26-04-10

Fotogalerij Trail - La Bouillonnante 2010

 

 

 

 

 

DSC07792

DSC_0454

 

DSC_0455

DSC07789

 

DSC07790

DSC07791

DSC07795

DSC_0464-1

DSC07797

DSC07799

 

DSC07801

DSC07800

DSC_0505

DSC_0506

Pictures77

 

Pictures78

CIMG0511

 

DSC_0488

DSC07811

Pictures80
 

La Bouillonnante Trailrun

 Collages5

 IMGP0160

 

In een overgoten zonnige dag vertrok ik Zaterdag om 11 uur voor de lange autotrip naar Bouillon in de Ardennen. Daar zou ik morgen de klassieker La Boullonnante,de trailrun van 50 kilometer lopen.Wat doe je dan als je alleen aan het rijden bent op de autosnelweg,in eerste plaats je stuur goed vasthouden en sturen,de radio aan waar in het weerbericht voorspeld wordt dat het een warm weekend wordt met temperaturen die kunnen plaatselijk oplopen tot 25 graden,dus in volle zon zou het nog warmer kunnen worden.Het was behoorlijk druk op de wegen richting Ardennen,velen waren van plan om er een weekendje mee te pikken. In Spy doe ik een autostop die ik later nog eens herhaal maar dan al in het hartje van de Belgische Ardennen.Een auto van aso steekt mij voorbij ,deze Franse organisatie van grote sportgebeurtenissen is op weg naar Luik want morgen staat daar ook La Doyenne of Luik-Bastenaken-Luik op de kalender. Na goed drie uur rijden stops inbegrepen komt ik aan in het mooie plaatsje Bouillon waar onmiddelijk het kasteel op hoogte tot de verbeelding spreekt. Ik rij tot de top waar alles de doen is voor de vijfde editie van de trailrun.Het is een zonnig weertje en ik doe een wandeling rond het domein, de omgeving is gewoon prachtig. Mijn rugnummer wordt afgehaald,de drukte van trailatleten is vanaf het openingsuur goed zichtbaar.Ik blijf terplaatse voor het eten van de pasta en later stationeer ik mijn auto in het dal langs de Semois waar ik de nacht zal doorbrengen.Om zes uur in de ochtend Zondag 25 April werd ik wakker door de wekker van mijn gsm en deed mij klaar,een luchtje werd in de frisse buitenlucht geschept en tegen seven o'clock deed ik mijn ontbijt in de tent op de esplanade boven aan het kasteel van Bouillon. Nog vlug was het even naar het toilet voor een grote behoefte en na wat gepraat met andere trailatleten,een fotootje hier en een een fotootje daar was het tijd om mij tussen de muren van het kasteel te begeven waar de start was. Het is een speciaal sfeertje daar op de binnenplaats van de burcht die als een belangrijk historisch monument in Wallonie is geklasseerd.Tussen de menigte van trailrunners was de aangename kennismaking met Martine Hofstede,Ingrid en andere van hun runteam. Na wat informatie door de spreker van dienst en het traditioneel sfeervolle gebons op de ijzeren vaten konden we dwars door de smalle weegjes,onder de tunnel van de burcht vertrekken voor een trailrun van 52 kilometer, want dat was de officiele afstand vandaag.Het kasteel werd achter ons gelaten en met een luidruchtig geroep en applaus door het publiek liepen we in geen tijd langs de Semois in een zonovergoten mooie omgeving. Ik was van plan om heel traag te starten en liep wat middenin de hele bende,het was een opvallend zicht van de één achter één lange rij trailrunners. Ik keek op mijn sporthorloge en zag dat ik toch aan een tempo van 12 km per uur aan het lopen was,van een trage start was geen sprake,maar onmiddelijk was er daar al het eerste klauterwerk in het woud bijna recht naar boven. Het was zwaar vanaf de prille start,stap per stap,zig-zag naar boven klauteren,balans van je evenwicht in stand houden,de ademhaling was overal te horen,het was puffen en hartslagen gingen de hoogte in.Ik kon de eerste zware opdracht goed tot de top doorstaan en aan een even lastige afdaling beginnen, in een smal schuine zig-zag lopende boswegel was het naar beneden,ik liet mij gaan met nu en dan van boom tot boom om wat steun te hebben. Het parcour bleef uiterst zwaar,met lopen langs diepe afgronden,waar het smal woudwegeltje schuin hangend naar beneden liep. Het was wringen met de armen soms weid open om het evenwicht in bedwang te houden. Bij de