09-06-10

Verhaal van gisteren,vandaag en morgen.

 

 

Soms vraag een mens zich af waarom ben je verslaafd aan een bepaald iets of waarom je in een leven vol omstandigheden plots andere beslissingen neemt. Ik was in een andere tijd een beloftevol wielrenner waar ik daarmee dan zomaar plots van de één op de andere dag mee gestopt ben. Later deed ik dan heel lange fietstochten en als jonge twintiger liep ik ultra runs van 100 km in tijden tussen 8u08 en 8u30. Plots maakte ik daarmee komaf en was het voor lange tijd gedaan. Enkele jaren geleden ontdekte ik de wandelsport,deed mijn eerste voetstappen onmiddellijk met een ultra 100 km wandeling in het Waalse Maurage en ik was verslaafd. Drie jaar geleden door toedoen van vrienden begon ik zowaar zonder training mee aan een 5 km run en deed er ongeveer 23 minuten over. Het zou maar voor eenmalig zijn maar niets was minder waar,ik was terug verkocht aan het lopen en intussen loop ik maar verder op harde en onverharde wegen,het einde is nog niet in zicht maar kan plots ook heel dichtbij zijn,that's life! Een sport zomer staat weer voor de deur met het wk voetbal in Zuid Afrika , de ronde van Frankrijk en dit doet mij terug denken aan het fenomeen van de radio sportjournalistiek Jan Wauters die onlangs jammerlijk overleed. Weer iemand van mijn idolen uit mijn jeugd die vertrokken is naar het eeuwige,zijn stem op de radio tijdens de Tour , live commentaar van op de motor langs de wielrenners,naast Merckx,Van Impe op de flanken van de Tourmalet. Ik zat gekluisterd op de wc met mijn klein transitor radio te luisteren naar zijn daverend commentaar in de jaren zeventig bij mijn toenmalige job,de rebel in mij deed zijn werk. De voorbereidingen voor de nacht van West-Vlaanderen,100 km ultra run in Torhout van 18 Juni lopen op zijn laatste beentjes,de afbouw naar die Vrijdag is begonnen. Wat het daar zal worden blijft altijd een vraagteken,de forme van de dag en nacht,het is altijd een nieuwe start,een nieuwe uitdaging,maar de finish halen is een doel op zich. Van een tijd hou ik voor mij,er kan zoveel gebeuren,je kan goed zijn tot 20 kilometer van het einde en plots is het strompelen om de finish te halen, als je daarvan spreekt een grote gouden pluim voor televisiemaker Tom Waes , die man heeft ook karakter zeg,de finish bereiken van de bijna 250 kilometer lange zesdagen marathon des Sables in de bloedhete woestijn van Marokko. Heb de aflevering gezien van zijn programma Tomtestorom,na de langste etappe van 82 km die hij volledig van de wereld binnen strompelde in 18 uur,zijn voeten helemaal kapot van blaren en zo meer en toch maar doorbijten tot het bittere einde,klasse van Tom,geen woorden maar daden.

 

De commentaren zijn gesloten.