16-08-09

VERSLAG 40 STE DODENTOCHT 2009

bornem
dodentocht 2009

 dodentocht_deelnemer

 

Donderdag 13 Augustus arriveerde ik om vier uur in de namiddag op camping doto te Bornem,velen waren al present, Nederlandse en Duitse nummerplaten vielen onmiddelijk op , deze waren in de meerderheid,ook waren wat Engelsen aanwezig. Ik plaatste mijn campingwagen halverwege de camping. Overal waren campers,caravans in alle stijlen,oud en nieuw aanwezig,vele iglo en andere gebouwde tenten waren overal rondgezaaid.Voor één ding waren ze aanwezig,jong en oud,familie's zelfs met kleine baby's,met hun begeleiders en zomeer, de dodentocht 2009.Nog maar pas terplaatse werd ik al aangesproken van de schrijvende pers het nieuwsblad voor een klein verslagje voor de editie voor de Vrijdagkrant. Mijn inschrijvingspapieren werden afgehaald en na wat rond te slengeren in en rond het centrum, wat aankopen in de supermarkt te doen was het tijd voor het laatste avondmaal, een zoveelste spaghetti. Na nog een tijd wat rond te hangen bij het drankhuis op de camping,en met de één en de ander een babbeltje te slaan was het tijd voor te slapen gaan.Vrijdag 14 Augustus,had goed geslapen en na het ontbijt met veel rijstpap en belegde kleine boterbroodjes, stapte ik terug naar het centrum van Bornem om alles van dichtbij te zien, ik kwam Ronny en Linda tegen en bleven een tijd hangen in een cafe om te babbelen met een drankje. De deelnemers kwamen uit alle hoeken toe naar dat ene punt in het centrum de inschrijving voor de dodentocht 2009, de deuren van de grote tent was pas open om 13 uur. Intussen kwam Eddy en zijn vrouw ons vergezellen,de drevetrotter uit Menen logeerd ieder jaar zoals gewoonlijk daar op hotel te Bornem. Het was tijd om terug te keren naar de camping om een laatste grote hap te doen, een koude pasta mengeling met groenten en fruit, als dessert een rijstpapje met vanille, en een fles drank vol koolhydraten. Intussen waren de Geluwenaars ook ter plaatse op camping doto, ik bleef bij hun nog wat rondhangen en hielp nog wat luchtmatrassen opblazen met de pomp te verstaan.Nancy en Marnick zouden de dodentocht stappen, Dirk dit jaar nog niet en was mee als begeleider en zomeer,de dochters van Dirk & Nancy waren ook mee als supporter , om de sfeer mee te maken van de dodentocht en al het gebeuren er rond. Na mijn etentje was het tijd voor een rust,schuifdeur en bovenschuif van campingcar open, benen omhoog uitgestrekt, de oortjes aan en luisteren naar muziek,wat ontspanning voor een ultra kan geen kwaad. Het werd kwart voor zes in de vroege avond op een zomerdag in Augustus,ik was intussen al helemaal klaar,een rode t-shirt, zwarte loopbroek,mijn loopsokken met gaten, (ik zal bij de vierdaagse van de ijzer nieuwe instappen) mijn asics schoenen, een pet en een rugtasje met zonnebril,lampje , wat voedingdrankjes en zomeer in.Ik vertrok richting startplaats met sportzak om die daar in te geven en eventueel te gebruiken halfweg bij brouwerij palm in Steenhuffel.Er was al een menigte aanwezig drie uur voor de start van de dodentocht 2009.Overal zag je stappers op de grond,liggend,zittend,wandelende verliefde koppels tegen elkaar, alle schoenmaten in geuren en kleuren,en zoveel meer.Ik kon mij handhaven helemaal vooraan zittend tegen het hek,Ronny Debersaques uit Lendelede zat in mijn nabijheid,en een heleboel ultralopers. Als toeschouwer stond aan de andere kant van het hek plots daar de kampioene van Belgie 100 km ultralopen Connie Braeckman en man Ronny, we deden nog een praatje, en later langs de omloop riepen ze ons moed in. Na de traditie van toespraken kon de 40ste dodentocht van start gaan,minister president van Vlaanderen Kris Peeters &n zijn zestienjarige zoon Karel en uit de streek waren ook bij de starters. De 79-jarige Jozef Kuppens uit Schoonaarde begon aan zijn 40-ste dodentocht, de vorige 39 edities altijd succesvol beeindigd. Vroeger heb ik eens toevallig bij een wandeling een eindje met hem gestapt en wat gebabbeld over zijn dodentochten. Dit jaar was het een emotionele veertigste tocht voor hem,zijn dochter pas 46 jaar was pas in de laatste week overleden en begraven, maar die had een wens voor Jozef, om de dodentocht niet te laten varen en die zeker te stappen, want die was veel begaan met haar pa en zijn dodentocht. En Jozef heeft het weer gehaald,zijn kleindochter stapte de laatste 5 kilometer mee,waar hij heel blij mee was, alles staat zo dicht bij elkaar in het leven.De start werd gegeven en een recordaantal van 10.793 deelnemers namen de start waaronder ik die de dodentocht zou ultralopen. Met het verstand op nul begon ik aan het avontuur, een run van 100 kilometer.


