23-08-10

VIERDAAGSE VAN DE IJZER

 

index-1.jpg
DSC_0138.jpg
IMG_8580.jpg
 

 

De vierdaagse van de IJzer stond weer op mijn programma , een vierdaagse etappe van 32 kilometer,die ik deze maal zou runnen. De sfeer is er ieder jaar fantastisch in een Internationaal gezelschap,vriendschap en vrede,ieder leeft er in mee. Vier dagen stappen of als je wil lopen in de Westhoek,in de frontlijn en historische plaatsen van de Eerste Wereldoorlog van 1914 – 1918. De eerste etappe met start in het vissersdorp Oostduinkerke op het St. Niklaasplein wordt er één langs de Ijzermonding en een open Polder landschap. Het eerste uur neem ik een vlugge start,samen op pad in het Hannecartbos,aangelegd op graslanden en duinakkertjes met een groepje runners aangevoerd door ultraloper Yvan Hostens. We lopen langs de haven van Nieuwpoort,op de vernieuwde kaai worden we verwelkomt met een lekker garnaal soepje. Na een goed uur runnen aan ongeveer 14 km per uur laat ik het groepje voor bekeken en run mijn eigen ultra tempo. Heel de tijd was het wind in de rug maar nu bij de terugkeer richting zee in het open Polder landschap is het voor mij nu lopen alleen tegen de harde wind op. De Noordzee winden gaan dwars door mij heen en bereik ik de aankomst op het binnenplein van het visserijmuseum. Na afloop in een mooi zonnetje was het nog genieten met wandel en run vrienden op het pleintje met de nodige vocht vitamientjes met de muziek band,allemaal broers die deuntjes zongen in alle talen Westvlaams inbegrepen.

DSC_0137.jpg

Na de eerste etappe was het nog even blijven aan de kust met een bezoek op een camping in Koksijde bij vrienden uit het Engelse Chester. Op mijn terug trip naar huis kwam er nog een onverwacht dessert aan. In Veurne stopte ik voor een koppel Duitse rugzak travelers Christ en Nicola uit Munchen. Ze waren op weg voor een vierweekse reis via Friesland,de Westkust en op weg naar het Noorden van Frankrijk,Bretagne met als laatste halte binnen anderhalve week in Parijs. Nu was hun stop plaats Ieper waar ze gingen de nacht doorbrengen bij een gezin en reisden met couchsurfing. Eerst werd nog een halte gehouden in Westvleteren om er bij de paters volgens Christ en Nicola het beste bier van de wereld te proeven. De eerste dag en mijn eerste run van de vierdaagse van de IJzer was wat uitgelopen maar was een best day. Vandaag goed 32 kilometer gelopen in 2:43:16.

DSC_0045-2.JPG
Onlangs bijgewerkt260.JPG

Op het oudstrijdersplein in Poperinge tijdens de Eerste Wereldoorlog net achter de frontline werd de start gegeven van de tweede etappe door wielerkampioene en militaire Grace Verbeke. Het begin was rustig runnen door de kleine straatjes van de Hoppestad om daarna licht golvend de omgeving van de Westhoek te verkennen. Het gehucht De Koekuit werd doorgelopen langs zijn uitgestrekte Hoppevelden. Ik liep alleen langs de hoge muren van Hopperanken. Plots zag ik in de verre voor mij uit een groep runners met een rood shirt aan. Langzaam liep ik er naartoe om mij erbij te vestigen.Allemaal lopers van de kleine club uit Loker-Heuvelland die aan het trainen waren voor de Flanders Fields marathon,42,195 km van Nieuwpoort langs de frontlijn van de IJzer naar Ieper op 12 September. Het was nu lopen met verre gezichten rondom ons,we liepen langs en door kleine gehuchtjes,langs de schreve met Frans-Vlaanderen - Frankrijk. Voor ons lag de Catsberg met zijn hoge toren. Te Watou werden de flessen gevuld aan het waterpunt. Een pittige asfalt beklimming moesten we nog over vooraleer we het Helleketelbos inliepen. Mijn mede-runners  begonnen te versnellen , ze wilden de laatste loodjes in een vlug tempo afhaspelen,ik liet ze begaan want ik liep de vier dagen. Een laatste bevoorrading met een melk drankje van campina werd verorberd. Iets verder liet marathon loper Filip Deruwez uit Nieuwkerke de groep en zijn clubmaten ook begaan en liepen samen verder. Mijn waterfles was leeg en ik had dorst tot en met , daardoor was het nog afzien de laatste kilometers. Vandaag had ik 2uur 55minuten en 49 seconden gelopen.

