29-09-09

Last - News : My next marathon run.

 

BELOEIL

28-09-09

Duurloop Tabakstocht Wervik.

Pictures7
 

 

Vroeg uit de veren,een verkwikkende douche,een licht ontbijt en wat strekoefeningen,ik was klaar voor een duurloop vandaag. Omstreeks zes uur was ik present in de nog donkere prille ochtend bij de inschrijvingstafel in het Sint – Jozefcollége van Wervik. Pal om halfzeven vertrok ik voor een duurloop van 30 kilometer bij de tabakstocht , de 33ste uitgave van wandelclub W.S.V. Wervik. Zwervend liep ik de donkere steegjes in. In het begin van de looptocht was het wat rondhangen in Wervik city. Daarna was ik op het pad langs de Leie aan het joggen. Langzaam werd het licht,en was het een mooi tafereel van hangende mistbanken op de waters van de Leie. Eenden en watervogels zaten rustig te dobberen op het water. Mooi was een beeld van een muur van nevel ,die op de waters neerkwam. Wat later verliet ik het pad om de velden in te lopen,door het land van de korenakkers,dwars door een spruitenveld,waar er een onverhard boerepad was. In de verte hoorde ik het gebrul van een landbouwmachine. Ik liep die richting , de bloedmooie rode zon was tussen de mist komen opdagen,en zijdelings zag ik het kerkje van Kruiseke – Wervik. Tussen de maisvelden liep ik verder en plots voor mij , reed een traktor met een hoge aanhangwagen vol afgereden mais,iets verder zag ik eindelijk de landbouwmachine die ik al een hele tijd hoorde. Nu en dan liep ik stappers voorbij,deze vroege vogels waren ook al een tijd op weg. Dwars liep ik door een lange veldweg om via een smalle asfaltweg bij een bloemenkweker aan te komen waar er kontrole was. Op grondgebied Komen ten Brielen passeerde ik langs de Soetes molen, een mooie molen die nog altijd in werking is en waar er nog gemolen wordt,een nostalgisch plaatsje van weleer maar gelukkig hier nog hedendaags. Ik loop nu op de Henegouwse smalle wegen,intussen begin ik goed te zweten,de druppels lopen via mijn pet , langs mijn wangen naar beneden. Na wat zig zag van straatjes kom ik aan de oude vaart Komen – Ieper waar ik langs loop. Daar in Komen is er een laatste kontrole. Ik vervolg mijn weg langs de oude vaart die iets verder uitkomt terug langs de Leie. De brug in Komen wordt overgelopen,ik bevind mij nu voor enkele kilometers in Komen-Zuid in Frankrijk. Daar passeer ik de prachtige bouwsels van kerk en stadhuis.Ik loop de grens terug over langs het natuur eiland De Balokken en passeer langs de Witte molen en het Tabaksmuseum van Wervik. Iets verder loop ik vlak naast de monumentale Sint-Medarduskerk en doe ik nog een extra loopje daarbij om te eindigen van mijn duurlooptocht van 30 kilometer terug bij de startplaats in de Broederschool.Ik had een duurloop willen doen van drie uur maar na 2u35 was ik terug, dus de duurloop training heb ik te vlug afgehaspeld.Ik dronk nog een kasteelbiertje en een Wervikse Moriaen en at er enkele broodjes bij. Om tien uur was ik terug thuis,een warme en koude douche,en ik kon rustig liggend , de start en het hele wk – wielrennen in Mendrisio volgen op tv.

Pictures5

22-09-09

JUJU IS BACK.

Juju is back in tenniscourt.
De Australien Open 2010 wordt haar eerste opdracht.
De Olympische Spelen London wordt haar doel.
Wimbledon here is Justin.
Dat vuistje gaan we terug zien,fantastisch.

juju

 

100B9091

Justine

 

Ludo.