De eerste kilometers waren zwaar,ik zag af van de drukkende warmte, alles was niet in orde,ik had zware benen,waarschijnlijk van het lang wachten,de zweetdruppels vielen als regen door mijn lijf,mijn kledij zat niet goed en mijn rugtasje voelde niet goed,ik had het te warm. Ronny Debersaques (ex ultraloper) liep de eerste kilometers bij mij. Plots was daar uit de achtergrond Paul Becker(48jaar) de Belgische ultraloper bij uitstek en dit jaar nog derde op het Belgisch kampioenschap 100 km in Torhout,Ik ging met hem mee voor een lange tijd, en bij de doortocht terug in het sfeervolle Bornem liepen we aan de kop van de tocht, rondom ons een massa van volk en geluid, de sfeer was enorm. Na een tijd liet ik hem gaan en liep mijn eigen tempo,na 40,1 km had ik een tijd van 3:32 en wat later toen ik bij de eerste vrouwelijke ultraloopster te samen een tijdje liep, zei haar begeleider dat het marathontijd was, en mijn chrono stond op 3:45 zelfs een verbetering van mijn gelopen Flanders Fields marathon vorig jaar met 3:49. Na 50,2 bij de palm in Steenhuffel liep ik 4:26,een tijd van onder de 11 uur zat er in.Ik had mijn sportzak alleen nodig om vlug wat mijn benen in te wrijven met balsem.Met wat druiven in de hand begon ik aan het tweede gedeelte van de dodentocht 2009.Een tijdje later haalde ik Paul Beckers terug in,die aan het stappen was,hij zei ik stop even bij het bevoorrading en scannerpunt om wat te rusten.In een 100km ultraloop heb je altijd slechte momenten, die ik ook terug meerdermalen had,mijn benen willen dan niet meer mee met het lichaam,maar mijn koppie wil wel door, en die zegt kom op , zo gaan de krampachtige zware benen terug op gang en plots heb je weer een goed lopend moment, de laatste 5 km liep ik zelfs weer 9,3 km per uur, na ervoor niet meer vooruit te geraken. Paul Beckers liep mij terug in en ik bleef weer een tijd bij hem tot dat ik hem voorgoed  liet gaan,hij zou 16 minuten eerder aankomen dan ik.Op drie kilometer van de finish moest ik mijn zonnebril opzetten, de felle zon die pas wakker was zat rats in mijn ogen. Ik was 17 finisher in Bornem van een zowat 250 lopers of die toch ermee begonnen bij de start. Na afloop feliciteerde Paul mij en dronken nog een goed biertje. Bij de finish  in de vroege ochtend was de massa volk weg , enkelingen waren toch gebleven om de ultralopers te zien binnen komen, en te applaudisseren  , een Duits fotograaf had een foto genomen van mij,zijn zoon deed mee maar moest nog een goed uur lopen,ik zou mij eerst gaan douchen en terugkeren naar hem voor mijn email te geven,maar ik was wat langer onderweg,en weg was ook die Duitser. Mijn dodentocht ultrarun was voorbij,de 100 kilometer in 10uur21minuten.Na de welgekomen douche in het zwembad van Bornem, begaf ik mij terug naar de camping en bleef er een uurtje. Ik dronk wat cola' en fantas en weg was ik weer naar de finish waar intussen al meer volk was,tegen de middag zat Bornem weer helemaal vol, de massa was er weer voor de duizenden stappers te verwelkomen en te feliciteren. Intussen was de hete zon echt van de partij en zou de hitte velen parten spelen, aan de finish was het veel te druk en te warm,ik begaf mij en stelde mij op 500 meter van de aankomst om wat sfeervolle foto's te nemen van voorbijgaande stappers, bekende vrienden-stappers en onbekende gezichten die er bijna waren.Wandelvrienden Didier en Patrick kwamen nog gezwint voorbij.  Ronny was vlug naar de bloementent gegaan om met bloemen terug te keren voor zijn vrouwtje Linda om zo samen de finish te bereiken,mooi. Paul Baestaens was daar ook en nam zoals gewoonlijk een kiekje van mij waar ik stond te fotograferen, dat zal mooi zijn. Guy en Clement kwamen ook aan in t-shirt van de Oxfam trailwalker waar ze met het walkteam de doetjes binnenkort een 100 kilometer samen stappen in de prachtige natuur van de Hoge Venen ten voordele van de Oxfam-solidariteit. Clement die onlangs van zijn thuishaven met rugzak, tent en zomeer naar Compostela heeft gewandeld,wat een prestatie.Rudy een stapper had vorig jaar een nieuwe hartklep en twee overbruggingen gehad, ik stond een tijdje bij zijn vrouw die hem opwachte met bloemen, en zovele taferelen in de straten van het hete Bornem. Ik had plaats gevat in de schaduw want het werd nog warmer en warmer,ik bleef tot de Geluwenaars en andere samen aankwamen. Intussen was het bijna twaalf uur dat ik binnen was en had nog geen oog dicht gedaan, ik voelde mee met al de wandelaars die nog bezig waren in die hitte en ook nog geen oog hadden dicht gedaan. Daar waren ze, Nancy,Marnick,Eddy en het vriendelijke wandel koppel drevetrotters uit Kortrijk,zij had voor de eerste maal in die hitte de dodentocht uitgewandeld.Marnick zijn knie had het gehouden en werd opgewacht door zijn vrouwtje,zijn dochter en diens lief Stijn. Nancy deed het ook al weer. Wat een drukte was er aan de finish,een massa volk,je liep bijna op elkaar,ik moest er uit , die warmte en moeheid. Ik begaf mij terug naar de camping om alles daar te volgen , een goede kilometer moest vanaf dat punt nog gewandeld worden, ik supporter tot de allerlaatste, sommige konden niet meer maar gesteund door familie of vrienden , hun geliefde, stappers met tranen in de ogen, de ene kon zijn voet nog heel traag schuin verplaatsen, vele gezichten spraken boekdelen. Na afloop werden sommige gevat door de hitte in samenwerking met te koele dranken werden ze onwel en moesten verzorgd worden. De dodentocht , de 40ste zat er op , ik genoot nog wat na op het campingcafe doto met wat bruine leffe's en wat gepraat met de ene en de ander en kroop dan eindelijk het bed in van mijn campingwagen.Tot volgend jaar zonder onvoorziene omstandigheden en gezond zijn we er weer bij op Vrijdag de dertiende Augustus................................een datum voor een dodentocht.