Pictures122.jpg
 
Het goudkleurig maneke van de mane schitterd in de stralende zon op de Botermarkt van Diksmuide,het startschot van de derde etappe.Langs het Handzame vaartje haal ik een tengere lopende man in,met kleine huppellende stapjes,zijn body mooi rechthoudend.De gepensioneerde landbouwer uit Lo-Reninge,66-jaar oud is aan het trainen voor de Flanders Fields marathon,vorig jaar liep hij zijn eerste marathon.Hij is begonnen met lopen een tijd terug door zijn specialist-dokter,vanwege een infectie op zijn longen.Verhalen vertelde hij mij uit zijn boeretijd en het leven van de boer hedendaags,zijn dochter had nu een landbouwers bedrijf met veel melk koeien en zo waren we aan de melk prijzen beland van vroeger en nu,niets meer is wat het geweest was met de komst van Europa en hun wetten.Hartelijke man.We liepen langs kleine weegjes de ijzervlakte met zijn open landschap in.Na ongeveer een uur halen we een loopster in,ze is afkomstig van Gistel en aangesloten bij jogging team De Olifant Oostende en aan het trainen voor de Dijkenmarathon in Nederland waar ze met clubmaatjes naartoe gaan. Via landelijke wegen en onverharde paadjes runnen we naar Bovekerke en Koekelare.Bij het dorpje Vladslo laat de gepensioneerde lopende landbouwer ons gaan,hij stopt na het zoveelste gsm geluid,hij neemt eindelijk op,zijn vrouwtje zal blij zijn.De zon is ferm aan het schijnen,het is warm geworden en is een verfrissing aan een waterpunt een deugdelijke afkoeling geworden.Het militair kerkhof wordt in Vladslo traag langs gelopen,één van de grootste Duitse militaire begraafplaatsen in Vlaanderen,waar het wereldberoemde beeld "Het Treurend Ouderpaar"van Kathe Kollwitz staat. Bij een bevoorrading doet een frisse ice thee deugd want de hitte speelt met onze parten.Een stuk prachtige natuur wordt doorgelopen,tussen hoge rietvelden,grasvelden met tussenin kleine watertjes met hoge rietstengels,moeder natuur hier op zijn best. Een laatste pittig omhooggaande grasduintje doet ons aan de flanken van de Handzamevaart belanden waar we met  deugddoende winden voor ons langs runnen tot aan de Oude Vismarkt.We komen aan op de Diksmuidse Grote Markt  voor een laatste scanning,na een zonovergoten loopdag.De run van mij was vandaag 33,135 km in tijd van 3:00:04.
 