21-09-09

LEIE MARATHON 2009 , VERSLAG NATHALIE'S EERSTE MARATHON.

shapeimage_1100_9118

8931_1236228666647_1257122642_693641_192890_n

 

 

Zondag 20 September , toen ik vroeg in de morgenstond naar buiten een stapje naar de warme bakker deed wist ik het al , het zal vandaag een warme dag worden , het was mistig en het voelde al warm aan. Vandaag zou ik een runnende begeleider zijn voor de Belgisch - Engelse Nathalie Debersaques bij de Leie marathon van Deinze naar Wevelgem. Bij de start in totaal een 400 runners,met daarbij een 50 tal dames waaronder elf gavertrimmers, dapalo was ook met een aantal aanwezig en een heleboel van de Wevelgemse Joggingclub.Voor Nathalie haar allereerste marathon en lopend voor een goed doel, het kankerfonds in de U.K. Het startschot werd klokslag twaalf uur gegeven door de peter van de Leie marathon , Rik Ceulemans de viervoudig kampioen van Belgie op de marathon,juist daarvoor was er eerst een minuut stilte voor Freddy Vanhoucke , van de joggingclub Wevelgem en de gewezen mede - stichter van de eerste Leie marathon van 2007, die op die dag van zijn eerste uitgave, ook zijn 100ste marathon zou lopen , maar reed op die bewuste dag met zijn quad nog een verkenning op het parcour , hij viel en overleed één week daarna.

We liepen eerst een plaatselijke ronde van goed 4 km op grondgebied Deinze om daarna langs de wateren van de Leie de marathon verder te runnen. Iedereen zat bij de plaatselijke ronde nog fris en was er veel gelach en geroep en kon iedereen nog goed een babbeltje slaan. We waren goed gestart met een tempo van 10,8 per uur, het was nog bewolkt maar de zon was niet ver weg, de wind zat goed in het Noorden , dus meestal de wind in de rug. We vormden een groepje van vijf met daarbij ook gavertrimmer Kristof Vandevoorde , voor hem ook zijn eerste marathon. De fietsende begeleiding kon na de plaatselijke ronde in Deinze , en vanaf langs de Leie ons vergezellen. De moeder van Nathalie deed het voor ons en was het voor haar een koud kunstje om aan dat tempo te fietsen, ze is meer gewoon in het fietsen. De eerste kilometers langs de Leie was het aangenaam lopen, er was veel beplanting van bomen en struiken, dat was goed voor Nathalie want tegen de felle hitte kan ze niet goed en intussen kwam het zonnetje nu en dan een kijkje nemen. We bleven goed op tempo van 10,5 km per uur, we waren goed bezig. We haalden Koen Vansteenkiste in, die rap was vertrokken , de marathon man die vandaag zijn 43ste marathon zou lopen.De sfeer zat er goed in langs de boorden van de Leie , veel volk en supporters waren present , op plaatsen stonden ze met spandoeken met tekst hun marathonloop of loopster aan te moedigen. Intussen was de zon helemaal aan het schijnen en straalde vanuit het luchtruim op de waters van de Leie. Het werd heel warm langs de boorden ervan,mijn lopende begeleiding voor Nathalie was nu echt begonnen en was het ieder moment , het aangeven van verschillende dranken. De bevoorrading posten waren talrijk aanwezig en kon je op ieder moment vers drinkwater,sportdranken,voeding en sponzen aannemen,een perfecte organisatie. Aan het halve marathonpunt was de tijd 1u59,we zaten nog onder een eindtijd van 4 uur,maar in mijn binnenste wist ik al dat het verschrikkelijk moeilijk