13-07-10

Mijn calvarie in de 6 uur ultrarun van Aalter

 MIJN CALVARIE IN DE 6 UUR VAN AALTER

Onlangs bijgewerkt160-1.jpg

 Het stond niet op mijn agenda om de 6 uur van Aalter te lopen , na mijn drie 100 km ultra runs in korte tijd. Ik was na de nacht en het Belgisch kampioenschap 100 km met goede afloop wat uitgeblust. Een rust periode werd kort ingelast maar een goede week geleden wou ik mij toch vooraf inschrijven voor de 6 uur van Aalter. Zondag 11 Juli op de Vlaamse feestdag was het dus zover,de laatste dagen was het bloedheet en toen ik bij de vroege ochtenstond naar buiten even loerde , sloeg de warmte al naar mij , één ding was zeker het zou een overgoten extreme 6 uur run worden. Met de zijruiten van auto open reed ik naar Aalter,wat deed die winden deugd langs de autosnelweg. In het sportpark was alles te doen en een anderhalf uurtje voor de start parkeerde ik mijn auto voor de sporthal. Mijn eerste contact was Ghislain Dops , de Limburger die dit jaar voor de tweede maal zal proberen om de Spartathlon uit te lopen. Iets later waren mijn verzorgers daar , broer en zus Pascal en Nathalie Debersaques en de kids van ex top ultra loper Ronny. Met Spartathlon atleet Luc De Jaeger deed ik nog een praatje. Intussen kwamen ze als ultra mieren de parking op , Veerle Beernaert,de Westvlaamse marathon leeuw uit Gistel Koen Vansteenkiste. Eindelijk ook een eerste kennismaking met ultra en trail runner Dirk Van Thuyne en zijn loop en TAR maatje Heidi Janssens. Juan Vandenweghe was er ook weer bij. Vele Belgische ultra en Spartathlon atleten stonden aan de start aangevuld met wat Nederlandse en Duitse atleten , het was dus wat Internationaal getint. Vooraf was ik van zin om toch tussen de 60 en 65 km in 6 uur te lopen , dat zou in normale omstandigheden geen probleem mogen zijn want in Torhout bij de 100 km liep ik 60 km in 5h37. De start werd gegeven en weg waren we, de zon straalde haar hitte al uit boven onze hoofden. Ultra loop koppel Ronny Eeckhout en Conny Braekman waren van de partij om te komen supporteren en vele mooie foto's te kieken , bij de oplopende laan naar de sporthal waar het sauna heet was kregen we van hun sponsen aangereikt , gewoon prachtig. De eerste twee uren liep ik heel goed en was er geen vuiltje aan de warme lucht , liep een tijd in gezelschap van Luc De Jaeger en de welbekende 66 jarige ultra crack en onverslijtbare Leo Pardains. Ik dubbelde meerdere lopers zo ook Dirk en Heidi , ik mocht tussenin passeren , Dirk riep al lachend ' maak plaats voor Ludo '. Ik liep redelijk vooraan tot plots iets begon wakker te worden in mijn beide kuiten. Spieren begonnen samen te persen , je kon het zien opkomen , het was alsof een spannende boog uit mijn kuiten kwam. Het vervolg was van kwaad naar erger , ik was verplicht mij te voet te stellen,nog een kleine 4 uur te lopen. De calvarie was nu echt begonnen , de benen voelden zwaar aan , van Nathalie kreeg ik een flesje zout drank , door een hint van Ronny en Conny smulde ik nog een stuk banaan met zout erop,op. De hitte was extreem en constant had ik afkoeling nodig , sponsen vol water deed wonderen voor enkele honderden meters. De hitte speelde mij parten , het was strompelen , ronde per ronde , er kwam geen einde aan de felle krampen , velen die ik meerdere malen had gedubbeld , zouden mij na een tijd dubbelen, en toch wilde ik niet opgeven , plots had ik een doel voor ogen ik wilde 50 km halen. Ik voelde dat mijn body weer goed zat en geen zware benen meer had maar lang lopen kon ik niet , die verdomde krampen bleven maar terug komen dat had ik nog nooit meegemaakt. Ik bleef daardoor niet vooruit gaan , het laatste uur was hels,ik voelde dat mijn hartslag ook te hoog was, en dan was het even stoppen. Voor velen begon ook alles zijn tol te eisen , meerdere stonden te voet en werd er zelf opgegeven nadat ze in goede positie aan het lopen waren. Juan Vandenweghe riep mij plots toe, hij was na goed 50 km gestopt en al aangekleed. Ultra kilometervreter Pat Leysen ( vorig jaar door helse kuitkrampen uit de koers gezet bij de Spartahlon) stopte ook na ongeveer 50 km. Iedereen bleef maar aanmoedigen en kreeg ik goede begeleiding van Pascal en Nathalie , ik voelde mij daar goed bij , alleen die verdomde kuitkrampen bleven de boosdoener. Velen zagen af in die extreme hitte , De Nederlandse Els Annegarn die al meer of honderd marathons en ultralopen op haar palmeres staan heeft stond ook nu en dan te voet. Voor mij en ieder loper was het aftellen naar het fluit signaal toen het klokslag vier uur was , de 6 uur van Aalter was voorbij. De teller stond bij mij op 50,654 kilometer , de 6 uur heb ik gehaald maar niet in de omstandigheden die ik voor ogen had , nadien was ik toch uitputtend blij dat ik niet had opgegeven. Volgende afspraak in normale en onvoorziene omstandigheden de 100 km dodentocht van Bornem 13 Augustus die ik run alleen al voor de sfeer. Lucien Taelman won de 6 uur voor Dirk De Pooter en Wouter Decock , Lucien liep in het begin een gezapig tempo om langzaam maar zeker op het laatst toe te slaan.bij de vrouwen was Heidi Janssens de beste,het was haar eerste ultraloop, wat een debuut. Veerle Beernaert haalde de derde plaats op een zucht van de Amsterdamse favoriete Els Annegarn. Na op het podium te staan bij de 50 km van Gistel was het meteen weer raak voor Veerle in haar tweede ultraloop, here you come de 100 km. Na afloop werd er nog bij de prijsuitreiking nagepraat met een droog en een natje om tenslotte terug huiswaarts te keren , de zijruiten terug open want de hitte sloeg toe binnenin de auto, het was tijd om de finale van de Wereldbeker voetbal te zien tussen Nederland en Spanje.

Commentaren

Knap om door te bijten, Ludo.
Ik heb hier ook problemen met de skynetblogs. Mijn zijkolommen + commentaren hebben een verschrikkelijk groot lettertype...

Gepost door: veerle beernaert | 14-07-10

Heel veel respect voor je topprestatie. Want dat was het zeker. Leuk om eindelijk kennis te hebben gemaakt en we zullen elkaar ongetwijfeld nog tegenkomen!!

Gepost door: dirk | 14-07-10

De commentaren zijn gesloten.