eerste bevoorradingspost na 12 km was het al zweten tot en met, de hitte was plots ingevallen en was ik al blij om veel water over mijn lijf te gieten,een stop deed later ook deugd toen ik liep langs een stromend laag watertje. Een afdaling in het woud steil naar beneden was ook niet van de poes,in volle vaart naar het dal met een berekende rem aan de uiteinden anders was je weg de dieperik in,het was een goede test voor mijn nieuwe trailschoenen die ik voor de eerste maal aanhad. Na twee uur trailen had ik juist 20 kilometer,na 30 km trailen had ik 3:25 op mijn sporthorloge staan, veel te rap natuurlijk voor iemand die denkt dat hij nog in zijn jonge jaren aan het runnen is. Vele trailrunners zouden opgeven halfweg wegens de warmte en wat nog moest komen,heel zwaar kaliber.Plots was daar voor mij ook de klop van de hamer,mijn spieren begonnen te verkrampen,alles werd heel zwaar,mijn drankpulle was leeg,en constant was het omhoog met een lang stuk rotsklimmen,uitputtend probeerde ik naar boven te kruipen,met nu en dan een korte pauze,even goed in en uitademen en terug verder. Het werd een echte overlevingstrailtocht met vallen en opstaan,eens goed een boom vasthouden en overleven naar de hoge Ardense toppen.Dorstlessen kon ik niet , het werd van kwaad naar erger,maar wat was ik blij toen ik in een dal geholpen werd door de vrouw van Johan trailrunner uit Wevelgem die mij water inschonk,wat deed het deugd. Er waren nog enkele trailrunners aanwezig uit de West-Vlaamse streek, een trailrunner die ook ingeschreven was maar door blessure niet kon meedoen, zou het hele parcour op 21 plaatsen met zijn mountainbike zijn trailmakkers volgen, en het hele gebeuren op film vast zetten.Eindelijk na 40 km trailrunnen was daar de bevoorradingspost,eten en drinken in grote hoeveelheid verorberde ik die naar binnen.Maar van een verbetering was geen sprake,de spieren wilden niet meer mee, voeten en bovendijen en zelfs mijn vingers verkrampten en toch moest ik verder de stijle woud heuvels op. Het was hangen en sleuren om mijn lijf naar de top te krijgen,tussen rotsen,onder gevallen bomen,mijn weg vinden tussen het takkengespin,voor een buitenstaander misschien gekkenwerk. Enkele ijzeren ladders vastgehouden aan de rotswanden deed mij wat op verademing komen,ik kon ze rustig gebruiken in de steile omgeving. Een laatste waterpost op 5 kilometer van de finish deed ongelooflijk deugd,ik gooide twee flessen water overal op mijn body en deed verder, nu probeerde ik toch wat te runnen want het was in dalende lijn,maar als toemaatje op één kilometer van het einde was het weer zware kost,voor de zoveelste maal steil omhoog tussen al de omgevallen bomen, als een spin moest ik zig-zag er doorheen. Terug naar het dal in Bouillon was het nog gevaarlijk afdalen,en de finale naar de finish was wat dacht je,omhoog naar de top van het kasteel, de laatste meters kreeg ik veel steun van roepende toeschouwers en supporters,het runteam met Martine uit Nederland, die de race had verlaten bij het 22 km punt schreeuwde mijn naam en dat deed mij de allerlaatste zware meters terug lopen.Kapot maar gelukkig haalde ik de finish in de zwaarste trailrun van Belgie,mijn tijd 7:38 en seconden. Op een bepaalde klimpartij was de snelheid 600 meter per uur,naar beneden heb ik mij ook eens laten gaan aan bijna 18 km per uur, dat zijn de wetten van een zware trailrun. De eerste hitte deelde veel klappen uit en velen zijn uit de race gestapt , ook na de limietstijd van acht uur kwamen ze binnen strompelen. Na een korte rustpauze moest ik te voet terug naar het dal waar mijn auto stond,mijn zak gaan ophalen, terug naar boven voor een kwik deugd doende douche,daarna kon ik eindelijk genieten van enkele streekbiertjes en wat worsten en broden,napraten met trailvrienden,nog wat liggend op het gras de krampen uit de benen proberen te halen in een leuke prachtige omgeving.Tenslotte moest ik nogmaals mijn lijf omhoog heffen om naar mijn auto te stappen en te beginnen aan de lange trip van 265 km naar het West-Vlaamse Geluwe.

