24-11-09

DUURLOOP 40 KM

 

 

Zaterdag 21 November 2009, twee uur in de namiddag, 17graden selsius,warm voor de tijd van het jaar,begon ik aan de laatste lange duurloop , er één van 40 kilometer,als voorbereiding van het avontuur in de Trail ultrarun Olne-Spa-Olne,65 kilometer lang van nu aankomende Zondag 29 November 2009. Ik liep naar Menen om daar het jaagpad langs de Leie te nemen naar Wervik. Het zonlicht scheen doorzichtig op de waters van de Leie,de wind kwam uit het zuiden en voelde warm aan. In Wervik liep ik de smalle fiets en voetgangers brug over,en kwam in het natuurpark de Balokken aan,waar ik twee verschillende rondjes lopend ronddoolde. Vervolgens liep ik terug langs de Leie de grens over naar Comines in Frankrijk. Ik liep door het plaatselijke park en langs de kerk terug de autobrug over naar Komen maar nu terug in Belgenland en liep terug langs de Leie naar de oude vaart van Komen-Ieper. Ik liep er langs tot op grondgebied Hollebeke waar ik vervolgens een natuurpunt langs de spoorweg inliep. Nu was het lopen op onverharde aarde paden,dwars door het struikgewas en bomen. Verder kwam ik uit op de verbindingsweg van Hollebeke richting Ieper. Iets verder liep ik het Provinciaal Domein de Palingbeek in op grondgebied Zillebeke. Nu was het zacht lopen op de bosgrond waar de herfstbladeren nog altijd kleurig en dik bezaaid lagen. De plaatselijke chiro jongeren uit Zillebeke waren aan het ravotten in het domein. Rustig liep ik het bos uit en kwam aan op de platse van Zillebeke waar ik binnenwaarts naar de Gasthuisbossen richting Zandvoorde liep.Ik liep de bossen in, de duisternis deed ook zijn intrede, ik kwam een aantal stappers tegen daar in de Gasthuisbossen , ze waren de laatste overblijvende nog op weg naar Kruiseke-Wervik waar er vandaag een wandeldag was. Eens uit de bossen liep ik richting Zandvoorde waar ik via binnenwegen op weg was naar Geluveld. Via de bekende smalle wandelwegel liep ik naar Geluveld waar ik uit kwam op de grote weg Ieper-Menen. Daar volgde ik de wandelpijlen van de Wervikse wandelclub waar ik dwars door de velden richting Beselare liep. Daar liep ik binnenwaarts terug naar mijn thuishaven Geluwe. Ik had 3 uur en 45 minuten gelopen,40 kilometer aan 11 per uur.

P2200008

balokken

comines

 

P1040323

450px-Spoorlijn_63

 

P1080892

0808b-ieper-palingbeek

dyn007_original_640_480_jpeg_2631564_0e6002e880c0cbbdd0e706479f85413f

Wijtschate-Geluwe_019

Pictures44

Pictures45

dyn002_original_640_480_pjpeg_2631564_3e6dd944765bf71f7af8e6f7651081fa-1

dyn006_original_640_480_pjpeg_2631564_ba1704dc61e7e3ceeb79c23f092ba617-1

dyn008_original_840_1098_pjpeg_2615448_a33e13bc6615c51911eb31ac621f8b8e-2

 