Pictures123.jpg
 
Aant de voet van de Lakenhalle in Ieper vertrek ik temidden de massa in een heel rustig tempo voor de laatste etappe van mijn vierdaagse run van de IJzer.Een stukje rond de vestingen werd door gelopen waar ik nu en dan mij in hou voor een vlugge babbel met stappers.Richting Dikkebus doe ik mijn laatste vlugge babbel met snelwandelaar Bernard Cools uit Langemark,de eerste echte stapper van de vierdaagse van de Ijzer.Er heerst boven mij een stralende zon die al heel vlug warm aanvoeld op mijn body. Dikkebus vijver wordt half rond gelopen waar er een tornooi aan de gang is op de vijver van basketbal met kano's,een heus spektakelstuk met verschillende Nationaliteiten uit heel de wereld.Ik verlaat de vijver en run richting de Heuvelzone,voor mij ligt de Kemmelberg in de verre te rusten.De wegen worden smaller en het is genieten van de rust in het mooie groene glooiend landschap in het Heuvelland.Ik begin aan de beklimming van de Kemmelberg,niet de tradionele kasseien beklimming maar de lastige klim dwars door het bos,een taaie brok,een stuk trail runnen,de laatste meters is het nog op de kasseien naar de top,de ademhaling en hartslag gaat de hoogte in,dit was het lastigste stuk in heel de vierdaagse. De afdaling wordt heel rustig gedaan,het dorp Kemmel wordt door gelopen waar een Schotse band op het pleintje aan het spelen is,ik krijg er een kick van en voel mij in mijn sas,het tempo gaat nu sneller. Op weg naar Voormezele kom ik bij twee lopers,twee marathon mannen, heel verschillende van omvang en doen.De één normaal gebouwd en wil onder de drie uur bij de Flanders Fields marathon,de andere met een aangeboren zwaar lijf en een rugzak met zowat 10 kilo gewicht met andere sportschoenen en liters flessen drank erin,deze man ook aan het trainen voor die marathon van Nieuwpoort naar Ieper op 12 September. Twee vrienden-runners met een verschillend manier van doen,fantastisch! Aan het 25 km punt ga ik terug alleen door en passeer enkele militaire begraafplaatsen van den grooten oorlog. Ik run door de zanderige paden van de Palingbeek waar de natuur overheerst. Iets verder is er de passage langs Hill 60,waar er oorlogsmonumenten staan,hier wordt ik er stil van,de omgeving is bezaaid met nog intacte loopgraven,hier is de gruwel van de grooten oorlog dichtbij. Het is zweten want het is warm,de druppels pletsen van mijn sportpet naar beneden. In het dorpje Zillebeke is er een laatste bevoorradingspost met koekjes van Destrooper,geen drank meer,geen nood,ik ken de weg,het pad naar Zillebeke vijver,nog enkele kilometers. Halfrond wordt Zillebeke vijver langs gelopen.De veilige ondergang voor fietsers wordt door gelopen met boven mij de brug met middenin het plein de bekende kraan met het stromend water, zou er onder willen staan,maar niet getreurd,daar was de finish op het domein van de firma Picanol.De vierdaagse van de IJzer was weer voorbij.Na het wassen en omkleden ging ik nog terug naar het domein van Picanol waar intussen de hitte een plaats had gevonden,gelukkig was er plaats onder de grote tent waar ik met wandel-vrienden Ronny,Marnick en vrouwtjes,Ginette, Guy en meer babbeltjes deed.Vandaag was mijn run afstand 30,580 kilometer in tijd 2:48:55. De difelé deed ik niet meer mee,ik moest op de afspraak zijn bij een avond Loopwedstrijd in de Heuvelzone,te Nieuwkerke waar ik verzorger speelde voor runner Pascal Debersaques.
 
 
Ludo

 

 

 

 

 

22-08-10

Mijn Vierdaagse run van de IJzer 2010

 

20100814-141416103-1.jpg

15-08-10

Mijn Verslag 100 km ultrarun dodentocht Bornem

 

 Mijn Verslag 100 km ultrarun dodentocht Bornem

IMG_4285.JPG

 

