08-11-10

De trek naar het Westen.

Er hangt iets in de lucht,maar wat......de dagen worden alsmaar korter maar kouder,nee hoor,vandaag om kop twee uur in de namiddag was het 17 graden toen ik de start nam voor een lange duurloop van 43 kilometer. 4 November en een zacht klimaat,het is niet meer zoals het vroeger was. De natuur verliest wel haar groene kleur en de vogels zijn volop bezig aan hun trektocht naar andere oorden. De Winterslaap van sommige zoogdieren is begonnen en ik run met stormachtige winden in mijn rug het platteland in. Ik vlieg vooruit zonder mij te forceren,de warme wind doet mij vooruit snellen. In geen van tijd ben ik 10 kilometer ver,te snel maar daar kan ik niets aandoen trouwens daar is het keerpunt van mijn tour,wind op kop! Dat is wat anders,ik voel het onmiddellijk ,de wind blaast nog stormachtiger als voordien. Ik geraak meer achteruit of vooruit,het is soms dat ik tweemaal dezelfde meter run. Gelukkig is er op plaatsen beschutting van de nog niet afgereden rijpe mais velden waar het heerlijk lopen is. Ik run op het platteland via Dadizele,Slijpskapelle, een gehucht van Moorslede naar Beselare echt het boerenland in. Schapen,geiten,koeien,lopende hennen en paarden zijn de dieren dat ik overal tegenkom. Een bende vinken vliegen dicht bij de grond langs mij, nu en dan worden ze terug gekaatst van de wind. Op weg naar de domein bossen van Zonnebeke hoor ik plots achter mij het getrappel van paarden. Ik kijk even om en zie ik twee paarden langszij met een koets verbonden,de koetsier met cowboyhoed heeft het leidsel goed in de hand. Naast hem zit een passagier en achteraan twee jonge gasten. Ze halen mij in en steken allemaal hun hand uit naar mij,mooi gebaar. Iets verder langs het bosrijke gebied van de Nonnebossen hoor ik weer getrappel van paarden,een hele rij tweespan en dubbelspan paarden met rijtuigen en huifkarren vergezeld ik voor een tijdje. Het lijkt wel de trek naar het westen in het wilde westen,de Oregon Trail. Ik begon te fantaseren,ik lijk wel “The Duke,alias John Wayne” die alles in goede lijnen moet brengen op weg naar de monding van de Colombia rivier. Mijn benen zijnde het paard lopend op running schoenen en mijn bovenlijf The Duke hemzelf in “How the West was won”. Gelijktijdig hoor ik in mijn oren via de mp-3 speler,de song “Cindy” van Johnny Cash & Nick Cave,toevallig op hetzelfde moment,je kan denken dat ik nog meer fantaseer. Heel de meute verlaat mij aan het houten chalet & taverne “t'nonnebos. Ik stop niet om even enkele whiskies naar binnen te gieten in de saloon ter plaatse,ik draaf met de felle wind op kop door. Via Geluveld run ik op binnenwegen verder naar Zandvoorde,eindelijk is hier terug de draai wind van achteren. De lonesome cowboy zweeft lopend in de duisternis vooruit. In Kruiseke,het gehucht van Wervik run ik nog een plaatselijke ronde om iets voor zes uur terug in mijn thuishaven te belanden. 3h59 en wat seconden heb ik in totaal gelopen voor een afstand van 43 kilometer. Een verkwikkend bad was een deugd doende prijs voor mijzelf.

 

RIO BRAVO,de movie , een echte klassieke Western.

The Duke in de hoofdrol,alias John Wayne maar Walter Brennan als Stumpy  was veel in Westerns te zien bij John Wayne, vond ik een fantastische acteur.

 

 

Ludo

Commentaren

hihi ludo, is dat lopen wel zo gezond voor jou , lonesome cowboy ...?

Gepost door: Carla | 05-11-10

De commentaren zijn gesloten.