26-04-10

La Bouillonnante Trailrun

 Collages5

 IMGP0160

 

In een overgoten zonnige dag vertrok ik Zaterdag om 11 uur voor de lange autotrip naar Bouillon in de Ardennen. Daar zou ik morgen de klassieker La Boullonnante,de trailrun van 50 kilometer lopen.Wat doe je dan als je alleen aan het rijden bent op de autosnelweg,in eerste plaats je stuur goed vasthouden en sturen,de radio aan waar in het weerbericht voorspeld wordt dat het een warm weekend wordt met temperaturen die kunnen plaatselijk oplopen tot 25 graden,dus in volle zon zou het nog warmer kunnen worden.Het was behoorlijk druk op de wegen richting Ardennen,velen waren van plan om er een weekendje mee te pikken. In Spy doe ik een autostop die ik later nog eens herhaal maar dan al in het hartje van de Belgische Ardennen.Een auto van aso steekt mij voorbij ,deze Franse organisatie van grote sportgebeurtenissen is op weg naar Luik want morgen staat daar ook La Doyenne of Luik-Bastenaken-Luik op de kalender. Na goed drie uur rijden stops inbegrepen komt ik aan in het mooie plaatsje Bouillon waar onmiddelijk het kasteel op hoogte tot de verbeelding spreekt. Ik rij tot de top waar alles de doen is voor de vijfde editie van de trailrun.Het is een zonnig weertje en ik doe een wandeling rond het domein, de omgeving is gewoon prachtig. Mijn rugnummer wordt afgehaald,de drukte van trailatleten is vanaf het openingsuur goed zichtbaar.Ik blijf terplaatse voor het eten van de pasta en later stationeer ik mijn auto in het dal langs de Semois waar ik de nacht zal doorbrengen.Om zes uur in de ochtend Zondag 25 April werd ik wakker door de wekker van mijn gsm en deed mij klaar,een luchtje werd in de frisse buitenlucht geschept en tegen seven o'clock deed ik mijn ontbijt in de tent op de esplanade boven aan het kasteel van Bouillon. Nog vlug was het even naar het toilet voor een grote behoefte en na wat gepraat met andere trailatleten,een fotootje hier en een een fotootje daar was het tijd om mij tussen de muren van het kasteel te begeven waar de start was. Het is een speciaal sfeertje daar op de binnenplaats van de burcht die als een belangrijk historisch monument in Wallonie is geklasseerd.Tussen de menigte van trailrunners was de aangename kennismaking met Martine Hofstede,Ingrid en andere van hun runteam. Na wat informatie door de spreker van dienst en het traditioneel sfeervolle gebons op de ijzeren vaten konden we dwars door de smalle weegjes,onder de tunnel van de burcht vertrekken voor een trailrun van 52 kilometer, want dat was de officiele afstand vandaag.Het kasteel werd achter ons gelaten en met een luidruchtig geroep en applaus door het publiek liepen we in geen tijd langs de Semois in een zonovergoten mooie omgeving. Ik was van plan om heel traag te starten en liep wat middenin de hele bende,het was een opvallend zicht van de één achter één lange rij trailrunners. Ik keek op mijn sporthorloge en zag dat ik toch aan een tempo van 12 km per uur aan het lopen was,van een trage start was geen sprake,maar onmiddelijk was er daar al het eerste klauterwerk in het woud bijna recht naar boven. Het was zwaar vanaf de prille start,stap per stap,zig-zag naar boven klauteren,balans van je evenwicht in stand houden,de ademhaling was overal te horen,het was puffen en hartslagen gingen de hoogte in.Ik kon de eerste zware opdracht goed tot de top doorstaan en aan een even lastige afdaling beginnen, in een smal schuine zig-zag lopende boswegel was het naar beneden,ik liet mij gaan met nu en dan van boom tot boom om wat steun te hebben. Het parcour bleef uiterst zwaar,met lopen langs diepe afgronden,waar het smal woudwegeltje schuin hangend naar beneden liep. Het was wringen met de armen soms weid open om het evenwicht in bedwang te houden. Bij de eerste bevoorradingspost na 12 km was het al zweten tot en met, de hitte was plots ingevallen en was ik al blij om veel water over mijn lijf te gieten,een stop deed later ook deugd toen ik liep langs een stromend laag watertje. Een afdaling in het woud steil naar beneden was ook niet van de poes,in volle vaart naar het dal met een berekende rem aan de uiteinden anders was je weg de dieperik in,het was een goede test voor mijn nieuwe trailschoenen die ik voor de eerste maal aanhad. Na twee uur trailen had ik juist 20 kilometer,na 30 km trailen had ik 3:25 op mijn sporthorloge staan, veel te rap natuurlijk voor iemand die denkt dat hij nog in zijn jonge jaren aan het runnen is. Vele trailrunners zouden opgeven halfweg wegens de warmte en wat nog moest komen,heel zwaar kaliber.Plots was daar voor mij ook de klop van de hamer,mijn spieren begonnen te verkrampen,alles werd heel zwaar,mijn drankpulle was leeg,en constant was het omhoog met een lang stuk rotsklimmen,uitputtend probeerde ik naar boven te kruipen,met nu en dan een korte pauze,even goed in en uitademen en terug verder. Het werd een echte overlevingstrailtocht met vallen en opstaan,eens goed een boom vasthouden en overleven naar de hoge Ardense toppen.Dorstlessen kon ik niet , het werd van kwaad naar erger,maar wat was ik blij toen ik in een dal geholpen werd door de vrouw van Johan trailrunner uit Wevelgem die mij water inschonk,wat deed het deugd. Er waren nog enkele trailrunners aanwezig uit de West-Vlaamse streek, een trailrunner die ook ingeschreven was maar door blessure niet kon meedoen, zou het hele parcour op 21 plaatsen met zijn mountainbike zijn trailmakkers volgen, en het hele gebeuren op film vast zetten.Eindelijk na 40 km trailrunnen was daar de bevoorradingspost,eten en drinken in grote hoeveelheid verorberde ik die naar binnen.Maar van een verbetering was geen sprake,de spieren wilden niet meer mee, voeten en bovendijen en zelfs mijn vingers verkrampten en toch moest ik verder de stijle woud heuvels op. Het was hangen en sleuren om mijn lijf naar de top te krijgen,tussen rotsen,onder gevallen bomen,mijn weg vinden tussen het takkengespin,voor een buitenstaander misschien gekkenwerk. Enkele ijzeren ladders vastgehouden aan de rotswanden deed mij wat op verademing komen,ik kon ze rustig gebruiken in de steile omgeving. Een laatste waterpost op 5 kilometer van de finish deed ongelooflijk deugd,ik gooide twee flessen water overal op mijn body en deed verder, nu probeerde ik toch wat te runnen want het was in dalende lijn,maar als toemaatje op één kilometer van het einde was het weer zware kost,voor de zoveelste maal steil omhoog tussen al de omgevallen bomen, als een spin moest ik zig-zag er doorheen. Terug naar het dal in Bouillon was het nog gevaarlijk afdalen,en de finale naar de finish was wat dacht je,omhoog naar de top van het kasteel, de laatste meters kreeg ik veel steun van roepende toeschouwers en supporters,het runteam met Martine uit Nederland, die de race had verlaten bij het 22 km punt schreeuwde mijn naam en dat deed mij de allerlaatste zware meters terug lopen.Kapot maar gelukkig haalde ik de finish in de zwaarste trailrun van Belgie,mijn tijd 7:38 en seconden. Op een bepaalde klimpartij was de snelheid 600 meter per uur,naar beneden heb ik mij ook eens laten gaan aan bijna 18 km per uur, dat zijn de wetten van een zware trailrun. De eerste hitte deelde veel klappen uit en velen zijn uit de race gestapt , ook na de limietstijd van acht uur kwamen ze binnen strompelen. Na een korte rustpauze moest ik te voet terug naar het dal waar mijn auto stond,mijn zak gaan ophalen, terug naar boven voor een kwik deugd doende douche,daarna kon ik eindelijk genieten van enkele streekbiertjes en wat worsten en broden,napraten met trailvrienden,nog wat liggend op het gras de krampen uit de benen proberen te halen in een leuke prachtige omgeving.Tenslotte moest ik nogmaals mijn lijf omhoog heffen om naar mijn auto te stappen en te beginnen aan de lange trip van 265 km naar het West-Vlaamse Geluwe.