105_1910.JPG

Vrijdag de dertiende,11 uur,de klokken van de abdijkerk van Bornem schieten luidruchtig op gang. Ik sta er recht voor geparkeerd ,maar enkele uren later mag ik mijn auto weer verplaatsen,plots komen ze verkeersborden plaatsen dat er geen enkele auto mag geparkeerd staan vanaf 7.00 uur in de ochtend op Zaterdag 14 Augustus. De inschrijving papieren worden afgehaald met de chip voor op de schoenen,de scanning gebeurd op tapijten. Drevetrotster Nancy Mahieu en tevens mijn gebuur is de enige wandelaarster van de club en van mijn thuishaven die de start zal nemen bij de stappers in de 41ste Internationale 100 kilometer dodentocht. Omstreeks kwart voor zes ben ik al van de partij aan de start om in de eerste rijen te kunnen starten. Ultraloop koppel Ronny Eeckhout en Conny Braekman zijn terug present om de start mee te maken van deze dodentocht,en maken verschillende plaatjes. Intussen komt ex ultraloper Ronny Debersaques mij gezelschap houden en kan er over kalfjes en koetjes enkele uren gepraat worden. Eindelijk wordt het negen uur en wordt de dodentocht van start geschoten. Met wat druppels regen in onze nek zit ik goed vooraan en wordt er een hoog tempo gelopen,te rap voor mijn 100 kilometer. Ronny loopt zoals gewoonlijk de eerste kilometers in mijn gezelschap en gaat het goed vooruit, na een kleine 20 kilometer tijdens een plas stop van hem laat hij mij begaan. Intussen run ik in gezelschap van Stef Nulens ultraloper uit Grote Brogel Limburg en een goede vriend van Spartathlon atleet Henri Tijskens. Hij wordt fietsend begeleid door two woman's , zijn vrouw en familie-vriendin. We blijven heel lang samen runnen en intussen wordt ik spontaan begeleid van zijn vrouwen,fantastisch! Bij marathon time hebben we juist 4 uur gelopen en na 6uur zijn we 63 km ver,van krampen is niets te bespeuren. Na ongeveer 70 km heb ik het gevoel om over te geven en het wordt van kwaad naar erger maar door toedoen van mijn vrouwelijke verzorgers door het aanreiken van motilium wordt ik terug beter. Intussen is Spartathlon atleet Rudy Van Den Berghe in zijn typische stijl ons voorbij gesneld,op zijn sokken loopt hij langzaam weg uit ons zicht. Tijdens de nacht werd het frisser met 8 graden maar koud hadden we niet , het was een ideaal klimaat met een heldere hemel,de vallende sterren vielen in aantal naar beneden,naar de ochtend toe begon de dauw zijn intrede te doen.Op ongeveer 16 km van de finish heb ik een moeilijk moment en laat mijn maat Stef gaan. Ik run nu met het verstand op nul en moet ik alles uithalen om te blijven runnen want mijn benen werden zwaar. Het is rechtuit voor mij kijken langs de lastige lange kronkelende staatjes langs het water,ik wil niet afgeven. Na de laatste scanner controle is het nog goed 5 kilometer,en begin ik terug het juiste ritme te vinden en wordt mijn snelheid weer tussen 10 en 11 km per uur. De kilometer borden worden één voor één afgeteld en wordt de finish bereikt met een goed gevoel. Ik klok op mijn gps af in 10:00:02 voor een afstand van 100,185 kilometer. Er wordt een laatste scanning gedaan , nu met de hand op de schoen chip en op mijn diploma die afgedrukt wordt staat 10:02:00 met een gemiddelde van 10,0 km/u. Mijn tijd is een beetje verwarrend maar no problem , ik ben geland in Bornem rond de klok van 7 uur, rond de 10 uur en rond een gemiddelde van 10km per uur. De sfeer daar tijdens de dodentocht overal te lande was weer ongelooflijk en uniek. Na afloop werd er nog bijgepraat in een deugdelijk zonnetje op een terrasje langs de finish met Stef en onze sympathieke begeleidsters met een natje en een droogje. Intussen was het klappen in de handen van runners die aankwamen. Er werd afscheid genomen, zij terug naar de Limburg,ik kilometers ver naar mijn geparkeerde auto,er werd naar het sportcentrum gereden voor een hete douche om vervolgens terug naar Geluwe te rijden,omstreeks 10h30 was ik terug thuis.Als ik dit verslag aan het schrijven was ,zijn er intussen al velen stappers daar in Bornem aangekomen,en moeten er nog velen tot na ongeveer 21 uur aankomen. Voor allemaal een prestatie met een grote U.