zou worden voor Nathalie met die warmte en had al gezien dat er iets haperde. Zo geschiede,ze had veel pijn aan beide heupen en begon ze ook af te zien met de stralende warme zon. We lieten Kristof zijn eigen tempo lopen en lieten hem gaan. Een cola zonder het gas erin werd beetje per beetje door haar uit gedronken en naar mijn inziens was ze toch weer aan het verbeteren want heel veel vertragen was er niet bij. Intussen was de vader en ex top ultrarunner Ronny Debersaques van Nathalie met zijn fiets ook komen aansluiten langs de Leie. We liepen op een boogschut van Harelbeke , de kerktoren was in het fel stralende zonlicht mooi te zien. Kinesist en gavertrimmer Philippe Van Enis uit Harelbeke bleef een tijd bij ons rijden met zijn fiets en Nathalie kreeg een aanmoediging bij , zijn echte groene thee die we kregen aangereikt van hem was heel goed en nuttig,wat sterke antioxidanten in ons lijf kan nooit geen kwaad. Bij de brug in Harelbeke stond veel volk , ook gavertrimmer en broer van Nathalie , Pascal was van de partij. De juist getrouwde runner had een hele voorbereiding gedaan op die vandaag gelopen Leie marathon , maar enkele dagen ervoor sloeg de tegenslag toe , helse pijnen in zijn rug en moest dringend naar de spoed , het verdict was niet mals , een geknelde zenuw in zijn rug en weg was die marathon waar hij normaal gezien een top vijf kon behalen. Nathalie zweeg en liep verder,ik begeleide haar ieder moment met drank en een aanmoediging van een ditje en een datje. Nu en dan zei Nathalie wat vertragen maar naar mijn inziens deden we dat niet , de loopster voor ons bleef ook hangen aan haar tempo. Intussen werden uitgeputte runners bijgehaald, ze stonden helemaal te voet en enkelingen moesten de ziekenwagen in met verkrampte benen. Te Kortrijk langs de Leie straalde de zon op een hoogtepunt en was van schuilen onder bomen geen sprake meer. Nu en dan zoefde een motorboot op de waters voorbij , voor al die mensen aan boord was het een prachtig zicht van de marathon runners langs de flanken van de Leie. Iets voor Wevelgem kregen we uit een speciale Leie marathon motorboot , door de micro , aanmoedigingen van de organisatie , een pracht van een gebaar. We liepen rechts weg van de brug in Wevelgem en adieu Leie wateren , de finish was in zicht , ik probeerde nog wat te versnellen met Nathalie in mijn zog om de dame voor ons nog te pakken te krijgen maar kwamen iets te kort. Een massa volk was er aan de aankomst daar in Wevelgem en ieder aankomer kreeg een uitbundend applaus. Alles was aanwezig door de organisatie, dranken in overvloed, verzorging , massage tot en met. De mooie speciale Leie marathon medaille werd over onze nek geplaatst. De missie van Nathalie haar allereerste marathon was tot een goed einde gebracht , het was een geslaagde onderneming, in die hitte met 25 graden verloor ze maar een kleine 5 minuten in de tweede helft van de marathon na het halve marathonpunt, prachtig gedaan.Volgend jaar bij haar tweede marathon in Tokyo - Japan met een temperatuur tussen de 5 en 14 graden zal de secretaresse op de universiteit van Chester - Engeland in goede conditie zeker haar tijd van de nu gelopen 4:04:50 verbeteren.Nathalie werd 19de bij de dames in haar geslaagde eerste marathon avontuur. 

