07-09-09

7 SEPTEMBER 2009.

tv

poster-september

7 September 2009,de school is terug volop aan de gang,op tv is het najaar begonnen en op het einde van de maand beginnen de vogels aan hun trektocht,op 21 September begint de herfst maar deze week is het volgens het weerbericht genieten van een nazomertje. Vorige week was het voor mij bij het begin van September minder nazomeren met de eerste weersverandering. Het begon met prikkels in de keel,de dag erna was het hoesten geblazen tot en met,in het hol van mijn neus zat alles vast en als toemaatje had ik pijn in mijn lage rug. Het was rusten geblazen en van joggen of lopen was er vorige week geen sprake. In de loop van Vrijdag begon het te beteren en misschien kon ik Zaterdag toch nog starten in de elfbergentocht in Dranouter,een 50 km staptocht. Toen ik Zaterdag heel vroeg mijn bed uitkwam en naar buiten ging was het bewolkt en frisjes. Ik was nog niet perfect helemaal in orde,door de twee holletjes van mijn neus kwam een waterval van snot,ik dacht even na en besloot om niet te gaan naar Dranouter,ik kroop back in bed. Zaterdagavond voelde ik mij toch al veel beter en deed een looptocht van 26 kilometer. Zondag 13 September loop ik de Flanders Fields marathon van Nieuwpoort langs de IJzer in het spoor van de groten oorlog naar de grote markt van Ieper. Ik start om deze marathon uit te lopen zonder een tijd voor ogen,ik zie waar ik uitkom,ik zie wat ik nog aankan,start ik te rap dan zal mijn lichaam verplichten om te vertragen,start ik te traag dan zeg ik tegen mijn lichaam rapper. De week daarna op Zondag 20 September loop ik samen met familievriendin Nathalie Debersaques de Leiemarathon van Deinze langs de Leie naar Wevelgem. Voor de Belgisch-Engelse is het haar eerste marathon en loopt die ook voor een goed doel , kom op tegen kanker in de UK,intussen heeft Nathalie al veel sponsorgeld in haar doelstelling gestort gekregen.Ik probeer haar lopend te begeleiden om haar eerste marathon te doen slagen met een tijd van ongeveer 4 uur. Op 25 September starten de ultralopers met 10 Belgen aan de Spartathlon,een ultrarun van Athene naar Sparta over de helse afstand van 246 km.

Onuitwisbare herinnering aan de Spartathlon '96

JOSEPH BUTENEERS

KATIA NOLENS,enige Belgische vrouw die de finish haalde.



DE START

Rond de klok van zeven

Joeg men ons in de regen

De eerste kilometers werden moeiteloos verteerd

We liepen als drie musketiers door de regen

AAN KM 42

Wij beschikten waarschijnlijk over hetzelfde strijders bloed

'Puffend, 'kreunend, hijgend

Zwoegend, zwetend, zwijgend

AAN KM 70

Een musketier ging op avontuur (Wilson)

We spraken geen enkel woord

Dat leek ons in deze omstandigheden ongehoord

 AAN KM 81

Misschien moet ik maar stoppen

Die stijfheid, die pijn

Maar ik ben te moe om me om mijn gezondheid te bekommeren

AAN KM 124

Twee musketiers nog steeds samen (Katia en Joseph)

Het gaat nu om iets anders

Dat we het halen in de vooropgestelde tijd

AAN KM 148

Ik tel mijn passen, ik spuw helemaal alles…..

Op moeilijke ogenblikken

Wisselden we alleen veel betekende blikken

AAN KM 156

Het gaat bergop. Ik versnel

De snelheid is uit mijn hoofd in mijn bennen gekomen

Op een lange, nijdige helling haakte je af (Katia)

Ik vond het zowaar een beetje laf

Kilometers lang waren we elkaars steun

AAN KM 159 BEYS LADDER

Je liet mij alleen in mijn ongelijke strijd

Tegen mezelf, de berg en de tijd

Eerst dacht ik je nog op te wachten

Om samen met gebundelde krachten, de top te halen

DE BEKLIMMING

Zwoegend, zwetend, kruipend

Op handen en voeten de top bereikend

Achter de top wenkte de eindmeet

AAN KM 206

Hier was ik er in '95 al een keer dichtbij

Nu moet ik verder

Mijn lichaam en mijn geest gaven elkaar de hand

En ging er met leeuwenmoed tegenaan

AAN KM 222, 5

Toen kreeg ik een fikse dreun

Nog even, af en toe richtte ik mijn kop op

Ik moest verder

Ik kon niet meer maar ik moest wel verder

AAN KM 236

Uit het niets was je verschenen (Katia)

En vroeg om samen de eindmeet te halen

Maar ik joeg je verder

In het niets was je verdwenen

ALLERLAATSTE KILOMETER

NOG VIJFHONDERD METER

Ik probeer te lopen

NOG HONDERD METER

Niks geen pijn meer.

Kippenvel en lichtjes gegeneerd.

Omwille van het gejuich.

IK HAAL HET.

Mijn leven had tijdens de SPARTATHLON maar een doel gehad.

Die eindstreep bereiken binnen die tijd.

NOG NOOIT WAS IK ZO DIEP IN MIJZELF ALGEDAALD


Joseph Buteneers

 

8224_1155107171574_1644540368_417483_2940005_n

9134_143770266552_698866552_2709814_2442201_n

Ludo.

Pictures4

 

De commentaren zijn gesloten.