IMG_4297-1.JPG

 

105_1911.JPG

105_1909.JPG

 

 

Ludo

 

 

TRAGISCH NIEUWS UIT BORNEM
EERSTE DODE IN 41 JAAR BIJ DODENTOCHT 2010
Een 59-jarige deelnemer van de Dodentocht in Bornem kreeg een hartstilstand op 300 meter van de aankomst. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis en overleed daar.

Onlangs bijgewerkt259.jpg


Meteen had de man hulp
De Dodentocht in Bornem is dit jaar aan zijn 41ste editie toe, het is de eerste keer dat er een dode valt. Meer dan 10.000 deelnemers begonnen gisteren om 21 uur al lopend of wandelend aan de zware tocht van 100 kilometer. Een wandelaar uit Averbode stuikte vanmiddag plots in mekaar op slechts 300 meter van de aankomst. Een reddingsploeg van het Rode Kruis kwam meteen ter hulp, zij riepen er een  MuG-team bij. De man werd in kritieke toestand overgebracht naar het Sint Jozef ziekenhuis in Bornem, waar hij even later bezweek
.

 

15:53 Gepost in sport | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook

08-08-10

Looptocht in Harmonie Zillebeke

 

Pictures119.jpg

 

Looptocht in harmonie Zillebeke

De klokken van Zillebeke kerk waren aan het luiden toen ik vertrok in de vroege ochtend voor een loop tocht van wandelclub Nooit Moe Boezinge die dit jaar 30 jaar kaarsjes mag uitblazen,in 1980 kende deze wandelclub zijn oorsprong. Het was kop 6 uur. In rustige dreven, in bos en veld,hemels stil,langs muren van mais velden,niemand te bespeuren,geen snelle wagens die voorbij raasden,dat was de loop in een notendop. De zon kwam links van mij op toen ik de Gasthuisbossen inliep,ze straalde door de takken heen,de heerlijke geur in de harmonie van de natuur deed mijn reukorgaan prikkelen. Herinneringen aan de Groote Oorlog zijn nooit veraf,langs militaire kerkhoven, langs talrijke kraters die verwoestingen teweeg brachten, Hill 60, Hill 62 zijn plaatsen waar ik langs loop,waar er bikkelharde slag werd geleverd aan het front van de Eerste Wereldoorlog,hier is het stil, enkele koolmezen vliegen spelend door het struikgewas. De natuur in al zijn pracht door bos en veld,langszij het bos met aan de andere kant de hoge stengels van de mais. Het dorp Hollebeke wordt tweemaal door gelopen. De lus daar is één van moeder mooiste , natuur is er troef, het is lopen rond het middelpunt Hollebeke,je ziet het dorp en kerkje in het glooiende landschap liggen. Ik kom geen levende ziel tegen , in alle rust loop ik door in harmonie met de natuur, granen liggen overal verspreid in de stille dreven,de oogst wordt volop binnen gehaald. Ontelbare wilde konijntjes huppelen heen en weer op de afgereden tarwe velden. Langs een hof op de hoek is het enige lawaai dat ik hoor het gekraai van de haan. Het natuur en bos domein de Vierlingen wordt door gelopen,hier is fauna en flora heerser,de natuur waarden zijn hier prioriteit,vele paden zijn niet toegankelijk of alleen met gidsen. Hier loop ik in alle rust,overal hoor ik geluiden van vogels, ze zingen in harmonie dwars door het bos. Terug in Zillebeke heb ik op mijn gps bijna 23 km gelopen , als toemaatje deed ik er zelf nog een rondje van goed 3 kilometer bij. De mooie Harmoniewandeling van wandelclub Nooit Moe Boezinge zat erop.