Kristof Vandevoorde liep 3:53:08, een pracht prestatie van de gavertrimmer bij zijn debuut op de marathon, iedere gavertrimmer haalde de finish en Veerle Beernaert ( spencerwoman) liep met 4:08:10 haar beste persoonlijke marathon tijd. Tijdens de prijsuitreiking werd nog een ring verloot onder de dames , marathonloopsters ten waarde van 2700 euro,Fabienne De Bruyne uit Tielt was de gelukkige. Nico Serroen van dapalo won de tweede uitgave van de Leie marathon in een tijd van 2:31:17 tweede werd Lucien Taelman in 2:48:17 en derde op het podium werd Frankie Leus in 2:50:39. Bij de dames werd Gudrun Favoreel uit Marke de winnares in een tijd van 3:12:23,tweede werd Wendy Lenaert uit Mol in 3:15:13, derde op het podium werd Sandy Vanlandeghem in 3:19:45.

Ludo

8327_1228559481960_1468274223_30638774_4488115_n-4

8931_1236227946629_1257122642_693635_6199757_n

8327_1228559281955_1468274223_30638770_5544817_n

8931_1236229226661_1257122642_693646_8182561_n

8931_1236230146684_1257122642_693657_1758974_n

8327_1228560001973_1468274223_30638785_7500507_n-1

6932_1220501986345_1042777453_30711439_6434974_n-1

6932_1220502306353_1042777453_30711445_7905169_n-1

8327_1228561362007_1468274223_30638817_383191_n-1

8327_1228561402008_1468274223_30638818_5567572_n-1

8931_1236231386715_1257122642_693664_3642550_n-1

032-2

028-1

029-1

8931_1236230666697_1257122642_693658_6379653_n

8931_1236232146734_1257122642_693672_5617049_n

14-09-09

MIJN STORY "IN FLANDERS FIELDS MARATHON 2009 "

flanders_fields 

poppiessky

sized_3lichterIMG_2094-1

11212

Ieper_WWI_devestation

flanders_field[1]

De nieuwe locatie en startplaats in en bij de vismijn te Nieuwpoort – stad van de Flanders Fields marathon 2009 mocht er wezen,veel plaats en alles dichtbij,puik werk van race-director André Mingneau en zijn team. De wind zat in het noord-oosten dat betekend de wind in het gat , het was bewolkt , nu en dan spatte er een beetje motregen uit de lucht , niet te warm dus prachtig weer om een marathon te lopen. Ik stond vooraan aan de start,eerst nog enkele foto's gekiekt door Francis Mersy uit Moorsele en met ongeveer 400 deelnemers begonnen we klokslag tien uur aan de 42,195 kilometer. Ik nestelde mij onmiddelijk in een grote groep runners die een tijd van 3h30 voor ogen hadden. Dat was mijn streefdoel vooraf die ik moest aankunnen. Nieuwpoort was testijds in de eerste wereldoorlog het begin van de frontlijn die tot aan Zwitseland doorliep. Conny Braekman, de Belgische kampioene van de 100 km ultrarun steekt mij voorbij met een leuke goeiedag en weg is ze. We runnen gauw langs de ijzer en is het genieten met de wind vanachteren , ik voel mij goed en loop gemakkelijk. Na tien kilometer voel ik mij te goed en gaat mee met Juan Vandenweghe mijn buurtgenoot uit Geluwe, die ons groepje had bijgehaald. Enkele kilometers verder laat ik hem maar vooruit lopen en run ik mijn eigen tempo aan ongeveer 13 kilometer per uur. Ik loop langs het natuurreservaat de kleiputten , intussen niet meer alleen , ik had Leo Pardaens bijgehaald, de 65 jarige ultraloper die binnen twee weken het nogmaals probeerd om de finish te halen in de Spartathlon, bij zijn vorige vier deelnames was het niet gelukt, tot aan 206 kilometer was hij ooit geraakt en was het helemaal op. We liepen een hele tijd met een vijftal runners samen langs de de loopgraven van de grote oorlog , welbekend als de dodengang. Je kunt vanaf hier goed de IJzertoren zien blinken, we runnen er regelrecht naartoe. In Diksmuide staat er heel wat volk en de passage langs de Paxpoort en de IJzertoren is een pakkend hart naar de gruwel van 1914-1918, ik kijk even opzij naar de Paxpoort en het domein. We lopen verder langs de IJzervallei waar links opzij het natuurrerservaat de Blankaart ligt. Intussen is ons groepje gehalveerd tot drie man,bij mij nog altijd de taaie Leo Pardaens 65 jaar en nog zo iemand, de 62 jarige Hugo Bruynooghe , de geboren Veurnenaar die enkele jaren terug nog ieder weekend een marathon liep,op sommige weekends zelfs twee. Juist voorbij het halve marathonpunt halen we ultraloopster Karin bakker in. De knokkebrug wordt over gelopen en verlaten we de IJzer om langs de oevers van de Ieperlee de marathon verder te zetten. Ik loop bij het 30 kilometerpunt nog altijd goed , iets later vraag ik aan Hugo Bruynooghe die alles kan zien op zijn gps horloge , hoe ver zijn we , hij zegt bijna 32 kilometer en plots zijn de zware benen daar , ik voel dat ik moet afhaken , en zo geschiede. Tot dan liep ik op een schema van 3 uur 19, maar dat is de marathon lopen , plots is daar de klop van de hamer. Ik heb een moeilijk moment maar van stappen is geen sprake , ik probeer een gezapelijk tempo te houden aan ongeveer 10 a 11 kilometer per uur. Via het sas van Boezinge loop ik alleen langs het kanaal Ieper – Ijzer waar er tal van militaire begraafplaatsen zijn . Meerdere runners steken mij voorbij en een laatste drankpost doet mij goed aan de kaai te Ieper,een spons doet deugd want intussen is toch het zonnetje even aan het schijnen. Nog een kleine anderhalve kilometer en ik krijg weer vleugels , ik kan wat versnellen en loop met een goed gevoel onder de monumentale Menenpoort waar ik in gedachten de vele gesneuvelden van de grote oorlog herdenk. Ik haal de finish op de grote markt aan de lakenhallen en belforttoren. Een geslaagde missie , opdracht volbracht in 3 : 29 : 36. De Flanders Fields marathon medaille wordt aan mijn nek gehangen , een knalrood t-shirt , wat natura prijzen en een bioscoopticket wordt in mijn handen gestoken , na wat te bekomen , mijn geest werd terug helder , kon ik gaan douchen. Uren later toen ik de podiumhulde ten gade sloeg , dit jaar ook het Belgisch , Vlaams en Provinciaal Kampioenschap marathon inbegrepen , besefte ik plots dat ik mijn rugzak nog niet afgehaald had , was mijn geest toch nog niet helder he André , we konden er eens goed om lachen en kon ik met een charmant vrouwtje mijn eenzame rugzak terug halen.

