10-10-10

BELOEIL MARATHON,KLEIN MAAR DAPPER.

 

 BELOEIL MARATHON,KLEIN MAAR DAPPER

 

Op weg naar de marathon van Beloeil,reed ik ergens op de snelweg,we zijn in Oktober,de mistbanken lagen overal uitgestrekt verspreid laag aan de oppervlakte,de volle rode zon verscheen er bovenop,het uitzicht was mooi. Het zag eruit dat het een mooie nazomer dag zou worden. Ik reed Wallonie binnen,ik voel mij in mijn sas,links Blaton,naar rechts Bernissart,Stambruges wordt door gereden allemaal plaatsjes die voor mij als muziek in de oren klinken,niets is hier veel veranderd,staat de tijd hier stil,waar is die tijd van vroeger,mijn vader aan het stuur, overal heb ik hier gekoerst als wielrenner,voor de le courrier de l' escaut. Beloeil wordt binnen gereden,links het kasteel met zijn prachtig tuinarchitectuur,een kruising van Frans en Engels. Iets verder staat een bord parking 3, een groot domein bij het kasteel,genoeg plaats om mijn auto tot stilstand te brengen. Hier is het rustig,een mooie gemeente met rondom veel bos. Ik vraag in slecht Frans aan een politieagent waar de inschrijving is om mijn borst nummer op te halen. Vriendelijk als hij is verteld hij in slecht Nederlands waar ik moet wandelen,gewoon prachtig hoe gewone Waalse en Vlaamse mensen,want dat zijn we allemaal met elkaar om gaan,we zijn Belgen. Op weg naar de tent komt een atleet gewandeld uit het domein van het kasteel,een praatje wordt gedaan en het is Luc Lenaerts uit het verre Limburg,broer van Edwin de ultraloper die in 2002 de Spartathlon in 34:57:03 uitliep. In de tent aanwezig,zit al Ludovic Vanlede die zijn debuut als marathonloper zal doen en Rocco Di Vita de Italiaanse runner van de gavertrimmers. Typisch op zijn Waals,het plaatsje waar alles gebeurd,de tent met het verhoogde podium,buiten het frietkraam,alles heel dichtbij waar alleen maar vriendelijke mensen aanwezig zijn. Na het klaar stomen van lichaam en geest,werd het tijd om in een zonovergoten Beloeil te starten voor de marathon. Een groep atleten van alle standen en stijlen stonden klaar,daarbij ook de lopers voor de estafette marathon. Voor de individuele marathon schat ik zo een 50-tal runners. Ludovic Vanlede staat aan mijn zijde, ik stamp hem nog wat moed in en zeg hem zijn eigen wedstrijd te runnen , naar zijn eigen kunnen en in het begin met wat overschot te runnen. Vanaf bij de start gaat het al vals plat in het Waals platteland,onmiddellijk ben ik een alleenstaande loper,want hier in groep lopen is bijna niet mogelijk. Ik start naar mijn kunnen vandaag redelijk rap,het tempo gaat naar 13half per uur. In de verte zie ik al Ludovic aan de kop,overal liggen de runners uiteen. Een eerste maal wordt in het domein van het kasteel gelopen met recht voor ons in de verre het prachtig Middeleeuws bouwsel. Ik haal Luc Lenaerts in en zegt me,ben zoals gewoonlijk weer te rap gestart maar daar hou ik van,ik zeg hem,je bent niet alleen en ik ga door.Tijdens de tweede lus wordt het bos ingelopen met onverharde gronden met nu en dan slijk en modder. Hier is genieten van de omgeving en afzien van het doen erin één. Ik loop heel goed.....te goed? Bij het marathon punt terug in het kasteelpark staat mijn klok op 1:36:45 en bij de doortocht aan de finish loop ik op de achtste plaats en eerste bij de masters in mijn categorie. Het parcour was verre van plat en dat met afwisseling van verhard en onverhard werd het toch een moeilijke marathon. Op een gegeven moment dacht ik bij mijzelf als