Het was niet te warm om stil te zitten en gelukkig stond de deur open van de wc en konden we daar ons wat verwarmen. Luttige minuten voor drie waren ze daar, en konden we eindelijk naar binnen, om het ontbijt te verorberen en onze bagage tot ons te nemen. We hadden een half uur verloren in tijd, maar goed dat was nu zo, want het stond op papier dat het controlepunt aldaar maar om drie uur open was, we hadden te vlug gelopen en voor een stapper zou dat geen problemen opleveren. We liepen volop het donker in,langs hoog struikgewas,schuine aardegras paadjes met langs ons hoge waters met waterplanten, opletten was het om niet een verkeerde beweging te doen. We liepen een echt mooi natuur reservaat in, maar het was pikdonker, alleen het licht van onze lampen deed een schijn werpen. Intussen was een auto van de organisatie volop bezig met hangen van pijlen, want het stapelde zich op, in Mater waar we nog eens controle hadden , kwam snelwandelaar Bernard Cools uit Langemark binnen,toen wij juist weer aan de haal gingen, en zei” het is niet te doen,ik heb al het één en het ander tegen gekomen”. We konden hem niet tegenspreken en een andere ultraloper moest zelf even bellen aan een huis om de weg te vragen naar Ten Berge in Volkegem waar een controle was. Op zowat 30 km van het einde bleven ik en Nico De Clerq te samen achter van de gebroeders, het begon wat zwaar te worden en kreeg Nico krampen. We kwamen nog enkele keren terug bij de gebroeders nadat ze weeral geen pijlen hadden gevonden,het begon een gewoonte te worden. Ook in de nacht hadden we enkele goed beschonken mannen tegen het lijf gelopen, ergens op de midden van de weg, die riepen naar ons “zijn jullie zot”misschien wel he, maar ik hou daarvan om zo zot te zijn,dan krijg ik nog meer een boost, midden op een weg stomdronken, ja . ......Misschien hadden zij wel wat te maken met al die pijlen die er niet waren,wie weet. Zijdelings in het bos van de koppenberg was nog een hele zware onderneming, Het was bijna kruipen naar boven, zo zwaar was het omhoog, mijn benen waren loodzwaar, het was mij omhoog trekken met stap per stap een voet die bleef plakken op de trappen die moesten gedaan worden,de been spieren samen geperst,de ademhaling kon zich uitleven en eens boven, liepen we gewoon weer in volle vaart verder naar beneden. Langs de Schelde kregen we nog een biertje Adriaan Brouwer aangeboden, die we lekker naar onze ingewanden lieten stromen,nog wat brugje over,brugje naar beneden,een gedeelte van het centrum van Oudenaarde werd weer door gelopen om tenslotte om 08:44 aan te komen. De gps van een andere ultraloper zei dat de werkelijke afstand 97,2km door ons gelopen in een tijd van 11 uur en 44 minuten, met een half uur vertraging door wachten in Mater.


Commentaren

Ludo,

Proficiat met je prestatie.
Ik heb achteraf ook gehoord in de startzaal dat er heel wat pijlen waren verdwenen. Wij hebben er echter niets van gemerkt, jullie hadden blijkbaar voor ons reeds het pad ge-effend.
Wijzelf waren binnen rond 16h.
Achteraf nog wat nagenoten met Patrick, Joris en Kobe en dit met een lekkere bruine Ename.

Groeten
Didier

Gepost door: Didier Reynaert | 12-07-09

Ludo,

Proficiat met je prestatie.
Ik heb achteraf ook gehoord in de startzaal dat er heel wat pijlen waren verdwenen. Wij hebben er echter niets van gemerkt, jullie hadden blijkbaar voor ons reeds het pad ge-effend.
Wijzelf waren binnen rond 16h.
Achteraf nog wat nagenoten met Patrick, Joris en Kobe en dit met een lekkere bruine Ename.

Groeten
Didier

Gepost door: Didier Reynaert | 12-07-09

De commentaren zijn gesloten.