20-11-09

VOORBESCHOUWING OLNE-SPA-OLNE 2009

 Pictures41

Mijn laatste uitdaging van het jaar 2009 wordt de zware ultra - trailrun Olne - Spa – Olne op Zondag 29 November. 65 kilometer lopen in de natuur door berg en dal, door bossen velden en weiden , een zware dobber. Wat het zal worden is een vraagteken , hoelang ik er zal over lopen is nog een andere vraag , uitlopen is al belangrijk voor mij. Het is een avontuur op zich , genieten en afzien in één geheel. Op Zaterdag 28 November maak ik de trip met mijn oude campingwagen naar het Chalet du Levant te Olne waar om 8 uur op Zondag 29 November de start plaats vind. Op Zaterdagavond omstreeks 18.30 uur is er een laatste vergadering in het Chalet over de trailrun. Voor mij zal het avontuur al beginnen dus de Zaterdag met een lange trip naar Olne,overnachten in mijn campingwagen de slaapzak in. Er zijn logies met ontbijt voorzien op het Chateau du Domaine Wegimont , voor de prijs van 11 euro maar ik was daarvoor te laat, we zien wel wat het wordt als ik daar ter plaatse zal zijn. Het hoogteverschil over de hele trail is goed 1900 meter. De kunst zal zijn om niet overhaastig te starten , want je kan het nergens meevergelijken, zeker niet met ultralopen op de weg . Er zijn maar 4 bevoorradingsposten , na 16,32,48 en 60 kilometer,dus voedingsportgels zitten zeker in mijn heuptas,de waterdrager zal ook niet mogen ontbreken. Een gokje wil ik wel wagen, als ik overal goed doorkom,nergens kwetsuren oploop en een goede dag heb,mijn koppie erbij hou dan moet juist onder de 7 uur kunnen, misschien wel toch een gewaagde uitspraak.

Olne-Spa-Olne

 

 

 

Onlangs bijgewerkt26-1

15-11-09

Trailrun de la Hunelle Huissignies.

 

 Onlangs bijgewerkt24

 

Op 31 Oktober liep ik mijn eerste echte trail-run in Bernissart van bijna 33 km.

Ik heb de smaak te pakken en vanochtend vroeg om zes uur was ik al mijn spaghetti aan het opeten,want om 9.30 moest ik al aan de start staan van mijn tweede trailrun,namelijk trail de la Hunelle in Huissignies (Chievres). In weer en wind vertrok ik een uurtje later richting de provincie Henegouwen. Ergens tussen Kortrijk en Moeskroen kreeg ik een felle regenbui met stotende winden op mijn oude campingwagen,hij sloeg wat heen en weer. Mijn gedachten zaten al bii de trail , wat zal dat zijn,na de vele regen van de laatste dagen en nu zag het er ook niet goed uit. Omstreeks 8 uur kwam ik aan bij de salle de la Marcotte in Huissignies,niet ver gelegen van Ath. Op de parking aldaar was er op vele plaatsen wateroverlast en ik huisvestigde mijn campingcar er pal in. De regenbuien bleef met bakken uit de hemel vallen. Mijn borstnummer werd afgehaald en kon ik mij klaar maken voor