102_0761

Onlangs bijgewerkt81

102_0775-3

102_0773-3

102_0774-3

Onlangs bijgewerkt82

Pictures76

Onlangs bijgewerkt84

Onlangs bijgewerkt83

102_0767

102_0770

IMGP0161

23-04-10

TRAILRUN-LA BOUILLONNANTE-HERE WE COME

142

 

DSCN0027-1

Pictures72

Pictures73

18-04-10

60 KM STAPPEN ZONNEBEKE

 

 

102_0745

102_0744

Onlangs bijgewerkt75

Onlangs bijgewerkt72


 

Rond 5u45 in de donkere vroege ochtenstond vertrokken Marnick en ik alle twee drevetrotters aan de startplaats het O.C. t' Zonnerad in Zonnebeke voor een wandeltocht van 60 kilometer. Het was de tweede wandeldag van een driedaagse kaaswandeltocht van de club de drevetrotters uit Zonnebeke. Gisteren Vrijdag had ik de eerste etappe,langs mooie landelijke boerevelden,een tocht van 23 kilometer gelopen.Buiten was het ongeveer 3 graden en het voelde frisjes aan,aan de grond zag je lichtjes het wit tevoorschijn komen,een laagje ijs bedekte de grond. De eerste stappen bracht ons aan de rand van Zonnebeke en gauw bereikten en wandelden we het Polygonebos in. Toen we terug langs de rand op de asfalt stapten,zagen we op de hoek voor ons enkele wandelaars twijfelen van waar moeten we naartoe? Plots was daar het besef dat we allemaal de verkeerde richting hadden gevolgd,gelukkig was daar juist de organisatiewagen van drevetrotter Dirk die ons terug het goede pad , terug het bos injoeg. Het was erg stil,geen vuiltje in de lucht,geen vliegtuig te bespeuren want het luchtruim boven Belgie was leeg door de aswolken vanwege de vulkaanuitbarsting in Ijsland. Het eerste geluid in het bos was van de Merel,die zijn luidkeelse gekletter tot uiting bracht.De autosnelweg werd overgestoken en stapten we via onverharde wegen langs de Nonnebossen,iets verder was er een eerste controle in het gehucht de Zandberg in Geluveld.Bellewaerde werd langs gewandeld,we dwarsten de weg Menen-Ieper en doken via boere-landelijke-onverharde paden de gasthuisbossen in. Nu was het afwisselend bos en weidegronden gescheiden door enkele draaipoortjes. Het was genieten van mooie natuurlijke tafereeltjes,de mistdauw zweefde laag boven de gronden,de opgekomen rode zon begon schijnend te stralen. Een spelend koppel kauwen vloog heen en weer in de lucht. Het Provinciaal domein de Palingbeek werd ingewandeld waar we voor een tijdje waren, een pareltje van veel ongerepte natuur,rijk aan fauna en flora,variatie is er troef in bos en open landschap. Het bestaan van het domein was een kanaal dat het Ieperleekanaal verbindt met de Leie in Komen in de negentiende eeuw, een juweeltje van een schitterend natuurlandschap.