ik zo verder doe dan run ik hier naar een tijd van ongeveer 3h15,maar deze gedachte was nog maar pas weg , plots was het over,ik liep tegen de muur aan,van goed 13 km per uur stond het tempo op mijn sport horloge op nog maar 8 km per uur, het 30 kilometerpunt was voorbij. Meter per meter was het aan een schildpadden tempo,mijn zweetdruppels vielen nog meer als regendruppels naar beneden. Enkelingen liepen mij voorbij,ook niet meer dan aan een traag tempo maar ik kon niet volgen. Het kasteel en bos park werd weer door gelopen , Ludovic Vanlede snelde mij voorbij , ik kon hem al proficiat wensen , hij lag ver op kop en was bijna aan de finish,ik keek op mijn horloge en de tijd stond op ongeveer 2h42,dat was ooit mijn beste tijd op de marathon van weleer,wat een debuut van hem,ik moest nog één lus van 8 kilometer. Mijn verstand stond helemaal op nul,mijn tempo ook maar liep door. Na loop van tijd begon mijn body zich weer wat beter te voelen,mijn tempo ging weer wat naar bijna 10 km per uur, de kerk stond te gapen voor mij,mijn horloge stond op goed 41 km ver,ik begon te versnellen want de finish was daar. Neen hoor,geen finish, rechts weg,daar stond wel een signaalgever,ik keek nogmaals op mijn horloge,de marathon was voorbij,goed 42 km ver was ik,3h41,ik moest nog bijna 3 kilometer runnen. Ik begon na te denken voor wat het nog kon,waar heb ik mislopen , ik was bezig aan de lus van bijna 11 kilometer die ik daarvoor al gedaan had, verdorie toch!De spirit was helemaal weg,ik liep heel traag uit naar de finish en genoot nogmaals van de mooie omgeving in het park en bos van het kasteel. Iedereen riep naar mij bij de laatste rechte lijn en klapte in de handen,mooi gebaar van het Waals publiek,mijn eindtijd bijna 45 kilometer in 3h57. Na het wassen en drogen was het tijd voor de afloop met het vieren met de overwinning van de marathon van Beloeil in een tijd van 2h46 van Ludovic Vanlede en Rocco Di Vita, de blonde en bruine voor mij (Leffe) smaakte. Luc Lenaerts zat er ook een tijdje bij maar moest al gauw vertrekken naar het verre Limburg. Bij ons aan tafel buiten aangenaam in de nazomer zon ook een Brugs koppel , de man was derde algemeen bij de marathon in 3h05 en de vrouw had de halve marathon gelopen. De podium winnaars werden gehuldigd met kussen van miss Beloeil en haar eredames,Ludovic won een hele rode wijn kelder en had handen te kort,gelukkig was daar Rocco Di Vita een naam als een Italiaanse wijn die hem ten hulp droeg met een doos Franse Bordeaux wijn. Het werd tijd om terug te keren naar Vlaanderen en verliet met een warm hart langs de snelweg Wallonie,de marathon van Beloeil,een kleine marathon,maar voor mij hoeft dat niet groot te zijn,een medaillie,een t-shirt en een mooie plattelands marathon , onverhard in bos en park alles voor 8 euro,meer moet dat niet zijn.Olne-Spa-Olne,de trail van meer of 60 kilometer in November, zonder onvoorziene dingen,laat maar komen.

 

 

Ludo

 

014.JPG

 

 

Een onderonsje bij de massa wijn van Ludovic.Het feestje kan in het mooie Beloeil beginnen.

 

 

 

012.JPG

Rocco Di Vita, de Italiaanse loper met het pronkstuk van Ludovic.

010-1.JPG

 De winnaar van de marathon van Beloeil ludovic Vanlede bij zijn eerste marathon in 2h46.

13:25 Gepost in sport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

Commentaren

Ik ga je zien in Olne! En dan ook graag een Leffe na afloop, lekker!!! =D

Gepost door: Leonie | 10-10-10

De commentaren zijn gesloten.