al zeker een zware tocht,want ik hoorde hier en daar dat het parcour van de trail er modderig bij lag. Toen ik mij na de klok van 9 wat ging loslopen was het plots gedaan met de regen, er kwamen zelfs opklaringen. Ik begaf mij naar de start waar er eerst nog een heleboel door de organisatie werd uitgelegd. Voor de bijna 27 km trailrun waren 131 deelnemers aan de start,nog een heleboel voor een trail van 15 km en andere voor die van de korte 6 km. De regionale tv-ploeg filmde het hele gebeuren, het startschot werd gegeven en weg was heel de bende trail runners. Ik zat goed vooraan en een smal aarde paadje was het begin van de trail. Iets verder was het al van dat,het struikgewas in,zig-zag door hangende struiken,de grond was bedekt met vele herfstbladeren daaronder een pak glijdende modder.Het was opletten wat je deed , voor je het wist bleef je met het hoofd hangen aan het laag struikgewas. Iedereen liep in rij,je kon niet anders,smal was het. Na ongeveer 8 km viel plots iemand voor mij,ik moest helemaal naar links uitwijken , mijn linkerbeen gleed uit in een diepe put , het deed geen deugd en mijn bovenste achterbeen deed pijn, er zat een raar gevoel in die ik voor de rest van de trail niet meer kwijt raakte. Voor de derde keer liep ik het bos van Beloeil in want ik was er ook al bij de marathon van Beloeil en op 31 Oktober bij de trailrun van Bernissart. Het was zwaar lopen met het beleg van bladeren, en op vele plaatsen de modder erbij. Ik liep met lange sportbroek en had het goed warm,korte broek zou beter geweest zijn. Plots kreeg ik het gezeldschap van trailrunner Dominiek Bekaert uit Bavikhove,ik was dus niet alleen als West-Vlaming hier aan de start van deze trail. We bleven min of meer in elkaars gezeldschap , in een bos was het een tijd op en neer,en was het soms gevaarlijk afdalen. Soms leek het wel of we aan het modder schaatsen waren, zo glad was het. Op plaatsen moesten we ons naar beneden laten glijden met koorden , bij de allerlaatste viel Dominiek plof naar beneden,gelukkig zonder veel erg en kon hij de laatste zware loodjes verder zetten. We bleven samen tot de finish, een spurt was niet nodig , Dominiek werd 28ste 2:15:15 ,ikzelf 29ste 2:15:17 Het was zwaar met die klevige modder aan de trailschoenen tot aan de laatste meter. Een paar warme thee's dronk ik naar binnen en een bruine leffe deed mij weer helder worden,Laurence Fontaine werd eerste vrouw en dronk een witte leffe naar binnen,haar tijd was 2:17:38. Jose Istace,ook winnaar in Bernissart won deze trailrun in 1:43:38. Bij de veteranen werd ik 5de in de categorie. Toen ik huiswaarts keerde begon het weer goed te regenen en in Kain-Doornik terug een hevige bui.

