28-03-10

100KM EUREGIO WELKENRAEDT 2010

IMGP0131

IMG_0842-1

IMG_0848

IMGP0128

IMG_1079

 

Vrijdag 26 maart vertrok ik naar Welkenraedt voor een ultraloop van 100 kilometer,deze gemeente ligt in de provincie Luik aan het drielandenpunt Belgie,Nederland en Duitsland. Mijn avontuur begon met de lange treintrip vanaf Menen naar Brussel om daar over te stappen naar Welkenraedt. In Brussel station was het zoals de gewoonte een drukte van jewelste,vele reizende culturen , verschillende gezichten,maten en gestalten liepen zig-zag,heen en weer door elkaar,mooi om alles te bezichtigen. Na ongeveer bijna vier uren reizen met de trein kwam ik aan te Welkenraedt,op weg naar de inschrijving in het cultureel centrum kreeg ik gezeldschap van lange afstand wandelaars Paul Baestaens (Wandel-fotograaf)en Katrien De Smedt. Na een tijd zaaide het daar met ultra wandelaars en een aantal ultra-lopers,het volk stroomde binnen voor misschien de laatste uitgave van deze zwaarste 100 kilometer tocht die Belgie heeft, het zou tevens de 15de uitgave van de Pomona Trotters worden.Vele gezichten die je altijd ziet bij een 100 km tocht waren present,Ronny Derbersaques de ex-ultraloper was er ook van de partij en kwam aan mijn tafel zitten,Bernard Cools de snelwandelaar uit Langemark deelde blaadjes uit voor zijn goede doel,een sponsortocht van 100 kilometer met de titel Vivir & Amor die hij op Woensdag 26 Mei tijdens de omloop van Dwars door de Zilten en tevens sponsortocht “ lopen voor Guatemala” te Roeselare zal proberen in 12 uur te snelwandelen. Zijn dochter zit samen met een heel team voor de doelstellingen van het project daar in Pojom in Guatemala,alle informatie vind je op www.vivirenamor.be. Ik had mij klaar gemaakt met een korte loopbroek en twee t-shirts boven elkaar, deed mijn trail sportschoenen aan,het heuptasje werd gevuld met onder andere een bijzonder iets,een dynamo zaklampje want ik weet als geen,heb je dat niet bij en je bent moederziel alleen aan het stappen of runnen in de donkere bossen die er in veelvoud zijn,dan sta je op plaatsen voor een donkere muur. Het werd bijna negen uur in de avond,ik begaf mij naar de start en kreeg plots nog een sms-je van mijn dochter om mij geluk te wensen bij dit ultra avontuur.Het viel mij bijzonder op dat ik één van de weinige was met korte broek,ik kon de lange broek starters niet ongelijk geven want het was toch wel wat frisjes.De buitenlucht zag er wat onzeker uit met witte en zwarte wolken door elkaar. De start werd gegeven en weg waren we,een goed begin die maar enkele honderden meters duurde,ik volgde de eerste rappe starters maar het was de verkeerde weg,niet getreurd want het geroep van een heel concert deelnemers deed ons terugkeren. In de straten van Welkenraedt waren we onmiddelijk met enkele runners samen op pad,één iemand liep al honder meter voor ons,die ene iemand was Rainer Koch,deze ultraloper uit Dettelbach,Duitsland is wereldklasse in het ultra-lange meerdaagse gebeuren,hij won ondermeer de Transeurope race,een ultrarun met 64 etappes. Een tijd liep ik samen met Ronny Debersaques en enkele andere runners tot aan het eerste controlepunt,bij de familie Cools in Membach.Het was al wat op en neer met veel onverhard maar meestal nog met wind in de rug en in dalende lijn.Nu begon het,als je naar een dal loopt weet je dat het later omhoog zal gaan en zo geschiede. Eupen lag hoog goed in zicht,naar daar moesten we op,hier was het klauteren naar de top om het centrum te bereiken,op het laatst nog met trappengewijs naar boven,het was puffen geblazen. Bij het controlepunt in Eupen waren we bijna 17 kilometer ver.Kort daarna kregen we het gezeldschap van Rudi Vanden Berghe,één van de