Onlangs bijgewerkt73

Onlangs bijgewerkt76

102_0702

Het grote oorlogsverleden 1914-1918 is hier in het domein ook ten gade te slaan,onze voetsporen gaan langs enkele enorme kraters en stukken overgebleven bunkers steken boven het takkegerij uit.Er is een dubbele controle in de Milieuboerderij De Palingbeek. Na een hele tijd gestapt te hebben in en rond het domein de Palingbeek verlaten we het,en gaan we later dwars door een golfterrein waar er in een zonnig weertje op weg naar Hollebeke terug een mooi stuk bos wordt bereikt.Na een onverhard gestap worden we nu in een wijde boog over kleine verharde golvende wegen naar Hollebeke gestuurd. Daar is er controle in het kleine gezellige cultureel centrum, waar we een oersterke boterham met gehakt verorberen. Wat later wordt het kleine Hollebeke gedwarst en stappen we het natuurdomein de Katteputten in,terug een mooi stukje met onverharde natuursleuven. We stappen nu in de kasteelhoekstraat en wandelen langs het voddekasteeltje,een mooi gebouw te midden van een hoeve. Dit kasteeltje richting Zandvoorde zou al eeuwen op deze grondvesting staan maar in de groten oorlog helemaal verwoest en niet meer heropgebouwd. Op deze plaats werd een boerderij gebouwd met daarbij het zogenaamd Voddekasteeltje,de ligging zie je al van in de verre boven op een helling en trekt de aandacht. We doorkruisen nu terug de Gasthuisbossen en is er controle in loods Malfait,de weg Zillebeke-Zandvoorde.Het parcour blijft bekoren met vele stroken onverharde paden bereiken we het ontmoetingscentrum in Geluveld. Daar ruilen we onze bon in voor een trappist van Watou en kunnen we proeven van verschillende kazen. In Geluveld is er een wielerwedstrijd aan de gang en kon je de omroeper van verre horen. De laatste wandelende loodjes gaan via landelijke kleine weegjes,dwars door de velden en terug het polygonebos in,maar nu aan de andere zijde. Na een gemiddelde van 6,3km per uur bereiken Marnick en ik rond de klok van 16 uur de finish in t'Zonnerad te Zonnebeke. Het werd een prachtige mooie zonovergoten wandeldag,geen windeke was te bespeuren,met een parcours om U tegen te zeggen,een grote proficiat aan Bart en al de medewerkers van de drevetrotters.

Onlangs bijgewerkt71

102_0721

102_0728

102_0727

 

Onlangs bijgewerkt80

Onlangs bijgewerkt78

 

Onlangs bijgewerkt77

Onlangs bijgewerkt74

Onlangs bijgewerkt79

 

 102_0716-5

12-04-10

De hel van het Noorden,Foto-reportage-Een dag in Roubaix




100_0482-1

100_0487-1

100_0483-1

100_0485

100_0489

100_0486

Pictures65

100_0493

Pictures67

Onlangs bijgewerkt55

100_0500

100_0495

100_0552

Onlangs bijgewerkt60

100_0555

100B0530-1

100B0531-2

100B0540

100B0541

100_0551

100_0568

100_0560

100_0566

Pictures68

Onlangs bijgewerkt57

IMGP086

Pictures69

100B0612-01

100B0612-2

IMGP0121

Onlangs bijgewerkt59

100B0630
 

100B0640-1

100_0650

Pictures70

100B0670

100B0671

100B0672

IMGP0100

IMGP0111

100B0678

100B0679

IMGP0212

IMGP0113

100_0684

IMGP0145

Onlangs bijgewerkt54

IMGP0136

IMGP0133

IMGP0132

IMGP0140

IMGP0141


Onlangs bijgewerkt58

Onlangs bijgewerkt56

Pictures71



100b101

Onlangs bijgewerkt61

100B102

100B103

100B104

100B105








 

10-04-10

kilometers wreten.