Ik wacht nu af tot overmorgen hoe mijn linker-achter bovenbeen het doet, na die plotse uitschuiver en beslis dan voor Olne-Spa-Olne van Zondag 29 November, de langste en zwaarste trailrun waarschijnlijk in Belgie,bijna 65 km lang.

 

13-11-09

PHOTO - SLIDE 2009

11-11-09

The Last Post - 11 November 2009

 

Pictures33

100_9912

100_9929-1

100_9914

100_9918

100_9927

100_9915

100_9931

100_9922

100_9921

11November 2009

 

 

Pictures34^

Pictures35

 

09-11-09

DE JAREN STILLEKES

 Pictures30-3

Pictures29

Onlangs bijgewerkt20

Pictures31

Onlangs bijgewerkt21

Onlangs bijgewerkt22

01-11-09

Le Dinosaur Trail - Run Bernissart 2009

 

 Pictures28

 

 

Toen ik via Blaton,Harchies,Bernissart binnen reed wist ik onmiddelijk waar ik was,mijn geheugen deed zijn werk en kon ik ieder hoekje,straatje herkennen van een hele tijd geleden. De tijd is er blijven stilstaan hier in de borinage streek,veel is er niet veranderd van toen ik hier in de vorige eeuw viermaal primus was bij het wielrennen,was ook nog eens tweede een derde hier in de gemeente van de 30 complete gevonden dinosaurissen in 1878,in de steenkoolmijnen. Ik was er heel vroeg bij daar in Bernissart en was de allereerste die mijn borstnummer afhaalde in het omnisports centre voor de dinosaur trail run van goed 30 kilometer. Ik werd er goed ontvangen, het hele gebeuren was een organisatie van de politie Bernissart-Peruwelz,zo maar werd mij een kopje koffie aangeboden en was er vriendelijkheid alom,maar dat wist ik al van vroeger, niets is hier veranderd, daarom hou ik zo van Wallonie en ben fier om een Belg te zijn. Na mij klaar te stomen met waterdrager begaf ik mij tot de bussen waarmee we naar de startplaats zouden gebracht worden. Gavertrimmers Ludovic Vanlede en Filip Claerhout waren ook van de partij, samen begaven we ons op de bus en onder politie begeleiding reden de bussen met zowat 180 runners naar Blaton waar de startplaats zich bevond. Nog vlug even moest ik zoals zovelen een sanitaire stop doen en enkele minuten later werd de start officiel gegeven. Ludovic Vanlede was heel snel vertrokken samen met enkele andere,ik liep in een groepje met de eerste vrouw, een ex triatlon atlete die nog eerste Belgische ooit was in Hawai. Het was onmiddelijk de bossen in, onverhard en alles heel dik bezaaid met de herfstbladeren,het lopen was in het begin zacht door het tapijt van de vele bladeren, mijn trial schoenen waren niet meer zichtbaar door het geplons in het bladeren tapijt. Het was zig zag , op en neer , het was vanaf de start loodzwaar. Stambomen , kuilen, takken , overal moest er over gesprongen worden. Op een bepaald moment kruisten we elkaar, en zag ik Ludovic Vanlede,hij liep in tweede stelling, ik zowat in 16de positie en zei me, je gaat nu wat zien en tegenkomen. Iets verder na een lopende klauterpartij voorbij een haakse bocht in het bos , daar was het, berg en dal in verlaten steengroeven , prachtig uitzicht maar heel zwaar. Het was oppassen waar je de voeten neer plaatste , het was runnen tussen gleuven, van een breisel van zwarte modder, en op een veld van stenen en klei , daarbij lastige heuvels op en dan weer vliegensvlug naar beneden, de trial run was nu echt begonnen,hier werden testijds ook fosiellen gevonden. Hier liet ik enkele runners terplaatse, waarbij ook de eerste vrouw in koers en ging er alleen vandoor. Ik liep hier heel goed op die zware grond zodanig dat ik aan het dromen was en even de verkeerde weg opliep, maar op tijd had ik het gezien en kon het juiste lastige pad vol struikgewas voort runnen. Het bleef maar op en neer gaan,op een bepaalde plaats was het lopend kruipen in kloven naar boven,heel zwaar. Op een goede 4 kilometer van de finish , op de laatste zware bosgronden waar het constant heen en weer zwaar op en neer ging,werd ik voorbij gestoken door enkele volslagen trial runners waarbij twee van mijn leeftijdscategorie , één ervan was niet aan zijn proefstuk toe , hij had al meerdere ultra-trails gelopen waarbij ook de fameuze trail van de Mont-Blanc (164 km) dus ik probeerde aan te klampen maar ik had al teveel gegeven in en rond de steengroeven en liet ze gaan. Eens uit het bos was het nog maar drie kilometer, langs het smalle pad aan de oevers van het kanaal Blaton. In de verte zag ik het omnisports centrum waar de finish was en deed nog een laatste kracht inspanning, haalde nog drie runners in en kwam aan als 24ste in 2:54. Volgens de gps van enkele trial runners was de juiste afstand 32,7 km, dus meer of goed 30 kilometer. Ik was doornat van het zweet en een goede wasbeurt was heel welkom. Bij de prijsuitreiking werd ik naar voren geroepen als 3de in mijn categorie , een t-shirt, een goede fles Bordeaux wijn, een trofee, een special Dinosaur bierglas en een mooie rode Trail La Dinosaurienne sportzak werd mij aangeboden. Later kreeg iedereen, incluis ikzelf ,die nog aanwezig was ,het was al goed Halloween avond nog een fles drank, hier is dat zo in de borinage streek te Bernissart,vriendelijke sociale mensen,meer moet dat niet zijn. Gavertrimmer Ludovic Vanlede werd algemeen 2de, de 28jarige won in zijn categorie. De andere gavertrimmer Filip Claerhout werd ongeveer als 80ste , en was heel blij dat hij de finish haalde in deze zware trail run in het voor mij het leuke weerzien van Bernissart, de place to be waar ik nu toch weer het podium haal.

Later meer.............Foto's