16-08-09

VERSLAG 40STE DODENTOCHT 2009

 

bornem

dodentocht 2009

dodentocht_deelnemer

 

Donderdag 13 Augustus arriveerde ik om vier uur in de namiddag op camping doto te Bornem,velen waren al present, Nederlandse en Duitse nummerplaten vielen onmiddelijk op , deze waren in de meerderheid,ook waren wat Engelsen aanwezig. Ik plaatste mijn campingwagen halverwege de camping. Overal waren campers,caravans in alle stijlen,oud en nieuw aanwezig,vele iglo en andere gebouwde tenten waren overal rondgezaaid.Voor één ding waren ze aanwezig,jong en oud,familie's zelfs met kleine baby's,met hun begeleiders en zomeer, de dodentocht 2009.Nog maar pas terplaatse werd ik al aangesproken van de schrijvende pers het nieuwsblad voor een klein verslagje voor de editie voor de Vrijdagkrant. Mijn inschrijvingspapieren werden afgehaald en na wat rond te slengeren in en rond het centrum, wat aankopen in de supermarkt te doen was het tijd voor het laatste avondmaal, een zoveelste spaghetti. Na nog een tijd wat rond te hangen bij het drankhuis op de camping,en met de één en de ander een babbeltje te slaan was het tijd voor te slapen gaan.Vrijdag 14 Augustus,had goed geslapen en na het ontbijt met veel rijstpap en belegde kleine boterbroodjes, stapte ik terug naar het centrum van Bornem om alles van dichtbij te zien, ik kwam Ronny en Linda tegen en bleven een tijd hangen in een cafe om te babbelen met een drankje. De deelnemers kwamen uit alle hoeken toe naar dat ene punt in het centrum de inschrijving voor de dodentocht 2009, de deuren van de grote tent was pas open om 13 uur. Intussen kwam Eddy en zijn vrouw ons vergezellen,de drevetrotter uit Menen logeerd ieder jaar zoals gewoonlijk daar op hotel te Bornem. Het was tijd om terug te keren naar de camping om een laatste grote hap te doen, een koude pasta mengeling met groenten en fruit, als dessert een rijstpapje met vanille, en een fles drank vol koolhydraten. Intussen waren de Geluwenaars ook ter plaatse op camping doto, ik bleef bij hun nog wat rondhangen en hielp nog wat luchtmatrassen opblazen met de pomp te verstaan.Nancy en Marnick zouden de dodentocht stappen, Dirk dit jaar nog niet en was mee als begeleider en zomeer,de dochters van Dirk & Nancy waren ook mee als supporter , om de sfeer mee te maken van de dodentocht en al het gebeuren er rond. Na mijn etentje was het tijd voor een rust,schuifdeur en bovenschuif van campingcar open, benen omhoog uitgestrekt, de oortjes aan en luisteren naar muziek,wat ontspanning voor een ultra kan geen kwaad. Het werd kwart voor zes in de vroege avond op een zomerdag in Augustus,ik was intussen al helemaal klaar,een rode t-shirt, zwarte loopbroek,mijn loopsokken met gaten, (ik zal bij de vierdaagse van de ijzer nieuwe instappen) mijn asics schoenen, een pet en  rugtasje met zonnebril,lampje , wat voedingdrankjes en zomeer in.Ik vertrok richting startplaats met sportzak om die daar in te geven en eventueel te gebruiken halfweg bij brouwerij palm in Steenhuffel.Er was al een menigte aanwezig drie uur voor de start van de dodentocht 2009.Overal zag je stappers op de grond,liggend,zittend,wandelende verliefde koppels tegen elkaar, alle schoenmaten in geuren en kleuren,en zoveel meer.Ik kon mij handhaven helemaal vooraan zittend tegen het hek,Ronny Debersaques uit Lendelede zat in mijn nabijheid,en een heleboel ultralopers. Als toeschouwer stond aan de andere kant van het hek plots daar de kampioene van Belgie 100 km ultralopen Connie Braeckman en man Ronny, we deden nog een praatje, en later langs de omloop riepen ze ons moed in. Na de traditie van toespraken kon de 40ste dodentocht van start gaan,minister president van Vlaanderen Kris Peeters &n zijn zestienjarige zoon Karel en uit de streek waren ook bij de starters. De 79-jarige Jozef Kuppens uit Schoonaarde begon aan zijn 40-ste dodentocht, de vorige 39 edities altijd succesvol beeindigd. Vroeger heb ik eens toevallig bij een wandeling een eindje met hem gestapt en wat gebabbeld over zijn dodentochten. Dit jaar was het een emotionele veertigste tocht voor hem,zijn dochter pas 46 jaar was pas in de laatste week overleden en begraven, maar die had een wens voor Jozef, om de dodentocht niet te laten varen en die zeker te stappen, want die was veel begaan met haar pa en zijn dodentocht. En Jozef heeft het weer gehaald,zijn kleindochter stapte de laatste 5 kilometer mee,waar hij heel blij mee was, alles staat zo dicht bij elkaar in het leven.De start werd gegeven en een recordaantal van 10.793 deelnemers namen de start waaronder ik die de dodentocht zou ultralopen. Met het verstand op nul begon ik aan het avontuur, een run van 100 kilometer.


De commentaren zijn gesloten.