Belgische Spartathlon atleten,één van de helden die het klaarde om deze zwaarste ultrarun tot een goed einde te volbrengen,Rudi was de 23ste Belg ooit in de historie die de Spartathlon uitliep.Rudi had rond Eupen verkeerd gelopen en daarna terug gekeerd naar het goede spoor om zo terug bij ons te komen post vatten. Vanaf dan liep ik een hele tijd bij hem en was het praten over ditjes en datjes over de Spartathlon en zomeer,echt tof. Bij het controlepunt in een school in Gemmenich moest ik dringend mijn behoefte gaan doen naar de grote wc,Rudi riep tot straks langs de weg maar heb hem niet meer terug gezien,van inhalen was geen sprake meer,dat is ultralopen he. Het parcour was prachtig,hellend,veel onverhard dus veel trail geloop. Voor de stappers zal het tijdens de klare dag vele mooie kiekjes opleveren met vele mooie vergezichten in schitterende streken. Na bijna 52 km runnen,nu als alleenstaande loper, kwam ik aan bij het controlepunt te Plombiéres,waar we een ontbijt kregen,na een tiental minuten kon ik het goedje,eieren met wat spek oppeuzelen. Mijn bagage had ik gewoon verplaatst,had niets nodig en liep verder. Vanaf nu was het trailen in lange bossen,waar geen einde aan kwam,het was pikdonker en kon mijn zaklamp nu goed gebruiken,ik moest op ,een gegeven moment blijven draaien aan de dynamo. Op vele plaatsen was het modder en nog eens modder,je kon er niet naast lopen maar wel naast kijken en soms was het plats er helemaal in tot aan de enkels,het was schuiven hier en schuiven daar,het was vechten tegen de modderpoelen,het was zware kost om te runnen.Van regen was geen sprake,zelfs het licht van de klare maan was van de partij en scheen tot de grond aan mijn zij.Na 68,8 km bij het controlepunt in Sint-Martens-Voeren had ik veel last van koude handen,ik had er al een hele tijd last van,maar dat zou mij niet opschrikken en liep verder.Wat later was de ochtendhemel daar en werd het klaar, ik zag niemand meer voor mij en niemand in de verte zag ik naderen,ik was alleen op pad voor de rest van de tocht. Het bleef op plaatsen steil omhoog gaan en was het genieten in het landschap,ik liep een prachtig weideland op,waar het zwaar in het gras lopen was.Vanaf het laatste controlepunt in Henri-Chapelle na bijna 95 km runnen en wat later langs de spoorlijn terug naar Welkenraedt was het echt vlak.De werkelijke afstand was volgens de gps 99,7kilometer en mijn tijd was 11:05:03,toen ik de deur van het cultureel centrum van Welkenraedt open deed. Rudi Van den Berghe was aan het wachten op zijn wederhelft die met zijn bagage zou komen maar was opgehouden ergens langs de weg tussen Rochefort(lekker bier en waar ze logeerden bij de paters)en Welkenraedt van een dodelijk verkeersongeval.Iets later konden we de douche in en zat ik samen met snelwandelaars Bernard Cools en zijn wandelvriend twintig na negen uur in de voormiddag terug op de trein om huiswaarts te keren.De 100 km Euregio ultratocht zat er op,volgens de organisatie voor het laatst, maar hopelijk niet en doen ze voort met deze prachtige maar zware tocht.

IMGP0130

Commentaren

Niet alleen lopen doe je fantastisch, heerlijk verslag van je en voor ons wandelaars is het idd genieten geweest van die prachtige vergezichten.
Nog veel succes en niet te laag vliegen in t vervolg krijgen wij nog meer last van de wind...

Gepost door: paulbaestaens | 29-03-10

Uw blog is zeer goed ! Ik ben een ex-dorpsgenoot van ultra-runner veteraan Joe Buteneers die in Griekenland en Japan finishte. Nu ben ik aan mijn computer geplakt en breng op www.blog.seniorennet.be/wilfried_1944 berichten die ik U aanbeveel. Beste groeten. Papoum.

Gepost door: Papoum | 09-06-10

De commentaren zijn gesloten.