8327_1222829258708_1468274223_30621820_4329622_n

8327_1222829298709_1468274223_30621821_7406151_n
 

8327_1222829418712_1468274223_30621824_1411476_n
 

12-09-09

AFSCHEID VAN KAROLIEN HEMERICK

Ontroerend afscheid van Karolien Hemeryck in Moorslede.

614_400_KEEP_RATIO_SCALE_CENTER_FFFFFF

Hemeryck_Karolien[1] In de Sint-Martinuskerk in Moorslede werd zaterdag afscheid genomen van Karolien Hemeryck , vrouw van Filiep Louagie en mama van Marie (12), Hannes (11) en Willem (7).

12 September , JOHN R. CASH +

 

mural01-hero1

Deze song werd opgenomen samen met zijn dochter Rosanne toen John niet meer lang te leven had.

 

Vandaag word afscheid genomen van Karolien Hemeryck uit Moorslede,12 September 2009, als geboren en getogen Moorsledenaar ken ik de familie goed en haar herken ik ook van in mijn jonge jaren.Het leven kan rats plots gedaan zijn,je hebt het nooit in de hand. Karolien werd vorige Zondag tijdens een fietstochtje voor de ogen van haar drie kinderen en man doodgereden door een vrouw die teveel had gedronken. Karolien amper 41 jaar,huisarts in Moorslede, korpsarts van de brandweer en bij het rode kruis van Moorslede . Mijn oprechte innerlijke deelneming.  Hemeryck_Karolien[1]


07-09-09

7 SEPTEMBER 2009.

tv

poster-september

7 September 2009,de school is terug volop aan de gang,op tv is het najaar begonnen en op het einde van de maand beginnen de vogels aan hun trektocht,op 21 September begint de herfst maar deze week is het volgens het weerbericht genieten van een nazomertje. Vorige week was het voor mij bij het begin van September minder nazomeren met de eerste weersverandering. Het begon met prikkels in de keel,de dag erna was het hoesten geblazen tot en met,in het hol van mijn neus zat alles vast en als toemaatje had ik pijn in mijn lage rug. Het was rusten geblazen en van joggen of lopen was er vorige week geen sprake. In de loop van Vrijdag begon het te beteren en misschien kon ik Zaterdag toch nog starten in de elfbergentocht in Dranouter,een 50 km staptocht. Toen ik Zaterdag heel vroeg mijn bed uitkwam en naar buiten ging was het bewolkt en frisjes. Ik was nog niet perfect helemaal in orde,door de twee holletjes van mijn neus kwam een waterval van snot,ik dacht even na en besloot om niet te gaan naar Dranouter,ik kroop back in bed. Zaterdagavond voelde ik mij toch al veel beter en deed een looptocht van 26 kilometer. Zondag 13 September loop ik de Flanders Fields marathon van Nieuwpoort langs de IJzer in het spoor van de groten oorlog naar de grote markt van Ieper. Ik start om deze marathon uit te lopen zonder een tijd voor ogen,ik zie waar ik uitkom,ik zie wat ik nog aankan,start ik te rap dan zal mijn lichaam verplichten om te vertragen,start ik te traag dan zeg ik tegen mijn lichaam rapper. De week daarna op Zondag 20 September loop ik samen met familievriendin Nathalie Debersaques de Leiemarathon van Deinze langs de Leie naar Wevelgem. Voor de Belgisch-Engelse is het haar eerste marathon en loopt die ook voor een goed doel , kom op tegen kanker in de UK,intussen heeft Nathalie al veel sponsorgeld in haar doelstelling gestort gekregen.Ik probeer haar lopend te begeleiden om haar eerste marathon te doen slagen met een tijd van ongeveer 4 uur. Op 25 September starten de ultralopers met 10 Belgen aan de Spartathlon,een ultrarun van Athene naar Sparta over de helse afstand van 246 km.