 

 

Kilometers wreten is soms een lastige karwei,altijd maar het verstand op nul en weg ben ik om vele kilometers te lopen. Ultralooptrainen is altijd een gevecht met jezelf,je lichaam,je geest.Spieren doen pijn na een dag van tuinwerk,de benen willen niet mee maar na een uur lopen wordt het beter,en plots gaat het vanzelf,maar ook heb ik een dag dat niets gaat en een dag dat ik helemaal geen goesting heb,mijn lichaam zegt niet doen,dat voel je. Soms zeg ik waar ben ik toch mee bezig,waarom wil ik dat nu nog allemaal doen en de waarom weet ik,maar dat hou ik voor mij,enkele heel goede vertrouwde vriendschappen weten de waarom de iets dat zegt dat ik het wil doen.Ik droom nog van een grote uitdaging in mijn leven in het ultralopen, weet niet of ik het ooit zal doen of proberen,het gevecht in de hitte overdag met een frisse nacht van Athene naar Sparta.De ultieme grens verleggen,kan ik nog die verleggen?Ik geef mij 31% kans. Misschien is de grote uitdaging iets helemaal anders in mijn leven,die niets met sport te maken heeft,de tijd zal het wijzen. Straks doe ik een loop,een halve marathon duurloop,morgen ga ik naar de koers,de hellekoers van Parijs naar Roubaix.

 

Gezegde,Ludo Depoortere

 

 mainbg

 

dyn006_original_640_480_pjpeg_2626204_33f5a95cf110556ab3a68fff554c3618

 

 



 

05-04-10

RONDE VAN VLAANDEREN 2010


100_0411-1

100B0312-1

 

100_0260

100_0209-3

Uit de oude doos 1950

100_0213

 

100_0216

100_0215

100_0206-2

100_0203

 

Onlangs bijgewerkt49

 

100_0204

Onlangs bijgewerkt51

100_0230

100B0270-1

100B0240

100B0241-1

100B0242

100B0280-1

100B0280

100B0282

100B0291

100B0310

100_0411


100_0330

100B0320

100B0342

Onlangs bijgewerkt53

100B0380-3

100B0382-2

100B0402-3

Pictures63

100_0413

Onlangs bijgewerkt52

100_0412

Onlangs bijgewerkt45

100_0419

Onlangs bijgewerkt46

Onlangs bijgewerkt47

100_0428-1



Cancellara winnaar Ronde van Vlaanderen 2010














 

01-04-10

Renners Ronde van Vlaanderen terug in Moorslede

foto2

 

In 1950 werd Briek Schotte , de Flandrien bij uitstek,wereldkampioen in Moorslede. Nu zijn we zestig jaar later en koersen de renners van de Ronde van Vlaanderen, Zondag 4 April opnieuw door mijn geboortedorp Moorslede. Het wordt een hoogdag voor wielerliefhebbers.De editie dit jaar wordt een speciaal iets voor Moorslede. De Ronde zal koersen langs hetzelfde parcour van testijds 60 jaar geleden van het Wereldkampioenschap maar dan in de omgekeerde richting. De renners fietsen komend van richting Beitem-Rumbeke de Gentsestraat langs de wijk de Koekuit over de markt langs de Breulstraat naar Ledegem,waar 60 jaar geleden de aankomst was van het Wereldkampioenschap,daar wordt ijzeren Briek nogmaals gehuldigd. Vele wielertoeristen rijden hun Ronde van Vlaanderen al op Zaterdag 3 April en zullen dus Moorslede in grote aantallen de passage fietsen.Overal zie je in en rond Moorslede opvallende borden waarop wielerlegendes geschilderd staan.

24763_1302587797669_1019671098_30772070_3963442_n

Onlangs bijgewerkt44

100_0202