12:20 Gepost in sport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

07-08-10

De kikker op gevaarlijk pad

Onlangs bijgewerkt250-1.jpg
Onlangs bijgewerkt238.jpg
Pictures118.jpg
Onlangs bijgewerkt246.jpg
Onlangs bijgewerkt242.jpg
Onlangs bijgewerkt243.jpg
Onlangs bijgewerkt244.jpg
Onlangs bijgewerkt239.jpg
Onlangs bijgewerkt241.jpg
Onlangs bijgewerkt240.jpg
Onlangs bijgewerkt249-1.jpg

01-08-10

ULTRAMARATHON-WANDELTOCHT ECAUSSINNES

 
Onlangs bijgewerkt237.jpg

Vroeg uit de veren want dorps en wandel vriend Marnick was op post om mij mee te nemen naar het Henegouwse Ecaussinnes voor een ultramarathon wandeling van 45 kilometer. Op de snelweg in Wallonie was de lucht boven ons bedekt met donkere wolken en er viel wat lichte regen naar beneden maar toen een sensuele Hollandse stem in zijn gps zei verlaat de snelweg was de lucht helder aan het worden. Toen we aankwamen in de dorpskern van Ecaussinnes die gelegen is langs het kanaal van Brussel naar Charleroi was het klimaat aangenaam voor een wandeling van 45 kilometer,er was geen windeke te bespeuren. We starten de eerste kilometers in de buurt van de gemeente langs achter huisjes en langs de kermis waar het heel stil was,iedereen lag nog in bed uit te slapen,wij waren vroege vogels,het was pas kwart na zes in de vroege ochtend. Via mooie stille weegjes kwamen we aan in een klein lokaal schooltje voor de eerste controle,hier voel ik mij in mijn sas , hier bestaat dat nog overal in Wallonie die lokale kleine schooltjes waar de kinderen niet ver van huis naartoe kunnen wat bij ons in West-Vlaanderen niet meer kan gezegd worden. Een kasseistraatje brengt ons naar een oude treinbedding waar we langszij in een bos over een oude vervallen brug stappen,hier is het opletten geblazen voor de diepe kuilen die in de brug zijn. Het landschap is vervolgens natuurschoon en glooiend. Heel in de verte steekt de hoge toren van het hellend vlak van Ronquiéres boven de einder uit. Op plaatsen is de tarwe van de boer al gepikdorst en ligt het strooi in hoopjes te wachten om verwerkt te worden tot een balo. We slenteren nu in een prachtig natuurgebied waar hier de wilde hagen langs de kronkelende wegen nog overal aanwezig zijn. Als we ergens het bos uit zijn wandelen we via een smal paadje langs de hoge mais velden, het zicht is er wondermooi met prachtige vergezichten. Ignace Matthys stapt even in ons gezeldschap de ex ultraloper en één van de 23 Belgen die de Spartathlon uitliep,nu zie je hem nog altijd bij de lange ultra wandelingen. Plots gaat mijn oog naar heel in de verte,een wilde ree huppelt er rond ,te ver voor mijn camera en een kiekje,niet ver vandaan loopt een fazant dwars door de velden. Marnick wijst plots naar een ver eindpunt waar een bende grote dieren uitgebreid rond lopen in de natuur,welke beestjes het zijn kunnen we niet zien, misschien een uitgestorven voorhistorisch dier die plots weer verschijnt. Haha! We stappen door een golvend terrein,soms pittig omhoog tot 8% en tot meer of 100 meter hoogteverschil volgens de gps. Intussen is de zon goed aan het stralen en wordt het warm met ongeveer 24 graden. Ultraloper Paul Beckers snelde tot bij ons en deed een praatje,hij was zich aan het opwarmen voor de 100 km dodentocht Bornem, de week daarna de 100 km van Hulshout en drie weken verder een 100 km in Nederland,jawadde! Paul is nog altijd de beste spartathlon atleet in Belgie met een tijd van 25:05:48 die hij in 1992 liep.Via kleine asfaltweegjes en doorsteekjes belanden we in het bos van La Houssiére ,eeuwenoude bomen staan hier verspreid in het bos. Het woud staat er vol van beuk en stappen we langs kleine valleitjes en ravijntjes. Het gehucht met de sprekende naam Mon Idée wordt door gewandeld waar we daarna belanden op een grote baan waarop allerlei afschriften staan van wielrenners, hier is onlangs de Tour de France gepasseerd,we zijn nu in Ronquiéres waar er in het plaatselijke schooltje controle is. Vervolgens gaan we weer de rechte einden van de prachtige trambedding Sentier de la voie du tram dwars door het bos in. Deze tramlijn moet een vervlogen verleden hebben waar een hele historie aan vast ligt. We stappen nu door de Val de la Senette het zijriviertje , een klein beekje van de Zenne maar die toch hier en daar diepe valleien heeft uitgesleten. We komen aan bij visvijvers waar in het lokaal een volgende controlepunt is. Bijna heel de trekking stappen we op het grondgebied van Braine Le Comte door de deel gemeentes. Hennuyéres is er zo één van waar op het schilderachtige dorpsplein in café Le Cercle een volgende afstempeling gebeurd. Na wat kronkelende wegjes met verhard terrein kwamen we terug het bos in op de weg van de vervlogen tramlijn,het was genieten van de prachtige natuur die overal ongerept is. Voor de tweede maal was er een controlepunt bij de visvijvers,we hadden goed 35 kilometer gewandeld. De oevers van de vijver werden voor een stuk langs gestapt en werden we daarna terug het bos ingejaagd. In wat dalende lijn stappen we tussen het struikgewas terug naar Ecaussinnes,het kasteel Chateau de la Follie is niet in zicht we stappen zijdelings langs de toegangspoort en de muren. Het kasteel die geboren werd op het einde van de 14de eeuw aan de waters van de Senette. Een laatste controle is aan het Chateau Fort uit de 12de eeuw. Hier zijn de tafereeltjes in de straten mooi en stappen we verder door de gemeente en langs de Senette.Iets verder stappen we langs de Moulin Brulé een oude watermolen die ligt op het riviertje De dorpskern met smalle wegeltjes deden zijn intrede,een kat ligt uitrustend naar ons te loeren,ze krijgt wat ze vraagt een mooi kiekje. Via terug voorbij de kermis waar er nu wel geluid en volk is komen we aan bij het startpunt. Een verdiende pluim voor de Goudhaantjes voor een heel mooie wandeltocht. We dronken nog enkele ultrabrune biertjes want hier in Ecaussinnes hebben ze ook hun Belgische streekbieren,een mooie afsluiter van een mooie stap in Henegouwen.