Ludo.

 

 

 

 

 

VERSLAGJE IN HET NIEUWSBLAD  VAN VRIJDAG OCHTEND 14 AUGUSTUS.

één foutje in de tekst van de verslaggever : HET MOET ZIJN IK PROBEER DE 100 KM TE LOPEN IN DEZE DODENTOCHT ONDER DE 11UUR EN NIET :  Normaal gezien moet ik honderd kilometer kunnen afleggen binnen de elf uur.

BORNEM - Ludo Depoortere uit Geluwe, bij Wervik, arriveerde gisterennamiddag op de Dodentochtcamping. 'Het is mijn zesde deelname. Ik maak er steeds een uitstapje van. Telkens kom ik een dag op voorhand toe. Ik slaap dan rustig in mijn ingerichte bestelwagen, maar het is wel de eerste keer dat ik op de camping sta. Anders zet ik mij gewoon op een rustige plaats', vertelt de man. 'Nu sta ik hier omdat ik weet dat ook mijn vrienden op de camping zullen staan. En dat is natuurlijk gezelliger.'

Ludo verwacht veel van de Dodentocht. 'Ik neem deel aan ultralopen en ultrawandelingen.  Normaal gezien moet ik honderd kilometer kunnen afleggen binnen de elf uur. Dat wil zeggen dat ik vrij snel terug in Bornem moet kunnen zijn. En dat zou niet slecht zijn want ze geven zaterdag vrij warm weer. Ik kan dus maar beter goed vroeg arriveren. Dan speelt de hitte mij geen parten.'

De commentaren zijn gesloten.