102_0761

Onlangs bijgewerkt81

102_0775-3

102_0773-3

102_0774-3

Onlangs bijgewerkt82

Pictures76

Onlangs bijgewerkt84

Onlangs bijgewerkt83

102_0767

102_0770

IMGP0161

Commentaren

Bouillon Schitterend verhaal. Een wedstrijd op karakter. Proficiat!!

Gepost door: dirk | 26-04-10

Van harte proficiat! Wat een prestatie! Dit verdient enorm veel respect! Zal een weekje duren voor het melkzuur weg is :)

Gepost door: krist | 26-04-10

Groepsfoto Gefeliciteerd met het uitlopen van deze mooie trail. De groepsfoto die mijn vrouw vooraf maakte staat op http://picasaweb.google.nl/AlbumsVanJB/20100425Bouillonnante

Jan

Gepost door: Jan | 27-04-10

Zeer mooi verslag en proficiat met de prestatie. De wedstrijd is niet alleen voor de winnaar maar ook voor hen die blijven gaan.
Groetjes de man op de mtb. Te volgen op 3atleten.be

Gepost door: Tony | 28-04-10

Petje af en wat een zware trail zeg!.
Groet Rinus.

Gepost door: rinus | 28-04-10

Tof gesproken maar nog beter tof gelopen. Was net gisteren aan het denken wat onze collega Inge ginder had uitgespookt in deze sublieme tocht. Ik behoor nog maar tot de beginners en moet me sinds vorig jaar tevreden stellen met een aantal marathons (6) en nog 4 te gaan voor dit jaar. IK had de Trail des fantomes al aangestipt op mijn agenda voor 21/08 maar als ik dit lees... misschien toch nog maar een jaarke marathonnekes lopen en wat "veld"werk doen. Subliem verhaal, mooie prestatie, misschien zie ik je volgend jaar ginds (da's toch de planning!). Iedereen wil toch af en toe eens net niet doodgaan... jij weet dus al wat het is. Chapeau!

Gepost door: Johan | 16-05-11

Oh ja! De Spartathlon stond ook op je programma... een echte lefgozer met ballen aan zijn lijf dus. Hoedje gaat dus nogmaals een 10-tal keer af! Brrrrrrrrrrrrrrr

Gepost door: Johan | 16-05-11

Oh ja! De Spartathlon stond ook op je programma... een echte lefgozer met ballen aan zijn lijf dus. Hoedje gaat dus nogmaals een 10-tal keer af! Brrrrrrrrrrrrrrr

Gepost door: Johan | 16-05-11

De commentaren zijn gesloten.