Onuitwisbare herinnering aan de Spartathlon '96

JOSEPH BUTENEERS

KATIA NOLENS,enige Belgische vrouw die de finish haalde.



DE START

Rond de klok van zeven

Joeg men ons in de regen

De eerste kilometers werden moeiteloos verteerd

We liepen als drie musketiers door de regen

AAN KM 42

Wij beschikten waarschijnlijk over hetzelfde strijders bloed

'Puffend, 'kreunend, hijgend

Zwoegend, zwetend, zwijgend

AAN KM 70

Een musketier ging op avontuur (Wilson)

We spraken geen enkel woord

Dat leek ons in deze omstandigheden ongehoord

 AAN KM 81

Misschien moet ik maar stoppen

Die stijfheid, die pijn

Maar ik ben te moe om me om mijn gezondheid te bekommeren

AAN KM 124

Twee musketiers nog steeds samen (Katia en Joseph)

Het gaat nu om iets anders

Dat we het halen in de vooropgestelde tijd

AAN KM 148

Ik tel mijn passen, ik spuw helemaal alles…..

Op moeilijke ogenblikken

Wisselden we alleen veel betekende blikken

AAN KM 156

Het gaat bergop. Ik versnel

De snelheid is uit mijn hoofd in mijn bennen gekomen

Op een lange, nijdige helling haakte je af (Katia)

Ik vond het zowaar een beetje laf

Kilometers lang waren we elkaars steun

AAN KM 159 BEYS LADDER

Je liet mij alleen in mijn ongelijke strijd

Tegen mezelf, de berg en de tijd

Eerst dacht ik je nog op te wachten

Om samen met gebundelde krachten, de top te halen

DE BEKLIMMING

Zwoegend, zwetend, kruipend

Op handen en voeten de top bereikend

Achter de top wenkte de eindmeet

AAN KM 206

Hier was ik er in '95 al een keer dichtbij

Nu moet ik verder

Mijn lichaam en mijn geest gaven elkaar de hand

En ging er met leeuwenmoed tegenaan

AAN KM 222, 5

Toen kreeg ik een fikse dreun

Nog even, af en toe richtte ik mijn kop op

Ik moest verder

Ik kon niet meer maar ik moest wel verder

AAN KM 236

Uit het niets was je verschenen (Katia)

En vroeg om samen de eindmeet te halen

Maar ik joeg je verder

In het niets was je verdwenen

ALLERLAATSTE KILOMETER

NOG VIJFHONDERD METER

Ik probeer te lopen

NOG HONDERD METER

Niks geen pijn meer.

Kippenvel en lichtjes gegeneerd.

Omwille van het gejuich.

IK HAAL HET.

Mijn leven had tijdens de SPARTATHLON maar een doel gehad.

Die eindstreep bereiken binnen die tijd.

NOG NOOIT WAS IK ZO DIEP IN MIJZELF ALGEDAALD


Joseph Buteneers

 

8224_1155107171574_1644540368_417483_2940005_n

9134_143770266552_698866552_2709814_2442201_n

Ludo.

Pictures4