Onlangs bijgewerkt211.JPG
Onlangs bijgewerkt230.jpg
Onlangs bijgewerkt219-1.jpg
Onlangs bijgewerkt209-1.JPG
Onlangs bijgewerkt220.jpg
Onlangs bijgewerkt214-1.JPG
Onlangs bijgewerkt221.jpg
Onlangs bijgewerkt223.jpg
Onlangs bijgewerkt222-3.JPG
Pictures117.jpg
Onlangs bijgewerkt224.jpg
Onlangs bijgewerkt225.jpg
Onlangs bijgewerkt233.jpg
Onlangs bijgewerkt226.jpg
Onlangs bijgewerkt227.jpg
Onlangs bijgewerkt231.JPG
Onlangs bijgewerkt232.jpg
Onlangs bijgewerkt217-1.JPG
Onlangs bijgewerkt228.jpg
Onlangs bijgewerkt229-1.jpg
l
Onlangs bijgewerkt236.jpg
Onlangs bijgewerkt210-1.JPG
Onlangs bijgewerkt212-1.JPG
Onlangs bijgewerkt206-2.JPG
Onlangs bijgewerkt215.JPG
Onlangs bijgewerkt213-1.JPG
Onlangs bijgewerkt235.jpg
Onlangs bijgewerkt216-1.jpg
Onlangs bijgewerkt208-1.jpg
Onlangs bijgewerkt207-2.jpg